RKSV Blauw Zwart
Wassenaar
1921 - Heden

De oprichting van RKSV Blauw Zwart

Rond 1920 trommelde de toenmalige Kapelaan H.J.C. van der Burg van de Willibrordusparochie te Wassenaar een stelletje Wassenaarse jongens bij elkaar en kwam tot de oprichting van een propagandaclubje. Eén of twee maal per week kwam dit groepje bij elkaar voor het krijgen van godsdienstig onderwijs. Naast de meer ernstige godsdienstige zaken maakte de ontspanning ook een groot deel van de bijeenkomst uit. Vooral in de zomermaanden moest het paard van Pastoor Tholenaar ruimte maken voor de jeugd, want dan werd op de weide achter het Patronaatsgebouw druk gehand- of gekorfbald. Men schafte een paar palen en een paar korven aan en het spel kon beginnen. Het kwam echter maar al te dikwijls voor dat er, i.p.v. gooien, tegen de bal getrapt werd, met alle gevolgen van dien. Menig ruitje sneuvelde. Kapelaan v.d.Burg bleek zijn jongens goed te kennen en begreep waar zijn succes lag. Voetballen was toen in Wassenaar bij lange na nog geen populaire sport, maar het was wel wat zijn jongens wilden. De energieke Kapelaan beet zich er in vast en hij moest menig woordje spreken om kerk en ouders over te halen eer deze inzagen dat het gehol achter én het getrap tegen zo'n stuk bal, toch wel iets goeds was voor hun jongens. En zo geschiedde, en werd er op 29 juni 1921 een voetbalvereniging opgericht. Aan de Lange Kerkdam te Wassenaar kon beslag worden gelegd op een "stuk weiland". Het veld werd gepacht door de heer C.Versteeg, die er zijn koeien en paarden had lopen. Hij pachtte het land van de familie van Heeckeren van Twickel, die op kasteel Delden woonde. De heer Versteeg gaf alleen toestemming als zijn pachtheer zijn goedkeuring gaf. Na enige briefwisselingen tussen Kapelaan v.d.Burg en de familie van Heeckeren van Twickel werd er goedkeuring gegeven voor het bedrijven van het voetbalspel, mits het land niet beschadigd werd. Indien het wel beschadigd raakte waren de kosten voor de voetbalclub.

De naam Blauw Zwart

Er waren al heel wat suggesties aan vooraf gegaan maar zo gemakkelijk werd de naam van de pas opgerichte club niet opgelost. Dat Arie in een blouse, Kees in een trui, Jan in een halflange broek en Jaap in een witte souspantalon voetbalde was een doorn in het oog van de toenmalig toeziende voogden. De heer A.A.de Smit, die een kruidenierszaak op het Plein in Den Haag had en veel klanten aan de Waalsdorperlaan en omgeving moest bezoeken, reed op een goede middag even naar Den Haag en stapte in de Javastraat de sportwinkel van de heren Wilson en Frankenberg binnen. Het waren magere jaren. Van de ene kleur shirtjes had men er nog maar vier, van een andere kleur slechts zeven, alleen van de Blauw-Zwart gestreepte shirtjes waren er meer dan elf en nog goedkoop ook. Op dat moment schreef de heer de Smit geschiedenis in voetbalminded Wassenaar. Hij kocht elf Blauw-Zwartshirtjes, dan had hij er nog één in reserve want de doelman speelde toch in een trui. Toen de heer de Smit bij terugkomst de bestuursleden van zijn koop in kennis stelde, wisten zij het opeens allemaal; De naam van de voetbalclub zou Blauw Zwart worden!

De eerste wedstrijd van Blauw Zwart

In het bezit van fonkelnieuwe broekjes en shirtjes voelde men zich nu pas echte voetballers. Nu kon er dus eindelijk officieel gevoetbald worden. Met vereende krachten werd het voetbalveld uitgezet en de kalklijnen aangebracht. Een stelgoalpalen (zonder netten) werden met behulp van een bereidwillige timmerman geplaats en zo kon het spel voor het eerst beginnen. Deze allereerste wedstrijd werd dus gespeeld op het terrein aan de Lange Kerkdam, achter het voormalige pand van notariskantoor Van Wijk. De (uiteraard Katholieke) tegenstander was het 6e elftal van Graaf Willem II, een club die reeds in 1912 het levenslicht zag. Deze eerste wedstrijd ging met 6-1 verloren. Het historische Blauw-Zwart doelpunt werd gescoord door Arie Duivenvoorde.

De jaren 1921 t/m 1929

Blauw Zwart heeft in haar beginperiode veel huisvestingsproblemen gekend. Na enige tijd op het veld aan de Lange Kerkdam te hebben gespeeld werd de huur daarvan opgezegd en moest men uitkijken naar een ander veld. Uitkomst bracht de heer Prins die een terrein aan de Deylerweg ter beschikking had. Op dit terrein was ook geen kleedruimte aanwezig maar als noodoplossing werd een gele bestelwagen getransformeerd tot kleedkamer. Maar ook van dit terrein kon Blauw Zwart het niet lang volhouden want de H.T.M. (de gele tram) eiste het veld op.
Weer op zoek naar een nieuw terrein slaagde men uiteindelijk met veel moeite iets te vinden dicht bij "de wieg" van Blauw Zwart. Er werd een stuk grond gehuurd van de Exploitatie Maatschappij van de heer Wouters achter het Patronaatsgebouw. Men kon zich omkleden in de kleedkamers van het Patronaatsgebouw, die eigenlijk alleen voor toneelspelers bestemd waren. Op dit veld kon Blauw Zwart tot 1928 blijven. Echt ideaal was dit veld nou ook weer niet want dwars over het veld liepen de rails van een zandtreintje, dat grond vervoerde van de Hertenkamp naar de in aanbouw zijnde H.T.M. Maar men wist daar wel raad op, want voor de wedstrijden werden de railsen ontmanteld en langs de zijlijnen neergelegd. Zo gauw de wedstrijden afgelopen waren werden de railsen weer keurig op hun plaats terug gelegd zodat men op maandagochtend weer rustig met de zandkarretjes vice versa HTM kon rijden.

