Quick

Den Haag
01-03-1896 - Heden

Hv en cv Quick

Sportpark Nieuw Hanenburg
De Savornin Lohmanlaan 215
Postbus 64611, 2506 CA
2566 BZ Den Haag ZH
Kleur shirt: Marineblauw
Telefoon: 070-3680323
Site: http://voetbal.quick.nl/

20140809_153419 - kopie (2)

Het ontstaan van voetbalvereniging Quick

In 1896 was Den Haag nog een provinciestadje met amper 100.000 inwoners. In Nederland had de trein inmiddels zijn intrede gedaan en in de grote steden was een bescheiden begin gemaakt met de aanleg van een tramnet. Er werd in die tijd al wel gevoetbald. Nederland kende in die tijd al 27 voetbalverenigingen. In Den Haag speelden H.V.V. (1883) en H.B.S. (1894) competitiewedstrijden in de hoogste klasse van de N.V.B.

In Den Haag waren een aantal knapen van ongeveer 14 jaar oud die hun vrije tijd meestal in de duinen doorbrachten. Hun duinclubje noemden ze “Volharding” en ieder lid droeg een klein koperen V-tje als clubinsigne. Enkele namen van deze knapen waren; Thie, Bos, Stok, Freijdanck, Keppler, Nout en Bob Stempels, Wiet van Breemen, Nachenius en Harry Goedhart allen woonachtig in de wijk Duinoord.
De oudste broer van Nout en Bob Stempeld speelde in het eerste elftal van H.B.S. en zodoende werd er thuis vaak over voetbal gesproken. Nout en Bob gingen vaak een wedstrijd van H.B.S. bekijken en raakte zo enthousiast over het voetballen dat ze dit met hun duinmakkertjes bespraken. Voor f.1,50 lukte het de knapen om een oude bal van H.B.S te kopen en men ging voetballen op een stukje land tussen de 3e Obrechtstraat en de Schuytstraat.
Eén van de gebroeders Stempels opperde het plan om een eigen voetbalclub op te richten en op diezelfde avond (1 maart 1896) vond de oprichtingsvergadering plaats in een tramhuisje op de hoek van de Laan van Meerdervoort en Reinkenstraat.
Na diepgaande beraadslagingen werd tot oprichting van een heuse voetbalclub besloten.
In de keuze van de naam Quick bleken de oprichters niet bijster origineel. In Nederland werd in die tijd al gevoetbald door Be Quick uit Groningen (1887), Quick Nijmegen (1888) en Quick Amersfoort (1890).
De keuze van de clubkleuren was echter wel uniek. Het prachtige marineblauw (de kleur van de trouw) en het frisse wit (van het onbezoedeld zijn) wordt op de door Quick gedragen wijze zelfs tot heden ten dage zelden op de Nederlandse voetbalvelden getoond.

Quick van 1897 t/m 1910

Tot 1897 voetbalde Quick op één van de landjes tussen de Obrechtstraat en de Schuytstraat, vlakbij het stationnetje. De eerste officiële wedstrijd van Quick was tegen Swift , uitslag 2-9.
Een verhuizing naar de Maliebaan (nu Malieveld) was noodzakelijk alleen werd de contributie hierdoor wel van 15 cent naar 30 cent verhoogd.
Quick werd in seizoen 1898/1899 en seizoen 1899/1900 kampioen en mocht zodoende het seizoen 1900/1901 toetreden tot de grote voetbalbond de N.V.B.

De gemeente Den Haag verbood op een gegeven moment het voetballen op de Maliebaan omdat dit gedeelte voor militaire doeleinden gebruikt ging worden. Na veel zoeken kwam de club terecht bij reder Pronk die een schitterend gras-gazon bezat bestemd voor het drogen van de visnetten bij de zeesluis van het Ververschingskanaal. Na de eerste wedstrijd moest Quick onmiddellijk weer dit mooie terrein verlaten omdat het gras dermate was afgetrapt dat het ongeschikt werd voor het droge van de netten.
Gelukkig kon de club terecht bij H.B.S. en daar werkte men z’n wedstrijden af.
In het seizoen 1901/1902 ging Quick een fusie aan met de vereniging Gymnasium. Bij de boerderij Hanenburg kon een veld worden gehuurd waarop een clubtent werd gebouwd. Voor de financiering hiervan moest een lening van f.100,= worden afgesloten.

Het eerste elftal in 1902

In 1902 ging de voetbalvereniging Swift, voetballend op een veld achter de boerderij Hanenburg, failliet en het voortvarende Quick nam de boedel over van Swift.
Seizoen 1903/1904 was een schitterend seizoen. Zonder enig puntverlies werd Quick kampioen. Ook de promotiecompetitie werd gewonnen en zodoende zou Quick in de hoogste klasse van Nederland komen te voetballen.`
Seizoen 1904/1905 en 1905/1906 moest Quick een degradatie competitie spelen maar gelukkig beiden keren wist men zich te handhaven in de 1e klasse.
In seizoen 1906/1907 kwam de ommekeer en eindigde Quick op de 5e plaats in de competitie en er werd voor meer dan f.1000,= aan recette’s geïncasseerd.
Als voorbereiding voor het seizoen 1907/1908 werd in de zomer al enthousiast getraind. Collectieve conditietraining en individuele bal-oefeningen maakte van Quick een zeer sterk team.

Door op 22 maart 1908 thuis met 2-0 te winnen van D.F.C. werd het kampioenschap  in de Westelijke 1e Klasse behaald. Met de kampioen van de oostelijke klasse, het Deventerse U.D. werd de strijd aangebonden om het kampioenschap van Nederland. De eerste wedstrijd was op 12 april 1908 in Deventer en eindigde in 1-1. Op 26 april 1908 was de thuiswedstrijd op een bomvol Hanenburg. Deze wedstrijd eindigde in een 3-3 gelijkspel dus volgde er nog een beslissingswedstrijd. Deze beslissingswedstrijd werd gespeeld op 17 mei 1908 op het uitverkochte R.A.P. terrein in Amsterdam. Met schitterend voetbal wist Quick deze wedstrijd met maar liefst 4-1 te winnen door doelpunten van Jops Reeman, Ka Klicks (2x) en Edu Snethlage. Door dit resultaat was Quick op zijn 12 jarige bestaan al kampioen van Nederland.
Het kampioenschap van Nederland had Quick niet alleen aanzien en een handje vol internationals opgeleverd maar ook een schitterende accommodatie ondermeer bestaande uit een overdekte tribune, twee open tribunes en een prachtig clublokaal voor een destijds gigantisch bedrag van 10.000 gulden.
Ook het ledenaantal bleef maar groeien tot maar liefst boven de tweehonderd.
In 1909 werd het symbool van Quick de Haan ontworpen. De Haan werd ontworpen door toenmalig penningmeester van Quick de bekende kunstschilder C.L. de Wild.

