PDK

Den Haag
13-05-1930 - 30-06-1990

PDK vaantje 1

De oprichting van voetbalvereniging P.D.K.

Uit de leden der afdeling ‘s-Gravenhage van de Landelijke Bond van Procureurs (de Deurwaardersklerken, zoals deze destijds heette) had zich indertijd een studiekring gevormd, welke en kantore van de deurwaarders Joosten en Grondel aan de Hugo de Grootstraat 69 haar leden de nodige kennis trachtte bij te brengen ter verkrijging van het diploma Candidaat-deurwaarder.
Deze studiekring stond onder leiding van de heer Verhagen. De heer Verhagen kreeg in de maand april van het jaar 1930, wellicht onder de invloed van het lenteweer, opeens het idee tot een oprichting van een voetbalclub. Hij ontvouwde zijn plannen aan zijn vrienden en mede-studiegenoten en zo kon het gebeuren dat op de agenda der vergadering van de zo-even genoemde Bond van Procureurs en Deurwaarders, te houden op 13 mei 1930, dit onderwerp ter sprake kwam.

De studie-genoten en  voetbal-enthousiasten G.W.A.J.van Dissel, S.J.F.Dikshoorn, A.Brouwer, E.S.A.Knaapen, A.Delgauw, N.Steggerda, L.van Heyningen en B.Tollenaar kwamen zodoende op 13 mei 1930 bijeen in de Hugo de Grootstraat 69 te Den Haag. Op de agenda van deze bijeenkomst stond o.a. het volgende punt: Op verzoek van enige afdelingsleden van de afdeling ‘s-Gravenhage van de Bond van Procureurs en Deurwaardersklerken bespreken van het voorstel een voetbalvereniging op te richten waarbij alleen aangesloten collega’s als leden zullen worden toegelaten, dit ter bevordering van de vriendschappelijke geest onder de Bondsleden. En zo geschiedde, op deze 13e mei werd zodoende voetbalvereniging Procureurs en Deurwaarders Klerken opgericht.

Het eerste bestuur van P.D.K. werd als volgt samengesteld: G.G.M. Verhagen (voorzitter), W.G.J. Janssen (secretaris), W.J. Bikbergen (penningmeester), G.W.A.J. van Dissel (2e secretaris) en S.J.F. Dikshoorn (2e penningmeester).

Met enige moeite werd er een elftal op de been gebracht en er werden diversen vriendschappelijke wedstrijden gespeeld tegen o.a. Petrolea en Blauwe Vogels, clubs die nu al lang ter ziele zijn.


Dit is het elftal, dat de eerste wedstrijd uit de PDK-geschiedenis speelde tegen Petrolea 2. Staand v.l.n.r. Tollenaar, van Heyningen, Knaapen, Delfgaauw, Jansen en Verhagen. Zittend Bikbergen, Steggerda, van Dissel, Dikshoorn en Brouwer

Op 1 juli 1930, anderhalve maand na de oprichting, kon voorzitter Verhagen het eigen terrein van P.D.K. aan de Hoekwaterstraat (toen nog Van Tuyllstraat geheten) in Voorburg officieel openen.
De openingswedstrijd was tegen “AMBADENHA” (Personeel Amsterdamsche Bank Den Haag) en P.D.K., met zijn nog povere capaciteiten, verloor deze wedstrijd met 3-6.

Seizoen 1930-1931

Aanvankelijk lag het in de bedoeling dat P.D.K. zou gaan deelnemen aan de competitie van de H.K.V.B. (Haagsche Kantoor Voetbal Bond) waarin de wedstrijden op zaterdagmiddag gespeeld moesten worden, maar daar zag men toch maar van af. Eveneens werd, reeds in augustus 1930, het wijze besluit genomen om de oorspronkelijke bepaling, dat alleen aangesloten collega’s (leden van de Bond van Procureurs- en Deurwaardersklerken, als lid konden toetreden, los gelaten. Het pleitte voor het heldere inzicht van het toenmalige bestuur, dat het deze praktisch elke uitbreiding remmende bepaling over boord wierp en het aldus ook buitenstaanders mogelijk maakte om lid te worden van P.D.K.
Op 8 september 1930 werd de naam “P.D.K.” bij de K.N.V.B. geregistreerd en onder deze naam speelde de club tot het einde van het seizoen 1930-1931 in de competitie van de K.E.V.E.A. (Kantoor En Veteranen Elftallen Afdelingen).

Seizoen 1931-1932

Omdat bijna niemand van het P.D.K.-elftal de titel “veteraan” meedroeg kon de club in het seizoen 1931-1932 niet meer blijven deelnemen aan de K.E.V.E.A.-competitie en zodoende werd het toen nog enige elftal van P.D.K. ingeschreven in de 3e Klasse-competitie van de toenmalige H.V.B. P.D.K. kende een bevredigend debuut in deze 3e Klasse want met tien gewonnen wedstrijden eindigde men op een verdienstelijke vierde plaats.

Seizoen 1932-1933

Aangezien het ledenaantal bij P.D.K. aardig was toegenomen, kon er voor het seizoen 1932-1933 reeds twee elftallen voor de competitie worden ingeschreven. Echter de kwaliteiten van de voetballers waren niet van dien aard dat men enige rol van betekenis kon spelen in de competitie. Aan het einde van het seizoen kon je dan ook beide teams ergens onderin de ranglijst terugvinden.
In dit seizoen werd er contact gezocht met de afdeling Rotterdam van de Bond van Procureurs-en Deurwaardersklerken met als resultaat jaarlijkse wedstrijden tussen P.D.K. Den Haag en P.D.K. Rotterdam om een wisselschild. Nadat het wisselschild door P.D.K. Den Haag was gewonnen liepen de bedoelde jaarlijkse wedstrijden in het “zand”, hoofdzakelijk door de mindere animo aan Rotterdamse zijde.
Enkele bekende namen zoals Zuiderwijk, Trijssenaar, Mooyman, Smulders, Hacquebard en Henk Meijer kwamen dit seizoen voor op de ledenlijst van P.D.K.
Henk Meijer nam het initiatief tot het uitgeven van een clubblad en zo verscheen, onder redactie van G.W.A,J.van Dissel (de eerste doelman van P.D.K.), in juni 1933 no.1 van de eerste jaargang van het clubblad van P.D.K.

                                            Het eerste PDK-clubblad

Seizoen 1933-1934

Voor het seizoen 1933-1934 kon P.D.K. wederom een elftal bijschrijven zodat er nu drie teams aan de competitie konden deelnemen.
Het seizoen  1933-1934 was zeer succesvol. Het eerste elftal van P.D.K. had in de laatste competitiewedstrijd tegen De Blauwe Vogels aan één puntje genoeg om het kampioenschap in de 3e Klasse HVB tot een feit te maken. Op eigen terrein aan de Hoekwaterstraat werd het een historische wedstrijd. P.D.K. stond in deze wedstrijd achtereenvolgens met 0-1, 1-3 en 2-4 achter maar kwam uiteindelijk toch nog terug op 4-4. De gelijkmaker werd gemaakt door Jaap Trijssenaar en werd met stormachtig applaus en gejuich begroet want dit ene puntje betekende dus het eerste kampioenschap in het bestaan van P.D.K.
Het tweede elftal van P.D.K. eindigde op een vierde plaats van de ranglijst en het derde elftal klasseerde zich als een behoorlijke middenmoter.