Al waaide het zand op het terrein huizenhoog en al zagen de spelers er soms zwart uit, altijd waren er wel toeschouwers te vinden (en steeds groter in getale), die de Blauw Zwart-spelers kwamen aanmoedigen. De successen van het eerste elftal waren in de jaren twintig groot te noemen. Kampioen in 1924, 1925, 1926, 1927 en 1928. Met al deze successen dacht Blauw Zwart van het veldprobleem af te zijn. Niets was minder waar, de Exploitatie Maatschappij "Wouters" zegde de huur op en weer stond Blauw Zwart "op de keien"!
Gelukkig kreeg Blauw Zwart hulp van de Gemeente en het Gemeentebestuur van Wassenaar stelde een terrein ter beschikbaar aan de Katwijksche Weg. Met behulp van vele supporters en vrienden van Blauw Zwart verrees daar ook een kleedgelegenheid, waar men terecht trots op kon zijn. Op zondag 14 oktober 1928 opende Burgemeester Storm van 's-Gravensande, met de aftrap van de wedstrijd Blauw Zwart tegen R.I.A., het nieuwe terrein aan de Katwijksche Weg. Blauw Zwart speelde inmiddels in de 1e Klasse D.H.V.B. (Diocecaan-Haarlem Voetbal Bond). De  ruim 400 toschouwers zagen een uiterst spannende wedstrijd die door Blauw Zwart werd gewonnen. Regelrecht stormde Blauw Zwart wederom op een kampioenschap af. Men werd dus dan ook ongeslagen kampioen van de 1e Klasse D.H.V.B. De promotiewedstrijden voor de 2e Klasse R.K.F. (Rooms Katholieke Federatie) werden door Blauw Zwart ook gewonnen.

De jaren 1930 t/m 1939

In de afgelopen jaren was er door het eerste elftal van Blauw Zwart steeds een kampioenschap binnengehaald. Het viel de sportliefhebbers in Wassenaar dan ook een beetje rauw op hun dak, dat hun geliefde Blauw Zwart in het seizoen 1929-1930 een beslissingswedstrijd voor de onderste plaats moest spelen voor behoud van de 2e Klasse R.K.F. Deze wedstrijd ging tussen Blauw Zwart en Graaf Willem II 2 op het terrein van DHL in Delft. Blauw Zwart won deze wedstrijd met 3-1.
Ondertussen was 1934, het jaar van het 12,5-jarig bestaan, aangebroken. Op zondag 14 januari 1934 werd dit jubileum officieel gevierd. Er werd begonnen met een Heilige Mis en algemene Communie, met aansluitend een gemeenschappelijk ontbijt. 's-Middags werd er eerst een competitiewedstrijd gespeeld tussen Blauw Zwart A1 en Nubia A1, daarna werd de "ere-wedstrijd" gespeeld tussen het eerste van Blauw Zwart en 1e Klasser T.Y.B.B. uit Haarlem. Voor de winnaar stond er een mooie beker klaar, terwijl alle spelers een voetballer op een zwart marmeren voetstuk kregen aangeboden. 's-Avonds was er nog een grote feestavond in het R.K.Verenigingsgebouw. Toegangskaarten waren verkrijgbaar tegen een prijs van 75 cent.

Het was opvallend hoe dikwijls Blauw-Zwart in de jaren dertig "bijna" kampioen werd. In seizoen 1933-1934 werd men n.l. tweede, in 1934-1935 derde, 1935-1936 derde, 1936-1937 tweede en in het seizoen 1937-1938 wederom tweede.
In het seizoen 1938-1939 bevond Blauw-Zwart zich in een prachtige positie en had wederom een goede kans om kampioen te worden. De laatste wedstrijd V.V.P.-Blauw-Zwart moest de beslissing brengen. Alle verwachtingen waren hoog gespannen. Garage Beuk uit Noordwijk (Beuk Touringcars) moest met al zijn materieel op de proppen komen om alle Blauw-Zwart supporters te kunnen vervoeren. In totaal waren er 18 bussen, sommigen zelfs zonder ramen.
Blauw-Zwart kwam in het Zuiderpark al heel snel met 1-0 voor. Doch het "pechduiveltje" was met de spelers en supporters meegekomen en de club kreeg daarvan dan ook behoorlijk zijn deel. De einduitslag was 3-2 voor V.V.P. en wéér dropen de supporters teleurgesteld af.
Teleurgesteld, wéér geen kampioenschap. Toch was er niemand die Blauw-Zwart hierover een verwijt maakte. Alhoewel de hoogste titel niet veroverd was, was de stemming bij de grote menigte, die zich verzameld had in een vantevoren besproken zaal in het Bezuidenhout, uitstekend. Deze zaal was bedoeld om het kampioensfeest te vieren. Gefeest werd er alsnog, met de plechtige belofte dat er in het volgende seizoen wel een kampioenschap zou worden binnengehaald.

De jaren 1940 t/m 1945

Aan hun belofte werd wel woord gehouden, want het seizoen 1939-1940 bracht een schitterend kampioenschap met meerdere punten voorsprong op de concurrenten. Jammer was, dat door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, er een noodcompetitie kwam. Toch had Blauw-Zwart het aan de successen in de competitie te danken dat ze, bij de inmiddels tot stand gekomen fusie tussen de (I)nterdiocecanen (V)oetbal (C)ompetitie (B)ond en de (N)ederlandsche (V)oetbal (B)ond, werd ingedeeld in de 3e Klasse. Haar oude rivalen, zoals VVP, DONK, Wilhelmus e.a. werden allemaal een Klasse lager ingedeeld. En zo dook het bijna 20-jarige Blauw-Zwart de oorlog in!

Juist voor de oorlog had Blauw-Zwart de grote tribune met kleedgelegenheid van Zuidwijck overgenomen. De club had zich hiervoor diep in de schulden moeten steken, maar een 10-tal Wassenaarders hadden ieder voor een bepaald bedrag borg gestaan en zodoende kon er bij de Boerenleenbank (nu Rabobank) een lening worden afgesloten. De tribune werd opgebouwd en de gemeente Wassenaar zorgde voor ijzeren ballenvangers en het bestuur had een ijzeren omrastering op de kop weten te tikken. Zo was alles geheel keurig netjes verzorgd en menige 2e- en 1e-Klasser kon Blauw-Zwart wel benijden.
De praktijk wees echter uit dat de plaats van de tribune, die vanwege de ruimte noodgedwongen was, geen goede was. Toen er enkele malen een orkaan over Wassenaar loeide nam deze ook promp het dak van de tribune mee en smeet het geheel in de gemeentetuintjes.