Nederlands elftal

In de eerste officiële interland van het Nederlands-elftal was op 30 april 1905 tegen België. Hierin speelden maar liefst 4 ex Quickers mee n.l. Karel Kamperdijk, Reinier Beeuwkes, Willy de Vos en Eddy de Neve.
De eerste echte Quicker die het Oranje shirt mocht aantrekken was rechtsbinnen Henk Muller op 29 april 1906 uit tegen Belgie.
Op 21 december 1907 speelde maar liefst drie Quick spelers (Caius Welcker, Edu Snethlage en Lou Otten) mee in het Nederlands elftal uit tegen Engeland.
De kracht van Quick moge in deze tijd wel blijken want tussen 1907 en 1911 speelde er altijd wel een speler van Quick mee in het Nederlands elftal. Noud Stempels in 1908 (3x), Jops Reeman in 1908 (2x), Wim Groskamp in 1908 (1x) en maar liefst van 1909 t/m 1920 Leo Bosschaart (19x) waren de Quick spelers die voor Oranje mochten uitkomen. De laatste Quick speler die ooit voor het Nederland elftal werd opgeroepen was Arend Schoemaker in 1933.

De jaren 1910 – 1920

In 1910 veroverde Quick de “Zilveren Bal” (de Nederlandse voetbalbeker). In 1911 werd door een 1-0 winst op Haarlem voor de derde maal achter elkaar de Nederlandse voetbalbeker gewonnen.
De jaren hier opvolgend liepen qua resultaten iets moeizamer mede door het vertrek van enkele topspelers naar Indië.  Toen in seizoen 1914/1915 ook nog eens de beste achterhoede spelers die Quick ooit heeft gehad Ka Klicks naar Indië vertrok eindigde Quick op de laatste plaats van de competitie en moest eigenlijk degraderen maar omdat de 1e Wereld Oorlog was uitgebroken was de lopende competitie als noodcompetitie uitgeroepen en daarin was degradatie uitgesloten.
In 1915 wist Quick na een zinderende finale tegen HBS (1-0) voor de vierde keer de Nederlandse beker te winnen.
Op 30 augustus 1917 blies een enorme storm de prachtige staantribune compleet tegen de vlakte, de chaos was enorm. Tot overmaat van ramp kreeg de club het bericht dat er niet meer aan de herbouw begonnen kon worden omdat de gemeente plannen had om het Rode Kruis ziekenhuis op het Quick complex te bouwen zodoende moest de club weer gaan verhuizen. Dit zou overigens nog vier jaar gaan duren.
Voor seizoen 1918/1919 waren de verwachtingen hoog gespannen. De eerste twee thuiswedstrijden tegen Ajax en H.V.V waren volledig uitverkocht. De resultaten vielen echter zwaar tegen en Quick stond bij de laatste wedstrijdronde op de laatste plaats. Op 13 april 1919 speelde Quick de laatste competitiewedstrijd thuis tegen Haarlem voor wederom een uitverkocht huis. Quick speelde z’n beste wedstrijd van het seizoen en door een doelpunt van Guus Heim wist men de wedstrijd te winnen. Nu was men afhankelijk van de wedstrijd tussen U.V.S. en Hercules. U.V.S. deed totaal onverwacht zijn sportieve plicht en wist van Hercules te winnen en zodoende degradeerde Quick niet. Op het Quick terrein was één golvende zee van feestvierders.

De jaren 1920 – 1930

Seizoen 1919/1920 kwam dan toch de terugval en Quick eindigde op de laatste plaats en degradeerde naar de overgangsklasse.
Inmiddels was de bouw van het Rode Kruis Ziekenhuis op het terrein van Quick begonnen en de verhuizing naar Nieuw Hanenburg I was bijna een feit. Het nieuwe terrein lag aan de Savornin Lohmanlaan aan de kant van de Machiel Vrijenhoeklaan. Het terrein was per auto of fiets slecht bereikbaar omdat er een verharde weg ontbrak. Bovendien lag dit terrein op 30 minuten lopen van de bebouwde kom.
Eind 1921 werd de officiële opening van het terrein gedaan door de burgemeester van Den Haag Mr. J.A.N.Patijn.
Seizoen 1920/1921 pakte Quick de draad weer op en deed lang mee voor het kampioenschap. Uiteindelijk kwam men 1 punt te kort voor het kampioenschap. Dat ene punt dat Quick de promotie kostte was volledig te wijten aan een enorme blunder van scheidsrechter Tromp tijdens de uitwedstrijd tegen Feijenoord. Een kogel van Quick speler Arie Schot was een glaszuiver doelpunt maar scheidrechter Tromp bleef voor de protestcommissie volhouden dat de bal langs het doel vloog terwijl de bal dwars door het net was gegaan.
In seizoen 1921/1922 eindigde Quick op de 2e plaats in de competitie waardoor er weer een promotie werd bereikt. Het seizoen 1922/1923 speelde Quick weer niet goed in de Eerste klasse. Pas op de allerlaatste wedstrijddag wist men het 1e klasse schap te behouden door een 4-0 overwinning op het Utrechtse U.V.V. Opvallend dit seizoen was dat na 8 jaar Indie de 39 jarige Lou Otten zijn rentree maakte in de wedstrijd tegen H.V.V.
Vier wedstrijden voor het einde van het seizoen 1923/1924 stond Quick 5 punten voor op hekkensluiter O.D.S. uit Dordrecht maar deze club eindigde alsnog gelijk met Quick zodat er een beslissingswedstrijd volgde. Op het neutrale V.O.C. terrein werd deze wedstrijd met 3-1 door Quick gewonnen zodat de club weer bespaard bleef voor degradatie.
Seizoen 1924/1925 was eigenlijk het einde  van een glorieus tijdperk. Quick moest weer meedoen in de degradatiepoule en de laatste wedstrijd hiervan tegen De Spartaan moest de beslissing brengen. Quick verloor deze wedstrijd en het doek was gevallen en degradeerde.
Zonder de kanjers Leo Bosschart (gestopt), Fred Claasz en Ben Visman (beiden naar Indie) begon Quick het seizoen 1925/1926 in de 2e klasse waar de club bijna 30 jaar in zou blijven voetballen.
De clubsfeer was niet best en toen op 25 november 1925 een orkaan beide overdekte tribunes met de grond gelijk maakte was het aantal vrolijke gezichten op Nieuw Hanenburg op één hand te tellen.
De belangrijkste inkomstenbron, de recettes droogde snel op waardoor de financiële problemen in hoog tempo nijpend werden.
Onder bekwame leiding van voorzitter Jan van Crevel, penningmeester Willem Stutterheim en A.C.voorzitter Barend Verel werden de Quick schulden weggewerkt, de dalende trend in het ledenaantal omgebogen en de sfeer belangrijk verbeterd.

