de Postduiven, Lvv De

Den Haag
02-08-1924 - 30-06-2008

 

 

Postduiven

 

De oprichting van L.v.v. De Postduiven

Wij schrijven begin juli 1924. Een aantal jonge werknemers van de kistenfabriek “Hartman” in de Willem III straat te Loosduinen schopten regelmatig, tijdens het schaften, onderling tegen een balletje aan. Zo’n spelletje voetbal onder elkaar, met zo’n klein balletje, op de fabrieksplaats was wel leuk maar men wilde dit op een gegeven moment toch liever in competitieverband gaan doen.
En zo geschiedde, op 2 augustus 1924 werd door de initiatiefnemers C. van der Spek, J. Molenaar en J. van Drunen een voetbalvereniging opgericht.

De voetbalvereniging was er, de naam was er, maar nu moest men nog op zoek naar een terrein waar men kon gaan voetballen. Deze werd gevonden in “de zak”, een vallei in de duinen waar nu zeg maar de Laan van Meerdervoort / Ockenburghstraat ligt. Op deze lokatie voetbalde eerst v.v. Transvalia maar deze club fuseerde in 1923 met B.S.S. en ging verder onder de naam B.T.C. Op buitengewoon sportieve wijze stelde v.v.Transvalia haar beide doelen aan De Postduiven ter beschikking, maar er moest nog meer komen, zoals een kleedkamer en consumptietent. Ook dit wist men te bewerkstelligen. Alle leden hielpen mee om het terrein z.s.m. speelklaar te krijgen. Timmerlieden en metselaars zorgde voor de opbouw van de kleedkamer en consumptietent en andere ploegen waren druk bezig met het leggen van graszoden en uitzaaien van duindoorn.

Tegen het einde van september 1924 was alles klaar en kon er in de clubtent de eerste ledenvergadering gehouden worden. Vijfentwintig jongelui en een paar oudere leden vergaderde in een kleine ruimte rond een petroleum lampje over een te vormen bestuur, een naam voor de vereniging en de opstelling van een reglement. Het eerste bestuur van L.v.v.De Postduiven werd uiteindelijk gevormd door Jan Molenaar sr.(voorzitter), J.v.Drunen (secretaris) en A.v.Beijeren (penningmeester). Nu was alleen nog de vraag hoe men deze nieuwe voetbalvereniging zal gaan noemen. De namen van veel verenigingen in die tijd waren nog wel eens vernoemt naar vogels, zoals: De Musschen, De Ooievaars, Flamingo’s, Stormvogels  e.d. Omdat onder de leden een aantal mensen ook lid waren van een postduivenhouders-vereniging kwam Wim van der Spek met het voorstel om de nieuwe voetbalvereniging “De Postduiven” te noemen. Nadat voorzitter Molenaar sr. de eigenschappen en deze vogels had belicht (snel en zonder afwijking afstevenend op het doel en bovendien trouw aan het honk) werd de naam Loosduinse Voetbal Vereniging De Postduiven aangenomen.
Er werd een lijst aangemaakt waarop men zich kon aanmelden als lid en binnen enkele dagen hadden zich 25 jongelui aangemeld als lid. Bovendien hadden een aantal voetballers, die lid waren van een andere vereniging, toegezegd dat men z.s.m. zouden overkomen naar De Postduiven. Zo was men in het eerste officiële seizoen vertegenwoordigd met twee elftallen.

Aangezien de competitie seizoen 1924-1925 inmiddels al lang begonnen was besloot het bestuur dit seizoen alleen onderlinge- en vriendschappelijke-wedstrijden te spelen.

Het eerste elftal in 1924 gefotografeerd op het terrein van R.K.S.V. G.D.A.

Een moeilijk begin

Financieel stond De Postduiven in de eerste jaren er niet best voor. Eén van de oorzaken hiervan was de enorme economische depressie die zich na de Eerste Wereldoorlog had aangekondigd. Veel leden kwamen zonder werk en dit sloeg uiteraard terug op de vereniging. Het innen van contributies liep erg stroef zodat het voorkwam dat, als er gevoetbald moest worden en er een slechte bal was, voor het spelen met de pet moest worden rondgegaan, waarna er iemand zo snel mogelijk naar de stad ging om een nieuwe bal te kopen.
Reeds in het tweede bestaansjaar van de club was er zelfs sprake van opheffing. In dat jaar trad De Postduiven toe tot de N.V.B. afdeling Den Haag. Volgens het reglement van deze bond moet door de deelnemende verenigingen aan de competitie, voor elke maand opgave worden gedaan van de namen der leden en het elftal waarin zij spelen, een zgn. elftalopgave. De elftalcommissie van De Postduiven had, door toetreding van spelers uit andere verenigingen van wie men niet wist of ze goed konden voetballen, de elftal-opgavelijsten zo ingevuld dat na een paar gespeelde wedstrijden duidelijk werd dat voor het eerste elftal spelers waren opgegeven, wier spel daarvoor veel te zwak was. Het tweede elftal van De Postduiven was daarintegen veels te sterk voor de tegenstanders.
Om daarin verandering te brengen brachten de voorzitter en penningmeester een bezoek aan het Bondsbureau met het verzoek om in de elftalopgaves verandering te mogen brengen. Dit werd door het Bondsbureau toegestaan en de verbeterde lijsten werden ingezonden. Echter enkele weken later moest De Postuiven via het Bondsblad vernemen dat de club een boete van 30 gulden moest betalen i.v.m. het laten meespelen van spelers uit het eerste in het tweede-elftal. Geen cent in kas en tevens een schuld van 30 gulden bij de Bond, dat zou het einde van de Postduiven betekenen. Voorzitter Molenaar en penningmeester Van Beijeren begrepen hier helemaal niets van en brachten wederom een bezoek aan het Bondsbureau. Door een misverstand werden gelukkig de verbeterde elftalopgave in een verkeerde archiefkast teruggevonden en moest de 30 gulden boete geannuleerd worden.

De jaren 1925 t/m 1929

Ging het financieel niet zo best met de club, de aanwas van nieuwe leden nam gestaag toe. Bij aanvang van het eerste competitieseizoen van de Postduiven, seizoen 1925-1926, kon men maar liefst vijf elftallen inschrijven.
Het 1e elftal werd ingedeeld in de 3e Klasse H.V.B. De Postduiven stond lang bovenaan in deze 3e Klasse maar op de laatste speeldag werd het kampioenschap verspeeld door een 1-1 gelijkspel tegen D.V.K. uit Delft.
Het spel werd steeds beter en De Postduiven werd voor menig team een gevreesde tegenstander. In het seizoen 1926-1927 werd het eerste elftal van De Postduiven zodoende wel kampioen, en wel van de 3e Klasse C HVB. Met dit kampioenschap promoveerde men direcht naar de 1e Klasse van de HVB.

Zoals reeds in het begin vermeld speelde De Postduiven haar thuiswedstrijden op een veld in het duin. Toen in 1927 daar de gehele opstal, consumptie- en kleed-tent, welke inmiddels aan de vereniging was overgegaan op afbetalingsvoorwaarden, door brand was verwoest, begon men uit te zien naar een ander en beter speelveld. In 1928 verhuisde zodoende De Postduiven naar een veld aan de Leijweg te Den Haag, naast een boerderij van Konijnenburg.
Door het verbranden van de gehele opstal in 1927, ontstond er een conflict tussen voorzitter Jan Molenaar sr. en penningmeester Van Drunen sr. Dit persoonlijke conflict tussen beide heren was zo hevig dat het samen besturen van de vereniging schadelijk kon gaan worden. Voorzitter Molenaar sr. besloot zodoende af te treden maar bleef de belangen van de vereniging wel van nabij volgen. De heer Van Drunen sr. nam voorlopig de onmogelijke taak van voorzitter-penningmeester over.
De jaren 1927 tot 1930 waren spelopbouwend voor alle elftallen van De Postduiven. In het seizoen 1928-1929 behaalde het eerste elftal van De Postduiven het algehele kampioenschap van de afdeling en promoveerde hierdoor voor het eerst in haar bestaan naar de 4e Klasse KNVB. Vooral de linkervleugel van dit succesvolle team, bestaande uit de spelers M.Noordam, P.Hoppenbrouwer en M.Middendorp lieten vaak een fraai staaltje voetbal zien.