Ondertussen groeiden de jaren der verdrukking. Koortsachtig bouwden de Duitsers aan versterkingen. Niets en niemand werd ontzien. Bij de gratie van de "Ortskommandant" mocht Blauw-Zwart zondags nog op haar terrein spelen, want het was intussen door de Duitsers "gevorderd".
Gas en electriciteit waren onbekende dingen geworden in Wassenaar en zodoende werd de klok der beschaving nog eens jaren teruggezet. Alles wat maar enigzins kon branden werd gebruikt om een beetje licht en warmte te krijgen. Bossen werden met de grond gelijk gemaakt en menig begerig oog was reeds gevallen op de opstallen van Blauw Zwart. Toen eenmaal het eerste plankje van de tribune was ontvreemd was er geen houden meer aan, alles verdween in de noodkacheltjes. Toen de Duitsers ook nog eens de graszoden van het voetbalveld afhaalden bleef er niet veel meer over van het eens zo schitterende complex. Dit was voor Blauw-Zwart een hele zware slag. Gelukkig bood de voetbalvereniging sv Wassenaar aan Blauw-Zwart onderdak zodat er toch nog gevoetbald kon worden.
Blauw-Zwart was zeer blij met de aangeboden hulp van sv Wassenaar, maar toch was de eigen omgeving, het eigen huis en het eigen veld ineens weg. Voor veel supporters was de afstand naar "Kerkehout" te ver want tram en fiets waren uitgevallen.
Tijdens de hongerwinter 1944-1945 werd er helemaal niet gevoetbald. Veel Blauw-Zwarters waren intussen ook, gedwongen, in Duitsland te werk gesteld. Enkelen van hen zouden hun geliefde Wassenaar nooit meer terugzien.
Eindelijk was daar de vrijheid! Vreugde en uitgelatenheid alom. Maar ook rouw, want laten we dat niet vergeten. Ook voor verschillende Wassenaarders was de bevrijding te laat gekomen.

De jaren 1945 t/m 1949

En toen begon weer de competitie van het seizoen 1945-1946, de eerste na de bevrijding. Het eerste elftal van Blauw-Zwart deed het meteen uitstekend in de 3e Klasse A en stond, toen het grootste gedeelte van de competitie gespeeld was, 5 punten voor op achtervolger S.J.C. Maar toch ging het kampioenschap wederom aan de neus van Blauw-Zwart voorbij. Op de beslissende momenten verloor men van Lugdunum en S.J.C. en werd er gelijk gespeeld tegen Alphen, Wassenaar en L.F.C.. Uiteindelijk eindigde Blauw-Zwart op een toch wel teleurstellende vierde plaats met 23 punten uit 18 wedstrijden en de doelcijfers 47-28. Men had bij het 25-jarig bestaan van Blauw-Zwart zo graag een kampioenschap willen behalen, maar helaas dus. LFC werd overigens na een beslissingsduel tegen A.S.C. kampioen.
Het bestuur van Blauw-Zwart bestond tijdens het 25-jarig bestaan uit: H.Brouwer (voorzitter), A.H.Rijnbeek (secretaris), M.L.N.Laurey (penningmeester), P.v.d.Bosch (Geestelijk Adviseur), J.H.Konst (2e voorzitter), C.J.v.d.Ploeg (2e secretaris), J.L.v.d.Velde (2e penningmeester) en C.Knijnenburg (commissaris).

In het seizoen 1946-1947 kwam Blauw-Zwart 1 met 14 punten uit 16 wedstrijden en de doelcijfers 33-44 niet verder dan de derde plaats van onderen in de 3e Klasse A. T.Y.B.B. werd kampioen en Lugdunum degradeerde.
Seizoen 1947-1948 werd gestart met de uitgave van het "Officieel orgaan" van de R.K.S.V.Blauw-Zwart. Het eerste elftal, ditmaal uitkomend in de 3e Klasse F, eindigde met 12 punten uit 16 wedstrijden nu één plaatsje hoger als het vorige seizoen. Weer een seizoen later, 1948-1949, waren de prestaties van het eerste elftal alweer beter. In de 3e Klasse C eindigde Blauw-Zwart op een derde plaats, wel met maar liefst 14 punten achter kampioen ONA.

De jaren 1950 tm 1959

De vijftiger jaren zouden "gouden jaren" voor Blauw-Zwart worden. Niet alleen op sportief gebied maar ook op het bouwfront zou het één en ander gaan gebeuren.
In het seizoen 1949-1950 stond Blauw-Zwart halverwege de competitie 6 punten achter op koploper V.C.S. Maar Blauw-Zwart haalde een huzarenstukje uit door op de laatste wedstrijddag van de competitie de achterstand terug te brengen naar twee punten. Op deze laatste wedstrijddag trof Blauw-Zwart "toevallig" V.C.S. en moest zodoende winnen om langszij te komen. Vier, vijf rijen dik stonden de toeschouwers op het V.C.S.-terrein in het Zuiderpark. Een gelijkspel zou voor V.C.S. voldoende zijn voor het kampioenschap, maar het mocht niet zo zijn. Er was slechts één ploeg die zijn zenuwen de baas bleef en dat was Blauw-Zwart, het werd maar liefst 0-4. Dit hield in dat er een beslissingswedstrijd volgde op het ADO-terrein in het Zuiderpark voor het kampioenschap tussen V.C.S. en Blauw-Zwart. Drie en een half uur voetbal, verdeeld over twee zondagen ( 9 en 16 april 1950) waren nog niet toereikend geweest om de beslissing te brengen over het kampioenschap in de 3e Klasse B. Op zondag 16 april moest er dus wederom na 90 minuten verlengd worden. Na de eerste 7,5 minuut van de verlenging floot de scheidsrechter voor "draaien". V.C.S. trapte af maar Blauw-Zwart nam het initiatief over. En toen gebeurde het, Blauw-Zwart mocht een corner nemen. Klaas van Leeuwen stelde zich op achter de rechter cornervlag en met zijn linkerbeen mikte hij de bal zuiver voor het Haagse doel, waarvoor practisch heel VCS zich had teruggetrokken. Theo Wils sprong toe en kopte de bal tegen de lat. VCS-keeper Van Kooten greep mis en Piet van Rhijn schoot de teruggekaatste bal in het doel. Het bleef bij deze 1-0 voor Blauw-Zwart en het kampioenschap was een feit geworden. Via postduivenberichten sloeg deze geweldige prestatie over naar de rustige straten van het dorp Wassenaar, waar het kampioenselftal bij terugkomst een grootse en spontane huldiging wachtte. Blauw-Zwart was dan wel kampioen geworden maar bleef 3e Klasser omdat de promotiewedstrijd werd verloren.

