vv HDV

Den Haag
01-06-1917 - Heden

H.v.v. H.D.V.

Sportpark Zuiderpark (2e gedeelte)
Mr P Droogleever Fortuynweg 18
2533 SR Den Haag ZH
Tel. 070-3887423
E-mail: vvhdv@ziggo.nl
Site: http://www.vvhdv.nl/

HDV Vlag - kopie

Het ontstaan van H.D.V.

Wie heden ten dagen langs het Spaarneplein in Den Haag gaat en het oude imposante gebouw van de Postcheque- en Girodienst gadeslaat, zal niet snel op de gedachte komen dat op deze plek de oorsprong van de voetbalvereniging H.D.V. ligt. Als we teruggaan naar het jaar 1916 dan zien we op de plaats waar nu het Giro-kantoor staat veel open stukken land. Veel schooljongens speelden vaak op dit open stuk land een onderlinge voetbalwedstrijd tegen elkaar. Tussen deze scholieren, waaronder Sam Meyer, Joh. Gluhoff, Chris van Ettinger, Kees de Haas, Addie Keizer, Henk van Keulen, de gebroeders De lange, de Van Leeuwens, de Van der Heydens, Piet Vos en Arie Vos, groeide langzamerhand een sterke band die uiteindelijk resulteerde in een oprichting van een voetbalclub. De motor achter dit streven was Sam Meyer en onder zijn leiding werd op 1 juni 1917 voetbalvereniging H.D.V. opgericht. H.D.V. staat voor Houdt Dapper Vol.
De Haagse Voetbal Vereniging H.D.V. was dus geboren maar nu moest men kunnen aantonen dat de club levensvatbaarheid bezat. Er moesten nieuwe leden gevonden worden, het liefst zoveel mogelijk en die kwamen er dan ook.
Omstreeks dezelfde tijd dat H.D.V. het levenslicht zag werden twee andere voetbalclubs (E.M.M. en H.F.V.) ontbonden en vele leden van deze ontbonden verenigingen traden zodoende toe tot de jonge H.D.V.-gemeenschap. E.M.M. uit het Bezuidenhout leverde o.a. de spelers Kees de Bruyn, Louw Mallee, Sjef en Toon Hinfelaar, Willem Bandel, Dorus Vierling, Joop en Henk van Hoegee, Sjef van Eembergen, Wim Hilders en Nol Koppert. Uit de H.F.V. gelederen kwamen Gerrit Soutendijk, Wim Haazer, Wim Betist, Wim de Boer, Henk Ansems, Henk van Haastrecht en Nol Knoppert.

Seizoen 1917-1918

H.D.V. bracht in haar eerste seizoen drie elftallen op de been. De eerste twee elftallen waren hoofdzakelijk samengesteld uit de oud E.M.M. en H.F.V.-spelers. Het 3e elftal bestond grotendeels uit de schooljongens die de vereniging hadden opgericht.

De thuiswedstrijden werden onder zeer primitieve omstandigheden gespeeld op een terrein aan de Waldorpstraat. Een kleedlokaal en kantine was er niet, doelnetten waren er niet en de bovenlat van het doel was een gespannen draad, iets wat een enkele maal wel aanleiding gaf tot een kleine onderlinge discussie. Maar goed, er werd eindelijk gevoetbald!

Seizoen 1918-1919

Het seizoen 1918-1919 bracht echter een grote verandering voor H.D.V. Samen met S.V.C. (Scheveningsche Voetbal Club) kreeg men n.l. de beschikking over een goede veld van de N.B.L.O. (Bondsvelden) aan de Nieboerweg bij Scheveningen. Voor diegene die in die tijd geen fiets bezat was dit veld te bereiken per stoomtram vanaf het “Hollandsche Spoor”-station of met lijn A uit de Rijnstraat. De toegangspoort tot de Bondsvelden was een machtig klaphekje. Op deze velden kwam de H.D.V.-familie voor het eerst goed tot haar recht. Wanneer we een greep doen uit enkele bekende namen van H.D.V. uit deze periode komen we op: Jan Hijman, Tinus Hijman, Dick Hijman, Jan Terlaak, Willem Logher, E. Danser, Henk Wilson en de gebroeders Fresco.
Eén naam spring echter overal bovenuit, “Sanders”. Hij was de schoenmaker van huize Meyer en werd beschouwd als de verpersoonlijking van alles wat H.D.V. was. De heer Sanders verzorgde al het materiaal van H.D.V. Het was dus niet alleen de bal die hij repareerde, maar ook bijvoorbeeld de oude voetbalschoen, die hij dan tot een bruikbaar trappertje oplapte.

Van de drie elftallen speelden er twee in de H.V.B., terwijl het derde team zich nog alleen tot vriendschappelijke wedstrijden moest beperken. Zonder buitensporige prestaties te leveren, mag gezegd worden dat zowel het eerste- als het tweede-team het dit seizoen goed deden.
Het eerste jaarfeest werd gevierd met een knalfuif in het “Hof van Berlijn” Het werd een echt feest met ook een echte tombola! De prijs was een paar voetbalveters!

Seizoen 1919-1920

Reeds in het seizoen 1919-1920 schreef H.D.V. voor het eerst twee juniorenelftallen in maar het ging met deze jeugdafdeling nog niet zo zoals het moest gaan.

Het seizoen 1919-1920 bracht H.D.V. het eerste kampioenschap. Na een keurige competitie behaalde het eerste elftal de bovenste plaats in de 3e Klasse B van de Haagse Voetbal Bond. De eindstand bovenin de 3e Klasse B was als volgt: 1. HDV 16-27, 2. BMT 3 16-22, 3. Graaf Willem VAC 3 16-21, 4. Rijswijk 1 16-21 en 5. VVS 2 16-18.
Het elftal dat in seizoen 1919-1920 de eerste kampioenslauweren voor H.D.V. verwierf was uit de volgende spelers samengesteld: Simon van der Heyden, Henk van Haastrecht, Wim Betist, Wim de Boer, Tinus Hijman, Gerrit Soutendijk, Sjef Hinfelaar, Henk Ansems, Oeri Mallee, Wim Haazer en Jan Hijman.

Dat dit feest natuurlijk niet zonder meer voorbij kon gaan was begrijpelijk. Een officiële feestavond werd georganiseerd in Hotel “Kuys Witzenburg” te Rijswijk.

H.D.V. kende natuurlijk in de beginjaren ook zijn ups and downs. De grote (kleine) man was in die moeilijke maanden voorzitter Sam Meijer. Hij was het, die dankzij zijn vele relaties de onmogelijkste problemen tot een goede oplossing wist te brengen en alle mogelijke werkzaamheden voor zijn rekening nam. Dat dit wel eens moeilijkheden met zich meebracht was begrijpelijk maar Sam Meijer overwon ze altijd en wist de hele vereniging in de hand te houden. Als Sam Meijer aan het einde van het seizoen 1919-1920 echter door zijn zaken genoodzaakt was zich uit het verenigingsleven terug te trekken, bleek pas echt hoeveel hij voor H.D.V. had betekend. Zijn opvolger werd Louis Lorsch en hoewel de heer Lorsch zijn uiterste best deed slaagde hij er maar niet in om de gehele H.D.V.-club bij elkaar te houden.

Seizoen 1920-1921

H.D.V. was in die tijd al heel sterk en was in die tijd één van de weinige verenigingen die met twee elftallen aan de adspiranten (jeugd)-competitie deelnam. Omstreeks deze tijd begroette men ook enkele leden van de schoolclub S.D.O., dit waren o.a. Joop Kuhne, Karel Rijshouwer, Frans Mallee en Karel Mallee.

Seizoen 1921-1922

Zo breekt het seizoen 1921-1922 aan. In een onrustige tijd waarin iedereen voelde dat er iets broeide, vond het hoogtepunt van de terugslag plaats. Een aantal spelers, voornamelijk uit het sterke 3e elftal van H.D.V., besloten de club de rug toe te keren en een eigen voetbalvereniging op te richten. Dit waren o.a. de heren Schekman, Van Reyn, Stark, Cleve, Van Suchtelen van der Haere, Van Zelm, Gerrit Blankespoor en Louw Mallee. Zij richten de voetbalvereniging V.O.G.E.L. op.

Dit maakte echter slechts een gedeelte uit van de moeilijkheden, waarmee de jonge groen-witte vereniging mee te kampen had. Een andere stroom van onrust vond plaats in een felle oppositie, vooral bestaande uit oudere leden die heftig tegen waren van een gedeelte der bestuursfuncties, en vooral tegen voorzitter Pim van Baarle. Door dit optreden van de oppositie moest Van Baarle, die toch een alleszins bekwame voorzitter genoemd mocht worden, aftreden. Gebeurde dit niet dat zouden veel leden van H.D.V. als lid bedanken. Toen eenmaal dit gestelde doel bereikt was bleek dat men ook nu niet in staat was om de voetbalvereniging uit de impasse te helpen.

Toch was er in deze donkere tijden van H.D.V. ook nog wel een enkel opgewekt geluid. Het 2e elftal wist namelijk, na een uiterst spannende competitie waarin men een uiterst spannende strijd met T.O.G.O. 2 moest leveren, beslag te leggen op het kampioenschap der 2e Klasse. In dit zelfde seizoen zag het bestuur zich wel genoodzaakt om het 1e elftal uit de competitie terug te trekken. Deze onplezierige maatregel was ontstaan doordat er op veel eerste elftal-spelers niet meer kon worden gerekend. Omdat het 2e elftal dus kampioen-kansen had werd zodoende het 1e elftal teruggetrokken en daarmee de kansen van het 2e elftal verstevigd. In het kampioen geworden tweede elftal speelden o.a. Joop Carol, Jan Terlaak, John Gluhoff, Henk Loos, Kees de Haas en Gerrit Hartgering.

Seizoen 1922-1923

De volgende rel diende zich bij H.D.V. alweer aan. Wim Betist en Kees (Teddy) de Bruyn gaven, na een kleine onenigheid, te kennen dat zij de vereniging gingen verlaten en lid van T.O.G.O. zouden worden. Er ontstond een storm in een glas water en de kwestie werd geweldig opgeblazen. Er werd hierover zelfs een Algemeen Ledenvergadering uitgeschreven maar de beide vrienden hielden voet bij stuk en verlieten inderdaad H.D.V. Echter na een vrij korte tijd keerden beide heren weer terug tot hun groen-witte vrienden. Van deze beiden heren is Wim Betist helaas een aantal jaren later op veel te vroege leeftijd overleden.
In deze onrustige tijden trad er een nieuw bestuur naar voren, dat bestond uit: Maup Kapper (voorzitter), L. Loos (secretaris), J. Sanders (penningmeester) en de heren J. Gluhoff, J.T. Josee, K.A.J. Putto en J.M. Carol.
De toestand van de geldmiddelen was binnen H.D.V. zorgwekkend. Het kassaldo was zo laag dat de club nog nauwelijks drijvende kon worden gehouden. Een van de belangrijkste redenen hiervan was de contributie zeer ongeregeld ge-ind werd.
Het bestuur van H.D.V. kon ternauwernood 3 elftallen inschrijven voor de competitie. Het aantal spelers werd gaande het seizoen steeds minder zodat verschillende leden iedere zondag twee wedstrijden moesten spelen. Dit werd overigens niet  als last gevoeld, integendeel, er vormde zich een vaste kern van voetballers binnen H.D.V. die het geweldig vonden om iedere zondag twee wedstrijden te spelen.

Zoals eerder vermeld, H.D.V. had dus de beschikking gekregen over een terrein op het complex N.B.L.O., de zogenaamde Bondsvelden. Hierbij behoorde als kleedgelegenheid alleen een overdekte bank met een aantal kapstokken. Al met al, zeer primitief dus. Als er op een gegeven moment de mogelijkheid zich voordoet om een flinke directiekeet van één van de H.D.V.-leden over te nemen, bleek het bestuur op dat moment de juiste beslissing te nemen. Hoewel er schulden gemaakt moesten worden werd de grote keet wel voor f.525,= eigendom van H.D.V. Deze enorme uitgave was natuurlijk een uiterst gevoelige aderlating voor de clubkas.
Het was “slechts”maar een keet maar daar wisten de H.D.V.-ers wel raad mee. Het interieur werd verdeeld in een buffetruimte en een kleedgelegenheid voor eigen spelers. Onder leiding van de heer Sanders werd het hele zaakje netjes in de verf gezet en H.D.V.’s eigen home was een feit geworden.
Omdat de ruimte nog niet zo groot was dat er twee kleedkamers konden worden getimmerd, was er dus alleen ruimte tot omkleden voor de eigen spelers. De bezoekende vereniging  kon in die tijd gebruik maken van de Gemeente-tent.

Seizoen 1923-1924

Zo omstreeks 1924 ontstond er binnen H.D.V. ook de eerste vaste supporters-kern. Diverse trouwe bezoekers en bezoeksters, vrouwen en meisjes van spelers, wisten dat er vooral bij slecht weer verpozing en beschutting te vinden was in het H.D.V.-“restaurant” Naast een goed verzorgd buffet was hier ook een gramafoon-speler te vinden.
Het ledenaantal groeide weer bij H.D.V. en geleidelijk herstelde de club zich van de zeer moeilijke periode. Door het groeiende ledental herstelde de clubkas zich ook weer redelijk snel. Ook enkele oud-leden, die de club eerdr hadden verlaten voor een andere vereniging, keerden weer terug bij hun eerste liefde.
H.D.V. verwelkomde ook vele nieuwe leden van de ontbonden voetbalvereniging “Trekvliet”. Dit waren o.a. Jan Vos, Roel Vos, de gebroeders Wim, Piet en Theo Kok, Leo van der Waart en vele anderen.

Seizoen 1924-1925

Het seizoen 1924-1925 zou achteraf voor H.D.V. alweer het laatste seizoen op de Bondsvelden worden. Het werd een prachtig seizoen voor H.D.V. want het 1e elftal behaalde n.l. het Afdelingskampioenschap van de 1e Klasse C.
Met nog één wedstrijd voor de boeg was de situatie als volgt; H.D.V. 1 was met evenveel punten als VIOS 2 koploper maar aangezien VIOS al was uitgespeeld zou H.D.V. tegen ADO 3 genoeg hebben aan een gelijkspel om het kampioenschap binnen te halen. Voor een duizendkoppig publiek werd het uiteindelijk 1-1 en kon bij H.D.V. de kampioensvlag in top.