De jaren 1930 – 1940

De snelle uitbreiding van Den Haag ging ook richting zuid-west en vanaf 1930 stond al vast dat de zoveelste verhuizing van Quick onvermijdelijk was.
Begin jaren dertig waren er maar een paar schaarse hoogtepunten. In seizoen 1931-1932 werd het 3e elftal kampioen waarmee bereikt dat voor het eerst in de geschiedenis van Quick 3 elftallen in de KNVB competitie kwamen te spelen. Quick speler Arend Schoemaker werd op 10 december 1933 opgeroepen voor het Nederlandse elftal uit tegen Oostenrijk.
Het was voor het bestuur van Quick zeer moeilijk om in deze crisistijd de uitgaven binnen de begroting te houden en centen over te houden voor de naderende verhuizing. De thuiswedstrijden tegen HVV, waarbij de entreeprijzen werden verdubbeld, werden op Houtrust gespeeld en dit spekte jaarlijks de clubkas met ca. 3000 gulden.
In 1936 was er toch genoeg geld om van het 40 jarige jubileum een waar spektakelfeest te maken. Er was o.a. een erewedstrijd tegen HBS en een historische optocht door Den Haag.

Vol trots tonen v.l.n.r. Kees Wieffering, Barend Verel, Fr. Kuijpers en N.J. de Groot rond 1934 de maquette van het nieuwe terrein van Quick.

Na jarenlang onderhandelen met de gemeente, waarbij vooral de verdiensten van Barend Verel en Joop Ligtvoet dienen te worden gememoreerd, vond op zaterdag 26 september 1936 door wethouder Machiel Vrijenhoek de officiële opening plaats van “Nieuw Hanenburg II”. De clubtent was gebouwd op de plaats waar zich nu de cricketkooien bevinden, het eerste veld was het huidige derde veld met de tribune bij de bosjes.

De opening van Nieuw Hanenburg II op 26 september 1936

In 1937 overleed vadertje Wierstra. Deze populaire terreinknecht trad op 1 februari 1917 in dienst van Quick en viel altijd op door zijn schitterende “Atjeh” kostuum, een prachtig uniform compleet met eretekens.
De voetbalprestaties bleven matig tot slecht. In het seizoen 1938/1939 dreigde zelfs degradatie uit de 2e klasse. De spelers van het eerste elftal werden door het bestuur uitgenodigd en gewezen op de rampspoed als Quick naar de 3e klasse zou degraderen.
Er moest voortaan twee keer per week getraind worden. Door de laatste wedstrijd tegen Gouda met 3-0 te winnen werd een beslissingswedstrijd tegen B.E.C. afgedwongen. Op een bomvol Houtrust werd deze keiharde confrontatie met 3-0 gewonnen en zodoende het verblijf in de 2e klasse veilig gesteld.
Op de Algemene Leden Vergadering op 29 juni 1939 werd voorzitter N.J de Groot benoemd tot erevoorzitter en opgevolgd door Willem Goudriaan.

De jaren 1940 – 1950

Op Quick was er de eerste oorlogsjaren nog niet zo veel van de oorlog te merken.
Quick 1 presteerde in seizoen 1940/1941 uitstekend en eindigde na U.V.S. op een tweede plaats.
Op 14 november 1942 kwamen plotseling twee ambtenaren van de Evacuatiedienst op bezoek met de mededeling dat Quick Nieuw Hanenburg moest verlaten onder achterlating van alle opstallen. Een tankgracht” als onderdeel van de Atlantikwall door het prachtige Quick terrein komen en zodoende heeft de club maar 6 jaar kunnen genieten van het prachtige en eigen unieke complex. Dankbaar maakte Quick gebruik van het aanbod van HBS en ADO om bij deze clubs de competitiewedstrijden te spelen. Het eerste elftal speelde bij HBS op Houtrust en alle andere elftal bij ADO in het Zuiderpark.
Seizoen 1943-1944 was een succesvol seizoen. Aanvoerder Arend Schoemaker en trainer Jan Heyliggers vormde de basis voor een succesvol seizoen en Quick 1 werd eindelijk weer eens kampioen. De promotiewedstrijden daarna werden helaas verloren van H.V.V. Seizoen 1944-1945 lag de competitie stil.
Quick leden die de club ontvielen tijdens de oorlog waren John Bekink, Piet Brederode, Frits Heijligers, Hans Hovius, Victor Makatita, Henk Minderman, Ad van Seventer, Han Sinke, Paul Weber en Marinus Westerbeek.
De eerste gang na de oorlog naar het complex van Quick was deprimerend. Afgezien van de fundamenten van het clubgebouw was er van het ooit schitterende Nieuw Hanenburg II niets meer over.
Het eerste elftal mocht zijn wedstrijden bij ADO in het Zuiderpark spelen terwijl de lagere elftallen en de jeugd bij Westerkwartier, LenS en Ockenburgh werden ondergebracht.
Nadat het troosteloze Nieuw Hanenburg II “mijnenvrij” was gemaakt bleek dat de club op hetzelfde terrein mocht blijven en maar liefst vier velden van de gemeente kreeg toebedeeld. Op 4 april 1946 ging de eerste spade in de grond en gingen de restauratiewerkzaamheden beginnen. In 1947 werd Nieuw Hanenburg opnieuw geopend maar dat was weer van korte duur. Door al het puin wat werd gebruikt om de tankgracht te dichten en de zeer lange en droge zomer groeide het gras niet. De velden waren bruin van kleur en absoluut voetbalongeschikt. Dit allemaal zou tot de zomer van 1950 duren. De prestaties van Quick 1 waren zeer matig en men moest elk seizoen vechten voor het behoud van de 2e klasse.

Seizoen 1949-1950

>

In het seizoen 1949-1950 was de zondag 2e Klasse B in District West 2 uit de volgende clubs samengesteld: Coal, DHC, Emma, Excelsior, Fortuna, Gouda, HVV, Quick, RFC en Sliedrecht.

<

De jaren 1950 – 1960

In de zomer van 1950 waren alle velden uiteindelijk klaar en de Quick leden keerden terug naar Nieuw Hanenburg, Quick was weer thuis!! Met de officiële opening van de tribune op 14 oktober 1950 kwam eindelijk een langdurige periode van ellende achter de rug. De Quickers waren trots op het nieuwe terreinencomplex met de unieke overdekte zittribune.
De supporters, die Quick jarenlang de thuiswedstrijden op Houtrust hadden zien spelen, wisten de weg naar Nieuw Hanenburg weer te vinden. Op 26 november 1950 speelde Quick 1 voor maar liefst 11.000 toeschouwers zijn eerste thuiswedstrijd tegen Scheveningen.
In de competitie ging het ook weer goed met Quick. Bijna het hele seizoen stond men bovenaan maar uiteindelijk ging toch E.B.O.H. met het kampioenschap er vandoor.
De introductie in september 1954 van het betaalde voetbal in Nederland werd door Quick principieel verafschuwd. Door die introductie van het betaalde voetbal volgde aan het einde van het seizoen 1954/1955 een herstructurering van de amateurcompetitie. Dat een derde plaats ook promotiegevolgen zou hebben gaf Quick de vereiste inspiratie, Quick promoveerde voor het eerst in 30 jaar weer naar het allerhoogste niveau.