In het seizoen 1950-1951 eindigde het eerste elftal Blauw-Zwart achter kampioen V.C.S., met 29 punten uit 22 wedstrijden en de doelcijfers 64-39, op een tweede plaats in de 3 Klasse A.
En toen brak het seizoen 1951-1952 aan! Het seizoen dat de geschiedenisboeken in zou gaan als de grote confrontatie en "broedermoord" tussen Blauw-Zwart en sv Wassenaar. Blauw-Zwart werd met 38 punten uit 22 wedstrijden kampioen in de 3e Klasse A met 10 punten voorsprong op Hillegom. Blauw-Zwart had 82 keer gescoord en 29 doelpunten moeten incasseren. Wederom kampioen! Zou men nu wel promoveren?
Kampioen sv Wassenaar had het in de 3e Klasse B niet minder goed gedaan, alhoewel zij "maar 9 punten" voorsprong hadden op Excelsior'20. Sv Wassenaar had ook 82 keer het net weten te vinden en "slechts" 28 tegendoelpunten moeten incasseren.
De hele gemeente Wassenaar maakte zich op voor de grote confrontatie tussen Blauw-Zwart en sv Wassenaar. Het werd een zenuwslopend gebeuren. Sv Wassenaar prefereerde het H.B.S.-terrein op Houtrust voor haar "thuis"wedstrijd terwijl Blauw-Zwart haar eigen veld aanhield.

De eerste wedstrijd werd op zondag 27 april 1952 gespeeld op een vol Houtrust en werd met 2-3 door Blauw-Zwart gewonnen. De grote man bij Blauw-Zwart was Piet van Rhijn, die maar liefst drie keer wist te scoren. De return op zondag 11 mei 1952 werd nu echter met 0-3 door sv Wassenaar gewonnen. Hierop volgde dus een derde wedstrijd, en ditmaal op het neutrale VUC-terrein. Sv Wassenaar nam in de 2e helft een 1-0 voorsprong door R.Dek maar vlak daarna werd de eindstand bepaald op 1-1 door een eigen doelpunt van rechtsback Buitelaar.
Tweede Pinksterdag, maandag 2 juni 1952, episode vier en tevens de laatste wedstrijd in deze ongemeen spannende "thriller" tussen Blauw-Zwart en sv Wassenaar. Sv Wassenaar was nu in het voordeel want bij wederom een gelijkspel zou het doelsaldo met één doelpunt verschil in het voordeel van sv Wassenaar zijn. Op het terrein van VUC kon sv Wassenaar niet scoren maar hield ook haar eigen deur dicht. Na twee uur voetbal bleef het 0-0 en na afloop vloog alles was groen-wit was elkaar in de armen, sv Wassenaar was gepromoveerd en liet de Blauw-Zwarters als teleurgestelde toeschouwers achter.

In het seizoen 1952-1953 eindigde het eertse elftal van Blauw Zwart met 21 punten uit 22 wedstrijden en de doelcijfers 52-53 teleurstellend op een zevende plaats in de 3e Klasse A.

Op maandag 25 mei 1953 (Tweede Pinksterdag) werd de nieuwe kantine van Blauw-Zwart officieel geopend, een juweeltje! Blauw-Zwart was nu in het bezit van een schitterende kantine waar menig gezellig uurtje werd doorgebracht. Een bestuurskamer en een aantal prachtige kleedkamers werden er later door de leden bijgebouwd. Hulde aan de vele medewerkers want wederom had de zelfwerkzaamheid onder de leden van Blauw-Zwart geoogst.

Deze foto is genomen ter gelegenheid van de opening van het nieuwe clubgebouw, op 25 mei 1953 (2e Pinksterdag), vlak voor aanvang van de wedstrijd Blauw-Zwart - Lugdunum (6-1).
Staand vlnr. D. Knijnenburg, L. Schröder, A. Runderkamp, hr. Vermeulen, hr. De Vreede en G. Looystein. Middelste rij vlnr. N. v.d. Kooij, J. Konst, J. v.d. Velde, A. Rijnbeek, J. Dekleermaeker, kapelaan Hageman, Th. Donath en hr. Morsink. Knielend vlnr. C. Noordover, G. Jonker, L. Dekleermaeker, D. van Leeuwen, P. van Rhijn, L. Ruijgrok, B. Vosse, G. Vogels.
Zittend vlnr. C. Duivenvoorde, A. Riem en A. Raaphorst

In het seizoen 1953-1954 eindigde het eerste elftal van Blauw-Zwart op een achtste plaats in de 3e Klasse B met 17 punten uit 22 wedstrijden en de doelcijfers 31-38.
Toen brak het seizoen 1954-1955 aan. Blauw-Zwart werd wederom kampioen van de 3e Klasse A met 32 punten uit 22 wedstrijden en de doelcijfers 47-21. Via een nieuwe regeling bij de KNVB werd er ditmaal eindelijk rechtstreeks naar de 2e Klasse gepromoveerd. Blauw-Zwart speelde dus eindelijk in de 2e Klasse maar kon daar in de jaren vijftig geen "potten breken". In seizoen 1955-1956 eindigde men in de 2e Klasse A op een zevende plaats met 23 punten uit 22 wedstrijden (doelcijfers 58-49). In seizoen 1956-1957 nog knap derde met 25 punten uit 22 wedstrijden (49-25), seizoen 1957-1958 negende met 16 uit 22 (35-51) en in seizoen 1958-1959 achtste met 21 uit 22 (32-38). In 1958 begon Blauw-Zwart ook met "zaterdagvoetbal".
De 50-er jaren werd door Blauw-Zwart, voetbaltechnisch, slecht afgesloten. Aan het einde van het seizoen 1959-1960 stonden Blauw-Zwart en RKAVV beiden met 17 punten onderaan in de 2e Klasse A, dus moest er een beslissingswedstrijd gespeeld worden. Op het H.B.S.-terrein ("Houtrust") werd deze wedstrijd gespeeld en uiteindelijk met 2-1 gewonnen door Blauw-Zwart. De 50-er jaren werd zodoende afgesloten met een behoud in de 2e Klasse.