Logo 1924

Op den duur voldeed het terrein van De Postduiven aan de Leijweg ook niet meer want bij de minste geringste regenval stond het veld helemaal blank en was het daardoor lange tijd onbespeelbaar. Het eerste elftal kon gelukkig, dankzij de sportieve houding van het VUC-bestuur, uitwijken naar het VUC-terrein aan de Haagweg. Na twee jaar, in 1930, verhuisde De Postduiven weer terug naar Loosduinen, naar een grasweide aan de weg naar Kijkduin, achter het Quick-terrein.

Na twee seizoenen in de 4e Klasse van de KNVB gespeeld te hebben degradeerde het eerste elftal van De Postduiven in het seizoen 1930-1931 helaas weer naar de HVB-afdeling.
Een jaar later, in 1931, kreeg De Postduiven wederom problemen met haar terrein want de eigenaar wilde de grond niet meer verhuren. Een lid van De Postduiven had met veel moeite het hoge en goed gelegen terrein aan de Houtweg (het latere BTC-terrein) kunnen pachten. Toen eenmaal alles in kannen en kruiken was en de pachtsom door de eigenares zeer billijk was vastgesteld, besloot ineens het toenmalige bestuur om onbegrijpelijke reden van af te zien. Het bestuur koos n.l. voor een koeweide aan de zgn. Polderlaan op de grens van Poeldijk. Dit terrein lag op een half uur lopen van het centrum van Loosduinen. Op dit terrein heeft men drie jaar lang in water geploeterd en veel kosten moeten maken voor drainering omdat het boezemwater gelijk stond met het land.
Na drie seizoenen in deze HVB-Klasse gespeeld te hebben werd het eerste elftal in het seizoen 1933-1934 weer kampioen, ditmaal van de 1e Klasse C van de HVB en promoveerde hiermee wederom naar de KNVB.
Door het bereiken van de KNVB-klasse moest er door De Postduiven worden uitgezien naar een ander en beter speelveld aangezien de Bond het terrein ongeschikt achtte voor KNVB-wedstrijden. Na lang zoeken en veel besprekingen werd er een terrein gevonden bij de boerderij van Vreugdenhil net achter de instelling Bloemendaal. Het toegangslaantje naar het terrein was gelegen tegenover huisnummer 10 aan de Monsterseweg, zodat de adressering er jarenlang uitzag als: Monsterseweg t/o nr.10. Hier vond men een schitterend “home” voor de vereniging en men besloot gelijk een nieuw clubgebouw en tribune te bouwen. Dat het een en ander een massa geld kostte was wel duidelijk en dit zou dan ook nooit tot stand zijn gekomen als de penningmeester, de heer C.F.Groos, niet uit eigen middelen 1.500 gulden had voorgeschoten.

In het seizoen 1934-1935 was het wederom “raak”! De Postduiven werd kampioen van de 4e Klasse A en na promotie-degradatiewedstrijden tegen Alphen promoveerde men naar de 3e Klasse van de KNVB. Al die tijd werd het eerste elftal van De Postduiven overigens getraind door de heer Kloos. Na het kampioensjaar 1934-1935 nam de heer Kloos afscheid en werden de trainingen (gratis)overgenomen door het Postduiven-lid G.v.Beijeren.
Tijdens de promotiewedstrijden tegen Alphen had voorzitter J.van Drunen zich misdragen en moest hij hierdoor gedwongen afscheid nemen van zijn functie. De heer N.Mooijman werd op de Algemene Ledenvergadering gekozen tot de nieuwe voorzitter van L.v.v. De Postduiven.
Voor het seizoen 1936-1937 stelde het bestuur vol trots dhr. C.J.Berkemeier aan als nieuwe trainer van De Postduiven. In het clubblad van 4 juni 1936 werd medegedeeld dat trainer Berkemeier over zeer goede trainerskwaliteiten beschikte. In de voorgaande drie seizoen was dhr. Berkemeier succesvol trainer van voetbalvereniging “Sedolig”, spelende in de Bandoengse Voetbalbond. Tweemaal achter elkaar werd hij met dit elftal kampioen en maar liefst zeven spelers van “Sedolig” kwamen uit voor het Bondselftal dat in 1934 het Java-kampioenschap veroverde.
Toen de heer Mooiman in 1937 door drukke werkzaamheden gedwongen werd om de voorzittershamer neer te leggen, werd zelfs trainer Berkemeier bij acclamatie tot voorzitter van L.v.v.De Postduiven gekozen. Het tweede elftal van De Postduiven werd in het seizoen 1938-1939 kampioen van de 2e Klasse HVB en promoveerde hierdoor naar de 1e Klasse. Het eerste elftal van De Postduiven kreeg eind jaren dertig zelfs de zeer gewaardeerde steun van de heer D.Lotsy, oud lid van v.v.D.F.C. en oud-international en later bondscoach.

De oorlogs-jaren 1940 t/m 1945

Door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog en de bezetting van Nederland leed ook De Postduiven ernstige verliezen. Vele jongelui werden te werk gesteld in Duitsland. Het grootste verlies leed De Postduiven toen haar voorzitter, de heer C.J.Berkemeier, als illegaal werker gevangen werd genomen. De heer J.v.d.Sluis (oud-secretaris) nam toen de leiding op zich en werd ondersteund door 1e secretaris de heer J.Nijsse. Onder de moeilijkste omstandigheden werd de vereniging ongeschonden uit de oorlog geleid. De Postduiven-leden W.Mosterd, J.Weda en dhr. Mikkers kwamen om het leven tijdens de oorlog. Ook oud-trainer en voorzitter C.J.Berkemeier kwam om het leven tijdens het bombarderen van de Duitse gevangenenschepen in “de Duitse Bocht”.

De jaren 1945 t/ 1949

In oktober 1945 kon De Postduiven weer met 3 jeugdelftallen aan de competitie deelnemen. Het ledental onder de jeugd nam weer sterk toe en voor het seizoen 1946-1947 kon men alweer 4 juniorenelftallen en 1 pupillenelftal inschrijven. In 1946 vond er ook bij de jeugd de eerste uitwisseling plaats met de voetbalvereniging Wageningen. Het daarop volgende jaar ging de club wederom naar Wageningen, nu echter te gast bij v.v.W.A.V.V.

>

<

>

De historie van L.v.v. De Postduiven gaan we hier helemaal opnieuw herschrijven. Later hier meer……

>

<

Seizoen 1949-1950

>

De zondag 3e Klasse C van de KNVB was in het seizoen 1949-1950 uit de volgende clubs samengesteld: Laakkwartier, LFC, Moordrecht, Olympia, ONA, De Postduiven, RVC, VFC, VIOS en Westerkwartier.

<

De jaren 1950 t/m 1959

Volgt later…….