Vervolgens moest H.D.V. aantreden tegen vv Naaldwijk 1, Hoek van Holland 1 en HVV 4 voor het Algemeen kampioenschap van de Haagse Voetbal Bond.
De eerste wedstrijd in de kampioens-competitie werd door H.D.V. onverdiend met 1-0 verloren van Naaldwijk. Hoewel H.D.V. de volgende wedstrijd tegen HVV 4 met maar liefst 4 invallers moest aantreden werd er toch nog een prachtige 2-0 zege behaald. De beslissing moest nu vallen in de wedstrijd Hoek van Holland – H.D.V. Het vooraf kansloos geachte H.D.V. moest dus volgens vele de ogenschijnlijk hopeloze strijd aanbinden tegen de oppermachtige Westlanders. Waar dus niemand op had gerekend dat gebeurde alsnog want de groen-witte behaalde in Hoek van Holland een grandioze 4-2 overwinning. Hierdoor eindigden maar liefst drie gegadigden in de kampioenscompetitie gelijk op de eerste plaats en moest het doelgemiddelde de beslissing brengen. Omdat het doelsaldo van H.D.V. het beste bleek mochten de mannen van H.D.V. zich kampioen van de H.V.B. noemen! De eindstand in de kampioenscompetitie was n.l. als volgt: 1. H.D.V. 3-4 (6-3), 2. Naaldwijk 3-4 (5-4), 3. Hoek van Holland 3-4 (6-5) en 4. HVV 3-3 (3-8).

Foto LF 16 HDV 1 is medio 1925 kampioen geworden van de Haagse Voetbalbond. Staand 2e van rechts Henk Loos. Namen van andere spelers zijn bekend in Haagse Voetbalhistorie.H.D.V. 1 in seizoen 1924-1925 kampioen van de Haagsche Voetbal Bond en promoveerde hiermee naar de K.N.V.B. De spelers van dit H.D.V.-kampioensteam waren: K.J. de Bruijn, P. Kok, W. Betist, P. Vos, J. Boekbinder, M. Flinterman, H.J. Loos, G. Soutendijk, John Gluhoff, J. Th. Josée, J.M. Carol, J. Terlaak en J. Kuhne.

Aan het einde van het seizoen 1924-1925 kreeg H.D.V. ineens de mededeling van de Gemeente dat men het terrein van de Bondsvelden aan de Nieboerweg moest verlaten en met spoed de kleedtent moest verwijderen. Dit was het gevolg van de uitbreiding van Den Haag en op de plek waar de kleedtent stond werd een weg aangelegd die deel uitmaakte van het nieuwe stratenplan van de Gemeente Den Haag.

Seizoen 1925-1926

Het bestuur van H.D.V. zat met de handen in het haar want waar moest hun eigen “home” nu zo snel worden ondergebracht. De Gemeente trok zich helemaal niets aan van de problemen waarbij H.D.V. nu zat en na een paar dagen werd de schitterende kleedtent een eind versleept en kort daarna zelfs afgebroken. Hoewel de heer Sanders trachtte met paard en wagen nog diversen delen in veiligheid te brengen mocht dit achteraf allemaal niet baten. De meeste onderdelen moest men in eerste instantie maar opslaan op een terrein aan de Waldorpstraat, waar Jan en alleman gretig kon roven en dit dan ook niet na werd gelaten. Hiermee kwam er een roemloos einde van de eerste “tent” van H.D.V., die met moeite was verkregen en nog niet was afbetaald.

HDV 1e kleedtent - kopie-001

Overeenkomstig de belofte van de dienst “Stadsontwikkeling en Volkshuisvesting” werd het bestuur van H.D.V. door de heer Mr. P. Drooglever Fortuyn, de latere burgemeester van Rotterdam, maar op dat moment nog wethouder van ’s Gravenhage, uitgenodigd tot een bespreking in het Zwembad Zuiderpark, waarbij tevens een rondgang over beschikbare voetbalterreinen in Het Zuiderpark werd gemaakt. De nieuwe voetbalvelden stelde echter niet veel voor. De Gemeente verhuurde echter niet alleen H.D.V., maar ook  ADO, RVC, Celeritas, VCST, De Ooievaars en SVC een grasvlakte zonder afbakening en zonder enige opstal in het Zuiderpark. Deze kleine clubs (uitgezonderd ADO) gingen daarmee niet akkoord en besloten een nauwe samenwerking aan te gaan, die onder leiding van de heer M. Boas (voorzitter van De Ooievaars) een gezamenlijke belangengemeenschap gingen vormen. Het bestuur van deze Belangen-commissie onderhield voortaan nauw contact met de “Stichting Sport- en Speel-terreinen in wording”.

Het nieuwe speelterrein van H.D.V. in het Zuiderpark

Hoewel er dus nog geen kleedtenten waren werd op 25 oktober 1925 het Zuidersportpark officieel geopend door de toenmalige H.V.B.-voorzitter J. Moorman. Weliswaar speelde toen alleen het 2e elftal van H.D.V. een thuiswedstrijd dus het H.D.V.-terrein werd een week later pas echt officieel geopend door de heer Vos sr. Na enkele korte speeches werd het lint doorgeknipt en het veld ingewijd met een vriendschappelijke wedstrijd van H.D.V.1 tegen Aurora uit Haarlem.

Ondanks het prachtige resultaat van H.D.V. 1 in seizoen 1924-1925, met het kampioenschap van de H.V.B., viel het elftal enigszins uit elkaar. Een aantal oudere spelers trokken zich, door blessures of andere redenen terug, waardoor het 1e elftal grondig gewijzigd moest worden. Hoewel H.D.V. 1 zijn huid zo duur mogelijk probeerde te verkopen maakte het geheel toch een povere indruk. Het verloop van de competitie verliep daarom ook uiterst teleurstellend. Naast het feit dat de reserves, die vorig jaar nog 3e Klasse HVB speelden, veel te zwak bleken om de opengevallen plaatsen in te nemen, speelde ook de verre uitwedstrijden een moeilijke rol. Er moest maar liefst zes keer buiten Den Haag gevoetbald worden, waarvan maar liefst vier keer in Haarlem. De reiskosten waren daarom ook zeer hoog.
De eerste maanden in de 4e Klasse van de KNVB waren dus zwaar met veel zware nederlagen. Slechts de “mindere” Haagse-clubs, zoals TOGO en DVV konden worden verslagen. Toch bleek naar loop van tijd deze zware en moeilijke periode van nut te zijn want langzamerhand werd H.D.V.1 vertrouwd met het zwaardere spel en werd er een ingespeeld team gevormd wat de grondslag werd wat de grondslag werd van een goed elftal dat enkele jaren later een hartig woordje kon gaan meespreken in de strijd op de bovenste plaatsen.

Alles werd er binnen H.D.V. op gericht om vanaf het seizoen 1925-1926 ook de lagere elftallen naar een hogere Klassen te brengen. De afstand tussen het 1e elftal en de lagere senioren-elftallen was immers te groot om een goede gezonde club te vormen. Dit doel werd gelijk al in het eerste jaar op het Zuiderpark-terrein ingewilligd met het kampioenschap van H.D.V.3. Als gevolg hiervan promoveerde het 2e elftal naar de 2e Klasse van de HVB en werd het verschil tussen het 1e- en 2e-elftal al aardig verminderd.

Seizoen 1926-1927

Na een onderbreking van 5 jaar ging H.D.V. in seizoen 1926-1927 weer deelnemen aan de Adspirantencompetitie. Deze officiële junioren-competitie van de HVB was in 1920 begonnen. In de eerste jaren op het Zuiderpark was er een groepje jongens dat de verrichtingen van H.D.V. met bijzondere belangstelling volgde. Als het contact tussen dit groepje, met o.a. Miel van der Spek, Kees Jansen, Geer Vogel, Jan Soutendijk en Hans van Gennip, en de groen-witte is gelegd had H.D.V. weer een volwaardig jeugdteam in handen.

Seizoen 1927-1928

>

<

Seizoen 1928-1929

>

<

Seizoen 1929-1930

>

<

Seizoen 1930-1931

Tijdens het seizoen 1930-1931 traden een aantal spelers van de ontbonden voetbalvereniging “Rademaker” toe tot de gelederen van H.D.V. Het 2e elftal van H.D.V. werd in dit zelfde seizoen wederom kampioen en promoveerde hiermee naar de 1e Klasse van de HVB.

Helaas volgde er in 1931 wederom een bestuurscrisis binnen H.D.V. Aanleiding waren weer enige conflicten onderling, bovendien wisten een aantal jongeren zich op de kampioensfuif van het 2e elftal niet te gedragen. Voorzitter Kapper en penningmeester Sanders eisten onmiddellijke verwijdering van deze jongeren uit het clubverband. De hierop aansluitende jaarvergadering kreeg hierdoor een fel karakter en leidde tot grote mutaties. Op uitzondering van L. Loos (secretaris) stelde het gehele bestuur zijn functie ter beschikking. Er stapten nieuwe college bewindslieden naar voren, die er in slaagde om de moeilijkheden snel op te lossen en weer een periode van opgang wist in te luiden. Het nieuwe bestuur van H.D.V. bestond nu uit: John Verhey (voorzitter), G. Soutendijk (2e voorzitter), L. Loos (secretaris), H.J. Loos (2e secretaris), J.A.J. Akkermans (penningmeester), J. Terlaak (2e penningmeester) en J. Scherft (commissaris).

Met de Pinksterdagen van 1931 maakte H.D.V. een trip naar het buitenland. Via Karel Lotsy, op dat moment consul van de KNVB in België, kreeg H.D.V. contact met Racing Club Antwerpen, die de groen-witte formatie uitnodigde voor een toernooi. De resultaten waren op dit toernooi niet echt verbijsterend voor H.D.V. want alle tegenstanders bleken te sterk te zijn, maar als geheel was het een zeer geslaagde trip. Hiermee beleefde H.D.V. dan ook een primeur om als 4e Klasser deel te nemen aan een buitenlands toernooi. In 1932 werd dit uitstapje nog eens herhaald.

Seizoen 1931-1932

>

Op 1 juni 1932 werden de heren Carol en Loos benoemd tot Lid van Verdienste bij H.D.V.

Seizoen 1932-1933

Het seizoen 1932-1933 bracht H.D.V. weer een kampioenschap, en een belangrijke ook voor wederom het 2e elftal. H.D.V.2, voor het tweede jaar in de 1e Klasse HVB, startte uitstekend aan de competitie door meteen de eerste wedstrijden allemaal in winst om te boeken. Maar toen ontstonden er ineens problemen met de H.D.V.-speler Stoffer. Met de overschrijving bleek iets niet in orde te zijn en na een aantal uitgebreide onderzoeken werd er door de voetbalbond beslist dat het 2e elftal enkele gewonnen wedstrijden opnieuw moest spelen. Concurrent Oranje Blauw 2 kwam hierdoor ver voor op de ranglijst. Oranje Blauw moest op een gegeven moment nog 2 wedstrijden winnen om zich kampioen te mogen noemen, maar de wedstrijden waren dus wel tegen H.D.V. De groen-witte reserves wisten dan ook Oranje Blauw tweemaal te kloppen en toen men ook de resterende inhaalwedstrijden wisten te winnen werd H.D.V. 2 met vlag en wimpel kampioen.
In de aansluitende kampioens-competitie eindigde H.D.V. tegelijk met De Ooievaars bovenaan dus volgde er een beslissingswedstrijd. Op het ADO-terrein werd er na 2,5 uur voetballen uiteindelijk op het nippertje verloren. Hoewel dus geen Algemeen HVB-kampioenschap, was dit natuurlijk een prachtig resultaat van het 2e elftal om na 2 seizoenen in de 1e Klasse van de HVB te hebben gespeeld, te promoveren naar de reserve 3e Klasse KNVB.

In 1933 werd de heer Soutendijk benoemd tot Lid van Verdienste bij H.D.V. De heer Soutenijk had jarenlang aan de opbouw van de vereniging gewerkt. Bovendien wist de heer Soutendijk op vaardige wijze de pen te hanteren en werd zo ook benoemd tot hoofdredacteur van het cluborgaan.

Seizoen 1933-1934

>

<

Seizoen 1934-1935

Het seizoen 1934-1935 doet een aantal prettige herinneringen omhoog komen. Zo kwam er bijvoorbeeld op 4 oktober 1934 voor het eerst een H.D.V. clubblad uit, genaamd “H.D.V. Journaal”. De jaren hiervoor stond al het nieuws en het programma van H.D.V. in het blad “De Avondpost”.

Naast de goede prestaties op de groene mat heerste er ook een goede geest onder de leden waardoor H.D.V. een goede naam uitdroeg en zo liet zien dat ook op een ander terrein H.D.V. een club is die er zijn mag. Het 3e elftal deed weer van zich spreken. Na een spannend competitie-verloop bleven uiteindelijk H.D.V.3 en v.v. Maasdijk als concurrenten over. De beslissende wedstrijd, die in het Zuiderpark werd gespeeld werd door H.D.V. met maar liefst 14-0 gewonnen. De hierop aansluitende feestavond in “Trianon” op Scheveningen was uitstekend geslaagd.

De jeugdafdeling kwam in het seizoen 1934-1935 onder leiding van “Pa” Hoeben, een man die toonde over de juiste capaciteiten te beschikken om de zo belangrijke adspiranten-afdeling van H.D.V. tot een krachtig geheel te maken en wiens naam onafscheidelijk  verbonden zou blijven aan de historie van het jeugdvoetbal binnen H.D.V. Onder leiding van Hoeben en voorzitter Carol ondernam de jeugd in mei 1935 een zeer geslaagde trip naar het gastvrije D.F.C. in Dordrecht. Na een aantal vriendschappelijke wedstrijden op de prachtige velden van D.F.C. werd dit bezoekje afgesloten met een boottocht.
De senioren van H.D.V. wilden natuurlijk niet bij hun jeugdige clubgenoten achterblijven en maakten een reisje naar Hoorn. Zij waren te gast bij de v.v. Hollandia en het zal wel niet zonder reden zijn dat dit uitstapje hierna nog dikwijls werd herhaald.

Seizoen 1935-1936

In het seizoen 1935-1936 was het aanpakken geblazen bij H.D.V. Niet alleen werd de conditie opgevijzeld door de veldtrainingen van de energieke trainer Kant, daarnaast vond er ook wekelijks een “indoortraining” plaats in het gymlokaal in de Viljoenstraat. Successen bleven dan ook niet uit! Als eerste werd de finale bereikt in de serie van de Zuiderpark-avondwedstrijden. In deze finale wist het vooraf kansloos geachte H.D.V. zijn opponent Hoek van Holland met 2-1 te verslaan.
In de tweede serie avondwedstrijden werd het aloude HVV winnaar en zoals toen gebruikelijk speelden daarna de beide winnaars tegen elkaar. H.V.V. speelde op dat moment in de 1e Klasse KNVB West en H.D.V. in de 4e Klasse, dus dit leek een ongelijke strijd te gaan worden. Dat bleek dus in eerste instantie ook zo want H.D.V. kwam al snel met 3-0 achter, totdat de groen-witten ontdekte dat ze niet de mindere waren en de vijandelijke achterhoede wel degelijk passeerbaar was en de wedstrijd uiteindelijk in 3-3 eindigde. Een resultaat waarop de gehele H.D.V.-aanhang erg trots was en in de pers werd de club alle lof toegeschreven.
In de “Ooievaars-serie”, kort hierop volgend werd door H.D.V.1 wederom de finale bereikt, echter ditmaal was de v.v. Terlaak de groen-witten met 5-2 de baas.
Nog meer succes want H.D.V.1 mocht ook deelnemen aan het N.A.C.-toernooi. Met de bus werd vanaf garage Sommeling aan de Gedempte Gracht koers gezet naar Breda. Het blijft niet alleen bij deelname van de 4e Klasser H.D.V. want in de finale werd ook nog eens de zuiderlijke 2e Klasser TCS opzij gezet. Met deze overwinning kreeg H.D.V. dus ook buiten Den Haag een goede naam.