De jaren 1960 t/m 1969

In het seizoen 1960-1961 stond Blauw-Zwart samen met Spartaan'20 en R.F.C. maanden lang in de top 3 van de 2e Klasse A en het zag er ook lange tijd naar uit dat de club haar 40-jarig bestaan met een kampioenschap kon afsluiten. Een inzinking aan het einde van de competitie zorgde ervoor dat Spartaan'20 uiteindelijk met de eer ging strijken. Blauw-Zwart eindigde als vierde met 26 punten uit 22 wedstrijden en de doelcijfers 41-34.
Tijdens het 40-jarig bestaan van Blauw-Zwart in 1961 nam de club met maar liefst 11 seniorenteams en even-zoveel juniorenteams aan de competitie deel. Daarnaast liepen op de woensdagmiddagen nog eens een kleine 100 pupillen op het Blauw-Zwartterrein rond. In 1962 werd achter het clubgebouw de eerste veldverlichting van Blauw-Zwart geinstalleerd. Het betrof hier nog wel het trainingsveld, maar toch! Blauw-Zwart was hiermee één van de eerste voetbalverenigingen in de regio met een lichtinstallatie.
Na het 40-jarig bestaan van de club ging het met de prestaties van het eerste team steeds meer bergafwaarts. Tot het seizoen 1968-1969 eindigde Blauw-Zwart niet hoger dan een zevende plaats in de 2e Klasse. Dieptepunt was wel het seizoen 1966-1967. De wedstrijd Blauw-Zwart-Westlandia ging om de degradatie. Gelukkig won Blauw-Zwart en zodoende werd weer het 2e Klasseschap behouden. Nee er viel niet veel te beleven in de 60-er jaren.

Seizoen 1970 t/m 1979

Intussen had men op het bouwfront niet stilgezeten. Wederom had de zelfwerkzaamheid van de Blauw-Zwart-leden iets groots verricht. Alvast als 50-jarig jubileumgeschenk werd in 1970 en prachtige tribune, met daaronder kleedkamers, massagekamer en douches aan het bestuur van Blauw-Zwart aangeboden.
Intussen maakte de club zich op voor het Gouden jubileum en werd er wederom een jubileumcommissie in het leven geroepen. De competitie ging uiteraard gewoon door. Het eerste elftal eindigde in seizoen 1970-1971 op een verdienstelijke vijfde positie met 22 punten uit evenveel wedstrijden en de doelcijfers 36-31. De zeer druk bezochte jubileumreceptie vond plaats op 29 juni 1971. Het jubileumfeest, onder de klanken van een steelband uit Sint Maarten was ook zeer geslaagd. Als klap op de vuurpijl was er een wedstrijd geregeld tegen Europacup 1 winnaar Ajax. Deze wedstrijd werd pas op dinsdagavond 26 september 1972 gespeeld maar toch....! Er kon bijna geen auto meer in de gemeente Wassenaar geparkeerd worden want drommem mensen kwamen richting "De Schulpwei", het terrein van Blauw-Zwart. Het was dringen aan de loketten aan de ingang van het Blauw-Zwartterrein. Vele duizenden mensen omzoomden het hoofdveld. Ajax, met o.a. Cruyff, Keizer, Neeskens, Haan, Muhren, Swart, Krol, Hulshof, Suurbier, Rep, Stuy en Mulder, speelde tegen Blauw-Zwart!
Blauw-Zwart speelde een fantastische eerste helft welke met 1-2 werd afgesloten. Bij rust dus 1-2 tegen toen één van de grootste clubs uit Europa! De tweede helft zat Blauw-Zwart er doorheen en werd het uiteindelijk 1-7.

In februari 1973 werd er de grote loterij "Drie-Maal-Kans" opgezet om de "vervallen" kleedkamers langs de lage velden te renoveren en/of uit te breiden. Niet minder dan 10.000 loten a f.5,00 per stuk moesten verkocht worden om tot realisering van deze plannen te kunnen komen. Elke trekking had een schitterende hoofdprijs! Bij de eerste trekking was dit een volautomatische wasmachinecombinatie, de tweede een kleurentelevisie en bij de derde trekking een Volkswagen 1200, u weet wel zo'n oude kever. Alles werd gerealiseerd en de velen tientallen Blauw-Zwart vrijwilligers bouwden een schitterende nieuwe kleedaccommodatie.

In het seizoen 1974-1975 hadden de eerste teams van Blauw-Zwart en RKAVV bijna de gehele competitie verschillende malen stuivertje gewisseld aan de kop van de ranglijst in de 2e Klasse A. De laatste competitiewedstrijd moest uitmaken wie er naar de 1e Klasse zou promoveren. Blauw-Zwart en RKAVV stonden beide met 31 punten bovenaan. Beide clubs hadden een uitwedstrijd, Blauw-Zwart moest naar DHC en RKAVV naar Naaldwijk. Die uitslagen zouden via de Haagsche Nieuwsdienst lopen.
Blauw-Zwart speelde een moeilijke wedstrijd en kon niet tot scoren komen, DHC-Blauw-Zwart eindigde dus zeer teleurstellend in 0-0. Het was stil na het laatste fluitsignaal op het veld van DHC, iedereen wachtte de uitslag van Naaldwijk-RKAVV af. De DHC-stadionspeaker kreeg via onofficiële bronnen te horen dat RKAVV met 1-0 had gewonnen en vermelde dit, tegen alle regels in, direct over het DHC terrein. Ontluisterend verlieten de Blauw-Zwart-supporters het DHC-stadion. De stemming in de Blauw-Zwart kleedkamer was er één om te snijden, sommige spelers konden hun tranen nauwelijks bedwingen. Plotseling kreeg men te horen dat RKAVV met 1-0 had verloren i.p.v. gewonnen! Blauw-Zwart was toch kampioen gewonnen en mocht zich nu 1e Klasser noemen. Het werd een gekkenhuis, tranen van verdriet werden tranen van vreugde en het feest brak los. Triest voor sommige supporters was dat zij de inhuldiging en het feest niet meer mee konden maken omdat zij pas de andere dag in de krant vernamen dat Blauw-Zwart alsnog kampioen was geworden.

 Blauw Zwart 1 omstreeks 1975. Staand v.l.n.r. W. Lammers(voorz.), P.Camminga(verzorger), R.Kamphues, M. Hoogeboom, R. v.d. Ham, F.Karremans,  Grundeken, J.Tacx, S. v.d. Ham, J. v. Deursen en J. v. Barlingen(trainer). Zittend   v. Leeuwen, H.Zandvliet, P. Westgeest, W. Tolido, P. Pieterse, P. Donath,   v. Leeuwen en G.Smit. 