In het seizoen 1952-1953 werd door het eerste elftal het kampioenschap van de 3e Klasse A binnen gehaald. Enkele bekende spelers uit dit kampioenselftal waren de gebroeders Wim en Gerard Zwarts en Arie van der Berg, die later naar het betaalde voetbal (SHS en Fortuna Vlaardingen) overging. De promotiewedstrijd werd verloren en het vertrek van een aantal bepalende spelers was geen goede vervangen, waardoor er moeilijke tijden aanbraken voor de Loosduinse club.

Later hier meer…….

Seizoen 1953-1954

>

De zondag 3e Klasse A van de KNVB was in het seizoen 1953-1954 uit de volgende clubs samengesteld: Alphen, BMT, HBC, Hillegom, Lugdunum, De Postduiven, RKAVV, TYBB, VIOS, Wassenaar, Wilhelmus en Zandvoort.

<

Seizoen 1954-1955

>

<

Seizoen 1955-1956

>

De zondag 3e Klasse A van de KNVB was in het seizoen 1955-1956 uit de volgende clubs samengesteld: Archipel, BEC, Celeritas, Cromvliet, DHL, Excelsior’20, De Hollandiaan, De Postduiven, VIOS, sv Voorburg, Westerkwartier en Westlandia.

<

Seizoen 1956-1957

>

<

Seizoen 1957-1958

>

De zondag 3e Klasse A van de KNVB was in het seizoen 1957-1958 uit de volgende clubs samengesteld: Alphia, Archipel, Cromvliet, Delft, DHL, GDA, GSV, HPSV, De Postduiven, RVC, Voorburg en Westlandia.

<

Seizoen 1958-1959

>

De zondag 3e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1958-1959 uit de volgende clubs samengesteld: Alphia, Archipel, Cromvliet, Delft, DHL, Excelsior’20, GDA, De Postduiven, Rijswijk, VIOS, Westerkwartier en Westlandia.

<

Seizoen 1959-1960

>

In het seizoen 1959-1960 degradeerde het eerste elftal van De Postduiven, na maar liefst 27 jaar onafgebroken in de 3e Klasse KNVB gespeeld te hebben, naar de 4e Klasse. Het ging sowieso slecht met de Loosduinse voetbalvereniging want de club had o.a. een schuld van maar liefst f 8.000,=. Op een gegeven moment werd in deze moeilijke periode Djurre Kappenburg door de KNVB als voorzitter van De Postduiven geplaatst om nu echt orde op zaken te gaan stellen.

>

Seizoen 1960-1961

>

<

Seizoen 1961-1962

>

<

Seizoen 1962-1963

>

Na drie jaar hard werken, met vooral een elftalformatie uit “eigen kweek”, lukte het trainer Jans om in het seizoen 1962-1963 weer kampioen te worden van de 4e Klasse B en hiermee weer te promoveren naar de 3e Klasse KNVB.


De Postduiven 1 seizoen 1962-1963 kampioen 4e Klasse B. Staande v.l.n.r. Trainer Jans; Maarten Looye; Wim van der Spek; Jan Orie; Keeper Leyendekker; Hugo Donkersloot; Grensrechter Hans de Wilde. Zittend   v.l.n.r. Frits van Elst; Ted van der Berg; Arie Bey; Hans Orie; Ton van Koutrik en Nico Vrijman.

Groot feest uiteraard bij De Postduiven en niet alleen vanwege dit kampioenschap. Het nieuwe bestuur, bestaande uit; D.J.Kappenburg (vz), D. van der Heijde (secr.), K.Vleezenbeek (penn.), C.Vogelaar, M.d.Bruijn, C.d.Beus, J.v.Bree, A.beij en F.Kortekaas hadden het voor elkaar gekregen om in zeer korte termijn de enorme schulden van De Postduiven weg te werken.

Seizoen 1963-1964

>

<

Seizoen 1964-1965

>

De zondag 4e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1964-1965 uit de volgende clubs samengesteld: BMT, Delfia, Delft, DoCos, ‘s-Gravenzande, LDWS, Marathon, ODB, De Postduiven, Rijswijk, Scheveningen en Vredenburch.

<

Seizoen 1965-1966

>

<

Seizoen 1966-1967

>

De zondag 4e Klasse D van de KNVB was in het seizoen 1966-1967 uit de volgende clubs samengesteld: Delfia, Duindorp SV, GSC, De Hollandiaan, LenS, Oliveo, Paraat, De Postduiven, Rijswijk, Vredenburch en Wippolder.

Het vlaggenschip van De Postduiven kende een uitstekend seizoen waarin men tot de laatste wedstrijddag meestreed om het kampioenschap. Van de uiteindelijk 20 competitiewedstrijden wist de wit-zwarte formatie er 11 te winnen, 6 gelijk te spelen en gingen er 3 verloren. Met 28 punten, en de doelcijfers 32-15, greep Paraat net naast het kampioenschap en eindigde zodoende, samen met Paraat, op een gedeelde tweede positie. De Hollandiaan werd met slechts een punt meer kampioen van de zondag 4e Klasse D.

Seizoen 1967-1968

>

<

Seizoen 1968-1969

>

<

Seizoen 1969-1970

>

De zondag 4e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1969-1970 uit de volgende clubs samengesteld: ASC, Cromvliet, DSO, De Flamingo’s, GDA, HMSH, Hoek van Holland, De Postduiven, VVP, VVSB en sv Wassenaar.

<

Op zondag 10 mei 1970 ging er in Loosduinen weer eens de vlag uit want op die dag wist het 1e elftal van De Postduiven, o.l.v. trainer Miel Hollard, de titel te veroveren in de 4e Klasse B van de KNVB. Dit gebeurde overigens in de derby thuis tegen buurman GDA. Onder toeziend oog van duizend toeschouwers gaf GDA goed partij maar kon toch niet voorkomen dat Leen de Zoete in de 30e minuut het enige en, naar later bleek, winnende doelpunt voor De Postduiven scoorde.
De kampioensvlag had echter al een week eerder kunnen worden gehesen, ware het niet dat tegenstander VVSB reeds ver in blessuretijd de onverdiende gelijkmaker (2-2) liet aantekenen. Al met al dus toch nog een happy end voor het 1e elftal van De Postduiven, waarin een goede mix van jeugd en routine aanwezig was.


Het eerste elftal van Postduiven dat in het seizoen 1969-1970 kampioen werd van de 4e klasse B. Staand v.l.n.r: Kees van der Heide, Nico van der gaarden, Maarten Looye, Leen de Zoete, Leen Spek, Arie Bey, Freek Beckschebe, ???, Joop van Es, Miel Hollard en ???.
Zittend v.l.n.r: Piet Boers, Anton Lazarom, Dick van der Heide, Dick de boer, Nico Vrijman, Ton van Koutrik, Richard Groenedijk en Jan Schaap.