Seizoen 1934-1935

Aldus ging P.D.K. het seizoen 1934-1935 in als 2e Klasser en naar het zich liet aanzien, liep alles op rolletjes. In het begin van 1935 verschenen er echter donkere wolken aan de P.D.K.-hemel. Wel kreeg de club ineens een belangrijke ledenaanwinst, n.l. 23 adspiranten en zeven senioren, afkomstig van de voetbalvereniging “S.T.E.R.”, die het tijdelijke met het eeuwige had verwisseld. Inplaats deze adspiranten (jeugdleden) met volle muziek binnen te halen zodat deze zich gelijk thuis zouden voelen bij P.D.K. legde men een thans welhaast onbegrijpelijke lauwheid aan de dag. Er begon binnen de vereniging een gebrek aan medeleven te heersen en er waren nauwelijks nog activiteiten, hierdoor namen wegblijvers bij de wedstrijden hand over hand toe.
Dit kon niet uitblijven, dat één en ander zich in de resultaten ging weerspiegelen. Het eerste elftal kreeg geen voet meer aan de grond, of beter gezegd, aan de bal en eindigde op een vierde plaats van onderen. Het tweede elftal zag, na bijna het gehele seizoen als gedoodverfde kampioen te zijn betiteld in rook opgaan en eindigde als tweede en het derde elftal, dikwijls slechts met negen of tien man eindigde alsnog in de middenmoot. Globaal genomen waren deze resultaten nog niet eens zo slecht, erger was het dat de ware clubgeest niet meer aanwezig bleek. Na een twee-jarig bestaan verdween alzo het clubblad van P.D.K.

Seizoen 1935-1936

In het seizoen 1935-1936 ging P.D.K. met rassende schreden bergafwaarts. Begon de club nog met drie elftallen en een adspiranten-elftal, al snel moest het derde elftal worden teruggetrokken wegens gebrek aan spelers. Het tweede elftal eindigde in de middenmoot en het eerste elftal verloor wedstrijd na wedstrijd. Pas in de laatste wedstrijd van het seizoen wist men het degradatiespook van het lijf te houden door een 5-2 overwinning op RVC.
In de zomer van 1936 kon Henk v.d.Lee, een jeugdig lid van P.D.K., zich kennelijk niet met de gang van zaken binnen de vereniging vinden en dankzij zijn doorzettingsvermogen was het te danken dat op 7 juli 1936 weer het eerste nummer van het herleefde clubblad verscheen.

Seizoen 1936-1937

Het seizoen 1936-1937 werd eveneens aangevangen met drie senior-elftallen en een adspiranten-elftal. Reeds twee maanden na de aanvang van de competitie moest wederom, wegens gebrek aan spelers, het derde elftal uit de competitie worden gehaald. Het tweede elftal stond iedere zondag met slechts acht of negen man tegenover oppermachtige tegenpartijen. Bijna iedere wedstrijd ging dik verloren ondanks het dappere verweer van de wel fanatieke voetballers die hun club niet in de steek lieten. Dit waren Albert Zuiderwijk, Piet en Constant van Deursen, Gerard Keur, Hielke v.d.Veen, Wim de Boer, Jan Gast en Henk v.d.Lee. Dat dit elftal alsnog niet degradeerde, had het alleen te danken aan het feit dat het elftal van voetbalvereniging Zuidgeest tijdens dit seizoen ophield met bestaan. Het eerste elftal was dit seizoen een gemakkelijke prooi voor bijna iedere tegenstander. Slechts af en toe was er een uitschietertje. Evenals het vorige seizoen slaagde het elftal er niettemin in door een overwinning in de laatste competitiewedstrijd tegen BMT (1-5) om het 2e Klasser-schap te prolongeren. Tot overmaat van ramp verdween dit seizoen ook nog eens geruisloos het adspirantenelftal bij P.D.K.
In juni 1937, tijdens de jaarlijkse algemene ledenvergadering, was men genaderd tot de meest kritieke periode uit het bestaan van de club. In deze vergadering kwam namelijk het voorstel aan de orde tot liquidatie van P.D.K. over te gaan.
Dankzij de bezielende woorden, die Willem van Gigch (één der meest fanatiekste P.D.K.-ers uit de historie van de club) de overige leden naar het hoofd slingerde en die de weinig overgebleven getrouwen met een schok uit hun lusteloosheid deed ontwaken, werd dit voorstel verworpen. De handen werden ineen geslagen en P.D.K. werd zo van de ondergang gered.

Seizoen 1937-1938

In enkele maanden werden zoveel nieuwe leden aangeworven, dat er wederom aan de competitie kon worden deelgenomen met drie elftallen.
Het derde elftal behaalde uiteindelijk een vierde plaats in de competitie, nadat het er lange tijd naar uitgezien had dat een tweede plaats dit elftal ten deel zou vallen. Het tweede elftal daarentegen, welk tot in februari 1938 gedoemd scheen te degraderen, perste er een zodanig fantastische eindspurt uit dat deze degradatie ontlopen werd.
P.D.K.1 bezette aan het einde van de competitie met 19 punten uit 18 wedstrijden een verdienstelijke vijfde positie in de eindrangschikking. Een resultaat dat de club jaren niet gekend had.

Seizoen 1938-1939

Het seizoen 1938-1939 ging P.D.K. met de beste voornemens tegemoet. Vooral de jongens van het eerste elftal hadden zich ernstig voorgenomen om dit seizoen hoge ogen te zullen gaan gooien. Deze gestelde verwachtingen werden ook waargemaakt en aan het einde van het seizoen stond P.D.K.1 met een gelijk aantal punten als sv Wassenaar aan de kop. Een beslissingswedstrijd op neutraal terrein moest dus de kampioen van de 2e Klasse opleveren.
Voor een groot aantal toeschouwers werd op 7 mei 1939 deze beslissingswedstrijd op het Archipel-terrein gespeeld. P.D.K. had al beide competitiewedstrijden tegen sv Wassenaar verloren en helaas kon men ook niet in deze beslissingswedstrijd tot winst komen. Grote strop in deze belangrijke wedstrijd was voor P.D.K. wel het geblesseerd uitvallen, kort na aanvang van de wedstrijd, van Joop Smulders. Joop stond immers altijd als een rots in de branding in de verdediging. En zo gebeurde het dat de strijd vrij kansloos met 3-1 ging verloren.
Door het terugtrekken van één der 1e Klassers (voetbalvereniging Boerhave) in het seizoen 1938-1939 was er één plaats vrij gekomen. Zodoende werd P.D.K. alsnog, op grond van haar prestaties, voor het seizoen 1939-1940 in de 1e Klasse ingedeeld.

Seizoen 1939-1940

Toen de competitie 1939-1940 een aanvang nam, met P.D.K. als 1e Klasser, kraakte de wereld reeds in haar voegen. De Tweede Wereldoorlog had reeds een aanvang genomen en men kon slechts angstig gissen naar wat men te wachten stond. De in Nederland inmiddels plaats gevonden mobilisatie was er de oorzaak van dat de competitie 1939-1940 er één werd zonder promotie en degradatie.
Gerard Verhagen zag zich, na een 10-jarige ambtsperiode als voorzitter, wegens drukke werkzaamheden, genoodzaakt ontslag te nemen als bestuurslid. Hij kon tevreden zijn over hetgeen onder zijn eminente leiding was bereikt en het hem toegekende predicaat van “Ere-Voorzitter” was alleszins verdiend.