Zoals bijna overal het geval is, en altijd zal blijven, kende de Groen Wit geblokte velen “ups and downs”. Een derde magere periode binnen H.D.V. kondigde zich in het seizoen 1935-1936 aan.

Seizoen 1936-1937

Gelukkig was de neergang niet zo diep maar toch moest er met alle kracht bevochten worden om de bijna 20-jarige club niet in het moeras te laten verzinken. Vooral de in die tijd zeer actieve jeugd-afdeling gaf blijk niet te willen mee-marcheren in het leger van geestloze. Er werd zelfs een film opgenomen van de jeugdige adspiranten van H.D.V., een prachtige propaganda natuurlijk voor het jeugdvoetbal en in het algemeen voor de club. Na eerst een intieme première, alleen voor de H.D.V.-leden, vond er op 9 juli 1937 een grote filmavond plaats in het inmiddels verdwenen “Musicatheater” aan de Delftselaan te Den Haag. Tijdens dit zelfde seizoen 1936-1937 had de voetbalvereniging H.D.V. nog een primeur. De heer Cor Oosterveer had n.l. een radio in de H.D.V.-kantine geïnstalleerd zodat er nu ook muziek te bewonderen was.

In het voorjaar van 1937 kreeg H.D.V. een nieuwe trainer, wiens naam te midden van de toch altijd goede trainers die de club heeft gehad er meteen boven uit steekt. Niemand minder dan Kick Smit, veelvuldig international en een der beste voetballers die Nederland ooit gekend heeft, nam op 27 mei 1937 de trainingen van H.D.V.1 onder handen. Dankzij de fantastische veldtrainingen en de tactische praatjes kreeg H.D.V. veel succes in de strijd om de KNVB-beker. Eerst werd in Krimpen aan de IJssel DVC uitgeschakeld en toen volgde de v.v. Hillinen in Hillegom. In de 3e ronde werd er tegen de sterke 2e Klasser Sliedrecht geloot. Door een beslissende fout van de scheidsrechter werd er helaas nipt verloren. De slecht begonnen competitie werd mede door KIck Smit alsnog behoorlijk goed afgesloten met een eervolle derde plaats

Tijdens het 20-jarig jubileum van H.D.V. was het bestuur van de club als volgt samengesteld: J.M. Carol (voorzitter), K.J. de Bruyn (1e penningmeester), G. Soutendijk (1e secretaris), J.Th. Josee (vice-voorzitter), J. Scherft (2e penningmeester), J.W.H. Kuhne (2e secretaris) en L. Loos (commissaris).

Om zo spoedig mogelijk de oude H.D.V.-geest te doen laten herleven werd er in het 20-ste levensjaar diversen clubavonden georganiseerd. Op 31 mei 1937 werd bij H.D.V. officieel het 20-jarig jubileum gevierd. Ditmaal vond de geslaagde feestavond plaats in het “Paviljoentje” aan het Rijswijkseplein. Na het feestgedruis, al diep in de ochtend van 1 juni, besloot de H.D.V.-schare naar het Spaarneplein te gaan en zich voor het oude Giro-kantoor te laten fotograferen. Dit was n.l. de historische plek waar 20 jaar eerder wat schooljongen het bescheiden H.D.V. oprichtte.

Seizoen 1937-1938

Helaas duurde het dienstverband van Kick Smit slechts enkele maanden en hiermee verdween alweer een beroemde naam uit de geschiedenis van H.D.V. Al snel werd er echter weer een bijna net zo’n bekende naam aan de H.D.V.-familie toegevoegd. In 1938 werd n.l. een kleine felle junior lid, wiens naam Joop de Kubber was. De Kubber zal later nog vele triomfen oogsten in het Nederlandse prof-elftal.
Al met al zat H.D.V. nog steeds in een down-periode. In de loop der jaren waren er een groot aantal jeugdleden naar de senioren overgegaan en hiermee de aanvoer van jong bloed uitstekend uitgewerkt door de jeugd-opleiding. In 1938 onderging H.D.V. een zeer gevoelige aderlating toen Pa Hoeben zijn functie als adspiranten-leider na 4 jaar neerlag. Hij werd opgevolgd door de bekende oud 1e elftalspeler J.F. Vos, maar door zijn plotselinge overplaatsing naar het Zuiden werd Tonny Pierard aangewezen voor deze functie. Helaas was er binnen 6 maanden weinig meer over van de jeugdafdeling.

Seizoen 1938-1939

Toch kwam er in het seizoen 1938-1939 weer leven in de brouwerij, H.D.V. leefde weer en streefde ook weer, wat de club twee kampioenschappen opleverde. Het zaterdagmiddag-elftal  was het eerste team dat, al in februari, de titel binnen haalde. Voor het andere kampioenschap zorgde H.D.V. 4. Dit kampioenselftal was samengesteld uit enkele bekende veteranen zoals bijv. Jan Terlaak, Teddy de Bruyn en Jaap Hoffman met enkele jeugdige leden.

Seizoen 1939-1940

In augustus 1939 volgde er een Algehele Mobilisatie in Nederland. Donkere dreigende wolken, die al lang boven Europa hingen, leken zich nu samen te pakken tot een onheilspellende massa, die niet meer te stuiten leek. Op 3 september 1939 brak dus de hel los in Europa, één der vreselijkste oorlogen die de mensheid ooit gekend heeft, was begonnen. Door de mobilisatie in Nederland was het normale leven plotseling sterk ontwricht en natuurlijk ondervond ook het sportleven hiervan de terugslag. Vele voetballers waren onder de wapenen geroepen en in verband hiermee was het bestuur van de KNVB genoodzaakt de reeds vastgestelde competitie-indeling te laten vervallen en een nood-competitie uit te schrijven.

De jaren 1940 t/m 1949

De eerste verwarring die de mobilisatie had gebracht werd spoedig overwonnen en het leven in Nederland, voor zover de omstandigheden dat veroorloofde, ging weer vrij rustig verder. Dit zou echter niet lang duren want in mei 1940 werd de rust opnieuw verstoord en nu wreder dan ooit tevoren. Op 10 mei 1940 vielen de Duitsers Nederland binnen en in een wanhopige strijd vochten onze jongens vijf dagen lang met leeuwenmoed tegen de overmachtige vijand, maar toen was het uit en moest Nederland capituleren. Met spanning ging alle gedachten naar de verwanten en vrienden die ergens in Nederland verbleven. Ook menig H.D.V.-er wachtte met angst en vreze op berichten omtrent zijn militaire sportbroeders. Wonder boven wonder hadden zich echter gelukkig geen ernstige ongelukken voorgedaan en bleken de H.D.V.-leden allen gezond door de oorlogsdagen te zijn heen gekomen. Juist in die dagen bleek hoe sterk de groen-witte vriendschapsbanden waren.

Langzaam aan keerde in eerste instantie het normale verenigingsleventje weer terug, al dient “normaal” natuurlijk met een korreltje zout te worden genomen want met de Duitse bezetting was er natuurlijk een waas over het land uitgespreid. In verband met de terreinnood kreeg H.D.V. inwoning van de voetbalvereniging W.I.K., die door de omstandigheden terrein-loos was geworden. Echter al vrij snel deed de Duitse bezetting zich toch in het verenigingsleven voelen. Door middel van een verordening op 19 augustus 1940 van de Rijkscommissaris voor het bezette gebied, werd het “H.D.V.-Journaal” min of meer een censuur opgelegd. Zo mochten er bijvoorbeeld geen artikelen meer opgenomen worden die buiten de verantwoording van de redactie lagen. Ondanks dat, proefde men toch uit de H.D.V.-Journaals hoe men tegenover de Duitse bezetting stond. Zo schreeg bijvoorbeeld voorzitter Leffert Loos in het Nieuwjaarsnummer van 1941 van het clubblad: “Nog is er duisternis, nog zijn wij als wachters van morgen…. en in de zekerheid, dat ook de duisternis, waarin onze wereld gedompeld is, licht tenslotte zal doorbreken, wensch ik den lezer een gelukkig 1941 toe”. Inderdaad, het wachten was op de Geallieerden, die de nieuwe morgen (vrijheid) zullen brengen.

Ook anderzijds was uit de H.D.V.-Journaals van die tijd de oorlog merkbaar. Zo vroeg bijvoorbeeld een scheidsrechter na een wedstrijd een aantal voetballers zich kunnen legitimeren d.m.v. een distributiestamkaart.  Tevens werden er distributiebonnen aangeboden voor het verkrijgen van voetbalschoenen.
Ondertussen had er op 7 september 1940 in het “Paviljoentje”op het Rijswijkseplein een Algemene Jaarvergadering plaats gevonden. Deze bijeenkomst was van groot belang geweest, immers er lag een voorstel betreffende een fusie van H.D.V. op tafel. Door de grote moeilijkheden zochten in die tijd velen voetbalverenigingen toenadering tot elkaar. Gelukkig ging deze fusie niet door, mede door de felle speech van voorzitter Leffert Loos, die zich hiermee uitsprak voor het behoud van de unieke H.D.V.-sfeer. Het voorstel werd dan ook weggestemd want er bleek veel vertrouwen in de levensvatbaarheid van H.D.V. te bestaan. Gerechtvaardigd, zal dit enkele jaren later ook blijken.
Als het seizoen 1940-1941 dan ook begint treden er veel nieuwe leden, die afkomstig waren van andere clubs die het onderspit moesten delven, toe tot H.D.V. Ondanks de grote ledenaan kwamen er in dit seizoen niet zo bijster goede resultaten uit de bus. H.D.V.1 eindigde zelfs op de onderste plaats maar omdat er een nood-competitie betrof hoefde men geen degradatiewedstrijden te spelen.

Begin juli 1941 nam de N.V.B. een belangrijke beslissing. Van 10 juli tot 1 september werd al het voetbal verboden. Voor het eerst in de Nederlandse voetbalhistorie werd er met deze maatregel een zo genaamd gesloten seizoen ingevoerd. Alle verenigingen hadden nog al moeite met dit besluit, immers nu miste men de (avond)seriewedstrijden en bovendien verloor men hiermee het contact met elkaar gedurende de zomermaanden.
Op 11 september 1941 verscheen er, op last van de bezetter, voorlopig het laatste “H.D.V.-Journaal”. De leden werden vanaf nu geïnformeerd via het “H.D.V.-mededelingenblad, dat voor het eerst uitkwam op 24 september 1941. Het seizoen 1941-1942 stond in het teken van een lange stilstand van voetballen ten gevolge van een strenge winter. Uiteindelijk werd H.D.V.2 dit seizoen wel kampioen. Na een spannend competitieverloop en een nog spannender beslissingswedstrijd tegen DHC 6 behaalde dit elftal het kampioenschap binnen en heroverde hiermee het 1e Klasseschap.

Inmiddels stond er voor H.D.V. in 1942 het 25ste levensjaar voor de deur. Op maandag 1 juni 1942 bestond er dus precies een kwart eeuw groen-wit voetbal. Uiteraard kon dit feest ten gevolge van de oorlog-omstandigheden niet worden gevierd zoals dit had behoren te geschieden.
ER was wel een wedstrijd georganiseerd tussen H.D.V. vergane glorie en een iets minder vergane glorie team. Het vergane glorie team bestond o.a. uit de gebroeders Loos, Soutendijk, Terlaak, Carol en de Bruyn sr. Helaas viel deze wedstrijd letterlijk, dus niet figuurlijk, in het water zodat een modderige 4-4 eindstand bereikt werd. Een week later volgde er nog een bescheiden jubileumfeest in Hotel Kuys Witzenburg. Na het diner volgde er nog een gezellige avond waarin regelmatig het H.D.V. clublied klonk.

Het jaar 1942 is ook een van de zwarte bladzijden uit de H.D.V.-geschiedenis. In dit jaar begonnen de Duitsers met de deportaties van de Joodse H.D.V.-leden. Als gevolg van deze Duitse waanzin verdween het Joodse element nagenoeg geheel uit H.D.V. Zowel op voetbal- als op bestuurlijk-gebied hadden de Joodse leden een aanzienlijke bijdrage geleverd aan de 25-jarige historie van H.D.V.
Ondanks de grote moeilijkheden, er werden nu ook leden opgeroepen voor de arbeidsdienst, bleef men gewoon voetballen.
Op 29 november 1942 gebeurde er tijdens de wedstrijd CWP 3 – H.D.V. 4 een verschrikkelijk ongeluk waarbij Jan Terlaak het slachtoffer werd. Vlakbij het C.W.P.-terrein bevond zich een gecamoufleerde radiozender, die een doorn in het oog van de R.A.F. bleek te zijn. Plotseling verschenen er tijdens deze wedstrijd 3 vliegtuigen die hierop de aanval opende en waarbij Jan Terlaak en een CWP-speler gewond raakte. Hoewel in eerste instantie de wonden zeer ernstig lieten aanzien ondervonden de twee spelers er later gelukkig geen blijvend letsel aan.
Toch liet H.D.V. 4 in het seizoen 1942-1943 weer van zich spreken en werd wederom kampioen. Het bescheiden kampioensfeest werd gehouden in Hotel Leeuwendaal, waar Gerrit Soutendijk in een zeer geslaagde huldigingsspeech de spelers stuk voor stuk onder de loupe nam.

Het waren vooral, de op 14 juli 1943 tot voorzitter gekozen, Stef van der Laan, Arie Vos en de Van der Touw’s die steeds weer iets nieuws wisten te bedenken om binnen H.D.V., ondanks de oorlogsjaren, een goede geest te bewaren. Dit gebeurde o.a. door verschillende gezellige bijeenkomsten en gezamenlijke maaltijden te houden.
Na de zomertrainingen van 1944, die onder leiding van Wim Tap werden gegeven, zijn het plots andere zaken die op de voorgrond treden en het voetbal verdringen. Een razend snelle Geallieerde opmars, een Dolle Dinsdag, Staat van Beleg gevolgd door een vreselijke hongerwinter. Op 10 januari 1945 verscheen het laatste H.D.V.-mededelingenblad.
Als de nood het hoogst is in Nederland verschijnen er op 29 april 1945 zware Lancaster-bommenwerpers boven het zwaar beproefde Westen. Ditmaal brachten ze echter geen dood en verderf maar leven, want de ontroerde en uitgehongerde bevolking zag zware voedselpakketten naar beneden komen. Enkele dagen later, 5 mei 1940, werd de Duitse overgave een feit. Echter vlak voor de bevrijding werd H.D.V. opgeschrikt door het overlijden van J. Th. Josée, bijgenaamd Jos. Hij werd tijdens een van de laatste bomaanvallen getroffen. Het was daarom dan ook zeer triest dat deze H.D.V.-vriend en Lid van Verdienste de bevrijding niet heeft mogen meemaken.