De competitiewedstrijden en doelpuntenmakers dit seizoen waren als volgt:
14-09-1969 : HMSH – De Postduiven 1-2 : Leen van der Spek en Maarten Looye
21-09-1969 : De Postduiven – Cromvliet 3-1 : Dick van der Heide, Leen van der Spek en Maarten Looye
28-09-1969 : Hoek van Holland – De Postduiven 0-3 : Leen van der Spek, Kees van der Heide en Leen de Zoete
05-10-1969 : De Postduiven – DSO 3-0 : Leen van der Spek, Arie Bey, Ton van Koutrik
26-10-1969 : VVP – De Postduiven 1-1 : Leen van der Spek
02-11-1969 : De Postduiven – ASC 1-1 : Dick van der Heide
09-11-1969 : VVSB – De Postduiven 0-0
16-11-1969 : De Postduiven – Wassenaar 2-0 : Leen de Zoete en  Leen van der Spek
23-11-1969 : GDA – De Postduiven 0-0
08-02-1970 : De Postduiven – Hoek van Holland 0-0
01-03-1970 : De Postduiven – De Flamingo’s 1-0 : Arie Bey
08-03-1970 : Cromvliet – De Postduiven 1-1 : Ton van Koutrik
15-03-1970 : De Postduiven – HMSH 2-0 : Dick de Boer en Ton van Koutrik
29-03-1970 : DSO – De Postduiven 1-2 : Leen de Zoete en Dick van der Heide
14-04-1970 : Wassenaar – De Postduiven 1-1 : Leen van der Spek
19-04-1970 : De Postduiven – VVP 1-1 : Nico Vrijman
26-04-1970 : ASC – De Postduiven 1-0
03-05-1970 : De Postduiven – VVSB 2-2 : Dick de Boer en Kees van der Heide
10-05-1970 : De Postduiven – GDA 1-0 : Leen de Zoete (kampioens-wedstrijd)
17-05-1970 : De Flamingo’s – De Postduiven 3-0

De eindstand bovenin deze 4e Klasse B was als volgt: 01. De Postduiven 20-27 (doelsaldo 26-14), 02. VVSB 20-26 (28-16), 03. VVP 20-22 (37-34) en 04. ASC 20-21 (28-24).

Het was overigens sowieso een succesvol seizoen voor trainer Miel Hollaard en de elftalcommissie van De Postduiven, die toen de tijd nog inspraak had wat betreft het opstellen van het 1e- en 2e-elftal. Ook het 2e elftal van De Postduiven, bestaande uit Nico van Gaarden, Nico Orie, Wim Vink, Jan Orie, Martin Hut, George Smit, Theo Vink, D.v.d.Heiden, Dick de Boer, Bep Hagen, Hugo Donkersloot, Gerrit de Graaf, Ab Polderman, Miel Scheffer en Jaap de Wilde, wist n.l. te promoveerde dit seizoen naar de Res. 2e Klasse van de KNVB.

Seizoen 1970-1971

>
>
Na de promotie van het afgelopen seizoen werd het 1e elftal van De Postduiven voor dit seizoen ingedeeld in de 3e Klasse C en onmoette daarin de volgende tegenstanders: DHZ, GSV, Hillegersberg, RFC, RKWIK, Tediro, Transvalia, VDL, VELO, Verburch en Westlandia.
In deze hogere Klasse werd De Postduiven in de openingswedstrijd met de neus op de feiten gedrukt door bij RFC met 4-1 te verliezen.
Gelukkig wist het team van trainer Miel Hollaard zich hierna goed te herstellen door vervolgens de thuiswedstrijden tegen VDZ (3-0) en Westlandia (2-1) in winst om te zetten. Hierna volgde er wisselende resultaten en ging De Postduiven als stabiele middenmoter de winterstop in.
Na de winterstop waren de resultaten van De Postduiven echter een stuk minder en gingen vele wedstrijden verloren. Door deze negatieve prestaties belandde men, met nog slechts twee wedstrijden voor de boeg, in de degradatiezone. Op zondag 25 april 1971 moest er eerst thuis worden aangetreden tegen concurrent Transvalia. Ton van Koutrik wist het enige en dus het winnende doelpunt te maken zodat De Postduiven alles nog in eigen hand had. Een week later volgde er in Wateringen de alles beslissende wedstrijd VELO-De Postduiven. Door twee doelpunten van Leen de Zoete en één van Martin van der Hut behaalde De Postduiven een simpele 0-3 overwinning en was de club alsnog “veilig”.
Van de 22 wedstrijden dit seizoen wist De Postduiven 6 keer te winnen, 6 keer gelijk te spelen en 10 te verliezen. Met 18 punten, en een doelsaldo van 19-32, eindigde men uiteindelijk op een gedeelde negende positie van deze 3e Klasse C.

Seizoen 1971-1972

>
Voor het seizoen 1971-1972 werd het 1e elftal van De Postduiven ditmaal in de 3e Klasse B ingedeeld en ontmoette men daarin de volgende tegenstanders: ADS, Alphen, Bodegraven, DoCos, Laakkwartier, Quick Steps, RKDEO, Sc Lisse, Teylingen, VELO en VEP.
De Postduiven opende op zondag 12 september 1971 de competitie met een uitstekende 2-0 (Maarten Looye en Dick de Boer) thuisoverwinning tegen vv Alphen. Vervolgens speelde men echter in en tegen Bodegraven 0-0 en verloor De Postduiven helaas van VEP (2-0) en Teijlingen (1-3). Nadat de Loosduiners in de maand oktober vervolgens de wedstrijden tegen Quick Steps (2-3) en DoCoS (3-0) in winst wisten om te zetten werd er al snel duidelijk dat De Postduiven dit seizoen een stabiele middenmoter zou worden.

Later hier meer……..

>

<

                                              Het oude clubhuis.
Bekend waren de derby’s tegen dorpsgenoot R.K.S.V. G.D.A. Deze wedstrijden werden maar liefst 3x gespeeld, te weten: de dagen voorafgaand aan de wedstrijd als voorbespreking op Het Kruispunt (nu Loosduinse Hoofdplein) waar de aanhangers van beide verenigingen elkaar verbaal de bal probeerden af te pakken, dan de eigenlijke wedstrijd op zondag en daarna nog enige tijd als nabespreking op het eerder genoemde Kruispunt

De Postduiven behoorde eind 60-er jaren bij de eerste verenigingen in de Haagse regio met een dames elftal. Leidster Cor Paauw – van der Spek maakte zich altijd heel druk om het feit dat het dames waren en zodoende speelden de dames van De Postduiven als enige vereniging in rokjes.

>

>

Seizoen 1973-1974

>

In het seizoen 1973-1974 was de zondag 4e Klasse B uit de volgende clubs samengesteld: Alphen, Archipel, Delft, Excelsior’20, HMSH, Oranjeplein, Paraat, De Postduiven, Spoorwijk, TONEGIDO, VVP en Westerkwartier.

Excelsior’20 was dit seizoen oppermachtig en werd dan ook de verdiende kampioen. Met nog twee competitieronden voor de boeg was De Postduiven in een felle strijd gewikkeld met de Hvv Archipel om de tweede positie van de eindranglijst. Diegene die als tweede zou eindigen kreeg namelijk d.m.v. nacompetitie een extra kans om te promoveren naar de 3e Klasse KNVB.
Van de 22 competitiewedstrijden wist De Postduiven er uiteindelijk 10 te winnen, 7 gelijk te spelen en werd er 5 keer verloren. Met 27 punten, en de doelcijfers 26-19, hield De Postduiven stand en eindigde men op een tweede positie van de ranglijst in de 4e Klasse B. Archipel eindigde op de derde positie met 26 punten.

>

In augustus 1974 verhuisde De Postduiven naar de andere kant van het laantje, waar de gemeente het sportpark Madestein had aangelegd. Bij de receptie t.g.v. van het 50-jarig jubileum , die wegens vakantie van wethouder Piet Vink werd bijgewoond door wethouder Lindhout, werd ook de opening van het nieuwe complex gevierd.


Het nieuwe clubhuis.