Quick – HVV op 21 maart 1954 voor volle tribunes. Op de foto de HVV-ers Fred Naudin ten Cate, Piet van Heeswijk en Dick Abarbanel en de Quick-ers Herman van Veen en Thijs Duran

In seizoen 1956/1957 wist Quick zich maar ternauwernood te handhaven in de Eerste Klasse. Wel werd dit seizoen de Zilveren Bal gewonnen.
Op de A.L.V. van 28 februari 1958 kwam het voorstel om de tijdelijke houten clubtent te laten vervangen voor een echt clubgebouw. De door architect J.F.Heyligers jr getoonde bouwtekening brachten de leden razend enthousiast en exact 9 maanden na de lancering van het idee werd het nieuwe clubgebouw op 29 november 1958 geopend. In seizoen 1958/1959 ging het niet goed met het eerste, tweede en derde elftal van Quick. Oud Quick 1 spelers die al in de veteranen speelden werden terug gehaald en zo werd de degradatie ontlopen.

De jaren 1960 – 1970

In seizoen 1960/1961 eindigde Quick op de voorlaatste plaats waardoor degradatie werd voorkomen. Ook seizoen 1961/1962, gekenmerkt door een langdurige en strenge winter, verliep niet voorspoedig. Op de allerlaatste wedstrijddag werd op wederom een bomvol Nieuw Hanenburg Laakkwartier met 3-0 verslagen. In seizoen 1962/1963 viel dan toch uiteindelijk het doek voor Quick in de hoogste klasse en gegradeerde naar de 2e klasse.
Seizoen 1963/1964 eindigde Quick op de 5e plaats in die 2e klasse. Opvallend feit in dit seizoen was dat er op 20 oktober 1963 na maar liefst 40 jaar weer eens een competitiewedstrijd tegen HBS plaats vond.  Seizoen 1964/1965 stond Quick samen met Gouda bovenaan echter de laatste twee wedstrijden werden verloren zodat Gouda kampioen werd. Het volgende seizoen 1965/1966 zou Quick degraderen en dit betekende dat de club in 4 seizoen was afgedwaald van de 1e naar de 3e klasse KNVB. In seizoen 1966/1967 werd Quick weer kampioen en promoveerde zo weer naar de 2e klasse waar uit men seizoen 1967/1968 weer degradeerde. De club zou vanaf dit seizoen maar liefst  17 jaar lang aaneen gesloten in de 3e Klasse uitkomen.

De jaren 1970 – 1980

Op 9 maart 1970 stond er op de agenda van de Algemene Leden Vergadering de naamsverandering van H.V.V. Quick naar H.V.& C.V.Quick maar de vereiste 2/3 meerderheid werd niet gehaald.
Op 1 maart 1971 bestond Quick 75 jaar en dit werd groots gevierd in het Scheveningse Kurhaus. Een jeugdige profcabaretier, ene Paul van Vliet, was ingehuurd en hij gaf een indrukwekkende voorstelling aan meer dan 1000 Quickers.
Begin jaren zeventig wordt de maatschappij ook harder en grover. Het gezag stond der discussie en bij het bestuur van Quick wordt om meer wijsheid en incasseringsvermogen gevraagd. Er wordt een strenge ballotagecommissie bij Quick gekozen die discipline hoog in het vaandel had staan.
Op 28 augustus 1972 wordt nu wel op de Algemene Leden Vergadering met meerderheid voor de naam H.V& C.V.Quick gekozen dus de club ging vanaf dit jaar verder onder de naam Haagse Voetbal en Cricket Vereniging Quick.
Hoewel de prestatiesport bij Quick hoog in het vaandel stond onderschrijft een vergadering dat Quick geen spelers zal betalen en geen spelers bij andere club zullen worden geronseld.
In seizoen 1972-1973 wordt er bij de jeugd zeer bewust voor selectie elftallen gekozen waardoor het hoogste A elftal klinkend kampioen werd. Over de prestaties van Quick 1 valt er in de jaren zeventig bijzonder weinig spectaculairs te melden.

Seizoen 1980-1981

>

Hoewel 85 jaar geen officieel jubileum is viert Quick op 9 mei 1981 toch een daverend feest in het Congresgebouw.

Seizoen 1981-1982

>

In seizoen 1981-1982 zit Quick 1 weer eindelijk in de lift! Onder trainer Jan van de Akker eindigt Quick achter ADO op de 2e plaats. Zowel het derde als het vierde elftal werden kampioen en keerden daarmee terug in de KNVB.
Op 11 april 1982 levert een felle brand in de keuken een schadepost van maar liefst 150.000 gulden op.

Seizoen 1982-1983

>

In het seizoen 1982-1983 was de zondag 3e Klasse A van de KNVB uit de volgende clubs samengesteld: Celeritas, HBS, HMSH, HVV, LFC, Quick, RKAVV, Rijswijk, TONEGIDO, UDO, Vredenburch en VVSB.

<

Seizoen 1983-1984

>

De start van seizoen 1983-1984 begon voor Quick 1 niet best maar geleidelijk volgde er herstel en kroop het elftal naar de bovenste regionen. Het elftal wordt ook bij uitwedstrijden gesteund door een grote schare supporters. Op de voorlaatste wedstrijddag op 6 mei 1984 werd Quick kampioen na een 2-1 overwinning op VVSB. Na 17 jaar 3e Klasse frustratie promoveert het vlaggenschip eindelijk weer naar de 2e Klasse.

Seizoen 1984-1985

>

De zondag 2e Klasse A van de KNVB was in het seizoen 1984-1985 uit de volgende clubs samengesteld: Alphense Boys, Blauw Zwart, Gouda, GSV, HMSH, LenS, Olympia, Quick (H), RKAVV, SJC, Verburch, VIOS en Westlandia.
O.l.v. trainer Ferrie Nijhuis debuteerde Quick uitstekend dit seizoen in de 2e Klasse van de KNVB. Van de 24 competitiewedstrijden werden er 10 in winst omgezet, 11 gelijk gespeeld en slechts driemaal werd er verloren. Met 31 punten, en de doelcijfers 43 voor en 27 tegen, eindigde Quick op een keurige derde plaats in de eindrangschikking van de 2e Klasse A. Dit waren slechts 3 punten minder dan kampioen Blauw Zwart.