Het eerste elftal van Blauw-Zwart wist het drie seizoenen in de 1e Klasse van de KNVB vol te houden In het seizoen 1975-1976 werd er goed gepresteerd en werd zelfs een korte periode de bovenste plaats ingenomen. Uiteindelijk eindigde men keurig op een zevende plaats in de 1e Klasse B met 26 punten uit 26 wedstrijden. Het jaar daarop behaalde men wederom 26 punten uit even zoveel wedstrijden, maar nu eindigde men op een achtste plaats in de 1e Klasse B.
In de nacht van donderdag 3 op vrijdag 4 mei 1977 brandde het interieur van het clubhuis van Blauw-Zwart volledig af. Hoe de brand precies ontstaan was, wist men niet met zekerheid te zeggen. Wat nu? Restaureren of nieuwbouw? Weer moesten alle vrijwilligers opgeroepen worden en wederom werd de zelfwerkzaamheid van Blauw-Zwart zwaar op de proef gesteld. Maar ook nu werd deze grote klus geklaard en de club had weer de beschikking over een schitterend nieuw clubgebouw.

In het seizoen 1977-1978 werd het eerste elftal wederom ingedeeld in de 1e Klasse B van het zondagvoetbal, met als tegenstanders DHS, DBGC, VIOS, Wilhelmus, Roodenburg, Hermes DVS, Papendrecht, HION, LenS, HOV, Gouda, Olympia en EBOH. Jammer genoeg moest Blauw-Zwart aan het einde van dit seizoen buigen voor de overige tegenstanders in de 1e Klasse. Met 20 punten uit 26 wedstrijden, en de doelcijfers 31-40, eindigde men op een voorlaatste plaats en degradeerde hiermee, samen met EBOH, naar de 2e Klasse KNVB. Terug dus in de 2e Klasse (A) eindigde Blauw-Zwart in het seizoen 1978-1979 met 29 punten uit 24 wedstrijden toch weer knap op een derde plaats, achter kampioen Westlandia en nummer twee Lugdunum.

De jaren 1980 t/m 1989

Tot en met het seizoen 1984-1985 zou het eerste zondag-elftal van Blauw-Zwart een middenmoter in de 2e Klasse blijven.
In het seizoen 1983-1984 maakte Blauw-Zwart weer een sprong voorwaarts. Voorheen mocht er bij het amateurvoetbal alleen met reclame op de trainingspakken gelopen worden. In navolging van het betaalde voetbal mocht er vanaf dit seizoen ook door de amateurs shirtreclame gedragen worden. De eerste shirtsponsor/hoofdsponsor van Blauw-Zwart werd "Nationaal en Internationaal Transportbedrijf J.Lagerberg B.V", welke naam t/m het seizoen 1988-1989 op de shirts werd gedragen.
In het seizoen 1984-1985 steeg het eerste elftal van Blauw-Zwart weer boven zichzelf uit. O.l.v. trainer Chiel Jansen kon aan het einde van dit seizoen de vlag weer in de top gehesen worden. Met 34 punten uit 24 wedstrijden (doelcijfers 37-23) werd Blauw-Zwart kampioen in de 2e Klasse A.
Het verblijf in de 1e Klasse was echter weer van korte duur. In het seizoen 1985-1986 werd er, met 23 punten uit 24 wedstrijden (doelsaldo 24-31), nog een verdienstelijke 6e plaats bereikt in de 1e Klasse B. Echter in seizoen 1986-1987 kwam Blauw-Zwart al sterk in de gevarenzone. Ternauwernood eindigde men met 22 punten uit 26 wedstrijden (21-38) op de 3e plaats van onderen in de 1e Klasse B. In het seizoen 1987-1988 had het "vlaggenschip" weer een opleving en eindigde men, met 27 punten uit 26 wedstrijden (35-33), keurig op een vijfde plaats in de 1e Klasse B.
In het seizoen 1988-1989 viel echter het 1e Klasserdoek voor Blauw-Zwart! Met slechts één gewonnen wedstrijd, drie gelijke spelen en 20 nederlagen eindigde men met 5 punten op een troostelose laatste plaats in de 1e Klasse B. Nog nooit in de historie van de club, had het eerste elftal zo'n slecht seizoen gedraaid.

Seizoen 1989-1990

De terugkeer in de 2e Klasse (A) viel Blauw-Zwart niet mee. Het zou zelfs nog erger worden! Via een versterkte degradatie moest aan het einde van seizoen 1989-1990 de Blauw-Zwartvlag wederom halfstok. Met 18 punten uit 22 wedstrijden en de doelcijfers 22-34, eindigde men op een tiende plaats. Dit betekende dat de club, samen met Overmaas en VUC, afzakte naar de 3e Klasse. Blauw-Zwart was weer terug bij af!

Seizoen 1990-1991

In het seizoen 1990-1991 werd het eerste elftal van Blauw-Zwart, o.l.v. trainer Roel den Hartog, ingedeeld in de 3e Klasse A, met als tegenstanders; DONK, Altior, DoCos, Nieuwkoop, VVSB, VEP, SJC, Soccer Boys, WSE, Woerden en Lugdunum.
Blauw-Zwart nam revanche want aan het einde van het seizoen werd op 5 mei 1991, via een strafschop van Wijnand Bakker in de thuiswedstrijd tegen WSE, het kampioenschap binnen gehaald. Met 34 punten uit 22 wedstrijden en de doelcijfers 58-29, behaalde men net één puntje meer dan concurrent Lugdunum. Na het laatste fluitsignaal van de scheidsrechter werd het hoofdveld overspoeld door dolblije supporters. Burgemeester Schoute van Wassenaar overhandigde hoogst persoonlijk een fraai bloemstuk namens het Wassenaars gemeentebestuur. Vanaf acht uur 's-avonds heeft het afgeladen clubhuis van Blauw-Zwart gedreund op feestelijke muziek. Blauw-Zwart was weer terug in de 2e Klasse!

Seizoen 1991-1992

Na de promotie van afgelopen seizoen werd het eerste elftal van Blauw-Zwart ingedeeld in de 2e Klasse A met als tegenstanders ADO, Hermes DVS, VCS, VELO, Verburch, Olympia, Roodenburg, Quick, VIOS, RKAVV en Oliveo.
Helaas ging het dit seizoen wederom mis! Blauw-Zwart eindigde met 17 punten uit 22 wedstrijden op een tiende plaats en hiermee moest de degradatie weer aanvaard worden. De club leek wel een jojo tussen de 2e- en 3e- Klasse.

Seizoen 1992-1993

Het team van trainer Roel den Hartog werd ditmaal ingedeeld in de 3e Klasse A, samen met; DoCos, SJC, GSV, VEP, UDWS, Lugdunum, Soccer Boys, NSV'46, Olympia, VVSB en Nieuwkoop.
Na een redelijk seizoen eindigde Blauw-Zwart uiteindelijk op een vierde plaats met 24 punten uit 22 wedstrijden en de doelcijfers 35-28. De ook bij het amateurvoetbal ingestelde periodekampioenen gaf Blauw-Zwart aan het einde van het seizoen nog recht op een toegift, want de club wist tegen Soccer Boys een periodetitel in de wacht te slepen. Helaas redde Blauw-Zwart het niet in de nacompetitie zodat de promotie uit bleef.