Dat de vereniging een bekende naam had mag blijken uit het feit dat bij het 50 jarig jubileum in 1974 de jeugdtoernooien belangeloos werden geopend door de voetbalcoryfee Bep Bakhuis (bij de A en B junioren), Scheidsrechter Leo van der Kroft (bij de C en D junioren) en oud ADO speler Piet de Zoete (bij de E en F klassertjes).
Bekende voorzitters waren Dirk Lotsy (de broer van K.N.V.B. coryfee Karel Lotsy) , Djurre Kappenburg (die later met zijn zoon Bing naar Quick Steps verhuisde) en Jan Schaap die jarenlang deel uitmaakte van het H.V.B.-  en K.N.V.B. West III- bestuur.
Een ander hoogtepunt in de historie van De Postduiven was de afscheidswedstrijd van Jan Orie op 27 juli 1974. Tegenstander was n.l., het drie jaar eerder opgeheven, Holland Sport met al z’n vedettes zoals Woody Louwerens, Jan Teske, Chris Kronshorst, Theo Verlangen, Hans Dorjee, Paul Roodnat, Martin van Vianen, Rob van der Bol en natuurlijk Sjaaaakieee Roggeveen. Er kwamen maar liefst 3.500 toeschouwers naar het nieuwe Madestein-terrein van De Postduiven om deze legendarische wedstrijd o.l.v. scheidsrechter Charles Corver te aanschouwen. Holland Sport won uiteindelijk met 3-1

In het seizoen 1974-1975 regeerde het eerste elftal van De Postduiven, o.l.v. trainer Theo Kleindijk, van het begin af aan in de 4e Klasse D. Gevreesde tegenstanders werden achteloos met vijf, zes doelpunten verschil terzijde geschoven. Uiteindelijk werd De Postduiven, in de thuiswedstrijd tegen Cromvliet (8-1), met een straatlengte voorsprong kampioen in de 4e Klasse D. De gehele voorhoede, bestaande uit Fred Smits Schouten, Rinus Sprinkhuijzen en Gerrit de Graaf eindigde hoog in de Haagse topscorerslijst. Andere bekende namen uit dit kampioensteam waren o.a. Dick van der Heide, Bert Hanveld, Anton Lazerom en Nico van der Gaarden (keeper).

Seizoen 1977-1978

>
Het 1e elftal van de zondagafdeling van De Postduiven werd voor het seizoen 1977-1978 ingedeeld in de 3e Klasse A van de KNVB. Het team van trainer Wiek Hermans trof in deze Klasse de volgende tegenstanders: Delfia, DoCos, Hillegom, HMSH, HVV, Laakkwartier, sc Lisse, RKAVV, Teijlingen, TOGB en Van Nispen.


Postduiven 1 seizoen 1977-1978. Staand v.l.n.r. Jan Orie, Gerrit de Graaf, Stuart Smith , Paul Groenewegen, Dick de Boer, Wiek Hermans, Wim van der Eijk en Martin Thoen. Zittend George Smith, Charles van der Gaag, Toon Lazarom, Ton van Koutrik, Theo Vink en Nico van der Gaarden.

De hoofdselectie van De Postduiven kende een uitstekende eerste seizoenshelft in de 3e Klasse A. Nadat men de eerste drie wedstrijden, tegen RKAVV, DoCos en HVV, 1-1 gelijk wist te spelen werd de 4e competitiewedstrijd, thuis tegen Hillegom, in een 3-2 overwinning omgezet en bezette De Postduiven hiermee de 3e plaats op de ranglijst. De weg was natuurlijk nog erg lang maar de Loosduinse ploeg kreeg hierdoor wel een enorme zelfvertrouwen. Dit bleek ook wel want de hierop volgende competitiewedstrijden op rij tegen Delfia (1-2), Teijlingen (2-1), TOGB (0-2) en Laakkwartier (2-1) werden allemaal gewonnen. Met deze geweldige serie had De Postduiven zich op de 2e plaats in de 3e Klasse A genesteld, twee punten achter koploper HVV dat ook nog eens een wedstrijd meer had gespeeld. Op 27 november speelde de mannen van trainer Hermans ietwat teleurstellend thuis gelijk (1-1) tegen Van Nispen en een week later viel helaas de eerste nederlaag te vermelden. Bij sc Lisse ging De Postduiven met maar liefst 4-0 onderuit. Tot aan de winterstop volgde er nog twee wedstrijden. Bij RKAVV werd het 1-1 en in de laatste thuiswedstrijd van 1977 werd DoCos met 2-1 verslagen. Hierdoor was de stand boven in de 3e Klasse A tijdens de winterstop als volgt: 1. HVV 12-19, 2. De Postduiven 12-17, 3. Sc Lisse 12-16 en 4. RKAVV 13-16.
Helaas kon het vlaggenschip van de vereniging deze goede eerste seizoenshelft na de winterstop niet voortzetten! Op 8 januari 1978 verloor men n.l. kansloos met 5-1 bij HMSH en de hierop volgende wedstrijd ging men thuis ten onder (0-2) tegen koploper HVV. Pas op zondag 12 maart wist De Postduiven haar eerste competitiewedstrijd van 1978 te winnen toen in het thuisduel TOGB met 2-1 werd verslagen. Het seizoen ging voor de mannen van trainer Hermans als een nachtkaars uit en men eindigde uiteindelijk met 22 punten uit 22 duels (doelsaldo  24-31) op de zevende plaats van de 3e Klasse A KNVB.

Seizoen 1978-1979

>

De zondag 3e Klasse C van de KNVB was in het seizoen 1978-1979 uit de volgende clubs samengesteld: EDS, Excelsior’20, Fortuna Vlaardingen, Full Speed, HMSH, Martinit, Postalia, De Postduiven, RAVA, Schiedam, SMV en VFC.
De mannen van trainer Wiek Hermans kende een moeizaam seizoen. Op 3 september 1978 begon men de competitie met een 2-1 nederlaag bij EDS. Vervolgens werd er tweemaal achtereen met 1-1 gelijk gespeeld tegen Full Speed en RAVA en weer verloren van VFC (0-1). Het inmiddels op de voorlaatste plaats belandde De Postduiven boekte gelukkig op zondag 1 oktober haar eerste overwinning van het seizoen. In een aantrekkelijk duel tegen het hoog geplaatste Fortuna Vl. scoorde Rinus Sprinkhuizen de enige treffer van de wedstrijd. Een week later volgde er ook nog eens een prachtige 0-3 overwinning bij BMT.
Helaas werden hierna de prestaties weer minder en werd er tot aan de winterstop verloren van HMSH (2-0), Martinit (5-1) en gelijk gespeeld tegen Postalia (1-1) en SMV (3-3). Alleen de wedstrijd tegen Excelsior’20 wisten de Loosduiners nog in winst (2-1) om te zetten waardoor De Postduiven met 8 punten uit 10 wedstrijden op de negende plaats van de 3e Klasse C de winterstop ingingen.