In 1986 gaat het 90 jarige jubileumjaar in. Veel Haagse clubs zijn in deze periode in verval en krijgen steeds minder leden. Bij Quick was dit echter niet het geval. De club had in 1986 maar liefst 16 seniorenelftallen, 26 jeugdteams en 2 dameselftallen.
Op 7 juni 1986 vieren jong en oud het 90 jarige jubileum van Quick in een bomvol Congresgebouw.
Op 19 augustus 1986 volgde nog een jubileumwedstrijd tegen Feijenoord 1. Voor 3000 toeschouwers wist Feijenoord nog enigszins geflatteerd met 5-1 te winnen.
In seizoen 1986-1987 bakten Quick 1 er niet veel van en wist het elftal zich pas aan het eind van het seizoen zich “veilig”te spelen.
Seizoen 1987-1988 was weer een allerbelabberdst seizoen voor Quick 1. Halverwege het seizoen gooide trainer Rob van Zutphen na 5 jaar de handoek in de ring en vetrok.
Seizoen 1988-1989 leverden Theo Bakker en Henk de Kler een unieke prestatie met Quick 2. Met een mix van jong en oud werd dit elftal eerst kampioen in de  reserve 1e klasse van de KNVB, vervolgens algeheel zondag kampioen van 2e elftallen en vervolgens algeheel kampioen van Nederland.

Seizoen 1989-1990

>

De zondag 2e Klasse A van de KNVB was in het seizoen 1989-1990 uit de volgende clubs samengesteld: Blauw Zwart,De Musschen, Oliveo, Overmaas, Quick (H), Rijswijk, Roodenburg, Spartaan’20, TONEGIDO, VELO, Verburch en VUC.
O.l.v. trainer Cees Tempelaar draaide het vlaggenschip van Quick een redelijk constant seizoen. Van de 22 competitiewedstrijden werden er 8 in winst omgezet, 6 gelijk gespeeld en achtmaal werd er verloren. Met 22 punten, en de doelcijfers 37 voor en 30 tegen, eindigde Quick dan ook keurig in de middenmoot op de zesde plaats in de eindrangschikking van de 2e Klasse A.

<

Seizoen 1990-1991

In de seizoenen 1989-1990 en 1990-1991 speelde Quick o.l.v. nieuwe trainer Cees Tempelaar geen rol van betekenis in de competitie.

>

Seizoen 1991-1992

>

De zondag 2e Klasse A van de KNVB District West II was in het seizoen 1991-1992 uit de volgende clubs samengesteld: ADO, Blauw Zwart, Hermes DVS, Oliveo, Olympia, Quick, RKAVV, Roodenburg, VCS, VELO, Verburch en VIOS.

In dit seizoen werd Rob van Zutphen toegevoegd aan de technische staf. Na een veel belovende start van de competitie waar Quick voor een aanvallende strategie a la het systeem van Ajax in deze periode koos haakte de club pas aan het einde van de competitie af voor het kampioenschap. Uit de uiteindelijke 22 competitiewedstrijden werden in totaal 23 behaald en was het doelsaldo 50 voor en 28 tegen. Hiermee eindigde Quick op vijfde positie van de ranglijst van de 2e Klasse A.

>

Seizoen 1992-1993

>

De A-selectie van Quick was voor het seizoen 1992-1993 als volgt samengesteld: Andre Hoogstad (keeper), Hans Verkaart, Fischer, Rob Teeuwisse, Ferry van Heusden, Sacha de Most van Speijk, Albert Spaans, Wijnand Bakker, Onck, Jos Vercauteren, Alex Rambaldo, Dave Jongejan en Erik de Jonge.

De indeling van het amateurvoetbal voor de regioclubs in district West II seizoen 1992-1993 in de zondag 2e Klasse A zag er als volgt uit: DVS, Foreholte, Fortuna Vlaardingen, Gouda, Hermes DVS, HMSH, Oliveo, Quick, RKAVV, Roodenburg, VELO en VIOS.

Het team van trainer Cees Tempelaar werd al voor aanvang van de competitie bestempeld  als de gedoodverfde kampioen van de 2e Klasse A maar dit liep aan het begin van de competitie toch wel even heel anders. Quick opende de competitie in Pijnacker met een 2-2 gelijkspel bij Oliveo en vervolgens werden VELO (5-2) en Foreholte (0-3) verslagen. Op zondag 27 september liepen de mannen van trainer Tempelaar tegen hun eerste nederlaag aan. In de derby thuis tegen VIOS werd het 2-3. Een week later leed Quick wederom een (onnodige) nederlaag toen er bij Fortuna Vlaardingen met 2-0 werd verloren. Door deze slechte serie verloor Quick terrein op de koplopers van de 2e Klasse A. Trainer Tempelaar raakte echter niet in paniek en Quick ging door met zijn aanvallende (3-4-3) systeem en pakte vervolgens de ene na de andere overwinning. Opvallende man aan Quick-zijde was spits Dave Jongejan die na 7 competitiewedstrijden al 11 doelpunten voor zijn rekening had genomen. Na de 2-5 overwinning (3x Dave Jongejan en 2x Jos Vercauteren) bij Westlandia veroverde Quick voor het eerst dit seizoen de koppositie van de 2e Klasse A.
Het was ongekend spannend aan kop van de 2e Klasse A, zeker na het 2-2 gelijke spel thuis tegen Hermes DVS en de 5-3 nederlaag van Quick bij RKAVV. Na de tiende speelronde was de stand nu als volgt: 1. HMSH 9-13, 2. RKAVV 9-12, 3. VIOS 9-12, 4. Quick 10-12, 5. Hermes DVS 10-12 en 6. VELO 10-11. Van de drie wedstrijden tot aan de winterstop wist Quick er twee te winnen en een gelijk te spelen zodat de formatie van trainer Tempelaar met 17 punten uit 13 duels op een tweede positie, achter VIOS (18 punten), de winterstop inging.

Quick kwam uitstekend uit de winterstop door Foreholte met 3-0 te verslaan. Op zondag 31 januari 1993 stond de kraker VIOS-Quick op het programma. In een ronduit aantrekkelijke wedstrijd gaf Quick VIOS vooral les in doelmatigheid en won uiteindelijk met 2-5. Een week later kwam Quick “los” van de concurrentie want door een 3-1 zege op Fortuna Vlaardingen waren de “Haantjes” nu met 23 punten alleen koploper van de 2e Klasse A, gevolgd door HMSH (22 punten). Overigens was in deze wedstrijd het super-duo Dave Jongejan en Jos Vercauteren wederom verantwoordelijk voor de winst. Met een gemiddelde van twee doelpunten per wedstrijd had Jongejan zijn seizoentotaal al opgeschroefd naar maar liefst 24 treffers.
Quick gaf de koppositie niet meer uit handen, sterker nog, na overwinningen op o.a. Gouda (1-5), Westlandia (1-0), Hermes DVS (1-4) werd de voorsprong op de nog enige concurrent HMSH alleen maar uitgebouwd.