Tussen 14 mei 1940 en 5 mei 1945 ligt een stuk zwarte historie, dat geen bladzijde meer genoemd kan worden. Het is een volgeschreven boekdeel… Het was dan ook begrijpelijk dat er in het seizoen 1944-1945 helemaal niet meer gevoetbald is. Het contact tussen de H.D.V.-leden ging hierdoor ook grotendeels verloren.

Eindelijk ging de lang gekoesterde wens van iedereen in vervulling. Nederland was weer vrij! In het eerste H.D.V.-mededelingenblad werd er aan alle H.D.V.-leden gevraagd om zich op zondag 9 juni 1945 te melden in het Zuiderpark om zodoende de vriendschapsbanden weer te kunnen aanknopen. Hiermee kwam het voetballeven weer langzaam op gang. Zo speelde H.D.V. op 17 juni 1945 alweer haar eerste vriendschappelijke wedstrijd van na de oorlog. Voor deze wedstrijd werd er aan alle leden verzocht om meer dan één paar voetbalschoenen, indien men daarover beschikte, mee te nemen. Dit omdat er door de oorlog veel leden niet meer over “kicks” beschikten.
Op woensdag 11 juli vond er in het “Paviljoentje” de jaarlijkse algemene ledenvergadering plaats. Resultaat van deze vergadering was de continuering van het voorzitterschap van Stef van der Laan. Omdat de voetbalvereniging H.D.V. qua gezelligheid en grootte weer omhoog moest worden gebracht, werd er tijdens deze vergadering een jubileum-commissie samengesteld. De eerste stap in de goede richting was het organiseren van contactavonden. De eerste contactavond was op 12 augustus 1945 in Hotel Leeuwendaal en werd meteen een groot succes, mede door 1e elftalspeler Arend Dame die zich die avond ontpopte als een voortreffelijk conferencier. Het bleef niet bij één avond want op 2 december 1945 volgde er een gezellige diner-dansant, tegen de schappelijke prijs van f.2,50.

Ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van de afdeling ’s Gravenhage van de KNVB had de Bond groots opgezette toernooien georganiseerd. In het toernooi voor de 4e Klassers werd door H.D.V. het eerste grote succes behaald. Na enkele spannende wedstrijden was H.D.V.1 doorgedrongen tot de halve finale, waarin ook de vv Naaldwijk werd verslagen. H.D.V. moest nu in de finale uitkomen tegen DSO uit Zoetermeer. Een groot aantal toeschouwers is getuige van deze finale op het ADO-terrein. Het werd een geweldige finale waarbij de groen-witten uiteindelijk met een 5-3 overwinning het veld verlieten.

In het seizoen 1945-1946 werd er door H.D.V.1 voor de 21e maal op rij gestart in de 4e Klasse van de KNVB. Mede door de indoortrainingen van Jaap Hoffmann in het gymlokaal aan de Majubastraat, draaiden de groen-witten vanaf het begin van de competitie met de top mee. Na de eerste seizoenshelft blijken er nog drie kanshebbers over te zijn voor de titel, n.l. vv Naaldwijk, vv Delft en H.D.V. De de prachtige eerste seizoenshelft, waarin H.D.V. alle wedstrijden had gewonnen, dreigde er even een kleine inzinking te komen. Toch slaagde H.D.V. erin om telkens een nederlaag te voorkomen en hierdoor de inzinking te overwinnen. Nog voor het einde van de competitie had H.D.V. zo’n grote voorsprong op de concurrentie, dat een gelijkspel in en tegen Naaldwijk voldoende moest zijn voor het kampioenschap.
Het was op die bewuste zondag 5 mei 1946, precies dus 1 jaar na de bevrijding, druk op de Varkenmarkt te Den Haag want veel H.D.V.-supporters wilden graag een plaatsje bemachtigen in de WSM-bus, die hen naar Naaldwijk zou brengen. In totaal trokken er zo’n 150 supporters naar Naaldwijk, waar dus een gelijkspel voldoende zou zijn om de titel binnen te halen. De v.v. Naaldwijk gaf zich echter niet zonder meer gewonnen en kwam zelfs op een 2-0 voorsprong. Al snel na de 2-0 achterstand scoorde H.D.V. de 2-1. De wedstrijd werd steeds spannender en twee minuten voor tijd kreeg H.D.V. een strafschop toegewezen na een handsbal van een Naaldwijk-verdediger. H.D.V.-aanvoerder Karel van der Weyden velde met een ongelofelijke harde knal het vonnis (2-2) en bezorgde hiermee zijn club het kampioenschap van de 4e Klasse D.
De huldiging met veel feestgeruis vond plaats in het Kuys Witzenburg. Voorzitter Stef van der Laan sprak daar de kampioenen toe en plaatste op originele wijze iedereen speler afzonderlijk in de schijnwerpers. In de hierop aansluitende promotie- en degradatie-competitie met Celeritas en TONEGIDO, lukte het echter niet om naar de 3e Klasse van het zondagvoetbal te promoveren.

Het zware seizoen 1945-1946 met zoveel belangrijke wedstrijden was H.D.V. het daarop volgende seizoen behoorlijk in de benen gaan zitten. Dit brak de spelers aan het einde van seizoen 1946-1947 op en eindigde H.D.V. uiteindelijk achter Texas en DZB als derde op de ranglijst.
Op 31 mei 1947 vierde H.D.V. haar 30-jarig bestaan in de Houtrusthallen aan de Houtrustweg. Het programma zag er als volgt uit: Van 15.00 t/m 17.00 uur receptie, van 20.00 t/m 24.00 uur cabaretprogramma en van 24.00 t/m 04.00 uur het nieuwjaarsbal. Het cabaretprogramma werd onder meer verzorgd door Willy Vervoort, de accordeon virtuozen Les Deux Pico’s en “de Spelbrekers”.
Het geslaagde feest kostte H.D.V. tot op de cent nauwkeurig f.1.377,88. Tevens werd naar aanleiding van het 30-jarig bestaan een jubileumboek uitgegeven. Deze jubileum-uitgave kreeg als titel mee: “Een voetbalkoffer vol herinneringen”. Dit boek werd geschreven door de H.D.V.-leden Kees de Bruyn en Wieke Lapikas, voorzien van tekeningen van Jan Kurvers en in een mooi jasje gestoken door Jaap Hoffmann.

We schrijven 1 oktober 1947 als het Mededelingenblad weer een clubblad gaat worden en weer als opschrift “Officieel Orgaan de Haagse Voetbalvereniging Houdt Dapper Vol” gaat voeren. Ruim drie jaar later kreeg dit clubblad haar groen-witte jasje weer aan, waarmee ze vanaf 1935 tot de oorlog getooid was.
In maart 1948 moest H.D.V., gezamenlijk met WIK, tijdelijk verhuizen naar de sportvelden op Ockenburgh bij Kijkduin. Dit vanwege de restauratie van de velden en kleedkamers in het Zuiderpark. In het clubblad werden vrijwilligers gevraagd voor o.a. het demonteren van de doelpalen. Gelukkig duurde het vaarwel Zuiderpark slechts enkele maanden.
In juli 1949 werd door het bestuur, wegens het nog niet verkrijgbaar zijn van de originele geblokte shirts, het officiële H.D.V.-tenue nu als volgt samengesteld: wit shirt met groene kraag en manchetten en een groen wit geblokt embleem op de linker borst.

Seizoen 1950-1951

Aan het begin van seizoen 1950-1951 bepaalde het vertrouwde groen-wit geblokte shirt weer het gezicht van H.D.V. Tevens werden de velden in het tweede gedeelte van het Zuiderpark gekaveld, zodat de veldtrainingen van H.D.V. tijdelijk op het complex van TEDO en De Adelaars aan de Schaapweg te Rijswijk plaats vond.
Na een bloeiperiode begon bij H.D.V. zo langzamerhand de teruggang in te zetten. Een groot deel van oude garde kon het niet meer opbrengen om te blijven voetballen of de vereniging te blijven leiden. Zodoende wist H.D.V. 1 in het seizoen 1950-1951 maar net aan degradatie te ontkomen.

Seizoen 1951-1952

Ook in het seizoen 1951-1952 verkeerde het vlaggenschip van de vereniging in de staartgroep.

>

Seizoen 1952-1953

Bij aanvang van het seizoen 1952-1953 telde H.D.V. nog slechts 3 senioren- en 2 junioren-elftallen. Op de Algemene Ledenvergadering van 1952 trad ook nog eens het gehele bestuur af. Voorzitter Van der Laan, die tien jaar lang de voorzittershamer hanteerde, had het te druk met zijn zaken en moest zich daarom terugtrekken. Voor alle vrijgekomen plaatsen in het bestuur meldde zich in eerste instantie slechts één kandidaat. Na lang vergaderen werden er gelukkig alsnog andere geschikte kandidaten gevonden om het bestuur te completeren. Het nieuwe bestuur van H.D.V. bestond nu uit: Wieke Lapikas (voorzitter), Jacques Bakker (secretaris), Arie Vos (penningmeester),  en de andere bestuursleden Gerrit Soutendijk, Zwart, Muller en Ensink.
Prioriteit nummer 1 van het nieuwe bestuur was dat de ledenwerving krachtig ter hand werd genomen door middel van advertenties in wijkbladen van de omgeving Zuiderpark en Moerwijk. Werkelijk aan iedere jongen, die nog niet in clubverband voetbalde, werd gevraagd of hij lid wilde worden van H.D.V. Dit leverde al snel resultaat op want in enkele maanden tijd werden er maar liefst 25 nieuwe leden gevonden en volgde er, qua ledenaantal, weer een nieuwe opleving binnen de club. Ondanks de aanwas van nieuwe leden was het elftal van H.D.V.1 er niet sterker op geworden. En zo kon het gebeuren dat, op een regenachtige Hemelvaartsdag van 1953, H.D.V. in Schiedam met 2-1 van Ursus verloor en hiermee degradeerde uit de KNVB.

Overigens was het jaar 1952 weer een jubileumjaar voor H.D.V. want de club bestond 35 jaar. De geformeerde feestcommissie, met o.a. de oud-voorzitter Maup Kapper, zorgde voor het welslagen van de festiviteiten. Op 28 juni 1952 vond er een cabaretavond plaats in de feestzaal Amico in de Nieuwstraat. Hierna gingen tot 3 uur de beentjes van de vloer op de muziek van het orkest van de Nederlandse Reisverzekering.

Seizoen 1953-1954

H.D.V. ging echter niet bij de pakken neerzitten en er werd een trainersfonds opgericht. Vanuit dit fonds werd de energieke trainer Jans aangetrokken. De conditie kon weer wekelijks worden opgevijzeld in het gymlokaal aan de Terwestenstraat. De heer Jans experimenteerde in het seizoen 1953-1953 met het “stoppersspil-systeem”. Deze tactiek bracht H.D.V.1 geen kampioenschap maar wel een plaats in de top van het eindklassement.
Aan het einde van het seizoen 1953-1954 kreeg H.D.V. nog een zware domper te verwerken. Voorzitter Lapikas moest i.v.m. vertrek naar elders zijn voorzitterschap opgeven. Wieke Lapikas werd beloond met een elektrische klok en werd bovendien terecht tor Ere-lid van H.D.V. benoemd.

Seizoen 1954-1955

Gelukkig wist H.D.V. op de eerst volgende Algemene Ledenvergadering, in de persoon van Jacques Bakker, een voortreffelijke opvolger voor Lapikas te vinden. De heer Bakker zou maar liefst 20 jaar lang de voorzittershamer gaan hanteren. Piet de Voogd jr. werd tot secretaris benoemd en Henk Veen tot penningmeester.
Toch werden de daarop volgende jaren moeilijk voor H.D.V. Het gehele bestuur bestond uit leden, die pas kort lid waren van de vereniging en nog weinig tot niets van de club afwisten. Behoudens een paar kampioenschappen van de lagere elftallen waren er verder geen daverende successen te noteren. Integendeel zelfs, H.D.V. moest zijn uiterste best doen om niet nog lager af te glijden.
Maar gelukkig brandde er ergens toch nog een “vuurtje” en o.l.v. voorzitter Bakker werd de oude vertrouwde H.D.V.-geest weer zichtbaar. Er werd een ontspanningscommissie in het leven geroepen en het ledental breidde zich langzaam maar zeker weer uit.
Op 9 oktober 1954 werd er eindelijk weer eens een geweldig feest georganiseerd in de grote zaal van Kuys Witzenburg. Na het optreden van het RCR-cabaret werd er tot diep in de nacht gedanst op de muziek van “The Harvards”. Een jaar later werd dit nog eens dunnetjes over gedaan in de Houtrusthal. Niet minder dan 375 kaartjes werden er voor deze avond gekocht waar o.a. de jonge conferencier Harry Touw een optreden gaf.

Seizoen 1955-1956

>

<

Seizoen 1956-1957

>

In het H.D.V.-journaal van 13 februari 1957 werd aan de H.D.V.-leden de werking van een nieuw fenomeen uitgelegd.Het betrof hier de “voetbaltoto”, die in dit jaar in heel Nederland ging starten. De leden konden dus voortaan de uitslagen van wedstrijden gaan voorspellen en verschafte hiermee de vereniging meer financiële armslag, immers 40% van de opbrengst was n.l. voor de club bestemd.
In dit zelfde jaar vierde H.D.V. alweer haar 40-jarig bestaan. Dit ging ondermeer gepaard met het verschijnen van een jubileumnummer van het H.D.V.-journaal, vol geschreven door de “oude garde”. Het is dezelfde oude garde die de club een geweldige wisselbeker aanbood voor de, vanaf 1957 startende, georganiseerde wedstrijden om de Sam Meyer Wisselbokaal.
Het jubileum werd een groot succes en de feestcommissie, bestaande uit de heren Jan de Bruijn en Gerard van der Zwan kreeg veel eer van hun werk. Er was bijvoorbeeld een jubileumloterij georganiseerd met als één van de hoofdprijzen een halve mud anthraciet. Een nuttige prijs in een tijd waarin Nederland zich ’s winters nog warmt voor de kolenkachel.
Het officiële gedeelte van de jubileumviering (receptie) vond plaats in het Museum Paviljoen en de feestavond werd gevierd in Amecitia. Vele oude en nieuwe leden waren aanwezig en zelfs Sam Meyer was uit Engeland overgekomen om dit alles van dicht bij bij te wonen.

Seizoen 1957-1958

>

<

Seizoen 1958-1959

Met de voetbal-successen bleef het matig gesteld. In het seizoen 1958-1959 moest H.D.V.1 zelfs beslissingswedstrijden tegen Oliveo spelen om degradatie te ontlopen. H.D.V. stond halverwege de wedstrijd met 2-1 voor maar na rust startte Oliveo, gesteund door een felle wind in de rug, een geweldig offensief. De H.D.V.-achterhoede, met als uitblinkers George Hevel en Wim Vlot, gaf echter geen krimp. Bovendien stond achter hen als onoverkomelijk struikelblok doelman Hans Pothof. Het werd voor H.D.V. even angstig toen keeper Pothof geblesseerd raakte, maar gelukkig hadden de groen-witten een reserve doelman meegenomen. Dankzij het voortreffelijke keeperswerk van deze Theo van der Velden bleef het bij deze 2-1, en was H.D.V. gered.