Seizoen 1940-1941

Op 29 september 1940 werd voorzitter Verhagen opgevolgd door G.van Dissel, die er tot dan circa tien jaar als secretaris en twee jaar als redacteur van het clubblad op had zitten. In seizoen 1940-1941 werd door P.D.K., mobilisatie en oorlog ten spijt, met drie elftallen ingeschreven voor de voetbalcompetitie.

De oorlogjaren 1941 t/m 1945

Gedurende de jaren 1941 t/m 1944 bestond er weinig gelegenheid tot contact tussen de leden onderling, uitgezonderd dan het contact tijdens de wedstrijden.
Door gebrek aan materiaal, kleding, schoeisel e.d. was het moeilijk iets tot stand te brengen in die tijd. Het terrein aan de Hoekwaterstraat waar P.D.K. nog steeds zijn wedstrijden speelde kreeg een bestemming als noodvliegveld en er kwam in het najaar van 1941 door de Duitsers een verbod op clubbladen. Bij het bombardement van het Bezuidenhout gingen alle P.D.K. bezittingen verloren. Bij dat bombardement was Henk de Graaf, die vele jaren het baantje van Penningmeester bij P.D.K. op uitnemende wijze vervulde, tot de getroffenen. Als bewijs hoe een goede Penningmeester hij wel was, moge dienen het feit dat hij, niet in staat zijnde alle materiaal van P.D.K. te redden, dit ging n.l. totaal verloren waaronder alle ballen, er niettemin in slaagde het kasgeld en de kasbescheiden te redden.

Seizoen 1945-1946

Na de bevrijding diende het terrein van P.D.K. nog als noodvliegveld. In eerste instantie werd P.D.K. ondergebracht op het terrein van Oranje Blauw en iets later werd bij Zwart Blauw, aan de Fruitweg, voor het spelen van haar thuiswedstrijden. Het spelen van vooral thuiswedstrijden bracht intussen zijn eigen moeilijkheden mee, immers al het materiaal van P.D.K. was verloren gegaan en bovendien was het spelen op zichzelf voor vele leden al een probleem bij gebreke van kleding en schoeisel. Dankzij de offervaardigheid van diverse leden was het materiaalgebrek betrekkelijk spoedig opgeheven.
In het najaar van 1945 werd alsnog een jubileum gevierd, ditmaal het 15e jarige bestaan van P.D.K.  Inmiddels was Joop Claasens secretaris van P.D.K. geworden. Later zou Joop zelfs voorzitter van de K.N.V.B. afdeling Den Haag worden. Op zondag 11 november 1945 begon de voetbalcompetitie weer te draaien en P.D.K. pakte de draad weer op. Er werden drie elftallen voor de competitie ingeschreven.
Halverwege de competitie, n.l. op 15 januari 1946, werd het oude terrein van P.D.K. aan de Hoekwaterstraat vrij gegeven en keerde de club weer terug op hun oude home.

Seizoen 1946-1947

In het seizoen 1946-1947 nam P.D.K. wederom met drie elftallen deel aan de competitie. In een competitie vol spanning, waarin het eerste elftal van P.D.K. lange tijd goede kansen op het kampioenschap had, werd men aan het slot helaas de tweede plaats bezet achter kampioen Spoorwegen. Het tweede elftal van P.D.K. moest halsbrekende toeren verrichten om niet te degraderen en eindigde uiteindelijk op een derde plaats van onderen. P.D.K.3 deed het behoorlijk door in de eindstand de vierde plaats te bezetten.

Seizoen 1947-1948

Het bestuur van P.D.K. bestond dit seizoen uit Gerard van Dissel (voorzitter), Monnie Schuld (secretaris), Henk de Graaf (penningmeester) en Jaap Trijssenaar (commissaris).
Ten bewijze van de opgaande lijn binnen het verenigingsleven kon het bestuur van P.D.K. voor dit seizoen vier elftallen inschrijven voor de competitie. De resultaten van deze vier elftallen waren ook niet slecht. Het eerste elftal eindigde wederom als tweede in de 1e Klasse A HVB, ditmaal achter kampioen A.T.V.V. Het tweede elftal eindigde, na een nek-aan-nek-race, eveneens op de tweede plaats en wel achter V.D.V. Het derde elftal werd kampioen en bekroonde het kampioenschap met promotie door Quick Steps en O.D.B. aan haar zegekar te binden. Alleen het vierde elftal moest alle zeilen bijzetten om zich van degradatie te ontdoen en eindigde op een vierde plaats van onderen.

Seizoen 1948-1949

In het seizoen 1948-1949 kwam P.D.K. wederom met vier elftallen aan de start, en wel in alle Klassen met een elftal. Het eerste elftal van P.D.K. gooide wederom hoge ogen en begin maart 1949 was de situatie in de 1e Klasse B van de HVB zo dat P.D.K. en voetbalvereniging Dodge samen aan de leiding gingen met ieder nog één wedstrijd te spelen.
Op 6 maart 1949 speelde P.D.K. uit tegen S.V.T. en moest Dodge thuis tegen nummer laatst van de ranglijst de Ooievaars. P.D.K. stond tegen S.V.T. al na negentien minuten met 3-0 achter en gezien de vermoedelijke uitslag van de wedstrijd Dodge-de Ooievaars gaven de supporters van P.D.K. geen fluit meer voor de titelkansen. Wonder boven wonder kwam P.D.K. nog terug in de wedstrijd en in de allerlaatste minuut wist Jan Akkermans, uiterlijk koel en beheerst, feilloos een strafschop te benutten en hiermee de eindstand op 3-3 te bepalen. Met dit gelijke spel bleek achteraf toch het kampioenschap te zijn binnengehaald want later bleek dat Dodge totaal onverwacht op eigen terrein van nummer laatst met 1-0 van De Ooievaars te hebben verloren. Voor het eerst in het bestaan van P.D.K. werd de club kampioen.


PDK 1 , kampioen 1e klasse HVB seizoen 1948/1949. Staand v.l.n.r. J.Thoen, W.Luyer, Dick Lieftinck. Midden J.Meyer, Henk van der Ploeg en Bert van Duyn. Voor W.v.d.Knaap, J.van Vliet, Frits v.d.Meer, G.Akkermans en N. Prickarts.

In de daarop volgende promotiewedstrijden tegen drie 4e Klassers, n.l. Saturnus te Rotterdam, Schiedam en V.D.S. uit Den Haag, slaagde P.D.K. slaagde P.D.K. erin met vier gewonnen, een gelijk gespeelde en één verloren wedstrijd de eerste plaats te halen en zo de kroon op het werk te zetten. P.D.K. had de 4e Klasse der KNVB bereikt.