Op 18 april 1993 was het dan zover, Quick kon thuis tegen RKAVV kampioen worden. In de stromende regen werd RKAVV met maar liefst 5-1 verslagen. Nog nooit eerder was Quick 1 op eigen terrein kampioen geworden en dit werd dus gevierd ook!

Wie heeft er aub voor ons de kampioensfoto van Quick van dit seizoen zodat wij hem hier kunnen plaatsen!

Seizoen 1993-1994

>

Handhaven in de 1e klasse KNVB was het parool voor seizoen 1993-1994. De start was zeer slecht. Omdat er in deze periode maar liefst 3 clubs uit die 1e klasse degradeerde zag het er naar uit dat Quick na een verblijf van één seizoen weer zou degraderen naar de 2e klasse. Na echter een fantastische eindsprint wist Quick zich op de laatste wedstrijddag toch te handhaven in deze 1e Klasse.

Seizoen 1994-1995

>

De indeling van het amateurvoetbal voor de regioclubs in district West II seizoen 1994-1995 in de zondag 1e Klasse B zag er als volgt uit: Argon, DCV, EBOH, Elinkwijk, Feyenoord (AV), HMSH, Nieuwenhoorn, Quick (H), Unitas, VCS, VELO en Zwijndrecht.

In dit seizoen was trainer Boudewijn de Geer opvolger geworden van Cees Tempelaar en Quicks verblijf in de 1e Klasse werd geprolongeerd. Hoogtepunt dit seizoen was de 2-1 overwinning tegen de vriendschappelijke wedstrijd thuis tegen Feijenoord en het bereiken van de finale van de Haagsche Courant Cup die helaas werd verloren tegen ADO.

Seizoen 1995-1996

De indeling van de zondag 1e Klasse B KNVB zag er in het seizoen 1995-1996 als volgt uit: Aalsmeer, Alphense Boys, Hekelingen, HMSH, Neptunus, Nieuwenhoorn, Quick, Unitas, UVS, VCS, VELO en VIOS.

Quick behaalde in de eerste vier wedstrijden 5 punten. Dit deden overigens ook vijf andere elftallen in de 1e Klasse B, waardoor er een grote middenmoot was ontstaan. Toen Quick in de vijfde competitieronde Unitas met een 5-1 nederlaag naar huis stuurde klommen de mannen van trainer Cees Tempelaar naar de tweede positie van de ranglijst. Quick leek zich te gaan mengen in een kampioenstrijd met VCS maar na nederlagen tegen Neptunus (4-3), VCS (1-3) en Aalsmeer (3-1) zakte men een aantal plaatsen op de ranglijst.
Quick ging uiteindelijk, met 17 punten uit 12 wedstrijden, op een vierde positie de winterstop in.

Vervolgens trad Koning Winter aan in Nederland en kon er gedurende twee maanden niet gevoetbald worden. Pas op zondag 3 maart 1996 kwam Quick in competitieverband weer in actie en won met 0-2 bij Unitas. De lange winterstop had Quick echter toch niet echt goed gedaan want na de overwinning op Unitas kwam er een verval met een 3-1 nederlaag bij Hekelingen en gelijke spelen tegen VIOS (1-1), UVS (1-1) en Nieuwenhoorn (2-2). Toch kwam na deze mindere periode bij Quick het zelfvertrouwen weer terug en volgde de ene na de andere overwinning. Op de allerlaatste wedstrijddag behaalde het 100-jarige Quick toen nog een succesje door zich via een 2-1 zege op Aalsmeer, en de nederlagen van VIOS en VELO, als beste in de eindstand (achter kampioen VCS, UVS en Neptunus)alsnog te plaatsen voor de nacompetitie.

Van de 22 competitiewedstrijden wist Quick 9 wedstrijden te winnen, 5 gelijk te spelen en 8 te verliezen. Met 32 punten, en de doelcijfers 46-39, eindigde Quick dus zoals gezegd op de vierde plaats van de zondag 1e Klasse B. Quick kreeg dus nog een mogelijkheid om via de nacompetitie te promoveren naar de Hoofdklasse maar maakte daar geen gebruik van.

Quick 100 jarige jubileum

Op donderdagavond 29 februari 1996 begon de stijlvolle opening van het 100 jarige jubileumjaar van Quick.
In een schitterende versierde feesttent ging een recordaantal, veelal met prachtige jubileumdas uitgeruste, Quickers gezamenlijk dineren. Hoogtepunt van deze avond was de benoeming tot Ere-lid Henk Holtmans en Arie van Eck.
Op vrijdag 1 maart 1996 volgde er onder ceremoniemeester Fred Racké een druk bezochte receptie. Wethouder Luyten bood de Ere-penning van de stad Den Haag aan.
Op zaterdag 25 mei 1996 werden alle Haagsche Courant en dames en jeugdfinales op Nieuw Hanenburg gehouden. Voor maar liefst 5000 toeschouwers zag men SVV Scheveningen van RVC winnen. Er was een hulde aan Hans Beindorff, Henk Holtmans, Cees Orré en hun mannen voor de perfectie organisatie van die dag.
OP zaterdag 29 juni 1996 werd een feestdiner gehouden in een tot Quick tempel omgebouwde Atrium stadhuis, een unieke sfeer met meer dan 1000 Quick leden gezamenlijk aan het dineren.
In augustus 1996 volgde er nog een jubileumtoernooi met Oud Internationals en de Oude Haagse Glorie.
Ook speelt Jos Vercauteren dan zijn afscheidswedstrijd voor het eerste elftal met een jubileumwedstrijd tegen Sheffield Wednesday. Jos speelde maar liefst 346 wedstrijden in Quick 1 en is hiermee tot opheden de recordhouder van de vereniging. Rob Teeuwisse (340), Leo Bosschart (306), Tonnie Smits (306), Albert Spaans (304) en Jan ten Hoopen speelden ook meer dan 300 wedstrijden voor Quick 1.

Seizoen 1996-1997

>

De zondag 1e Klasse B van de KNVB was voor het seizoen 1996-1997 als volgt samengesteld: ADO Den Haag, Alphense Boys, KBV, Neptunus, Quick, RVC, SMC, Unitas, VELO, VIOS, Wilhelmus en ZFC.

De mannen van trainer Boudewijn de Geer kende en vrij anoniem seizoen. Van de 22 competitiewedstrijden werden er 8 gewonnen, 7 gelijk gespeeld en 7 verloren. Met 31 punten, en de doelcijfers 39-42, eindigde Quick dan ook keurig in de middenmoot op de zevende positie van de 1e Klasse B.