Seizoen 1993-1994

In seizoen 1993-1994 werd Blauw-Zwart 1 wederom ingedeeld in de 3e Klasse A, ditmaal met de tegenstanders; UNIO, VVSB, DOSR, Gouda, Soccer Boys, DSO, Woerden, SVLV, VEP, Nieuwkoop en Olympia.
Dit seizoen werd eigenlijk een kopie van het vorige seizoen! Blauw-Zwart eindigde wederom als vierde, ditmaal met 25 punten uit 22 wedstrijden en de doelcijfers 27-31. Ook in dit seizoen wist het team van scheidend-trainer Roel den Hartog een periodetitel te bemachtigen maar helaas wist men weer niet te promoveren.

Later hier meer....

>

>

Dankzij de fantastische hulp van voetbalvereniging Blauw Zwart gaan we de historie van R.K.S.V. Blauw Zwart op onze site helemaal herschrijven......

>

>

>>

>

>

.

.

.

Seizoen 2010-2011

Tijdens de Buitengewone Algemene Ledenvergadering van vrijdag 20 augustus 2010 werd André van Herk gekozen als opvolger van Ad Riem tot de nieuwe Bestuursvoorzitter van RKSV Blauw Zwart.
De voor dit seizoen aangetrokken hoofdtrainer Driss Rahouani moest na een maand noodgedwongen de samenwerking met Blauw Zwart alweer beëindigen op medisch advies van zijn arts/specialist. Roel den Hartog nam per 1 september de taken over van Rahouani.

>

Tijdens de Algemene Ledenvergadering van 26-11-2010 besloten de leden van Blauw-Zwart met overweldigende meerderheid vanaf het seizoen 2011-2012 het zondagvoetbal te verplaatsen naar de zaterdag.

Later hier meer over seizoen 2010-2011...

Seizoen 2011-2012

Blauw Zwart had dus met een roemloze degradatie uit de 3e Klasse afscheid genomen van het zondagvoetbal. Na dus 90 jaar lang met de hoofdmacht op zondag gespeeld te hebben verhuisde Blauw Zwart naar de zaterdag. Een hele nieuwe uitdaging voor de club waarmee men vanuit die positie verder hoopte te gaan bouwen aan de toekomst. Met de prachtige accommodatie van Blauw Zwart lagen er natuurlijk nog steeds fantastische mogelijkheden in het verschiet.
Het bestuur van de R.K.S.V. Blauw-Zwart bestond voor dit seizoen uit André van Herk (voorzitter), Jacques van den Boer (secretaris), John Charité (penningmeester), Frits Rosendaal (voorzitter jeugdcommissie), Arno Hoogduijn (externe contacten), Ton Hof (lid jeugdcommissie), Elbert van 't Slot (sponsoring en publiciteit) en Otto Leget (wedstrijdsecretaris).

Door o.a. het opheffen van de zondagafdeling bij Blauw Zwart had trainer Roel den Hartog aan het begin van het seizoen 2011-2012 de beschikking over een zaterdag-selectie van maar liefst 38 spelers die in aanmerking kwamen voor het eerste- of tweede-elftal. Veel spelers van de zondag-selectie maakte, net zoals trainer Den Hartog, de overstap naar de "zaterdag". Ook waren er een aantal jongen van sv Wassenaar weer teruggekeerd naar hun oude club en een hoop jongens die op zaterdag in lagere elftallen voetbalden stelde zich weer beschikbaar voor de selectie.
Trainer Den Hartog moest dus van deze gehele nieuwe selectie een nieuw team smeden en gokte voorzichtig op een plek bij de bovenste vier ploegen in de 4e Klasse A. In deze 4e Klasse A trof Blauw Zwart de volgende tegenstanders aan; DoCos, DWO, Football Factory, GWS, Hazerwoudse Boys, Leidsche Boys, Oosterheem, SVOW, UVS, VVSB en Woubrugge.
Bij aanvang van de competitie werden zowel Blauw-Zwart als DWO als favorieten voor het kampioenschap van de 4e klasse A bestempeld. Toevalligerwijs stond op zaterdag 3 september de openingswedstrijd DWO-Blauw Zwart op het programma. DWO trok aan het langste eind en won verdiend met 3-1. Een flinke domper voor de mannen van trainer Roel den Hartog maar de daarop volgende wedstrijden tegen Oosterheem (6-1), Leidsche Boys (0-4), GWS (7-1), UVS (5-0), SVOW (0-5) en Football Factory (6-0) werden allemaal gewonnen. Op zaterdag 29 oktober speelde Blauw Zwart teleurstellend 2-2 bij Woubrugge maar door het onverwachte puntenverlies van DWO veroverde men alsnog de 1e Periodetitel.
De 4e Klasse A van het zaterdagvoetbal kende een enorm krachtverschil waardoor door zowel Blauw Zwart als DWO vele wedstrijden met grote cijfers werden gewonnen. Op zaterdag 3 december stond de topper Blauw Zwart-DWO op het programma. Het team van trainer Den Hartog nam revanche van de eerdere nederlaag en won door doelpunten van Sebastiaan Graafstal, Guy van Vliet en Michael Thijsen met 3-1. Een week later echter, in de laatste wedstrijd van 2011, leed Blauw Zwart zeer duur puntenverlies door met 2-0 van sv Oosterheem te verliezen. Hierdoor gingen zowel Blauw Zwart als DWO met 31 punten uit 13 wedstrijden gezamelijk aan kop in de 4e Klasse A de winterstop in.
In de eerste wedstrijd van 2012 volgde de volgende domper voor Blauw Zwart. In de thuiswedstrijd tegen Leidsche Boys werd er n.l. met 1-3 verloren. DWO bleef na de winterstop wel een hele stabiele ploeg en bleef de punten maar verzamelen waardoor Blauw Zwart voortdurend achter de feiten aanliep. Nadat Blauw Zwart op 31 maart opnieuw tegen een nederlaag aanliep (3-2 bij Hazerwoudse Boys) was het kampioenschap in de 4e Klasse A zo goed als beslist. Blauw Zwart eindigde met 52 punten uit 22 wedstrijden (doelsaldo 70-22) als tweede op 6 punten achterstand op kampioen DWO en kon zich zodoende gaan opmaken voor de nacompetitie.
Blauw Zwart kon in deze nacompetitie niet imponeren en eindigden door nederlagen tegen Alphia (1-3) en BSC'68 (3-0) in poule 1 op de laatste plaats.