Na een zeer lange winterstop kon men pas op zondag 18 maart beginnen met de tweede competitiehelft. De Postduiven startte het jaar 1979 slecht met nederlagen tegen VFC (2-1) en Fortuna Vl. (3-1). Door deze nederlagen was het team van trainer Hermans inmiddels op de voorlaatste plaats beland met alleen nog Postalia (4 punten) onder zich. Op 1 april, na de 1-0 overwinning op RAVA, konden de Loosduiners weer wat rustiger adem halen. Overigens was wederom Rinus Sprinkhuizen voor De Postduiven in de wedstrijd “the matchwinner”. Vervolgens werd de wedstrijd tegen degradatiekandidaat gelijk gespeeld. Op een bijna kale akker van Postalia bleef het 0-0. Na o.a. nederlagen tegen EDS (2-0), Martinit (1-2) en Full Speed (1-0) verkeerde De Postduiven wederom in hevige degradatienood. Zowel RAVA, Schiedam, EDS en De Postduiven stonden na 20 wedstrijden met 16 punten allemaal op de voorlaatste plaats. Postalia was met 10 punten inmiddels al gedegradeerd.
Op zondag 20 mei stond er in Schiedam de belangrijke wedstrijd Excelsior’20 – De Postduiven op het programma. De Loosduiners behaalden een fantastische 0-4 overwinning door doelpunten van Anton Lazerom, Martin Thoen, Dick de Boer en Bert Haneveld. Dit betekende dat De Postduiven in de laatste competitieronde aan een punt genoeg zou hebben. Op 20 mei (Hemelvaartsdag) moest De Postduiven aantreden tegen Schiedam, dat ook aan een punt genoeg had! Het bleef dus 0-0 en zodoende bleven beide clubs gehandhaafd voor de 3e Klasse.
Kortom, De Postduiven wist van de 22 competitiewedstrijden er 5 te winnen, 9 gelijk te spelen en 8 te verliezen. Met 19 punten, en een doelsaldo van 22 voor en 26 tegen, eindigde men samen met Schiedam en Full Speed op een gedeelde achtste positie. RAVA (18 punten) en Postalia (10 punten) degradeerden naar de 4e Klasse.

>

Seizoen 1979-1980

<

De zondag 3e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1979-1980 uit de volgende clubs samengesteld: Full Speed, HMSH, Naaldwijk, De Postduiven, RFC, Rijswijk, Scheveningen, Sliedrecht, SMV, TONEGIDO, VELO en Vredenburch.

>

Seizoen 1980-1981

<

De zondag 3e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1980-1981 uit de volgende clubs samengesteld: ADO, Delft, DFC, DHZ, EDS, Fluks, HMSH, Naaldwijk, PDK, De Postduiven, VELO en Vredenburch.

>

Seizoen 1981-1982

>

De zondag 3e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1981-1982 uit de volgende clubs samengesteld: Delfia, DFC, DHZ, DSO, EDS, Den Hoorn, HMSH, Oliveo, PDK, De Postduiven, RFC en Schipluiden.

<

Seizoen 1982-1983

>

<

Seizoen 1983-1984

>

<

Seizoen 1984-1985

Op zaterdag 1 september 1984 vierde de Loosduinse voetbalvereniging De Postduiven haar 60-jarig bestaan. Tijdens de receptie had de club niet over aandacht te klagen want praktisch alle bevriende verenigingen uit de Haagse regio hadden hun allerhoogste bestuursleden met bloemen of cadeaus naar de fraaie accommodatie op Madestein “gestuurd”.
Voorzitter Bos van de Haagse Raad voor Sport en Recreatie overhandigde het bestuur van De Postduiven een cadeaubon. Voorzitter Jongbloed van de Haagse Voetbal Bond overhandigde clubvoorzitter Frohling namens de afdeling ‘s-Gravenhage van de KNVB een speciaal bord. Jongbloed vertegenwoordigde ook de KNVB als landelijke bond en had daarvoor uit Zeist de KNVB-vlag met bijbehorende wimpel meegekregen voor de jubilerende club.
Als primeur voor de Haagse voetbalafdeling prikte Jongbloed bij drie leden van De Postduiven, de heren Krieger, Walther en Van Es, de KNVB-waarderingsspeld in brons op.

<

Seizoen 1985-1986

>

De zondag 4e Klasse C van de KNVB was in het seizoen 1985-1986 uit de volgende clubs samengesteld: BEC, Delft, De Flamingo’s, GDA, Hoek van Holland, De Postduiven, RKSVM, Schipluiden, Spoorwijk, VVM, VVP en Wippolder.

<

Seizoen 1986-1987

Het eerste elftal van De Postduiven werd in het seizoen 1986-1987 ingedeeld in de 4e Klasse C met als tegenstanders BEC, BMT, Delft, Haastrecht, Laakkwartier, Schiedam, Spoorwijk, Swift Boys, TEDO, VOC en VVP.

Nieuw bij de A-selectie van trainer Wout Pronk waren Mario Moerland (HDV), Guus van Bodegom (BTC) en Mick Mallander (GONA).
De Postduiven begon sterk aan de competitie met een 4-0 thuisoverwinning op Delft, gevolgd door een 2-2 gelijkspel tegen Laakkwartier en grote overwinningen op Schiedam (0-5) en Swift Boys (6-0). Echter op 28 september werd de eerste nederlaag geleden door in Delft bij BEC met 3-1 te verliezen. Maar het team van Wout Pronk herstelde zich al snel en behaalde de ene overwinning na de andere. Tijdens de winterstop was de stand bovenin de 4e Klasse C als volgt; 01. De Postduiven 14-20, 02. VOC 14-19 en 03. Laakkwartier 14-17.
Er volgde een lange winterstop want pas op 15 maart 1987 kon men gaan aanvangen met de tweede seizoenshelft. De Postduiven kwamen slecht uit deze winterstop want bij Swift Boys werd het 2-2 en thuis werd met 0-2 van BEC verloren.
Op 20 april 1987 (Paasmaandag) boekte het team van Wout Pronk een belangrijke overwinning van 0-2 bij concurrent VOC. Hierdoor was, met nog drie wedstrijden te spelen, de stand bovenin de 4e Klasse C als volgt: 01. De Postduiven 19-26, 02. Haastrecht 19-26 en 03. VOC 19-23. Op de voorlaatste speeldag won De Postduiven met 1-3 bij Spoorwijk en verloor concurrent Haastrecht geheel onverwacht met 2-3 van Delft.
Op zondag 10 mei 1987 was de grote dag. De Postduiven moest thuis aantreden tegen, toevalligerwijs, concurrent Haastrecht en had dus aan een gelijkspel voldoende om de felbegeerde titel in de wacht te slepen. Zo’n duizend toeschouwers waren er getuigen van dat dit ook ging lukken want uiteindelijk werd het 1-1 en barstte het feest los. De Postduiven keerde weer terug op het niveau (3e Klasse KNVB) dat in 1977 werd verlaten.
De succesvolle formatie die dit prachtige kampioenschap binnenhaalde bestond uit: Wout Pronk (trainer), Paul Groenewegen (leider), Harm Ottens (verzorger), J. van Es (grensrechter) en de spelers Joop Beekhuizen, Gerard Bijsterbos, Guus van Bodegom, Chris van Dijk, Gijs Kortekaas, Mario Moerland, John Orie, Jan Pols, Thierry Stanneveld, Fred Thoen, Wout Toet, Dick Tork, Lex Vermeulen, Mick Mallander en Wil Moerland.

>

Seizoen 1987-1988

>

<

Seizoen 1988-1989

>

De zondag 3e Klasse B van de KNVB was voor het seizoen 1988-1989 uit de volgende clubs samengesteld: BTC, Den Hoorn, DSO, DWO, GDS, HBS, Hoek van Holland, LenS, Oliveo, Postduiven, RKDEO en VCS.

>

Seizoen 1989-1990

>

Na afloop van seizoen 1989-1990 degradeerde het eerste elftal van De Postduiven naar de H.V.B. (Haagse Voetbal Bond).