<

Seizoen 1997-1998

>

De zondag 1e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1997-1998 uit de volgende clubs samengesteld: Blauw Zwart, Lugdunum, Nieuwenhoorn, Nijenrodes, sv Osdorp, Papendrecht, Quick, SMC, Unitas, VELO, VIOS en Wilhelmus.

<

Seizoen 1998-1999

>

Het eerste elftal van Quick kwam in seizoen 1998-1999 uit in de zondag 1e Klasse B van de KNVB en ontmoette daarin: ADO Den Haag, sc Gastel, HMSH, Leonidas, Lugdunum, Neptunus, Nieuwenhoorn, Papendrecht, SVV/SMC, VCS en Wilhelmus.

In seizoen 1998-1999 werd er na het behalen van een periodetitel promotiewedstrijden gespeeld. Na het nemen van strafschoppen wist Quick 1 te promoveren naar de Hoofdklasse KNVB.

<

Seizoen 1999-2000

>

De zondag Hoofdklasse A van de KNVB was in het seizoen 1999-2000 uit de volgende clubs samengesteld: ADO’20, AFC’34, Argon, Elinkwijk, sc Feijenoord, FC Hilversum, Holland, Hollandia, Nieuwenhoorn, Quick, S.O.Soest, Sporting Flevoland, TONEGIDO en UVS.

In seizoen 1999-2000 volgde er echter weer degradatie naar de 1e Klasse KNVB

Seizoen 2000-2001

>

De zondag 1e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 2000-2001 uit de volgende clubs samengesteld: DHC, DCV, Feyenoord (am), Halsteren, HMSH, Kranenburg, Leonidas, De Meern, Quick(H), VVSB, Westlandia en Wilhelmus.

<

Seizoen 2001-2002

>

In seizoen 2001-2002 volgde er degradatie naar de 2e Klasse KNVB

<

Seizoen 2002-2003

>

In seizoen 2002-2003 volgde er degradatie naar de 3e Klasse KNVB

<

Seizoen 2003-2004

>

In seizoen 2003-2004 werd Quick 1 kampioen in de 3e Klasse C en promoveerde weer naar de 2e Klasse onder leiding van nieuwe trainer Frans Danen

<

Seizoen 2004-2005

Op 5 september 2004 volgde er een spectaculaire opening van het geheel gerenoveerde en verruimde tribunecomplex. Voorzitter Erik van Vliet komt per parachute uit de hemel vallen en overhandigt de sleutel aan wethouder W.J.Stolte die de officiële opening verricht.

De in 2004 gerenoveerde overdekte tribune en de in de zomer van 2008 aangelegde kunstgrasmat.

Seizoen 2005-2006

>

<

Seizoen 2006-2007

>

<

Seizoen 2007-2008

>

<

Seizoen 2008-2009

In seizoen 2008-2009 won Quick de eerste periode in de 2e Klasse C en plaatste zich zodoende voor de nacompetitie. Lang stond de club bovenaan in die 2e Klasse maar Alphense Boys ging er met de titel vandoor en Quick eindigde op een tweede positie.
Op zondag 24 mei 2009 promoveerde Quick 1 naar de 1e Klasse door de finale van de nacompetitie met 2-1 te winnen van HVV.
Op een afgeladen (meer dan 3000 toeschouwers) en zonovergoten Houtrust (neutraal terrein) kwam de ploeg van Frans Danen al snel met 1-0 achter. Vlak voor rust werd het verdiend gelijk door wel een eigendoelpunt van HVV-er Oliver Zwolsman.
In de 81e minuut leek de wedstrijd gespeeld toen Quick speler Sijbren Bartlema zijn tweede gele van scheidsrechter van Meeuwenoord ontving. Toch maakte Quick speler Chris Goedschalk in de 88e minuut de winnende treffer. De ontlading bij alles en iedereen van Quick was enorm, de club promoveerde naar de 1e Klasse.
Opstelling Quick in deze promotiewedstrijd was als volgt; van Kasteren, Ampong, Mbambi, Goedschalk, Bartlema, de Brito, Oosterwijk (Hynes), Buikema, Jungschlager (Rooda) (Smits), de Gelder en Steemers.

Seizoen 2009-2010

Het eerste elftal van promovendus Quick werd in seizoen 2009-2010 ingedeeld in de 1e Klasse B met als tegenstanders DHC, Nieuwenhoorn, VUC, Leonidas, Neptunus, Alphense Boys, HVV, JHR, TOGB, SJC en RKAVV.
Door de vorming van de Topklasse komen er in het seizoen 2010-2011 extra plaatsen vrij in de Hoofdklasse. Dit betekende dus dat in dit voetbalseizoen 2009-2010 een verzwaarde promotie regeling gold in de 1e Klasse B.

Later hier meer over het seizoen 2009-2010…….

De selectie van Quick ging in de eerste week van 2010 op trainingskamp naar Mombasa in Kenia. Het initiatief was afkomstig van hoofdsponsor Verkaart Groep, dat daar onder de naam Verkaart Development Team projecten had opzet ten behoeve van de Keniaanse kinderen. Op zondag 3 januari zette het gezelschap vanaf Schiphol koers naar Mombasa. Het toestel landde rond een uur of één ’s nachts op de luchthaven in Kenia, waarna de Quick-selectie van trainer Frans Danen het Diani Reef Beach Resort opzocht.
De maandag was voor ontspanning en een training laat in de middag. Op dinsdag werd de gehele dag een bezoek gebracht aan projecten van hoofdsponsor Verkaart. Op woensdag werd een bezoek gebracht aan Mombasa, waarna er later in de middag weer een training op het programma stond. Op donderdag en vrijdag wachtte de groep een safari. ’s Morgens vroeg werd vanaf het Resort vertrokken en was er ‘s middag een rondrit door het park ‘Big Five’. Het verblijf van donderdag op vrijdag was ook in het Safaripark. Op vrijdagochtend was er dan weer een rondrit door het enorme safaripark en in de middag werd weer terug gereden naar het Resort.
Op zaterdag 9 januari stonden er twee trainingen gepland en ook op de zondagmorgen werd nog een training afgewerkt. In de middag gaf het programma aan snorkelen tussen de koraalriffen. Laat in de avond moest het Quick-gezelschap zich weer melden op het vliegveld voor de terugreis. Op maandag 11 januari om kwart over elf kwamen de ‘Haantjes’ terug op Schiphol.
>

Seizoen 2011-2012

Bij aanvang van het seizoen 2011-2012 konden de leden van Quick in het vervolg zonder contant geld betalen voor de consumpties in het clubgebouw. Men kon n.l. gebruik maken van de Quick Clubcard. Dit nieuwe betaalsysteem was in de plaats gekomen van het ‘BAMmetje’, het eerdere betaalmiddel bij Quick.