                                        Lidmaatschapskaart uit 1946

Seizoen 1949-1950

In het seizoen 1949-1950 werd op initiatief van de P.D.K.-leden Achterberg en Dikshoorn definitief overgegaan tot de oprichting van een jeugdafdeling binnen de vereniging. Hiermee kwam een lang gekoesterde wens van Dikshoorn in vervulling.
Als direct gevolg van de promotie van het eerste elftal naar de KNVB moest P.D.K. het terrein aan de Hoekwaterstraat verlaten en kreeg men een terrein op Ockenburgh aangewezen. Het veld aan de Hoekwaterstraat voldeed qua afmetingen niet aan de KNVB-eisen. Het vertrek naar Ockenburg was uit het oogpunt van gezelligheid een achteruitgang, maar gezien de oorzaak was toch iedereen verheugd met deze nieuwe locatie. Echter deed promotie naar de K.N.V.B. en de nieuwe locatie Ockenburgh eiste wel een nieuwe aanpak. Over de wijze waarop ontstond een verschil van mening en voorzitter Gerard van Dissel trad af, waardoor er een einde kwam van de voorzitter die zich ruim tien jaar lang zeer verdienstelijk had gemaakt voor de vereniging. Secretaris Schuld en penningmeester De Graaf traden uit solidariteit met de voorzitter ook af.
Op 21 juni 1950 werd Jan Zuiderwijk tot nieuwe voorzitter van P.D.K. gekozen. Oud-voorzitter Gerard van Dissel werd meteen tot Ere-voorzitter benoemd.
In het seizoen 1949-1950 wist P.D.K zich overigens maar ternauwernood te handhaven in de 4e Klasse K.N.V.B.

Seizoen 1950-1951

In het seizoen 1950-1951 startte P.D.K. met vijf senioren-elftallen aan de competitie. De resultaten van alle elftallen waren in dit seizoen niet groots. Het eerste elftal moest wederom alle zeilen bijzetten om het degradatiespook van het lijf te houden. Het tweede elftal kon zich pas na de gewonnen beslissingswedstrijd tegen VUC (2-0) voor degradatie vrijwaren. Niettemin kwam er bij P.D.K. dit seizoen toch nog een kampioen uit de bus, n.l. het vijfde elftal. Op 1 juli 1951 vond dit heugelijke feit plaats na de 1-0 gewonnen beslissingswedstrijd tegen Rijswijk.

Seizoen 1951-1952

Omdat de naam van de vereniging niet meer overeen kwam met de werkelijkheid (iedereen mocht lid worden van P.D.K) werd besloten, met behoud van de initialen P.D.K, voor een andere naam te zoeken. Vanaf 1951 betekende de naam P.D.K voortaan Promotie Door Krachtinspanning. Zodoende kon de naam P.D.K die in Den Haag al een begrip was geworden behouden blijven.
Wederom trad P.D.K. dit seizoen aan met vijf elftallen. Het eerste elftal kon geen potten breken en eindigde op een derde plaats van onderen.

Seizoen 1952-1953

Ondanks het feit dat half voetballend Den Haag op zoek was naar een eigen terrein lukte het Jan Zuiderwijk en Pim Dikshoorn beslag te leggen op een veld aan de Duinlaan. Zo verhuisde P.D.K in 1952 van het ongezellige Ockenburgh naar het terrein aan de Duinlaan. Op 2 november 1952 werd het nieuwe terrein van P.D.K. aan de Duinlaan officieel geopend. Met deze prachtlokatie kon de club werken aan een verdere uitbouw van de vereniging. Het nieuwe veld werkte meteen uitermate stimulerend want op maandag 25 mei 1953 (2e Pinksterdag) werden maar liefst drie elftallen van P.D.K tegelijk kampioen. Het tweede, derde en vijfde elftal slaagden erin de kampioenschappen in hun afdelingen te veroveren, iets waar de club zeer trots op was. Het eerste- en vierde-elftal van P.D.K. eindigden beiden op een zesde plaats in de eindstand van de competitie.
De jaarlijkse Algemene Ledenvergadering, op 24 juni 1953 gehouden, stond uiteraard in het teken der behaalde successen. Door zijn minder goede gezondheid en drukke werkzaamheden buiten de stad moest de heer Knaapen zijn functie als redacteur van het P.D.K.-clubblad neerleggen. Onder zijn redactie werden de “P.D.K. Klanken” één der best verzorgde clubbladen. Hielke van der Veen werd tot nieuwe redacteur benoemd.


Statuten en HR alsmede een krantje uit 1953

Seizoen 1953-1954

Eerst moest men bij P.D.K. aan de Duinlaan nog genoegen nemen met een bescheiden accommodatie aangeboden door het daar gelegen Milva kamp maar de gedachten gingen toch uit naar een eigen clubhuis. In augustus 1953 werd er begonnen met de voorbereidende werkzaamheden voor de bouw van een nieuw clubhuis.
Op 27 december 1953 was een grote historische dag in de geschiedenis van P.D.K., immers op die dag vond onder overgrote belangstelling de officiële opening plaats van het nieuwe clubhuis.


De feestelijke opening van het clubgebouw op 27 december 1953.

Ere-voorzitter Gerard Verhagen verrichtte de opening van de nieuwe schitterende accommodatie. Voor de ingang van het voetbalterrein stond een prachtig hek met daarop de naam “Sportpark Bohemen”.


Links de fraaie entree van het complex. Rechts het 2e en 1e elftal voor de karakteristieke gebouwen van het Milva-kamp achter het noord-oostelijke doel.

Het bestuur van P.D.K. schreef voor het seizoen 1953-1954 maar liefst vijf senioren- en vijf junioren-elftallen in voor de competitie. De resultaten van de P.D.K.-elftallen waren in tegenstelling tot het vorige seizoen niet denderend te noemen. Op het tweede elftal na, konden alle elftallen zich wel handhaven. Het tweede elftal moest dus jammer genoeg het gewonnen terrein prijs geven en na een één jarig verblijf in de 1e Klasse weer terug naar de 2e Klasse afdalen.

Seizoen 1954-1955

In het seizoen 1954-1955 schreef P.D.K maar liefst 6 senioren en 5 junioren elftallen in. De prachtige accommodatie bleek een stimulans voor veel nieuwe leden. Voor wat betreft de verzorging van het buffet in het nieuwe clubhuis stonden mevrouw Smulders en mevrouw Tavecchio altijd klaar, jaar in jaar uit hebben beiden dames altijd klaar gestaan om de leden van P.D.K. van alles te voorzien wat voor handen was.
Het eerste elftal van P.D.K bleef al die jaren een stabiele 4e Klasser. Wel waren er strubbelingen in het bestuur en voorzitter Jan Zuiderwijk stapte op. Na het opstappen van Zuiderwijk werd Joop Achterberg de nieuwe voorzitter.

>

Het tweede elftal van PDK werd in het seizoen 1954-1955 kampioen in de reserve 2e Klasse C.

Seizoen 1955-1956

>

<

Seizoen 1956-1957

>

<

Seizoen 1957-1958

>

<

Seizoen 1958-1959

>

>

Seizoen 1959-1960

Tijdens het seizoen 1959-1960 mocht PDK alweer haar zesde lustrum vieren. Evenals in 1955, bij het 25-jarig bestaan van de club, vonden er ook tijdens dit seizoen enkele festiviteiten en sportevenementen ter gelegenheid van het 30-jarig bestaan plaats.


PDK-bestuur omstreeks 1960 v.l.n.r. Theo Witjend,Monnie Schuld,Koos Leurs,Joop Achterberg, Willem van Gigch,Max Warbout en Jaap Trijssenaar.

De zondag 4e Klasse D van de KNVB was in het seizoen 1959-1960 uit de volgende clubs samengesteld: BMT, DONK, DRL, Gouderak, HPSV, Maasstraat, ’t Noorden, PDK, Oudewater, Spoorwijk en Stolwijk.