Intussen waren naast voorzitter Bakker de heren Jan de Bruijn en Gé Borger respectievelijk als secretaris en penningmeester in functie getreden. Er werden plannen gesmeed om de juniorenafdeling groter te maken en ook kwam de bouw van een clubgebouw ter sprake. Dit plan werd doorgezet! Naast de inkomsten van de voetbaltoto werd er een lening onder de leden uitgeschreven. Dit kwam in eerste instantie moeilijk tot gang maar uiteindelijk waren de benodigde gelden bij elkaar. Vele gemeentelijke instanties werden nagelopen voor de vereiste vergunningen. Uiteindelijk werd het ontwerp van architect (en H.D.V.-lid) Gerrit Blankespoor goedgekeurd en kon de eerste spade de grond in.

De jaren 1960 t/m 1969

Op 22 oktober 1960 ging de vlag bij H.D.V. in top als het nieuwe clubgebouw officieel geopend wordt. H.D.V. was nu, samen met W.I.K. de trotse bezitter van een eigen clubhuis, wie had dit ooit kunnen bedenken.

De oude kantine van H.D.V. officieel geopend op 22 oktober 1960.

Of het door het nieuwe clubhuis komt weten we niet maar de resultaten van de H.D.V.-elftallen werden langzamerhand steeds beter. Enkele lagere elftallen behalen zelfs een kampioenschap. In het seizoen 1962-1963 miste H.D.V. 1 op een haar na de promotie naar de KNVB. Het 2e elftal, ingedeeld in de sterke standaard 3e Klasse, stond het gehele seizoen bovenaan maar moest uiteindelijk een beslissingswedstrijd spelen tegen Felicitas 1. Deze wedstrijd werd door H.D.V. verloren maar toch volgde er promotie naar de 2e Klasse. H.D.V. 3 werd opnieuw kampioen en promoveerde naar de 3e Klasse.
In het seizoen 1963-1964 deden het 1e- en 2e-elftal het redelijk in de competitie maar wederom ging alle lof naar H.D.V. 3, wat opnieuw de kampioenstitel wist te behalen waardoor er promotie naar de 2e Klasse volgde. Dat het goed ging met H.D.V. bleek wel want de club kwam in dit seizoen met maar liefst 8 senioren-elftallen uit in de competitie.

Seizoen 1964-1965

En toen brak voor H.D.V. het grote seizoen 1964-1965 aan! Al in de beginfase van de competitie leek het er op dat een aantal H.D.V.-elftallen hoge ogen zouden gaan gooien. Vooral het 1e- en 2e-elftal begonnen uitstekend. In april 1965 kon het eerste feest gevierd gaan worden toen H.D.V.2 er in slaagde de wedstrijd tegen DWO 2 te winnen en hierdoor kampioen werd.
Ook H.D.V. 1 had in eerste instantie een goede kans om kampioen te worden, maar in de laatste fase van de strijd werden er enkele wedstrijden verloren en leek het erop dat Vrouwe Fortuna H.D.V. opnieuw niet goed gezind was. Gelukkig verloren de concurrenten ook kostbare punten en had H.D.V. uiteindelijk in Zoetermeer tegen DSO aan 1 punt voldoende om het kampioenschap binnen te halen.
Spelers en talrijke supporters vertrokken met een aantal autobussen naar Zoetermeer voor deze o zo belangrijke wedstrijd. In een zenuwslopende wedstrijd won H.D.V. met 2-1. De koelbloedige maker van beide doelpunten was Cenkiz Binyazer, H.D.V.’s gastarbeider uit Turkije, wiens naam voor altijd in de groen-witte geschiedenisboeken zal blijven staan.
Na het laatste fluitsignaal volgde er een ware heksenketel op het veld en werden de H.D.V.-spelers op de schouders genomen. Na 28 jaar in de KNVB gespeeld te hebben en vervolgens 11 jaar in de Afdeling Den Haag was H.D.V. weer terug in de grote Bond.
De spelers van H.D.V.1 die dit kampioenschap bewerkstelligden waren: B. Forster, P. Loo, J. van Driel, W. Mertens, J. Roest, N. Binyazar, M. Molhoek, F. de Lange, N. Molhoek en A. Baggerman. Voorts speelde Eddy Moreels vele wedstrijden mee.

Seizoen 1965-1966

>

Het seizoen 1965-1966 werd zwaar voor H.D.V.1, mede omdat enkele spelers naar een andere vereniging waren vertrokken. Toch wist het vlaggenschip van de vereniging zich in de KNVB-klasse te handhaven. In het bestuur vonden ondertussen enkele mutaties plaats en zag er nu als volgt uit; J.D. Bakker (voorzitter), A. Korte (2e voorzitter), M. Veerman (penningmeester), J. Knuppe (2e penningmeester), J. A. de Moet (secretaris) en de commissarissen W. Jongeneel en N. van der Kleij.

Seizoen 1966-1967

In het jubileum-seizoen 1966-1967 telde H.D.V. inmiddels alweer 325 leden, onderverdeeld in 9 seniorenelftallen op de zondag en op de zaterdag bij de jeugd 8 junioren-elftallen en 5 pupillenteams.

De zondag 4e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1966-1967 uit de volgende clubs samengesteld: ASC, BEC, DHC, DoCos, HDV, Quick Steps, VTL, Warmunda, sv Wassenaar, Wit Blauw en ZLC.

H.D.V. bestond op 1 juni 1967 precies 50 jaar en vanzelfsprekend liet de club haar eerste halve eeuwfeest niet onopgemerkt voorbij gaan.
Op 27 mei 1967 was er een groot junioren-toernooi, een dag later gevolgd door een Nederlaagserie-toernooi voor alle seniorenelftallen. Op 1 juni volgde de wedstrijd H.D.V.1 tegen oud-H.D.V.1. Op 3 juni volgde de officiële receptie, ’s avonds gevolgd door een grote feestavond in de zaal van de Houtrust Rotonde met onder meer optredens van: De Mounties, Cocktail-trio, Conny van der Bosch en vele anderen.
Op 10 juni hield H.D.V. nog een groot pupillentoernooi en een dag later gevolgd door een groot veteranentoernooi met o.a. HVV, Quick en Xerxes. Op dit toernooi werd er gespeeld om de Sam Meyer Wisselbokaal.

Seizoen 1967-1968

De jeugdafdeling van H.D.V. floreerde in de jaren zestig heel goed en onder de bezielende leiding van M. Veerman was deze afdeling alleen maar groter geworden. In 1968 mocht de jeugdcommissie, die bestond uit H. van Alphen, M. Veerman, J. Mennen, J. de Waart en J. de Slegte, zelfs het welpenvoetbal binnen H.D.V. introduceren. Hierdoor konden nu ook jongens van 8 t/m 12 jaar gaan voetballen.

>

Seizoen 1968-1969

De kantine van H.D.V. werd in 1968 volledig in eigen beheer genomen, met als stuwende kracht erachter J. Wagner.

De zondag 4e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1968-1969 uit de volgende clubs samengesteld: ASC, Concordia, DSO, HDV, Oliveo, Rijswijk, TONEGIDO, VVSB, sv Wassenaar, Westerkwartier en Wit Blauw.
Eind jaren zestig was de jeugd-afdeling van H.D.V. wat uitgehold. Diverse talentvolle spelers gingen over naar de senioren of verlieten het H.D.V.-nest. Door de vergrijzing van de buurt werd de aanloop niet meer zo groot. Toen ook nog eens de heer Veerman er mee stopte ging het snel neerwaarts met de jeugdafdeling.

De kantine van H.D.V. werd in 1968 volledig in eigen beheer genomen, met als stuwende kracht erachter J. Wagner. Tegen het einde van het seizoen 1968-1969 degradeerde het 1e elftal van H.D.V.

Seizoen 1969-1970

Na de degradatie van H.D.V.1 verbrak men de verbintenis met trainer Herbert Zuma en contracteerde het bestuur voor het seizoen 1969-1970 de heer Ditmars, oud speler van het eens zo roemruchte DHC. Trainer Ditmars stelde in het begin van het seizoen de training verplicht maar halverwege de competitie bleek dit niet langer haalbaar doordat er een deel van de selectie niet kon (of wilde) trainen.
Triest genoeg degradeerde H.D.V. dit seizoen alweer en daalde hiermee af naar de 1e Klasse van de HVB.
Omdat de resultaten van H.D.V.1 maar uitbleven werd er na twee seizoenen het contract met trainer Ditmars opgezegd.

Seizoen 1970-1971

>

<

Seizoen 1971-1972

De zondag 1e Klasse A was in het seizoen 1971-1972 uit de volgende clubs samengesteld: Duindorp SV, DVC, DWO, Dynamo’67, Groen Wit’58, HDV, Maasstraat, Marathon, OSC, TEDO, Te Werve en WIK.

Voor aanvang van de competitie werd onder de nieuwe trainer Hans Pothof door H.D.V. beslag gelegd op de Zuiderpark-Cup.

De jaarvergadering van 20 oktober 1971 betekende het einde van het voorzitterschap van Jacques Bakker. Gelukkig ging de “man met de zwarte hoed”, die 20 jaar het gezicht van H.D.V. bepaalde, niet voor de club verloren. Opvolger van Jacques Bakker werd Bertus van Alphen.
De Belangen-commissie zette zich volledig in voor het krijgen van nieuwe kleedgebouwen. Dit duurde echter nog wel 5 jaar maar uiteindelijk kwamen de nieuwe kleedkamers er wel.  Rond de jaarwisseling 1971-1972 maakte het 1e elftal op uitstekende wijze propaganda toen men in het Zuiderparkstadion een vriendschappelijke wedstrijd mocht spelen tegen het grote FC Den Haag.
In februari 1972 vierde H.D.V. voor het eerst carnaval met Jan Wagner als JAN 1 de eerste prins-carnaval.
Met de Pasen van 1972 kon je, middels een loterij, eieren en kippen winnen bij H.D.V. De opbrengst was bestemd voor een nieuwe terrein-verlichting. Voor dit zelfde doel werden er H.D.V.-asbakjes verkocht. Tijdens de Algemene Ledenvergadering van 1972 werd er een besluit genomen het kantine-gedeelte van WIK te kopen. De voetbalvereniging WIK had namelijk een nieuwe kantine laten bouwen.

Het jaar 1973 begon met treurig nieuws want op 4 januari overleed Sam Meyer, de “vader”van H.D.V.
Eind 1973 volgde er, dankzij de Arabische boycot, de autoloze zondagen. Om benzine te besparen mocht er dus niemand in Nederland gebruik maken van zijn auto op de zondag. Voor de wedstrijden van H.D.V. ontstonden hierdoor echter weinig problemen en vatte de leden deze maatregel sportief op. Voor uitwedstrijden maakte men immers gebruik van de bus of ging men gezamenlijk op de fiets.
Met de Toto ging het steeds minder goed, reden waarom aan het begin van het seizoen 1974-1975 de Lotto van start ging. In het H.D.V.-Journaal werden de spelregels van dit nieuwe gokspel uitgelegd.

Met ingang van het seizoen 1974-1975 werd H. Stout de nieuwe trainer van H.D.V. Met hem hoopte het bestuur dat het 1e elftal definitief de 1e Klasse van de HVB zo spoedig mogelijk ging verlaten. In het eerste seizoen van trainer Stout lukte dat helaas nog niet maar in zijn tweede seizoen werd deze wens werkelijkheid.
Op 25 april 1976 versloeg H.D.V.1 in De Lier Lyra met 1-0. Als concurrent GONA deze dag minstens 1 punt zou verliezen dan was H.D.V. onbereikbaar voor de concurrentie geworden. Als H.D.V. zich al geruime tijd in de kleedkamers bevindt, komt er het verlossende telefoontje uit Den Haag. GONA had verloren en H.D.V. was kampioen van de 1e Klasse B van de HVB en promoveerde hiermee weer naar de Hoofdklasse van de HVB.
Dit kampioenschap werd behaald met de volgende spelers: J. van Alphen, H. van Staveren, A. van Iperen, A. van Rijn, C. Vink, J. de Waart, W. Lalleman, E. Versteeg, R. Janse, J. Vermaas, P. Pont en N. Molhoek, terwijl ook G. Lage en M. van Stein hun steentje hadden bijgedragen.

Seizoen 1976-1977

In het seizoen 1976-1977 bestond het bestuur van H.D.V. uit de volgende personen; F. Davids, J. Hevel, L. del Sasso jr., J. de Moet, H. van Alphen en J. Bakker. Het werd een historisch en belangrijk seizoen voor de groen-witte club. Op 18 november 1976 werden n.l. de nieuwe kleedgebouwen van H.D.V. officieel in gebruik genomen. De oude bestaande keten werden hierdoor eindelijk gesloopt. Hiermee kon H.D.V. voortaan scheidsrechters en tegenspelers waardig ontvangen. Het bleef echter niet alleen bij de kleedgebouwen.

Op 6 april 1977 werd er namelijk tijdens een Buitengewone Algemene Ledenvergadering besloten een nieuwe kantine voor H.D.V. te bouwen waarvan de kosten ongeveer f.350.000,= zouden bedragen. Op 14 december 1976 had architect Heiligers (van de HABO) een voorlopige tekening vervaardigd. Over de indeling e.d. kon door de leden van H.D.V. nog gediscussieerd  worden. Omdat H.D.V. in die tijd meer dan 300 leden had kreeg de club van de gemeente een subsidie van f.62.400,= en ook nog eens van de N.S.F. een subsidie van f.22.000,=. Een speciale bouwvergadering vond plaats op 8 februari 1977.

De zondag Hoofdklasse van de HVB was in het seizoen 1976-1977 uit de volgende clubs samengesteld: ADS, DWO, De Flamingo’s, GDA, GSC, HDV, Oliveo, De Ooievaars, OSC, Quick Steps, De Valkeniers, WIK en Wippolder.

H.D.V.1 kende een uitstekend seizoen want van de 24 competitiewedstrijden werden er 11 in winst omgezet, 6 gelijk gespeeld en 7 verloren. Met 28 punten, en een doelsaldo van 40 voor en 30 tegen, eindigde H.D.V. op een zeer verdienstelijke derde positie in de Hoofdklasse zondag HVB. Dit was achter kampioen De Flamingo’s (37 punten) en promovendus De Valkeniers (34 punten).

Seizoen 1977-1978

In december 1977 werd er met medewerking van een groot aantal leden een verhuizing van de HDV-inboedel naar de oude De Ooievaars kantine gerealiseerd alwaar de club tot aan de opening van de nieuwe kantine gehuisvest bleef. Helaas voor alle verhuizers moest de hele inboedel binnen een week weer terug verhuisd worden! De bouw van een nieuwe kantine bleek n.l. het goedkoopste uit te vallen wanneer deze op de plaats van de oude Ooievaarskantine gebouwd zou worden.

Op 24 maart 1978 werd onder veel festiviteiten de nieuwe kantine van H.V.D. geopend door voorzitter H.van Alphen samen met het jongste lid H.D.V.-lid Erwin van Staveren.