<

Seizoen 1990-1991

>

<

Seizoen 1991-1992

>

In het seizoen 1991-1992 pakte De Postduiven 1 in de allerlaatste wedstrijd van de competitie de titel in de Hoofdklasse A HVB. In deze laatste wedstrijd moest De Postduiven thuis aantreden tegen concurrent Duindorp SV, wat op dat moment één punt voorsprong had. Het team van trainer Miel Hollard moest dus winnen op kampioen te worden. Voor bijna 1000 toeschouwers leek Duindorp SV het kampioenschap eenvoudig binnen te halen want in de 38e minuut van de wedstrijd scoorde men de 0-2. Echter De Postduiven kwamen nog voor rust op 2-2 door doelpunten van Maurice Lunenburg en aanvoerder Chris van Dijk. In de tweede helft bepaalde De Postduiven het gezicht van de thriller maar was het toch Duindorp SV dat in de 68e minuut op een 2-3 voorsprong kwam. Vijf minuten later zette Jerry Stannenveld De Postduiven weer naast Duindorp SV (3-3), en met de moed der wanhoop ging men in het laatste kwartier op jacht naar de winst. Deze moed werd beloond want in blessure-tijd kopte aanvaller Richard Klimp de 4-3 tegen de touwen en werd vervolgens bedolven onder uitzinnige ploeggenoten en supporters. De Postduiven won dus en promoveerde hierdoor rechtstreeks naar de 4e Klasse van de KNVB.

<

Seizoen 1992-1993

<

>

Seizoen 1993-1994

>
De zondag 4e Klasse C van de KNVB was in het seizoen 1993-1994 uit de volgende clubs samengesteld: Celeritas, Cromvliet, Duindorp SV, GDA, Groen Wit’58, HBS, Kranenburg, ODB, De Postduiven, Quick Steps, Scheveningen en WIK.

<

Seizoen 1994-1995

>

De zondag Hoofdklasse B van de HVB was in het seizoen 1994-1995 uit de volgende clubs samengesteld: BMT, DZS (De Zwarte Schapen), Full Speed, Graaf Willem II VAC, HDV, LYRA, Paraat, Postalia, De Postduiven, De Ster, TEDO en VVM.

<

Seizoen 1995-1996

>

<

Seizoen 1996-1997

>

De zondag 4e Klasse D van de KNVB was in het seizoen 1996-1997 uit de volgende clubs samengesteld: BTC, Cromvliet, DZS (De Zwarte Schapen), GDA, GONA, HS Texas DHB, Kranenburg, Laakkwartier, De Postduiven, SOA, SVH en WIK.

<

>

De jaren 2000 t/m 2008

Op nieuwjaarsdag 2000 werd “De Postduif van de Eeuw” bekend gemaakt. Na maanden van stemmen werd uiteindelijk Jan Orie met 140 punten benoemd tot Postduif van de Eeuw. Op de tweede plaats eindigde Zeeg de Bruin met 120 punten en op een gedeelde derde plaats eindigde Thierry Stanneveld en Dick de Boer met 80 punten.

Seizoen 2000-2001

>

De zondag 3e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 2000-2001 uit de volgende clubs samengesteld: Cromvliet, DSO, DWO, GDA, GONA, HBS, HVV, ODB, Postduiven, Quick Steps, VDL en VIOS.

<

Seizoen 2001-2002

>

In het seizoen 2001-2002 werd De Postduiven 1 ingedeeld in de zondag 3e Klasse B van de KNVB. Deze “Haagse poule” bestond dit seizoen verder uit: ADO Den Haag, GDA, GONA, Haagse Hout, HVV, LenS, Quick Steps, Rood Groen ’01, Scheveningen, SOA en VIOS.

<

Seizoen 2002-2003

>
In het seizoen 2002-2003 werd het 1e elftal van de zaterdag-afdeling ingedeeld in de 4e Klasse B. Deze 4e Klasse bestond verder uit; DUNO, DWO, De Zwarte Schapen, GDA, Haagse Hout, HPSV, HS texas DHB, KSD, Quick Steps, Te Werve en Wassenaar.

>

Seizoen 2003-2004

>

Na afloop van het seizoen 2003-2004 kwam er, na een zeer emotionele ledenvergadering, een einde aan de zaterdag-afdeling bij De Postduiven. Deze maatregel kostte de club veel leden en hiermee werd De Postduiven een grote verliezer.

>

Seizoen 2004-2005

>

<

Seizoen 2005-2006

Bij aanvang van seizoen 2005-2006 legde voorzitter Rob Molenkamp zijn functie neer en werd opgevolgd door Paul Groenewegen.

>

<

Begin 2006 sprak het bestuur van Lvv De Postduiven voor het eerst met een andere vereniging (v.v. Texas DZS) voor een eventuele samenwerking / fusie maar de zaterdagafdeling van Texas DZS hield dit tegen. De afgeketste gesprekken met Texas DZS was voor De Postduiven aanleiding om in de eerst volgende ledenvergadering de toekomst van de Loosduinse club te bespreken. Er kwamen drie scenario’s uit de koker rollen en dit waren: 1. De Postduiven zou op haar eigen terrein blijven en dan op zoek gaan naar een voetbalvereniging om mee samen te werken / fuseren. 2. Gewoon doorgaan en als er geen verbetering optreed na het volgende seizoen de stekker er uit te trekken. 3. De Postduiven gaan naar een andere club (complex) toe.
De leden waren meteen vrij duidelijk, optie twee en drie waren niet wenselijk.

Seizoen 2006-2007

Van de ongeveer 200 leden hadden zo’n 50 personen nog steeds niet voldaan aan de contributie van het afgelopen seizoen. Het bestuur van De Postduiven besloot hierdoor over te gaan tot een keiharde sanering in haar ledenbestand want alle leden die nog geen contributie hadden betaald werden aan het begin van dit seizoen afgevoerd van de ledenlijst. Door het afnemende ledenbestand, en ook het teruglopende kader binnen de club, schreef het bestuur van de Lvv De Postduiven voor het seizoen 2006-2007 geen jeugdelftallen meer in bij de KNVB.
Met nog slechts vier seniorenelftallen zag de Loosduinse voetbalvereniging de toekomst steeds benauwder worden en moest de club op zoek naar een samenwerkingspartner.

De zondag 4e Klasse E van de KNVB was in het seizoen 2006-2007 uit de volgende clubs samengesteld: EDS, sv Erasmus, GONA, Hermes DVS, Hoek van Holland, Oranjeplein, De Postduiven, Quintus, RKWIK, Spaland, SVDPW en VDL.

>

Op zondag 22 april 2007 degradeerde het eerste elftal van De Postduiven, na een 7-0 nederlaag bij Hoek van Holland, naar de 5e Klasse van de K.N.V.B. Een week later, op zondag 29 april, sloot het vlaggenschip van De Postduiven de competitie af met een 9-0 thuisnederlaag tegen Quintus.

Het seizoen 2006-2007 was voor Lvv De Postduiven een bijzondere jaargang. Niet omdat het eerste elftal degradeerde uit de zondag 4e Klasse D maar wel omdat het het laatste seizoen was dat de club zelfstandig opereerde. Vanaf het volgende seizoen ging men samenwerken met de voetbalvereniging Oranjeplein en als deze samenwerking zou bevallen zullen de twee clubs het seizoen daarna fuseren.

Seizoen 2007-2008

Zoals eerder vermeld, het bestuur van De Postduiven had in voetbalvereniging Oranjeplein een club gevonden om mee samen te werken. De gesprekken kwamen aan het einde van seizoen 2006-2007 tot stand dankzij twee veteranenteams van beide clubs die toen tegen elkaar voetbalden. De klik was er meteen want ook Oranjeplein was een echte volksclub. Ook de chemie tussen beide besturen was meteen erg goed.

Oranjeplein, dat al noodgedwongen uit het Zuiderpark moest vertrekken, kwam bij De Postduiven inwonen. Beide clubs bleven nog onafhankelijk maar besloten in het seizoen 2007-2008 wel te starten met een gezamenlijke jeugdafdeling. Oranjeplein kwam met 4 jeugdelftallen naar Madestein.