Het eerste elftal van PDK speelde in het seizoen 1959-1960 geen rol van betekenis in de 4e Klasse. Van de 20 competitiewedstrijden wist PDK er 6 in winst om te zetten, werd er 5x gelijk gespeeld en 9x verloren. Met 17 punten, en de doelcijfers 35-43, eindigde men in de middenmoot op de zevende positie van de 4e Klasse D. Oudewater werd met 30 punten kampioen en DONK degradeerde met 13 punten.


Een lager PDK-elftal met veel bestuursleden : Metz, Gerard van Dissel,Monnie Schuld,Henk de Graaf,Jaap Trijssenaar,Dick Verwijk,Jan Rutten,Bert Portengen,Jan Smaal,Mardjan en v.d. Wal sr.

Seizoen 1960-1961

>

Een rustige periode bij P.D.K was aangebroken en er gebeurde niets schokkends. De toto had in deze periode zijn intrede gedaan en met deze toto kon een voetbalvereniging veel geld verdienen. P.D.K maakte veel werk van deze toto en was op een gegeven moment na ADO en ADS nr.3 in Den Haag wat betreft inkomsten.
Naast de toto inkomsten waren ook de buffet inkomsten van groot belang. Voor het buffet bij P.D.K zorgde mevrouw Smulders en Mevrouw Tavecchio (de moeder van de latere voorzitter). Er verscheen zelfs een biljarttafel in de kantine als gevolg van het feit dat het moderne verenigingsleven zich niet meer beperkte tot alleen het voetballen.


Links de situatie in 1960, rechts exact dezelfde plek in 2009.

P.D.K klopte bij de gemeente Den Haag aan om de onbenutte sintelbaan bij het veld te slopen en zodoende twee nieuwe velden te kunnen creëren. De gemeente reageerde onmiddellijk door de toplaag van de sintelbaan te verwijderen. Echter de volgende jaren gebeurde er helemaal niets meer met die sintelbaan en zat de club jaren met een ontmantelde sintelbaan die ook nog eens gevaarlijk bleek te zijn.
Voorzitter Achterberg moest zijn functie i.v.m ziekte tijdelijk neerleggen en werd vervangen door de heren v.d.Meer en Blaak.

Seizoen 1965-1966

>

In het seizoen 1965-1966 was de zondag 4e Klasse C van de KNVB uit de volgende clubs samengesteld: Duindorp SV, GSC, HDV, Hoek van Holland, LenS, ODB, PDK, Progress, Rijswijk, Scheveningen, Schoonhoven en Te Werve.

ODB was dit seizoen met 36 punten uit 22 wedstrijden oppermachtig en werd uiteindelijk dan ook met een grote voorsprong kampioen. Ook de mannen van PDK kende een uitstekend seizoen want van 22 competitiewedstrijden werden er 12 gewonnen, 7 gelijk gespeeld en 3 verloren. Met 31 punten, en de doelcijfers 48-28, eindigde PDK op de tweede positie van de ranglijst van de 4e Klasse C. 

<

Seizoen 1966-1967

De zondag 4e Klasse C van de KNVB was in het seizoen 1966-1967 uit de volgende clubs samengesteld: BMT, Coal, DONK, GDA, Gouderak, De Ooievaars, PDK, Postalia, Spoorwijk, Texas en Waddinxveen.

De formatie van trainer Piet van der Harst kende een uitstekend seizoen maar men had alleen de pech dat de Rotterdamse voetbalvereniging Coal dit seizoen oppermachtig was en uiteindelijk met een straatlengte voorsprong kampioen werd. PDK wist van de uiteindelijk 20 competitiewedstrijden er 12 te winnen, 1 gelijk te spelen en 7 te verliezen. Met 25 punten, en de doelcijfers 43-28, eindigde de rood-zwarte formatie op de derde positie van de ranglijst van de 4e Klasse C. Dit was dus achter kampioen Coal met 35 punten enDONK (29).

In het jaar 1967 werd overigens de sintelbaan verwijderd en kon er aan de terrein van PDK met de werkzaamheden begonnen worden.

Seizoen 1967-1968

>

>

Seizoen 1968-1969

De vereniging kwam in de problemen toen bleek dat in het seizoen 1968-1969 het veld door de werkzaamheden onbruikbaar werd. Het eerste elftal van P.D.K mocht zijn wedstrijden bij buurman Westerkwartier spelen, alle andere elftallen moesten tijdelijk weer terug naar Ockenburgh.

In seizoen 1968-1969 werd trainer Rudi Steuer aangetrokken als trainer van P.D.K 1. Deze trainer pakte de zaak serieus aan en na enige wedstrijden ontplooiden de spelers die uit de jeugdopleiding waren gekomen tot zeer bruikbare eerste elftalspelers.
P.D.K.  kwam dit seizoen uit in de 4e Klasse D met als tegenstanders: BEC, Cromvliet, Delfia, GDA, Hoek van Holland, PDK, De Postduiven, Quick Steps, Scheveningen, Vredenburch en Wippolder. Onder het motto “P.D.K geen eeuwige 4e Klasser” werden de tegenstanders stuk voor stuk door de rood zwarten verslagen. Op 13 april 1969 werd P.D.K uit bij De Postduiven kampioen. Trainer Rudi Steuer wist binnen één seizoen P.D.K naar de 3e Klasse te loodsen.


PDK 1, kampioen 4e klasse D op 13 april 1969 na een 1-1 gelijkspel bij de Postduiven. Staand v.l.n.r Ruud Steuer(trainer), Theo Witjens, Norman Slijngard, Jaques v d Meer, Jaap Klijn, Hans Trijssenaar, Martin den Otter, Dick v d Zwan, Piet Fonhof, Joop Achterberg, Monny Schuld, Arie v d Zwan Sr. Knielend Leo Trijssenaar, Hans de Rooij, Wim Looije, Frans Joosting Bunk, Nico de Louw en Kees Pauwiel.

Seizoen 1969-1970

Het P.D.K bestuur bestond in deze periode uit: J.Achterberg (voorzitter), R.Schuld (secretaris), Th.Witjens (penningmeester), R.Dekker, A.Hessing en L.de Ruiter.

Halverwege 1969 kon P.D.K terug keren naar de Duinlaan. Het veld met verlichting was in die tijd een unicum want P.D.K was pas de 12e vereniging in Nederland die veldverlichting had.
Wat wel tegenviel was dat de nieuwe velden zoveel ruimte in beslag namen dat de bestaande uitbouw van de kantine op losse schroeven kwam te staan. Een inmiddels aangestelde De twee nieuwe velden, waarvan één met verlichting, waren gereed en P.D.K kon weer bouwcommissie onderzocht samen met de gemeente naar de verdere mogelijkheden voor uitbreiding van de kantine.
Er kwam zelfs en plan om een geheel nieuw clubhuis te bouwen en de voorkeur ging uit naar de locatie tussen de velden van Westerkwartier en P.D.K in. De gemeente bleek daar geen oren naar te hebben en bepaalde dat de nieuwe kantine in etagevorm aan de Duinlaan gebouwd mocht worden. Dit was een zeer opmerkelijk plan van de gemeente want in principe mocht er aan de Duinlaan niet gebouwd worden. Het bestuur van P.D.K trachtte om de oude kantine te behouden en zodoende als jeugdhonk te gebruiken maar daar ging de gemeente niet mee akkoord.