De nieuwe kantine van HDV die in 1978 werd geopend. (foto uit 2008)

De zondag Hoofdklasse van de HVB was in het seizoen 1977-1978 uit de volgende clubs samengesteld: ADS, DWO, GDA, GONA, GSC, HDV, Kranenburg, OLIVEO, Oranje Blauw, OSC, Quick Steps, SOA, WIK en Zwart Blauw.
In dit roerige seizoen kon het eerste elftal van H.D.V, onder leiding van trainer Jan Rietveld, het helaas niet bolwerken in deze Hoofdklasse HVB en degradeerde zodoende na 2 seizoenen weer terug naar de 1e Klasse van de Haagse Voetbal Bond.

Seizoen 1978-1979

>

In het seizoen 1978-1979 was de zondag 1e Klasse B van de HVB uit de volgende clubs samengesteld: BTC, Cromvliet, Duindorp SV, GSC, HDV, Quintus, Robin Hood, SEP, VDS, Wippolder en Wit Blauw.

<

De jeugdcommissie onder leiding van jeugdvoorzitter Loek del Sasso organiseerde aan het begin van het seizoen 1977-1978 voor de tweede achtereenvolgende maal een ouderavond. Deze ouderavond werd een groot succes want het contact tussen de ouders en H.D.V. groeide enorm wat de jeugd alleen maar ten goede kwam.

Seizoen 1979-1980

>

De zondag 1e Klasse A van de HVB was in het seizoen 1979-1980 uit de volgende clubs samengesteld: De Adelaars, BTC, Duindorp SV, HDV, Marathon, OSC, Te Werve, Toofan, VDS, VVM, Wippolder en Zwart Blauw.

<

Op 18 mei 1980 werd er door H.D.V. een vijf-bonden toernooi georganiseerd. Met andere woorden, er werden clubs uit de afdelingen Amsterdam, Utrecht, Rotterdam en Leiden uitgenodigd welke ook (net zo als H.D.V.) in de Eerste Klasse voetbalden. Tijdens de pauze van dit toernooi werd er voor het eerst een wedstrijd gespeeld door een damesteam van H.D.V. en wel tegen de dames van WIK.

Seizoen 1980-1981

Het seizoen 1980-1981 ging HDV met 8 senioren, 8 junioren elftallen, een dames- en heren-zaalvoetbalteam de competitie in.

Tijdens het seizoen 1980-1981 kwam het toen zittende bestuur onder leiding van dhr. Nol Boerkamp tot de ontdekking dat er bij H.D.V. al enige jaren financieel wanbeleid was gevoerd. Met de financiële administratie was evenwel zo grof geknoeid dat de KNVB (om H.D..V van strafvervolging te behoeden) een begeleidingscommissie naast het huidige bestuur installeerde, zodat H.D.V. geen enkele financiële stap kon en mocht zetten. Latere berekeningen kwam men tot de conclusie dat er bij H.D.V. meer dan 100.000 gulden aan geld en goederen was verdwenen, een gigantisch bedrag voor zo’n kleine vereniging. De verantwoordelijken hiervan zijn uiteindelijk uit de vereniging gezet.
H.D.V. kon zich als vereniging niets meer veroorloven want de buikriem moest strak worden aangehaald. Dit heeft de club op een gegeven moment flink wat leden en dus elftallen gekost, elders was het immers leuker!

De zondag 1e Klasse B van de HVB was in het seizoen 1980-1981 uit de volgende clubs samengesteld: De Adelaars, Concordia, DUNO, DZS (De Zwarte Schapen), HDV, Marathon, Paraat, Quintus, SVDHB, WIK, Wippolder en Wit Blauw.

Onder leiding van trainer Piet van der Valk presteerde het eerste elftal van HDV dit seizoen uitstekend in de competitie. Van de uiteindelijk 22 competitiewedstrijden werden er 13 gewonnen, 5 gelijk gespeeld en 4 verloren. Met 31 punten, en de doelcijfers 56 voor en 35 tegen, eindigde men, samen met Quintus, op een gedeelde tweede positie van de ranglijst van de 1e Klasse B. Wippolder werd met 34 punten kampioen.

Seizoen 1981-1982

De zondag 1e Klasse A van de HVB was in het seizoen 1981-1982 uit de volgende clubs samengesteld: Azzurri, Concordia, Duindorp SV, DZS (De Zwarte Schapen), ESDO, GSC, HDV, Juventas, OSC, TEDO, WIK en Wit Blauw.

Door alle gebeurtenissen en de financiële perikelen binnen HDV had het bestuur nog maar weinig oog over gehouden voor het sportieve en verenigingsgebeuren. Voor aanvang van het seizoen hadden ook nog eens maar liefst zes eerste-elftalspelers HDV de rug toegekeerd. Mede hierdoor werd het niet zo’n best seizoen voor de club. HDV 1 degradeerde uit de 1e Klasse HVB naar de 2e Klasse HVB (lager bestond niet).
Van de 22 competitiewedstrijden werden er door HDV 1 slechts 2 in winst omgezet, speelde men 9 x gelijk en werd er 11 maal verloren. Met een totaal van 13 punten en een doelsaldo van 21-40 eindigde de Zuiderparkclub op de twaalfde en laatste positie van de 1e Klasse A van de HVB.

Na maar liefst 15 jaar in het eerste elftal te hebben gespeeld nam Addy van Rijn na dit seizoen afscheid van HDV 1. Van Rijn ging gelukkig niet verloren voor de club en ging de jeugdvoetballers van de club begeleiden en klaarstomen voor het vlaggenschip van de vereniging. Dit allemaal onder het motto dat HDV 1 weer moest gaan bestaan uit echte HDV-ers.

Nog meer sportief slecht nieuws dit seizoen bij HDV want ook het tweede- en derde-elftal degradeerde.

Ondanks de sportieve malaise bij HDV zat de vereniging zelf qua organisatie weer aardig in de lift. Binnen de club was een groepje mensen, bestaande uit Wil Visker (secretaresse), Nol Boerkamp (voorzitter), Addy van Rijn (oud eerste elftalspeler), Eddy Forster, Jan Wagner (jeugdvoorzitter), Louis del Sasso en Frits Severins (public-relations) opgestaan om ervoor te zorgen dat HDV een goede toekomst tegemoet kon gaan.

Bij het jeugdvoetbal was de concurrentie groot met de voetbalverenigingen ADO, Triomph, WIK, RAVA en VVP dicht in de buurt. Het werd dus steeds moeilijker om de jeugd uit de buurt voor HDV te laten kiezen en daardoor bezochten een aantal HDV-leden diverse scholen in de buurt om zodoende de jeugd voor zich te winnen.

Ter gelegenheid van het 65-jarig bestaan van HDV was er voor zaterdag 5 juni 1982 een grote feestavond georganiseerd. In een bomvolle (200 man) HDV-kantine trad o.a. de bekende Nederlandse zanger Albert West op.

Seizoen 1982-1983

Zo langzamerhand kroop HDV uit het diepe dal. Mede door leningen waarvoor bestuursleden privé borg voor stonden.

De jeugdafdeling startte in dit seizoen met een B, C, pupillen en een welpen elftal maar ook werd er voor het eerst bij de club een mini-team ingeschreven.

Na de degradatie in seizoen 1981-1982 kwam het eerste elftal van HDV dit seizoen uit in de “kelder” van het zondagvoetbal. In het seizoen 1982-1983 was de zondag 2e Klasse B van de HVB uit de volgende clubs samengesteld: BWS, DUNO, HDV, sv De Jagers, Lyra, NIVO, De Ster, Te Werve, Vliethage, VOGEL, WVS en FC Zoetermeer.

De prestaties van HDV 1, o.l.v. trainer J. de Konink waren in seizoen 1982-1983 redelijk te noemen. Na eerst nog een tijdje in de kopgroep meegedraaid te hebben eindigde HDV uiteindelijk in de middenmoot. Van de 21 competitiewedstrijden (de laatste wedstrijd werd niet meer gespeeld) werden er door HDV in totaal 6 in winst omgezet, 8 gelijk gespeeld en werd er 7 maal verloren. Met 20 punten en een doelsaldo van 49-55 eindigde men op een zevende positie van de 2e Klasse B van de HVB.

Overigens was er in het seizoen 1982-1983 een massale staking onder de HVB scheidsrechters. De oorzaak hiervan was het wangedrag van spelers tegenover de scheidsrechter.

De gemeente Den Haag ging kennelijk ook op de financiën letten en wilde bezuinigen. De bewoners van het 2e gedeelte Zuiderpark (waaronder dus HDV) merkte dit ook. Vanaf 1 januari 1983 was er geen toezicht meer in de avonduren door Gemeentelijke terreinmeesters wat tot nu toe altijd zo geweest is. Het kon dus ook gewoon geen toeval zijn dat er vanaf dat seizoen HDV steeds vaker last kreeg van inbraken in de kantine.

Seizoen 1983-1984

Op een woelige Buitengewone Algemene Ledenvergadering op 6 juli 1983 werd heel moeizaam een nieuw bestuur geformeerd bij HDV. De nieuwe voorzitter van de club werd J.de Moet. In oktober 1983 werd voorzitter J.de Moet echter ernstig ziek en na een slopende tijd overleed hij nog voor het einde van het seizoen. Met J.de Moet ging een groot HDV-man verloren want niet alleen het voorzitterschap, ook het jaren lange Lotto-gebeuren en het jarenlang vervullen van de functie van secretaris had hij met veel plezier gedaan.
Het seizoen werd afgemaakt met een vijfmans bestuur met als voorzitter de heer L.N.del Sasso, onder wiens leiding ook dit moeilijke jaar werd volbracht.

De zondag 2e Klasse B van de HVB was in het seizoen 1983-1984 uit de volgende clubs samengesteld: Adelaars, Dynamo’67, HDV, International, De Jagers, De Ooievaars, Robin Hood, De Ster, Toofan, VOGEL en WVS.

Op 14 juni 1984 werd op een Algemene Ledenvergadering J.Mennen gekozen tot nieuwe voorzitter van HDV. Ook werd er tijdens deze vergadering voor het eerst een damescommissie bestaande uit R.v.Leeuwen, C.v.Staveren en W.Visker in het leven geroepen.

Seizoen 1984-1985

Tijdens het seizoen 1984-1985 moest trainer J.van der Mark wegens ziekte zijn werkzaamheden voor HDV staken. Aad Mansveld die Rob Baan bij buurman FC Den Haag op diversen manieren assisteerde miste echter de spanning rond een wedstrijd die zijn leven lang elke week had gemarkeerd. Op verzoek van HDV kwam FC Den Haag icoon Aad Mansveld dan ook graag voor de rest van het seizoen de taken van trainer J.van der Mark overnemen. Dit was werkelijk een primeur voor zo’n klein clubje als HDV.

Seizoen 1985-1986

>

De zondag 2e Klasse B van de HVB was in het seizoen 1985-1986 uit de volgende clubs samengesteld: De Adelaars, DZS (De Zwarte Schapen), GDCPH, HDV, NIVO, De Ster, Taurus, Triomph, WVS en FC Zoetermeer.

<

20161005_100310HDV 1 in seizoen 1985-1986 kampioen van de zondag 2e Klasse B van de HVB. Wie heeft er voor ons alle namen op deze foto?

>

Seizoen 1986-1987

In juni 1986 neemt G.van Hemelrijk als voorzitter de scepter van de heer J.Mennen over.

De zondag 1e Klasse B van de HVB was in het seizoen 1986-1987 uit de volgende clubs samengesteld: Concordia, HDV, Juventas, Oranje Blauw, OSC, PDK, Robin Hood, SOA, SVDHB, TAMUVONA, Toofan en VDS.
In het eerste seizoen als voorzitter bleken de resultaten van de 5 senioren elftallen niet slecht te noemen. HDV 1 speelde als nieuwkomer in de 1e Klasse HVB onder leiding van trainer Theo Kleindijk. Het ging erg goed met het elftal en nadat er bekend werd dat een 2e plaats in de competitie recht zou geven op een promotiewedstrijd leken de kansen te stijgen en hoopte men bij het 70-jarige bestaan van de club weer in de Hoofdklasse HVB te kunnen spelen.
Echter tijdens en na de winterstop bleken veel selectiespelers niet meer te komen trainen en zodoende werden onnodig veel punten verspeeld.
HDV 2 en HDV 5 werden in dit seizoen wel kampioen.

Joop Carol

Op 16 juli 1987 kwam op 85 jarige leeftijd Joop Carol te overlijden. Joop was lid van verdienste van HDV en één der grondleggers van de vereniging. Joop Carol had binnen de vereniging vele functies bekleed en op de nog oudste bewaarde ledenlijst van HDV uit 1925 kwam hij al voor als bestuurslid. In 1952 trad Joop als bestuurslid af maar maakte zich daarna nog verdienstelijk als lid van de kascommissie.

In seizoen 1987-1988 gaat het onder leiding van jeugdvoorzitter J.Wagner goed met de jeugd van HDV. Er werd gestart met een A, B en C elftal en wegens steeds meer aanmeldingen van jeugdspelertjes werd er in november ook nog een D-team ingeschreven. De A-jeugd trainde dit hele seizoen met de seniorenselectie mee en het C-team werd succesvol kampioen.
Tijdens dit seizoen werd er bij HDV ook gestart met een zaalvoetbalafdeling.

Zaterdag afdeling

Tijdens het seizoen 1988-1989 werd er bij HDV een nieuw opgerichte zaterdagelftal geformeerd. Grote drijfveren van dit elftal waren H.Marjee, J.Wagner en A.v.d.Wilk. Met behulp van wat A-spelers wist dit elftal op 18 maart 1989 door een beslissingswedstrijd tegen Cromvliet op het neutrale Celeritas terrein te winnen te promoveren naar de 2e Klasse HVB zaterdag.

De jaren 1990 t/ 1999

Het seizoen 1989-1990 was qua prestaties niet zo goed verlopen. HDV zondag 1 wist zich ternauwernood te handhaven in de 1e Klasse HVB en de zaterdag 1 pakte nog wel een periodetitel maar wist geen vuist te maken in de nacompetitie.

In mei 1990 werd de Mr.P.Drooglever Fortuynweg ter hoogte van de parkeerplaats van het FC Den Haag restaurant afgesloten voor auto’s. Het scheiden van de supporters voor en na een wedstrijd bij FC Den Haag was hiervan de oorzaak. Vanaf deze tijd was (is) het terrein HDV alleen nog per auto via de Melis Stokelaan te bereiken.

In het seizoen 1990-1991 werd er bij HDV nog maar met 4 senioren en 3 jeugdelftallen ingeschreven. Het zaterdagteam was helaas weer ten ziele gegaan.

Seizoen 1991-1992

HDV begon aan dit jubileumseizoen (75 jarig bestaan) met 150 leden, onderverdeeld in 6 seniorenelftallen en slechts 2 jeugdteams.