Positief nieuws dit seizoen kwam uit de jeugdafdeling waar de A1 van Blauw Zwart o.l.v. trainer André van Dam kampioen werd van de 2e Klasse. Ook de E3 en F10 van Blauw Zwart wisten het kampioenschap binnen te halen.

Seizoen 2012-2013

>
Het eerste elftal van Blauw Zwart werd voor dit seizoen ingedeeld in de 4e Klasse A met als tegenstanders: Aaarlanderveen, DoCoS, DVC, Football Factory, Leidse Boys, LSVV ’70, SVOW, UVS, VVSB, Warmunda, Wassenaar en Woubrugge.
Een leuke competitie dus waarin Blauw Zwart een aantal oude bekenden ontmoette zoals UVS, Football Factory, DoCoS en VVSB. Het mooiste aan deze nieuwe indeling was natuurlijk dat er eindelijk weer eens twee ouderwetse Wassenaarse derby’s gespeeld gingen worden, want ook sv Wassenaar was ingedeeld in de 4e klassa A. Het beloofde dus weer een spannend seizoen te gaan worden.

>

>

Palmares Blauw Zwart Zondag

Kampioenschappen
1949-1950 3e klasse B *
1951-1952 3e klasse A *
1954-1955 3e klasse A
1974-1975 2e klasse A
1984-1985 2e klasse A
1990-1991 3e klasse A
1996-1997 2e klasse C
 *  =  geen promotie 
Andere prestaties
Seizoen 1995-1996 winnaar nacompetitie, promotie naar 2e Klasse KNVB

Palmares Blauw Zwart Zaterdag

Kampioenschappen
1976-1977 2e klasse A HVB
1984-1985 1e klasse A HVB
Andere prestaties
Seizoen 1986-1987 winnaar nacompetitie Hoofdklasse HVB, promotie naar 4e Klasse KNVB

Parade der voorzitters RKSV Blauw Zwart

1921-1932 A.A. de Smit
1932-1933 F. van Leeuwen
1933-1934 functie vacant
1934-1950 H. Brouwer
1950-1952 J. Konst
1952-1962 J.P.J. Dekleermaeker
1962-1971 L.A.L. Weeber
1971-1973 D.J. Knijnenburg
1973-1974 A.Oudshoorn
1974-1981 Wim Lammers
1981-1986 A.H. Zellenrath
1986-1989 Jan Remmerswaal
1989-1993 Hans Lagerberg
1993-2002 Henk Goulooze
2002-2005 Rick Wagner
2005-2010 Ad Riem
2010-heden André van Herk

Parade der trainers RKSV Blauw Zwart zaterdag

1960-1961 ?
1961-1962 ?
1962-1963 ?
1963-1964 ?
1964-1965 ?
1965-1966 ?
1966-1967 ?
1967-1968 ?
1968-1969 ?
1969-1970 ?
1970-1971 ?
1971-1972 ?
1972-1973 ?
1973-1974 A. van Huuksloot
1974-1975 ?
1975-1976 ?
1976-1977 ?
1977-1978 Dick Tempelaar
1978-1979 ?
1979-1980 ?
1980-1981 ?
1981-1982 ?
1982-1983 ?
1983-1984 ?
1984-1985 ?
1985-1986 ?
1986-1987 ?
1987-1988 Tinus Wesselman
1988-1989 ?
1989-1990 ?
1990-1991 ?
1991-1992 ?
1992-1993 ?
1993-1994 ?
1994-1995 ?
1995-1996 Dave Zandvliet
1996-1997 ?
1997-1998 ?
1998-1999 Pier Donath
1999-2000 ?
2000-2001 Wijnand Bakker
2001-2002 Wijnand Bakker
2002-2003 Wijnand Bakker
2003-2004 Wijnand Bakker
2004-2005 Wijnand Bakker
2005-2006 Wijnand Bakker
* van 2006 t/m 2011 geen standaard elftal op zaterdag
2011-2012 Roel den Hartog
2012-2013 Roel den Hartog
2013-2014 Andre van Dam

Parade der trainers RKSV Blauw Zwart zondag

1950-1951 M.J.Cornelisse
1951-1956 J.W.A.Wolf
1956-1957 Wim de Kok
1957-1958 ?
1958-1959 J.W.A.Wolf
1959-1960 J.W.A.Wolf
1960-1961 Johan Poulus
1961-1962 Johan Poulus
1962-1963 Johan Poulus
1963-1964 Johan Poulus
1964-1965 Jan Rolfes
1965-1966 Jan Rolfes
1966-1967 ?
1967-1968 Roel Timmer
1968-1969 Wim Anderiesen
1969-1970 Cremers
1970-1971 Cremers
1971-1972 Zoltan Szalay
1972-1973 Zoltan Szalay
1973-1974 A. van Huuksloot
1974-1975 J.A.C. van Barlingen
1975-1976 J.A.C. van Barlingen
1976-1977 Dick Tempelaar
1977-1978 Dick Tempelaar
1978-1979 Roel Timmer
1979-1980 Roel Timmer
1980-1981 Roel Timmer
1981-1982 Roel Timmer
1982-1983 Chiel Jansen
1983-1984 Chiel Jansen
1984-1985 Chiel Jansen
1985-1986 Chiel Jansen
1986-1987 Chiel Jansen
1987-1988 Pim Westgeest
1988-1989 Pim Westgeest
1989-1990 Peter Ciere
1990-1991 Roel den Hartog
1991-1992 Roel den Hartog
1992-1993 Roel den Hartog
1993-1994 Roel den Hartog
1994-1995 Jan de Jong
1995-1996 Jan de Jong
1996-1997 Jan de Jong
1997-1998 Jan de Jong
1998-1999 Jan de Jong
1999-2000 Jan de Jong
2000-2001 Rob Beunder
2001-2002 Rob Beunder
2002-2003 Rob Mol
2003-2004 Herman Kooijenga
2004-2005 Herman Kooijenga
2005-2006 Dick Hooning
2006-2007 Dick Hooning
2007-2008 Dick Hooning
2008-2009 Dick Jol
2009-2010 Dick Jol
2010-2011 Driss Rahouani / Roel den Hartog
* In mei 2011 einde van het standaard-elftal op zondag

Naar alle clubs