Na het behaalde kampioenschap in seizoen 1968-1969 werd PDK dit seizoen ingedeeld in de zondag 3e Klasse A van de KNVB, en ontmoette daarin: Gsv Gouda, HVV, sc Lisse, ONA, SJC, Stolwijk, Texas, Teylingen, Van Nispen, VCS en VEP.

De bekende oud ADO en Holland Sport-keeper Martin van Vianen was voor dit seizoen aangesteld als trainer van PDK.  Al met al werd het een moeizaam jaar voor PDK want van de 22 competitiewedstrijden werden er 5 gewonnen, 10 gelijk gespeeld en 7 verloren. Met 20 punten, en de doelcijfers 27-35, op de tiende positie van de ranglijst. Dit was gelukkig nog wel voor Stolwijk (18 punten) en Van Nispen (12 punten).

Seizoen 1970-1971

Het jaar 1970 werd gekenmerkt door twee belangrijke gebeurtenissen bij P.D.K. Ten eerste vierde de club haar 40 jarige jubileum en ten tweede waren er grote plannen om een geheel nieuw nieuwe clubhuis te laten bouwen.

In de periode van bouw en opbouw aan de Duinlaan te ’s Gravenhage had de voetbalvereniging PDK gewoon geen tijd meer om stil te zitten. Eén van de bewijzen hiervan was dat er bij de club in korte tijd zo’n tachtig nieuwe leden waren bijgekomen. Het bestuur van PDK besloot dan ook haar zaken op zeer rigoureuze wijze te gaan aanpakken door o.a. een geheel nieuw clubhuis, met twee verdiepingen, te laten gaan bouwen. Op de onderste verdieping moesten dan de kleedkamers komen (met vloerverwarming) en op de bovenste verdieping moest dan de kantine en bestuurskamer komen. Het lag zelfs in de bedoeling om het clubgebouw nog meer uit te gaan breiden, zodat die extra ruimte kon gaan dienen als kinderspeelplaats en/of crèche.

De jeugdopleiding bij P.D.K was al jaren zeer goed en de jeugd bleek telkens goede vervangers voor de ouderen in P.D.K 1. Plots kwam in 1970 grote club ADO één van de betere spelers van P.D.K ‘wegkopen’ en de vraag werd of de jeugdafdeling bij P.D.K nog wel op dezelfde plaats moest innemen als voorheen. Steeds meer personen van grotere clubs gingen op zoek naar jeugdig talent en zodoende verdwenen er meer jeugdspelers naar een vereniging met financiële toekomst.


Bij het 40-jarig jubileum in 1970 wordt de KNVB-vlag overhandigd ; v.l.n.r. Rob vd Meer, Jaap Trijssenaar, Jacques vd Meer, Monny Schult, Frans Joosting Bunk, Theo Witjens, Joop Achterberg, Nico de Doelder (HVB), Jacques Brinckman (LBA), ?? , Cor Hoekzema

Cor Hoekzema was voorzitter van de feestcommissie en maakte van het 40 jarige jubileum een geweldige happening. Tijdens dit jubileum werden de heren J.Trijssenaar, Th.Witjens en R.Schuld tot Ereleden benoemd. Tijdens de jaarvergadering volgde Cor Hoekzema voorzitter J.Achterberg op.

De zondag 3e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1970-1971 uit de volgende clubs samengesteld: Alphen, Celeritas, CAOL, DHL, Groeneweg, PDK, Quick, RAVA, RKAVV, Scheveningen, TONEGIDO en VOC.

Het werd een zeer moeizaam seizoen voor PDK 1 want van de 22 competitiewedstrijden wist men slechts 5 in winst om te zetten, werd er 7 x gelijk gespeeld en 10 x verloren. Met 17 punten, en de doelcijfers 23-46, eindigde PDK, samen met TONEGIDO, op de voorlaatste positie van de ranglijst. Omdat naast Groeneweg (15 punten) nog een club uit de 3e Klasse B rechtstreeks moest degraderen volgde er, op het veld van VCS, een beslissingswedstrijd tussen TONEGIDO en PDK. De mannen van trainer Martin van Vianen wisten TONEGIDO met 2-0 te verslaan en bleef zodoende derdeklasser.

Seizoen 1971-1972

Op 22 oktober 1971 voldeed zich bijna een ramp aan de Duinlaan. Bij de nieuwbouw van de PDK-kantine ontstond er ineens een brand doordat een hoeveelheid teer, dat zich in een tweetal ketels bevond, overkookte en zodoende het dak vlam vatte. De brandweer was gelukkig vlug ter plaatse en kreeg de brand snel onder controle. Toch was er zo’n  zes vierkante meter dak in vlammen opgegaan en bedroeg de schade rond de tienduizend gulden. Geluk bij een ongeluk, PDK was hiervoor wel verzekerd.

Het nieuwe clubgebouw van P.D.K was zeer uniek met een dubbele etage en kreeg al snel de bijnaam “dubbeldekker”. Tijdens de inhuldiging van de nieuwe kantine, op zaterdag 3 juni 1972 door wethouder Vink ontving Jaap Trijssenaar uit handen van K.N.V.B. voorzitter dhr. V.d.Bosch een zilveren speld voor zijn vele verdiensten. Wat Jaap Trijssenaar allemaal voor P.D.K had gedaan was onbeschrijfelijk en hij kon met recht “mister P.D.K.” worden genoemd.

De zondag 3e Klasse C van de KNVB was in het seizoen 1971-1972 uit de volgende clubs samengesteld: Delft, Hillegersberg, De Hollandiaan, Lenig en Snel, Olympia, RKWIK, Scheveningen, Schiebroek, Texas, VCS en VVP.

>

Seizoen 1972-1973

In het seizoen 1972-1973 beleefde PDK zowel bestuurlijk als sportief een moeilijke periode. Voorzitter Cor Hoekzema lag zijn functie neer en werd opgevolgd door Hans Trijssenaar.

De zondag 3e Klasse C van de KNVB was in het seizoen 1972-1973 uit de volgende clubs samengesteld: ADS, Bodegraven, ESDO, ONA, Overmaas, PDK, RFC, Tediro, UNIO, VELO, VEP en Westlandia.

Het zat er de laatste seizoenen al aan te komen maar dit seizoen zette het verval van de prestaties van het eerste elftal van PDK zich dan toch voort, met uiteindelijk het resultaat; degradatie naar de 4e Klasse. Op zondag 15 april 1973 werd de degradatie een feit toen PDK verloor van ESDO. Van de 22 competitiewedstrijden werden er door PDK  slechts 3 gewonnen, 6 gelijk gespeeld en 13 verloren. Met 12 punten, en de doelcijfers 24-41, eindigde men dus op de laatste positie van de ranglijst van de 3e Klasse C.

In 1972 kwam er bij P.D.K ook een afdeling vrouwenvoetbal bij.


De PDK-dames, die in de zeventiger jaren aan de competitie deelnamen.

Seizoen 1973-1974

De problemen stapelde zich bij PDK op en voorzitter Hans Trijssenaar had het moeilijk in de functie waar hij zelf niet om had gevraagd. Tijdens de jaarsvergadering in 1974 lag voorzitter Hans Trijssenaar zijn functie neer en werd ditmaal opgevolgd door R.Kramer. T.Tavecchio nam het secretariaat over van de heer Wicklert en mevrouw N.Tavecchio werd penningmeester. Het ledenbestand bij P.D.K groeide weer en dat werkte door in de prestatie’s van het eerste team.