In het jaar 1992 bestond HDV 75 jaar. Op dit heugelijke feit bestond het bestuur uit G.van Hemelrijk (voorzitter), J.Wagner (penningmeester), H.v.d.Eijkel (secretaris) en de heren H.Hendriks, L.del Sasso, J.Resmann, W.de Groot, F.v.Leeuwen en R.Schrauwen.
Het mooiste cadeau voor dit 75 jarige bestaan kwam van het eerste elftal van HDV dat in dit seizoen promoveerde naar de Hoofdklasse HVB. In een zwaar bevochten na-competitie kwam HDV 1 als beste uit de bus. De eerste wedstrijd thuis tegen Te Werve eindigde in een gelijkspel, de tweede wedstrijd werd bij buurman Triomph met 2-1 gewonnen, de derde wedstrijd won HDV thuis met 3-1 van Archipel. In de laatste wedstrijd uit tegen Te Werve had HDV aan één punt genoeg om te promoveren en dat lukte. In een zenuwslopende wedstrijd bleef het 0-0 en kon er feest gevierd gaan worden.

Op zondagmiddag 24 mei 1992 was er bij HDV een grote reunie georganiseerd bij HDV. Het was een druk bezochte, zeer geslaagde en gezellige middag waar veel “oude koeien uit de sloot werden gehaald”. Boeken en foto’s gingen van tafel naar tafel met daarbij de nodige verhalen. Op een gegeven moment waren er zelfs 5 ex voorzitters binnen.

Seizoen 1992-1993

De zondag Hoofdklasse A van de HVB was voor het seizoen 1992-1993 als volgt samengesteld: BMT, DUNO, EOC, Graaf Willem II VAC, HDV, LYRA, Oranjeplein, SEP, Spoorwijk, Te Werve, VVP en sv Wassenaar.

Na de promotie in seizoen 1991-1992 leek het er lange tijd op dat HDV 1 deze prestatie in seizoen 1992-1993 zou herhalen. In wederom een na-competitie was de spanning tot de laatste speeldag niet te houden. De laatste wedstrijd van deze na-competitie was tegen Hvv Spoorwijk en bij rust stond HDV met 0-1 voor. Echter in de tweede helft scoorde Spoorwijk de gelijkmaker (1-1) en dit was tevens de eindstand waardoor Hvv Spoorwijk promoveerde.
Helaas zeer slecht nieuws in de historie van HDV in dit zelfde seizoen 1992-1993. De club had bij aanvang van dit seizoen nog maar twee jeugdelftallen (twee B junioren elftallen) over maar in februari 1993 bleek HDV niet genoeg B-spelers meer over te hebben en werd het jeugdelftal uit de competitie teruggetrokken. De Jeugdafeling was ter ziele!

Seizoen 1993-1994

Het seizoen 1993-1994 werd vooral gekenmerkt door angst en onzekerheid binnen de club. In de zomer van 1994 kwamen de Wereld Ruiterspelen naar het Zuiderpark en dus moest HDV tijdelijk verhuizen naar een andere lokatie. Waar moest de club heen en kon men na die Wereld Ruiterspelen nog wel naar het oude vertrouwde Zuiderpark terugkeren? Allemaal vragen waarop de gemeente Den Haag lang geen antwoord op kon geven.

De zondag Hoofdklasse A van de HVB was in het seizoen 1993-1994 uit de volgende clubs samengesteld: BMT, DVC, Flamingo’s, HDV, JuVentas, Lyra, Oranjeplein, Postalia, REMO, SOA, TEDO en VVM.

>
In 1994 kreeg HDV dan uiteindelijk te horen dat de club tijdelijk kon verhuizen naar het terrein van De Flamingo’s en Bizon in Rijswijk en daar gebruik kon maken van één van de velden. Omdat dit op een gegeven moment toch voor wat problemen zorgde wist het bestuur van HDV het voor elkaar te krijgen dat men zijn intrek kon nemen in de oude kantine van Bizon en ook gebruik kon maken van hun oude veld.

Seizoen 1994-1995

Begin september 1994 werd deze oude kantine van Bizon door een ploegje HDV-ers grondig schoongemaakt en ondanks de kleine en knusse kantine met een super klein keukentje heeft HDV daar een leuke tijd meegemaakt.

In januari 1995 mocht HDV eindelihjk weer terug naar het eigen terrein in het Zuiderpark. De club schok zich werkelijk rot, de kantine die aan de Wereld Ruiterspelen was verhuurd als computercentrum was één grote ravage geworden met veel vernielingen en verdwenen meubilair. En de velden waren totaal verwoest en onbespeelbaar geworden door de grote tribune die daarop heeft gestaan. Zware vrachtwagens die na afloop van die Wereld Ruiterspelen over de velden waren gereden hadden de onderlaag (drainagelaag) volkomen vast gereden waardoor de drainageleidingen gebroken waren. Hierdoor werden de velden vaal al na één enkele regenbui afgekeurd.

De zondag Hoofdklasse B van de HVB was in het seizoen 1994-1995 uit de volgende clubs samengesteld: BMT, DZS (De Zwarte Schapen), Full Speed, Graaf Willem II VAC, HDV, LYRA, Paraat, Postalia, De Postduiven, De Ster, TEDO en VVM.

>

Seizoen 1995-1996

In het seizoen 1995-1996 ging HDV weer aan de weg timmeren en een Jeugdafdeling op poten zetten. En dat lukte…. in dit seizoen stond er weer een E en F team in HDV kleuren in de wei.
Tijdens dit seizoen werd voorzitter George van Hemelrijk getroffen door een beroerte. Het ging naar omstandigheden goed met hem maar George was niet meer in staat om het voorzitterschap voort te zetten. Na 10 jaar veel te hebben meegemaakt en veel zaken te hebben moeten oplossen werd voorzitter George van Hemelrijk vervangen door H.Hendriks.

De zondag Hoofdklasse A van de HVB was in het seizoen 1995-1996 uit de volgende clubs samengesteld: Azzurri, Celeritas, Duindorp SV, DVC, HDV, JuVentas, Kranenburg, RFC’95, Spoorwijk, De Ster, TEDO en Toofan.

>

Seizoen 1996-1997

In het seizoen 1996-1997 bloeide de jeugdafdeling bij HDV onder leiding van jeugdvoorzitter Rodney Schrauwen helemaal op en werden er weer 5 jeugdteams voor de competitie ingeschreven.

We zijn nog op zoek naar de historie van HDV van 1997 t/m heden en vooral naar wat oude foto’s….

>

>

Seizoen 2003-2004

Bij aanvang van seizoen 2003-2004 telde H.D.V. nog 150 leden, onderverdeeld in 5 seniorenelftallen en 6 jeugdteams. Hiermee zat de club nog steeds aan de goede kant van de streep om een veld te mogen bespelen. Veel clubs in deze tijd moesten fuseren of werden opgeheven maar H.D.V. kon het gelukkig nog steeds zelfstandig redden.

>

>

Seizoen 2008-2009

>

De zaterdag 5e Klasse C KNVB was voor het seizoen 2008-2009 uit de volgende clubs samengesteld: DVC, Egelantier, GGK, HDV, HMC, Hoek van Holland, MSV’71, RFC’2000, TAC’90, Te Werve, Transvalia en Wanica Star.
De zaterdag 1 van HDV speelde een uitstekend seizoen. Uit de 22 competitiewedstrijden werden uiteindelijk 44 punten bij elkaar gesprokkeld en hiermee eindigde HDV, achter kampioen DVC (48 punten) op een verdienstelijke tweede positie van de eindranglijst.

De zondag 5e Klasse C KNVB was voor het seizoen 2008-2009 uit de volgende clubs samengesteld: ADS, Graaf Willem II VAC, HDV, JuVentaS, Naaldwijk, Neta Dall, Quick Steps, Real Zoetermeer, De Ster, SVH, Taurus, Toofan en Wanica Star.

<

Seizoen 2009-2010

Op de algemene ledenvergadering van eind september moesten de leden van H.D.V. twee nieuwe bestuursleden kiezen, omdat Jan Wagner en Hans Henriks terugtraden. Jan Wagner fungeerde als penningmeester en voor die functie stelde secretaris Raymond Kemper zich nu beschikbaar. Door het aftreden van Wagner en ook Hans Hendriks moeten er dus twee bestuursleden bijkomen, waaronder een secretaris. Voorzitter Rodney Schrauwen was ook aftredend, maar stelde zich weer beschikbaar voor een nieuwe periode.

Een belangrijke periode ook voor de club, gelet op de ontwikkelingen in het Zuiderpark, waar ook drie daar nog gevestigde clubs (naast HDV gaat het om RVA en WIK) mee te maken krijgen.

De vijfde klasse in het zaterdag- en zondagvoetbal van het Zuid-Hollandse KNVB-district West II werd na het seizoen 2008-2009 opgeheven. Het districtsbestuur had n.l. besloten een voorstel van een aantal clubs hierover over te nemen en op 19 mei 2009 tijdens de districtsvergadering in stemming te brengen.  Tijdens deze gehouden regiovergaderingen steunde een ruime meerderheid van de aanwezige verenigingen het idee om de vijfde klasse na dit seizoen al op te heffen. Dit voorkwam dat de vijfdeklassers seizoen 2009-2010 een competitie moesten spelen waarin niets meer op het spel zal staan. Het opheffen van de vijfde klasse gebeurt vooruitlopend op de uitbreiding van alle poules in het seizoen 2010-2011 van 12 naar 14 ploegen. Seizoen 2009-2010 zal het aantal poules in de vierde klasse (voor het laatst met 12 clubs) door de opheffing van de vijfde klasse flink toenemen. Door deze maatregel van de K.N.V.B. speelde zowel de “zaterdag 1” als de “zondag 1” dit seizoen dus automatisch in de 4e Klasse.

Het bestuur van H.D.V. besloot al op 21 september 2009 het eerste team van de zondagafdeling, dat uitkwam in de 4e Klasse D, direct uit de competitie te halen. Doordat er vlak voor het afsluiten van de overschrijvingsperiode ineens 15 selectiespelers naar een andere club vertrokken, was het voor H.D.V. niet meer mogelijk om op zo’n korte termijn voor aanvulling te zorgen. Gevolg hiervan was dat het voor H.D.V. problematisch was om een 1e zondagelftal op de been te brengen. Het niet opkomen van H.D.V.1 in de wedstrijd tegen Wanica Star was voor het bestuur de bekende druppel.

Het 1e elftal van de zaterdag werd ingedeeld in de 4e Klasse D met als tegenstanders GDA, Loosduinen, TAC’90, Te Werve, Duindorp SV, PGS Vogel, Quick Steps, GSC ESDO, Rava Houtwijk, VCS, Neta Dall, Wanica Star en HPSV.

Later hier meer……..

Seizoen 2011-2012

Het bestuur van H.D.V. had bij aanvang van seizoen 2011-2012 een teleurstellend besluit moeten nemen, zeker gelet op de ontwikkelingen in de toekomst in het Zuiderpark. De, van oudsher een zondagclub, had vanaf dit seizoen alleen nog een standaardteam spelen in de zaterdagcompetitie. Van het zondagteam van vorig seizoen bleven niet voldoende spelers over om op een verantwoorde wijze een selectie op de been te houden.

Het eerste zaterdag-elftal van H.D.V. werd voor dit seizoen in de 4e Klasse C ingedeeld met als tegenstanders BMT, Hsv Escamp, GDA, HMSH, HPSV, PGS/Vogel, Quick Steps, TAC’90, Vredenburch, Wanica Star en Te Werve.
H.D.V. begon dramatisch aan de competitie met opeenvolgende nederlagen tegen HPSV (4-3), GDA (2-7), Te Werve (4-2), Hsv Escamp (1-7), Quick Steps (9-1), Wanica Star (0-5) en BMT (1-3). Na zeven wedstrijden stond dan ook de formatie van trainer Robert van Oosten, met 0 punten en een doelsaldo van 10 voor en 39 tegen, stijf onderaan in de 4e Klasse C

>

Later hier meer over seizoen 2011-2012……..

>

Seizoen 2012-2013

HDV was sinds mensenheugenis actief vanuit het Zuiderpark en kende de laatste jaren een groeiend ledenaantal. HDV wilde daardoor graag doorgroeien maar dat werd belemmerd. Onder andere door een slechte kwaliteit van de twee velden, want bij een enkele regenbui werden de velden al snel afgekeurd en dat was niet goed voor de vereniging. Extra onderhoud was er ook nodig. Een lichtmast deed zijn werk niet meer. En een boiler werkte ook niet meer goed. Allemaal een gevolg van het uitblijven van duidelijkheid over de gevolgen van de komst van een sportcampus in het Zuiderpark. Die onduidelijkheid werkte dus duidelijk belemmerend voor HDV.

Het bestuur van H.D.V. schreef voor dit seizoen op de zaterdag 2 senioren-elftallen en voor de zondag 3 (recreatie)senioren-elftallen en 2 Veteranenteams in bij de KNVB. De jeugdafdeling bestond dit seizoen uit een B1, C1, D1, D2, E1, E2, F1 en F2.

Later hier meer………..

>

>

Seizoen 2013-2014

Ditmaal schreef H.D.V. voor de zaterdag-afdeling 2 seniorenelftallen in. Echter halverwege de competitie was het bestuur genoodzaakt om het 2e elftal terug te trekken uit de competitie. De zondagafdeling bestond uit 2 seniorenelftallen en 1 veteranenteam. Na het terugtrekken van de zaterdag 2 kwam er op zondag nog een 3e seniorenelftal bij.
De jeugdafdeling van H.D.V. bestond in het seizoen 2013-2014 uit een A1, D1, D2, E1, E2, F1, F2 en een F3.

>

De indeling van West II zaterdag 4e klasse C was in seizoen 2013-2014 uit de volgende clubs samengesteld; BMT, Duindorp sv, HDV, HVV Hercules Den Haag, KSD-Marine, sv Loosduinen, PGS/VOGEL, RAS, Vredenburch, VUC, Wanica Star, Te Werve, en Wilhelmus.

<

Seizoen 2014-2015

>

De indeling van West II zaterdag 4e klasse B was in seizoen 2014-2015 uit de volgende clubs samengesteld: BMT, HDV, Hercules, HPSV, Loosduinen, Maasdijk, MSV’71, PGS/Vogel, RAS, Te Werve, Verburch, Vredenburch en Wanica Star.

<

Het bestuur van HDV had de stap gemaakt om dit seizoen weer met een standaardteam  op zondag te gaan starten. De Zuiderparkclub had voor de zondagformatie, die dus weer terugkeerde in de standaard (vierde) klasse van de competitie, Ricardo Darsan als nieuwe trainer aangetrokken.

In het seizoen 2014-2015 waren alle clubs uit de Haagse regio, die in de zondag 4e Klasse uitkwamen, bij elkaar ingedeeld. Zodoende bestond de 4e Klasse B uit ADS, HDV, HMC, sv Houtwijk, SVH-Celeritas, Toofan, Wanica Star (alle uit Den Haag dus), Real Zoetermeer en de Delftse clubs DHL en Taurus.
De competitie in de 4e Klasse kreeg dit seizoen een geheel ander verloop dan in de andere Klassen in het amateurvoetbal. Het grote verloop van de zondag- naar de zaterdag-competitie betekende dat er in West 2 nog slechts 34 zondagsclubs in de 4e Klasse uitkwamen. Van deze 34 clubs werden drie afdelingen geformeerd. In deze drie afdelingen kwamen de clubs dit seizoen drie keer tegen elkaar uit i.p.v. twee keer. Er werd dus zeg maar een anderhalve competitie afgewerkt. De nummers één en twee in het eindklassement promoveerde rechtstreeks. De Periodekampioenen plaatsten zich voor de nacompetitie.