<

Het einde van L.v.v. De Postduiven

Het aantal leden daalde snel bij de Postduiven als gevolg van een leegloop de laatste jaren. In het laatste zelfstandige seizoen 2007-2008 telde De Postduiven nog slechts twee elftallen en moest helaas ook het standaard-elftal halverwege de competitie teruggetrokken worden. Het enig overgebleven elftal werd nog wel kampioen in hun veteranenklasse.
Voetbalvereniging Oranjeplein was voor aanvang van het seizoen 2007-2008 op zoek naar een partnervereniging omdat men moest verdwijnen uit het Zuiderpark. Na een korte voorbereidingstijd werd besloten om m.i.v. 1 juli 2007 op Madestein bij “De Postduiven” in te gaan wonen en als het klikte zou dit gaan leiden tot volledige samenwerking van beide verenigingen in één vereniging.
En zo geschiedde, op 1 juli 2008 werd de fusie een feit en ging de club verder onder de naam Oranjeplein-Postduiven.

Dit krantje van 19 juni 2008 was het laatste uit een reeks van 61 jaar.

 

 

 

 

Palmares Postduiven (zondag)

Kampioenschappen:
1926-1927 3e klasse C HVB
1927-1928 2e klasse D HVB
1928-1929 1e klasse B HVB
1933-1934 1e klasse C HVB
1934-1935 4e klasse A
1952-1953 3e klasse A *
1962-1963 4e klasse B
1969-1970 4e klasse B
1974-1975 4e klasse D
1986-1987 4e klasse C
1991-1992 Hoofdklasse A HVB
1994-1995 Hoofdklasse B HVB
1998-1999 4e klasse C
2003-2004 4e klasse D
* = geen promotie

Andere prestatie’s:

Palmares Postduiven (zaterdag)

Kampioenschappen:
2001-2002 5e klasse B

Andere prestatie’s:

Parade der trainers bij De Postduiven (zondag)

1960-1961 ?
1961-1962 ?
1962-1963 Chris Jans
1963-1964 ?
1964-1965 Frans Kok
1965-1966 ?
1966-1967 ?
1967-1968 Wiek Hermans
1968-1969 Wiek Hermans
1969-1970 Miel Hollard (kampioen 4e klasse)
1970-1971 ?
1971-1972 ?
1972-1973 ?
1973-1974 Theo Kleindijk
1974-1975 Theo Kleindijk
1975-1976 Theo Kleindijk
1976-1977 Jan van den Berg
1977-1978 Wiek Hermans
1978-1979 Wiek Hermans
1979-1980 Jan Villerius
1980-1981 Jan Villerius
1981-1982 Joop Jochems
1982-1983 Theo Kleindijk
1983-1984 Theo Kleindijk
1984-1985 Theo Kleindijk
1985-1986 Wout Pronk
1986-1987 Wout Pronk
1987-1988 Wout Pronk
1988-1989 Wout Pronk
1989-1990 Hans Jung / ?? (a.i.)
1990-1991 Koos Stam
1991-1992 Miel Hollard (kampioen Hoofdklasse HVB)
1992-1993 Miel Hollard
1993-1994 Miel Hollard
1994-1995 Chris Treling
1995-1996 Chris Treling
1996-1997 Chris Treling
1997-1998 Wout Pronk
1998-1999 Toon Meijer
1999-2000 Toon Meijer
2000-2001 Kees Kroon
2001-2002 Kees Kroon
2002-2003 Kees Kroon
2003-2004 John de Bruin
2004-2005 John de Bruin
2005-2006 John de Bruin
2006-2007 Wim Baggerman
2007-2008 Wim Baggerman

Parade der voorzitters bij De Postduiven

1924-1927 Jan Molenaar sr.
1927-1935 W. van Drunen
1935-1937 N. Mooijman
1937-1940 C.J.Berkemeier
1940-1945 J.v.d.Sluis
1945-1955 M. v.d. Hoek
1955-1963 Dhr. Vleezenbeek
1963-1968 Djurre Kappenburg
1968-1969 Ahrend Bey
1969-1976 Jan Schaap
1976-1980 Arie Paulusse
1980-1988 Ab Froling
1988-1990 Koos Vermeulen
1990-2001 Rien Versteegh
2001-2005 Rob Molenkamp
2005-2007 Paul Groenewegen
2007-2008 Sonja Wijnmalen

Terrein in een vallei in de duinen waar nu zeg maar de Laan van Meerdervoort / Ockenburghstraat ligt.

*

* Sportpark Madestein
Madesteinweg 13
2553 EC Den Haag
Tel. 070-3979018
K.N.V.B. code BBGY01Q
(deze gegevens zijn in 2008 opgeheven)

 

Ereleden De Postduiven:

J.M. de Bruin
Marinus de Bruin
Willem Kip
Rinus Hoek
Dirk Lotsy
Cor van der Spek
C. Vogelaar
Cock Lelieveld
Jilles van Koutrik
Bert Bakker
Cor Krieger
Joop van Es
Rien van der Gaag
Aad Walther
Jan Schaap
Rinus Versteegh
Arie van der Tang
Koos Outshoorn

Leden van Verdienste De Postduiven:

Sinds 1952 Marinus van Bree
Sinds 1952 Gerard Mikkers
Sinds 1953 Willem van Beijeren
Sinds 1955 Jan Votel
Sinds ????? Rien (M) Wijnmalen
Sinds 1965 H. van Bree
Sinds 1965 Nico Hameeteman
Sinds ????? Willem Middendorp
sinds 1971 Willem (W.C.) Pauptit
sinds 1971 Daan (D.M.)Thoen
sinds 1970 Jilles van Uffelen
sinds 1976 Nico (N.P.) de Geus
sinds 1979 Cor Paauw-van der Spek
sinds 1988 Ab Fröling
sinds 1988 Ab (A.A.) van der Kruk Sr.
sinds 1988 Jan (J.) van der Spek
sinds 1991 Jo (J.L.) van der Gaag-Flinterman
sinds 1991 Paul (P.D.M.) Groenewegen
sinds 1991 Nol (A.) Vermeulen
sinds 1991 Rina (C. M.) Walther-Winterkamp
sinds 1991 Jan (J.) de Zoete
sinds 1993 Jan (J.A.) van der Hut
sinds 1994 Joop (J.W.) Thoen
sinds 1999 Siem (S.) van Uffelen
sinds 2000 Krijna (K.) van Es
sinds 2004 Bertus (L.B.) Haneveld
sinds 2004 Nico (N.L.) Wessels
sinds 2004 Zweer (Z.) Wijnmalen
sinds 2005 Jan (J.W.F.M.) Groenewegen
sinds 2007 Willem (W.N.) Looije Jr.
sinds 2007 Rob (R.) Molenkamp

“Postduif” van het jaar:

1999-2000 Ahmed El Khabazi
2000-2001 Willem (W.N.) Looije Jr.
2001-2002 Arie van der Tang (ovl)
2002-2003 Rob Molenkamp en Krijna van Es (ovl)
2003-2004 Joop van Es
2004-2005 Lucas van Embden
2005-2006 Emmy Baars

“Postduif van de eeuw”

Jan (J.H.) Orie

Postduif-leden die de oeuvreprijs “Goud Vink” van het jaar van de Gemeente Den Haag hebben ontvangen:

sinds 1993 Joop van Es
sinds 2000 Siem van Uffelen
sinds 2001 Jan Schaap

zijn we nog naar op zoek……