Na de degradatie in het seizoen 1972-1973 moest het vlaggenschip van de PDK het dit seizoen gaan proberen in de zondag 4e Klasse van de KNVB. In het seizoen 1973-1974 werd PDK ingedeeld in de zondag 4e Klasse C van de KNVB en ontmoette daarin: BMT, Delfia, GDS, Graaf Willem II VAC, Moerkapelle, Quick Steps, RKSVM, VFC, Vredenburch, VTL en sv Wassenaar.

Op zondag 5 mei 1974 wist PDK 1 zich, in de laatste competitiewedstrijd, het vierdeklasseschap veilig te stellen door bij Quick Steps 0-0 te spelen. Hiermee hield dus trainer Joop Fluit, die na dit seizoen vertrok bij PDK, in de KNVB Klasse te houden.

>

Seizoen 1974-1975

>

De zondag 4e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1974-1975 uit de volgende clubs samengesteld: Alphen, Archipel, BMT, Delfia, DoCos, PDK, SJC, Spoorwijk,Steeds Voorwaarts, TONEGIDO, Voorburg en Wippolder.

<

Seizoen 1975-1976

In 1975 nam Jaap Trijssenaar na 45 jaar lidmaatschap afscheid van zijn club. Jaap kreeg een overweldigend afscheidsfeest en zijn uitbundige huldiging haalde zelfs de landelijke pers.

Tijdens seizoen 1975-1976 besloot P.D.K. ineens om een flink aantal spelers aan te trekken. Na afloop van dit seizoen eindigde P.D.K 1 op de 2e plaats van de competitie.

Het eerste elftal van PDK kwam in het seizoen 1975-1976 uit in de zondag 4e Klasse D van de KNVB. In deze Klasse moesten de mannen van de nieuwe trainer Dick van der Toorn strijden tegen: Delft, Den Hoorn, Excelsior’20, Full Speed, GDA, ODI, PDK, Sint Lodewijk, Tediro, TONEGIDO en VDL.

>

Seizoen 1976-1977

>

<
In mei 1977 kon P.D.K weer juichen. Na een uitermate spannende competitie eindigde P.D.K samen met Voorburg op de 1e plaats zodat er een beslissingswedstrijd gespeeld moest worden. Deze beslissingswedstrijd werd op het terrein van VUC gespeeld en door P.D.K gewonnen zodat de spelers van trainer Dick van der Toorn weer terugkeerde naar de 3e Klasse.


PDK 1 kampioen 4e klasse A , seizoen 1976-1977. Staand v.l.n.r. J Achterberg, T Tavecchio, Theo Wouters, Gerard Veenhuis , Jan Teske, Hans van Assendelft , Hans Jung, Ton vd Weele , Ton de Vaal, Leo Kloor, de Jong en Ger vd Meer. Zittend Hr. Wals ,Hugo Woudenberg , Frits de Jong , Freek den Toom , Dick van der Toorn, Anton van Gils, Dick Goudswaard en Jan Taal

Seizoen 1977-1978

In september 1977 volgde de zoveelste aftreden van een voorzitter van P.D.K in korte tijd. R.Kramer vertrok naar elders en werd opgevolgd door T.Tavecchio.

>

<

Seizoen 1978-1979

>

De zondag 3e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1978-1979 uit de volgende clubs samengesteld: Celeritas, Groeneweg, Haastrecht, De Hollandiaan, PDK, Quick, RFC, RKAVV, Scheveningen, VELO, Waddinxveen en Woerden.

<

Seizoen 1979-1980

Het bestuur van PDK was in het seizoen 1979-1980 als volgt samengesteld: T.J. Tavecchio (voorzitter), R.E.J. Schuld (secretaris en penningmeester) en de commissarissen R.P.G. Kramer, H.M. van de Ploeg, L. Verloop, J.K. Thoen en A. Hessing.

Omdat de financiële positie van P.D.K vrij sterk was besloot men veel geld te spenderen aan renovatie van de pas nieuwe kantine en terrein. Er verscheen achtereenvolgens een prachtige nieuwe kantinevloer en de bar werd dermate onder handen genomen dat vriend en vijand hiervan onder indruk raakte. Om de zaak compleet te maken liet het bestuur een nieuwe lichtinstallatie rond het veld aanleggen. Dit alles was precies gereed bij het 50 jarige jubileum van P.D.K in 1980.


Een PDK-krantje uit het jubileumjaar 1980.

Seizoen 1980-1981

>

De zondag 3e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1980-1981 uit de volgende clubs samengesteld: ADO, Delft, DFC, DHZ, EDS, Fluks, HMSH, Naaldwijk, PDK, De Postduiven, VELO en Vredenburch.

<

Seizoen 1981-1982

>

De zondag 3e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1981-1982 uit de volgende clubs samengesteld: Delfia, DFC, DHZ, DSO, EDS, Den Hoorn, HMSH, Oliveo, PDK, De Postduiven, RFC en Schipluiden.

<

Seizoen 1982-1983

Om het sportcomplex aan de Duinlaan ook op zaterdag optimaal te benutten, o.a. door gebrek aan jeugd, werd er besloten om in 1982 te fuseren met P.V.S. Deze club bestond voornamelijk uit Engelse leden, die in Den Haag woonde en werkte.Vanaf het seizoen 1982-1983 kwam daarom P.D.K. ook op zaterdag uit en begon men in de 2e Klasse van de HVB.

In het seizoen 1982-1983 was de zaterdag 2e Klasse A van de HVB uit de volgende clubs samengesteld: v.v. ANWB, Bizon, CWP, DHL, Graaf Willem II VAC, sv De Jagers, PDK/PVS, SVGW, VELO, FC Zoetermeer en Zwart Blauw.

Van de uiteindelijk 20 competitiewedstrijden werden er 10 gewonnen, 3 gelijk gespeeld en gingen er 10 verloren. Met 23 punten, en de doelcijfers 35-36, eindigde de zaterdag 1 van PDK in de middenmoot op een vijfde positie van de 2e Klasse A. 

De zondag 3e Klasse B van de KNVB was voor het seizoen 1982-1983 uit de volgende clubs samengesteld: BTC, Delfia, sv Den Hoorn, GDS, HS Texas DHB, Laakkwartier, Oliveo, PDK, Schiedam, Schipluiden en Transvalia.

Bij het eerste elftal van de zondagafdeling ging het in de 3e Klasse van de KNVB vier jaar goed maar in 1983 volgde toch weer een degradatie.

Seizoen 1983-1984

>

De 2e Klasse B van de HVB-zaterdag was voor het seizoen 1983-1984 uit de volgende clubs samengesteld: Bizon, CWP, sv International, HTSV, MVO’72, PDK, PGS, PZH, Quick Steps, FC Zoetermeer en Zwart Blauw.

<

Seizoen 1984-1985

>

De zaterdag 1 promoveerde dit seizoen.

>

Seizoen 1985-1986

>

De zaterdag 1e Klasse B van de HVB was in het seizoen 1985-1986 uit de volgende clubs samengesteld: Amar Deep, Bizon, CWP, Escher Boys, Graaf Willem II VAC, sv De Jagers, KSD, Nationale Nederlanden, PDK, PGS, Westerkwartier en FC Zoetermeer.