>

<

Seizoen 2015-2016

>

Zondag 1 november 2015 was voor voetbalvereniging HDV een memorabele dag. Op deze dag werd namelijk het HDV complex als onderdeel van het sportcomplex in het Zuiderpark met daarbij het nieuwe voetbalveld, dat onlangs was voorzien van kunstgras, officieel geopend door Wethouder Baldewsingh.
Vanzelfsprekend waren voor deze feestelijke dag diverse activiteiten georganiseerd en was het gezellig druk in de kantine met o.a. live muziek van zanger Bonne Bauer.
Na een toespraak in de kantine HDV-voorzitter Rodney Schrauwenen de wethouder, was er ook voor een “oud gediende” Jan Wagner van de bijna 100 jarige voetbalvereniging een verrassing gepland. De heer Wagner was al heel lang vrijwilliger bij HDV en was ooit scheidsrechter tot dit door een ongeluk niet meer kon. Ondanks dat bleef hij zijn voetbalclub altijd trouw. Zodoende kreeg een deel van het nieuwe terrein een straatnaam, namelijk het Jan Wagner Plein. Een beetje verlegen, maar trots nam Jan Wagner het straatbord in ontvangst en werd het buiten door Rabin Baldewsingh, samen met de voorzitter Rodney Schrauwen, onthuld.

>

De zondag 3e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 2015-2016 uit de volgende clubs samengesteld: Concordia, Den Hoorn, DHL, sv Erasmus, Full Speed, HDV, HMC, ODB, REMO, SEP, De Ster, Taurus, VCS en Wippolder.

HDV was er weer in geslaagd om een nieuwe trainer aan te trekken voor de zondagselectie. Dit seizoen zwaaide Michel van der Lee de technische scepter bij de club in het Zuiderpark. Daarnaast had de club ook assistent trainer Achmed Guclu binnengehaald. Guclu ging bovendien het tweede elftal trainen en begeleiden.

<

HDV baarde in de winterstop opzien door maar liefst veertien selectiespelers weg te sturen. Het bestuur was helemaal klaar met die spelers die zo langzamerhand de club aan het kapot maken waren. Zonder deze spelers ging HDV de tweede seizoenshelft in en werd er met 1-2 van Erasmus verloren, met 3-3 gelijkgespeeld tegen HMC, 0-4 verloren van REMO en met 0-12 verloren van ODB. Daarna bleef het maar sportief bergafwaarts gaan, met nederlagen van 9-0 (Den Hoorn) en 4-7 (Concordia). Coach Van der Lee was na de verliespartij tegen ODB al opgestapt. HDV had al twee keer eerder het zondagteam moeten terugtrekken en bij een derde keer mocht je van de KNVB nooit meer een zondagteam in de standaardklasse hebben. De enigste oplossing was dus om de weggestuurde jongens weer terug te halen.

>

Seizoen 2016-2017

De voetbalvereniging HDV was in het seizoen 2016-2017 onderweg naar een belangrijke mijlpaal voor de vereniging, namelijk het 100 jarig bestaan van de club. met het blik op het 100-jarig jubileum was men in het seizoen 2015-2016 al begonnen met de voorbereidingen want HDV wilde dit heugelijke feit niet onopgemerkt voorbij laten gaan.  Bij aanvang van het seizoen 2016-2017 bestond HDV uit 260 leden, onderverdeeld in 8 senioren- en 5 jeugdelftallen, waaronder één meisjeselftal.

Het bestuur van HDV was bij aanvang van het jubileumjaar als volgt samengesteld: Rodney Schrauwen (voorzitter), Raymond Kemper (penningmeester) en Koos van Spronsen (wedstrijdsecretaris).

De KNVB had voor het seizoen 2016-2017 voor een nieuw competitiemodel gekozen. Dit nieuwe competitiemodel ging in de top bestaan uit een Eredivisie, een Eerste divisie, de Tweede divisie, twee Derde divisies en vier Hoofdklassen. In de competities kwam er ruimte voor de beloften-teams van betaald voetbalclubs, die voorheen nog uitkwamen in een gesloten competitie. Sportief gezien was dit een optimale voetbalpiramide. Zoveel mogelijk goede voetballers treffen elkaar in dezelfde competitiestructuur, en clubs kunnen nu bij wijze van spreken doorstoten van de vijfde klasse naar de Eredivisie. De top werd dus in theorie haalbaar voor iedereen en voor elke club. Met andere woorden, voor het eerst sinds de intrede van het betaald voetbal in 1954 werd promotie en degradatie tussen het betaald voetbal en amateurvoetbal mogelijk. Het eerste elftal van HDV merkte daar voorlopig nog weinig van want ook in dit seizoen kwamen de Hagenezen gewoon uit in de zondag 4e Klasse van de KNVB.

Er was echter nog een verandering vergeleken met het vorige seizoen. Vanaf het seizoen 2017-2018 ging de KNVB bij het jeugdvoetbal een aantal grote veranderingen doorvoeren. Deze pasten in het streven van de KNVB naar verbetering van kwaliteit en aantrekkelijkheid van het voetbal en spannende competities. Om de overgang geleidelijk te laten verlopen startte men in het seizoen 2016-2017 met de nieuwe aanduiding voor alle jeugdcompetities. De benaming voor de leeftijdscategorieën F tot en met A verdwenen. Daarvoor in de plaats kwamen de gebruikelijke aanduidingen die internationaal al geldde, Onder 19 tot en met onder 9.
De nieuwe benaming werd nu als volgt; Onder 19 (JO19), was voorheen A-junioren, Onder 17 (JO17), voorheen B-junioren, Onder 15 (JO15), voorheen C-junioren, Onder 13 (JO13), voorheen D-pupillen, Onder 11 (JO11), voorheen E-pupillen en Onder 9 (JO9) voorheen F-pupillen. De afkorting ‘JO’ betekent ‘Jeugd onder’. De opgave van teams ging op dezelfde manier als de jaren hiervoor. Alleen heette bijvoorbeeld het B1-elftal voortaan het O17-1 elftal en het D4 team het O13-4 team.

Het bestuur van HDV schreef voor de zondagcompetitie 8 seniorenelftallen in bij de KNVB. De jeugdafdeling van HDV bestond dit seizoen uit: 1 JO-15, 2 JO-13 en 1  JO-11 elftal. De meisjesafdeling bestond ditmaal uit: 1 MO-19 elftal.

De zondag 4e Klasse B van de KNVB West II was in het seizoen 2016-2017 uit de volgende clubs samengesteld: FC Blankenburg, COAL, Hsv Escamp, HDV, HWD, Sv Madestein, Pretoria, Steeds Hooger, SVV, Toofan, Victoria’04, Wanica Star en WIK.

Bij de A-selectie van HDV zagen we dit seizoen een geheel nieuwe staf. Wout de Bruin was aangesteld als trainer en Hennie de Koning als assistent- en keepers-trainer.
Het vlaggenschip van HDV kende een onopvallend eerste seizoenshelft want van de 12 wedstrijden werden er 4 gewonnen, 1 gelijk gespeeld en 7 verloren. Met 13 punten, en de doelcijfers 27-39, ging men op een achtste positie van de ranglijst de winterstop in.

Ook in de tweede seizoenshelft kon HDV 1 in de competitie geen potten breken. Van de uiteindelijk 22 competitiewedstrijden werden er 5 gewonnen, 2 gelijk gespeeld en 15 verloren. Met 17 punten, en de doelcijfers 48 voor en 80 tegen, eindigde HDV op een tiende positie van de ranglijst van de 4e Klasse B.

Bij twee teams van HDV mocht aan het einde van het seizoen 2016-2017 de kampioensvlag in top. De zondag 2 werd met 50 punten uit 22 duels kampioen van de 5e Klasse 6 en de zondag 4 met 57 uit 22 kampioen van de 8e Klasse 09.

Zoals eerder vermeld bestond de Haagse voetbalvereniging HDV (Houdt Dapper Vol) 0p 1 juni 2017 precies 100 jaar. In het kader van dit unieke jubileum had de jubileumcommissie, die was samengesteld uit Ad van Rijn, Huub van Staveren, Frits Severins, Jos van Alphen, John Touw, Pieter Molenaar, Ben den Heldt en gerard Hoogduijn, rondom deze historische datum een feestelijk programma samengesteld.

Op zondag 14 mei ging HDV met alle jeugdleden (jongens en meisjes) naar de wedstrijd ADO Den Haag – Excelsior. Vervoer van het Zuiderpark naar station Ypenburg en terug met een klassieke tram van het Haags Openbaarvervoer museum. Speciaal voor dit uitje kregen alle jeugdleden een shirt met opdruk “100 jaar HDV”, zodat ze goed herkenbaar waren voor de begeleiding in het stadion.

Op zondag 21 mei stond de Erewedstrijd HDV–Oud ADO Den Haag op het programma. Onder prachtige weersomstandigheden en veel publiek won oud ADO Den Haag uiteindelijk met 9-5.

Op zondag 28 mei werd er in het clubgebouw van HDV, van 14:00 uur tot 17:00 uur, een reünie waar alle oud-leden van HDV gehouden.

Op vrijdag 2 juni was er een receptie in het clubgebouw van HDV waar vele belanghebbende en officials de gelegenheid kregen om het bestuur te feliciteren met het 100-jarig bestaan. Uitgenodigd waren ook de Gemeente Den Haag, KNVBdistrict West II, voetbalverenigingen uit de regio Den Haag, sponsors en leveranciers van HDV en de regionale pers.

En tot slot volgde op zaterdag 3 juni, voor alle leden van de vereniging, in het clubgebouw een feestelijke avond met livemuziek.

Seizoen 2017-2018

<

 

 

 

 

Graag zijn wij op zoek naar historische foto’s van H.D.V. Wie kan ons daarbij helpen?
Mail dan naar haagse.voetbalhistorie@gmail.com

Palmares H.D.V.(zondag)

Kampioenschappen:
1919-1920 3e klasse B HVB
1924-1925 1e klasse C HVB
1945-1946 4e klasse D *
1964-1965 1e klasse A HVB
1975-1976 1e klasse B HVB
1985-1986 2e klasse B HVB
1991-1992 1e klasse A HVB
* = geen promotie

Andere prestatie’s:

2014-2015 Als nummer 2 in de 4e Klasse B rechtstreeks gepromoveerd naar de 3e Klasse

Palmares H.D.V. (zaterdag)

Kampioenschappen:
1938-1939 2e klasse A HVB

Andere prestatie’s:

Parade der trainers bij H.D.V. (zondag)

1953-1954 Jans
1954-1955 ?
1955-1956 ?
1956-1957 ?
1957-1958 ?
1958-1959 ?
1959-1960 ?
1960-1961 ?
1961-1962 ?
1962-1963 ?
1963-1964 ?
1964-1965 ?
1965-1966 ?
1966-1967 ?
1967-1968 Herbert Zuma
1968-1969 Herbert Zuma
1969-1970 Ditmars
1970-1971 Ditmars
1971-1972 Hans Pothof
1972-1973 Hans Pothof
1973-1974 Hans Pothof
1974-1975 H. Stout
1975-1976 H. Stout (kampioen 1e Klasse HVB)
1976-1977 H. Stout
1977-1978 Jan Rietveld
1978-1979 Jan Rietveld
1979-1980 Jan Rietveld
1980-1981 Piet van der Valk
1981-1982 ?
1982-1983 J.de Konink
1983-1984 J.de Konink
1984-1985 J.v.d.Mark / Aad Mansveld (a.i.)
1985-1986 Theo Kleindijk
1986-1987 Theo Kleindijk
1987-1988 Theo Kleindijk
1988-1989 ?
1989-1990 ?
1990-1991 ?
1991-1992 Aad van der Wilk
1992-1993 Aad van der Wilk
1993-1994 ?
1994-1995 ?
1995-1996 Amin Haddadi
1996-1997 ?
1997-1998 Theo Mulder
1998-1999 Theo Mulder
1999-2000 Theo Mulder
2000-2001 Theo Mulder
2001-2002 Theo Mulder
2002-2003 Theo Mulder
2003-2004 Theo Mulder
2004-2005 Theo Mulder
2005-2006 Theo Mulder
2006-2007 Rodney Schrauwen
2007-2008 ?
2008-2009 ?
2009-2010 Yusuf Sahin
2010-2011 Geen standaard-team meer op zondag

2014-2015 Ricardo Darsan (HDV begint vanaf seizoen 2014-2015 weer met zondagvoetbal)
2015-2016 Michel van der Lee
2016-2017 Wout de Bruin
2017-2018 Winston Faerber

Parade der trainers H.D.V. (zaterdag)

2011-2012 Theo Heppener
2012-2013 Alex van der Boogaart
2013-2014 Alex van der Boogaart
2014-2015 ?
2015-2016 ?
2016-2017 geen standaardteam op zaterdag
2017-2018 Mustapha El Milesse

Parade der voorzitters bij H.D.V.

1917-1920 Sam Meijer
1920-1921 Louis Lorsch
1921-1922 Pim van Baarle
1922-1931 Maup Kapper
1931-1934 John Verhey
1934- ???? J.M. Carol
1943-1943 Leffert Loos
1943-1952 Stef van der Laan
1952-1953 Wieke Lapikas
1953-1971 Jacques Bakker
1971-1980 Bertus van Alphen
1980-1983 Nol Boerkamp
1983-1983 Jan de Moet
1983-1984 Louis del Sasso
1984-1986 Jaap Mennen
1986-1996 George van Hemelrijk
1996-1996 Louis del Sasso (a.i.)
1996-2007 Hans Hendriks
2007-heden Rodney Schrauwen

Terreinen waar H.D.V. heeft gespeeld:

Terrein aan de Waldorpstraat te Den Haag

In 1918 vertrok H.D.V. samen met S.V.C. (Scheveningsche Voetbal Club) naar de voortreffelijk bespeelbare Bondsvelden aan de Nieboerweg.

In 1925 vertrok H.D.V. van het terrein aan de Nieboerweg en ging men in het Zuiderpark voetbal waar de club nu nog steeds speelt.

Sportpark Zuiderpark (2e gedeelte)
Mr P Droogleever Fortuynweg 18
2533 SR Den Haag ZH
Tel. 070-3887423

Erevoorzitter(s) H.D.V.

?

Ereleden H.D.V.

Sam Meijer
J.Sanders
R.Sanders-de Vries
L.Loos
Jac. R. Hoffmann
G.Soutendijk
J.Terlaak
Wieke Lapikas
G.Blankenspoor
?
?
?

Lid van Verdienste bij H.D.V.

J. Th Josee
J.M. Carol
K.J. de Bruijn sr
J. Scherft
A. Vos
S.A.Th. van der Laan
G. Th. Borger
?
?

Naar de overige Leden van Verdienste zijn we nog naar op zoek…..