De zaterdag 1 promoveerde wederom dit seizoen.
De zondag Hoofdklasse van de HVB was in het seizoen 1985-1986 uit de volgende clubs samengesteld: ADS, Archipel, ESDO, Full Speed, Kranenburg, Naaldwijk, Oranjeplein, PDK, Quintus, SEP, TEDO en WIK.
De zondag 1 van PDK draaide een niet al te best seizoen want uit de 22 competitiewedstrijden wist men slechts 13 punten bij elkaar te sprokkelen en hiermee degradeerde PDK uit de Hoofdklasse HVB.

>

Seizoen 1986-1987

>

De mengeling van Britse en Nederlandse voetbalkwaliteiten hebben de afgelopen tijd er toe geleid dat de zaterdag 1 van PDK een moeilijk te kloppen tegenstander was. Het team van speler/trainer Hans Jung wist namelijk in het seizoen 1986-1987 voor de derde opeenvolgende kampioenschap in de wacht te slepen.
In de kampioenswedstrijd versloeg PDK het Rijswijkse Semper Altius met 1-0 door een doelpunt van diezelfde Hans Jung. Wederom promoveerde de zaterdag 1 van PDK dus, ditmaal naar de 4e Klasse van de zaterdag KNVB.

De zondag 1e Klasse B van de HVB was in het seizoen 1986-1987 uit de volgende clubs samengesteld: Concordia, HDV, Juventas, Oranje Blauw, OSC, PDK, Robin Hood, SOA, SVDHB, TAMUVONA, Toofan en VDS.

<

Seizoen 1987-1988

>

De zaterdag 4e Klasse A van de KNVB was in het seizoen 1987-1988 uit de volgende clubs samengesteld: Blauw Zwart, DEVJO, DSO, Hoekse Boys, Honselersdijk, KMD, sv Loosduinen, Maasdijk, sv Nootdorp, PDK, SEV en SV’35.

<

Seizoen 1988-1989

Het eerste elftal van PDK werd in het seizoen 1988-1989 ingedeeld in de 4e Klasse A, ditmaal samen met: Berkel, BVCB, Die Haghe, DSO, sv Duinoord, Hoekse Boys, HPSV, KMD, SEV, SV’35 en Vlaardingen.

In het seizoen 1988-1989 eindigde het eerste zaterdag-elftal van P.D.K. met 14 punten uit 22 duels (doelsaldo 22-44) op een 11e positie in de 4e Klasse A van de KNVB en degradeerde hiermee weer terug naar de HVB Hoofdklasse.


PDK 2 (zaterdag) omstreeks 1988. Op de achtergrond het clubgebouw, in 1970 in gebruik genomen.

Seizoen 1989-1990

In seizoen 1989-1990 speelde P.D.K met nog maar twee elftallen in de HVB , al wel op het terrein van SVDHB.

De zaterdag Hoofdklasse van de HVB was in het seizoen 1989-1990 uit de volgende clubs samengesteld: DORR, KMD, Naaldwijk, vv Nationale Nederlanden, PDK, Rijswijk, Semper Altius, SVGW, Takdier Boys, Te Werve, VCS en VELO.

>

<

Het einde van voetbalvereniging P.D.K.

Al een hele tijd ging het bergafwaarts met P.D.K met o.a. degradaties van het eerste elftal in 1985, 1986 en 1988. In seizoen 1988/89 had men op zondag nog maar twee elftallen en het seizoen daarna alleen nog maar een veteranenelftal.

>
In 1990 hield het op. Financieel en sportief ging het zo slecht met PDK dat men zich gedwongen voelde om te fuseren met SVDHB (De Haagse Boys) . De nieuwe fusieclub ging verder onder de naam sv Bohemen.

Speciale dank aan oud-P.D.K leden Gerrit Gerritsma, Wim Akkermans en Hans Trijssenaar.

 

 

 

 

Als u nog meer kunt helpen met de historie van P.D.K neem dan a.u.b. contact met ons op via haagse.voetbalhistorie@gmail.com . Ook oude foto’s, namen van spelers en mooie verhalen zijn van harte welkom.

Palmares PDK (zondag)

Kampioenschappen:
1933-1934 3e klasse G HVB
1948-1949 1e klasse B HVB
1968-1969 4e klasse D
1976-1977 4e klasse A

Andere prestatie’s:

Palmares PDK (zaterdag)

Kampioenschappen:
1984-1985 2e klasse B HVB
1985-1986 1e klasse B HVB
1986-1987 Hoofdklasse HVB

Andere prestatie’s:

Parade der trainers bij PDK (zondag)

1955-1956 J. J. Rolfes
1956-1957 J. J. Rolfes
1957-1958 J. J. Rolfes
1958-1959 ?
1959-1960 M. Weeber
1960-1961 R. Steuer
1961-1962 R. Steuer
1962-1963 ?
1963-1964 ?
1964-1965 ?
1965-1966 ?
1966-1967 Piet van der Harst
1967-1968 Piet van der Harst
1968-1969 Ruud Streuer
1969-1970 Martin van Vianen
1970-1971 Martin van Vianen
1971-1972 Martin van Vianen
1972-1973 Joop Fluit
1973-1974 Joop Fluit
1974-1975 Hennie den Engelse
1975-1976 Dick van der Toorn
1976-1977 Dick van der Toorn
1977-1978 Dick van der Toorn
1978-1979 Jan Teske
1979-1980 ?
1980-1981 ?
1981-1982 Tavecchio
1982-1983 Ed Roos
1983-1984 Ed Roos
1984-1985 Gerard Veerhuis
1985-1986 Gerard Veerhuis
1986-1987 ?
1987-1988 ?
1988-1989 ?
1989-1990 ?

Parade der trainers bij P.D.K. (zaterdag)

1982-1983 ?
1983-1984 Jaap Klijn
1984-1985 Jaap Klijn
1985-1986 Hans Jung
1986-1987 Hans Jung
1987-1988 Hans Jung
1988-1989 Hans Jung
1989-1990 Hans Blije

Parade der voorzitters bij PDK

1930-1940 Gerard Verhagen
1940-1950 Gerard van Dissel
1950-1955 Jan Zuiderwijk
1955- ???? Joop Achterberg
???? – ???? v.d.Meer (a.i.)
???? – ???? Blaak (a.i.)
1968-1970 Joop Achterberg
1970-1973 Cor Hoekzema
1973-1974 Hans Trijssenaar jr.
1974-1977 R.Kramer
1977 -???? T.J.Tavecchio
???? – ???? Jan van Beers

Terreinen waar PDK heeft gevoetbald:

1930: Terrein aan de Hoekwaterstraat (toen nog Van Tuyllstraat geheten) in Voorburg

1949: Sportpark Ockenburgh.

1955: Aan de Duinlaan (verlengde van de Sportlaan) te Den Haag.

Erevoorzitter(s) PDK:

Gerard Verhagen (21-6-1950)
Gerard van Dissel
Joop Achterberg
J. Zuiderwijk

Ereleden PDK:

Jaap Trijssenaar
Th.Witjens
R. Schuld
A. Brouwer
S.J.F. Dikshoorn
H. de Graaf
L. Zuiderwijk
J.C. Achterberg
?
?
?

Lid van Verdienste bij PDK:

S.P. Joh. Claassens
W. van Gigch sr.
?
?

Zijn we allemaal nog naar op zoek…..