De afgelopen jaren was er door een grote groep Quickers intensief gewerkt om de plannen voor de nieuwbouw te verwezenlijken. Naast de bouwcommissie die ervoor had gezorgd dat er een prachtig ontwerp lag, was er een grote inspanning geleverd om de financiering veilig te stellen. De financiële steun van de leden die ruim 1,5 miljoen bij elkaar hadden gebracht en de vernieuwende insteek om het clubgebouw een multifunctioneel karakter te geven, had zowel de gemeente als een aantal fondsen overtuigd om dit bijzondere project financieel te ondersteunen.
Maandag 28 november 2011 beloofde dan ook een historische avond te gaan worden voor de hele vereniging Quick. In de aanwezigheid van ruim 120 leden lag het bestuur van Quick onder leiding van Kees Ekelmans haar plannen voor de nieuwbouw van het clubgebouw van de toekomst aan haar leden voor. Aan het eind van de avond besloten de leden unaniem om deze nieuwbouwplannen te steunen en kan 28 november 2011 worden bijgeschreven als een zeer bijzonder moment in de 115 jarige historie van Quick.
Als vereniging ging Quick in 2012 een hele spannende periode tegemoet. Op 5 maart ging de opbouw van de tijdelijke huisvesting van start en op 12 maart werd het ontruimen en verhuizen van de inboedel uit het bestaande clubgebouw in gang gezet. Op dinsdag 24 april 2012 werd begonnen met de sloop van het 50 jaar oude clubgebouw van HV&CV Quick. Op maandag 21 mei 2012 werd de eerste paal van het clubhuis van de toekomst geslagen door wethouder Karsten Klein. Dit deed de wethouder samen met Kasimir Rispens, jeugdlid van Quick en degene die twee jaar geleden op eigen initiatief  36 euro inzamelde tijdens Koninginnedag voor “zijn nieuwe clubhuis”. Wethouder Klein overhandigde namens de Gemeente H.V. & S.V. Quick hierbij nog een cheque van een half miljoen euro voor de realisatie van het nieuwe buurthuis van de toekomst.

>

>
Het eerste elftal van Quick werd dit seizoen wederom ingedeeld in de 1e Klasse B, ditmaal samen met ADO Den Haag, SJC, Boshuizen, Pancratius, Schiebroek, VUC, Papendrecht, Nieuwerkerk, UVS, Excelsior’20, GDA, HVV en VELO.
De A-selectie van trainer Frans Danen onderging voor dit seizoen weinig veranderingen, alleen Jergo Leijdekkers (Westlandia zon.) en Kai van Hese (terug van zijn avontuur bij ADO Den Haag) waren de nieuwe gezichten.
Quick begon op zondag 4 september 2011 aan de competitie met een 4-2 thuiszege op Excelsior’20, gevolgd door een gelijkspel (2-2) bij Pancratius, wederom een thuiszege (2-0) tegen VELO en een 2-1 nederlaag bij UVS. Opvallend was dat nieuweling Jergo Leijdekkers in al deze vier wedstrijden wist te scoren, tegen Excelsior’20 en Pancratius zelfs twee keer. Op zondag 2 oktober stond voor de 96ste keer in competitieverband de derby tussen de twee traditionele voetbalclubs Quick en HVV op het programma. Quick was in deze wedstrijd oppermachtig en won verdiend met 2-0. Qua resultaten ging het redelijk goed met het team van trainer Frans Danen want ook bij SJC (1-2), thuis tegen Papendrecht (2-1) en GDA (4-1) werd er gewonnen en bij VUC 1-1 gelijk gespeeld. Op 13 november volgde de topper tegen koploper FC Boshuizen. Helaas keerde Quick terugwaarts uit Leiden met een 5-1 nederlaag. Tegen Neptunus/Schiebroek werd nog wel met 2-1 verloren maar de laatste twee wedstrijden tot aan de winterstop leed Quick duur puntenverlies door te verliezen van ADO Den Haag (2-1) en Nieuwerkerk (1-2). Hierdoor ging Quick 1 met 23 punten uit 13 wedstrijden de winterstop in op een vierde positie in de 1e Klasse B. Dit waren 7 punten minder dan koploper FC Boshuizen.
Het team van trainer Danen begon slecht aan de tweede seizoenshelft. Nadat Quick op 18 maart 1-1 gelijk speelde bij Papendrecht was na 18 competitierondes het verschil tussen de nummer 1 FC Boshuizen (45 punten) en nummer 2 Quick opgelopen tot maar liefst 14 punten. Vanaf 25 maart begon echter de victorie bij het vlaggenschip van Quick met overwinningen op achtereenvolgens VUC (1-0), GDA (0-3), Excelsior’20 (1-2) en UVS (4-1) terwijl koploper FC Boshuizen hier en daar dure punten verspeelde.
Op zondag 15 april stond de kraker Quick-FC Boshuizen op het programma. Aangezien er nog steeds 8 punten verschil was op de koploper kon de ploeg uit Leiden bij een overwinning op Quick de titel in de 1e Klasse B gaan vieren. Quick liet het echter niet zover komen en won deze topper met 4-3. Hierdoor was het verschil op FC Boshuizen teruggebracht tot 5 punten.

>

Op acht wedstrijden voor het einde stond Quick dus nog 14 punten achter koploper FC Boshuizen, dus het kampioenschap werd niet reëel geacht voor de Haantjes. Maar in de laatste wedstrijd van het seizoen, op zondag 13 mei 2012, klom Quick op tot de bovenste plek op de ranglijst door de 0-2 overwinning op Nieuwerkerk en het 2-1 verlies van FC Boshuizen.
Het eerste half uur in en tegen Nieuwerkerk was de wedstrijd nog vermakelijk, maar hierna nog slechts spannend, met de tussenstand in Leiden in het achterhoofd. Beide teams lieten verzorgd voetbal zien en het spel golfde over en weer. Beide teams kregen ook kansen, maar Quick was toch gevaarlijker voor het doel. Na enkele kansen gemist te hebben, was het na een klein half uur eindelijk raak. Kai van Hese was doorgekomen in het vijandelijk strafschopgebied en draaide onverwacht weg van zijn tegenspeler. Die trok hem onderuit, waarna arbiter Rampersat niets anders restte dan de bal op de stip te leggen. Roel Buikema liet zich niet gek maken en schoot de bal onberispelijk binnen: 0-1.
In de tweede helft zakte het niveau zienderogen, maar nam de spanning toe. UVS had met 2-0 de leiding genomen bij rust tegen de gedoodverfde kampioenskandidaat FC Boshuizen. Zou het dan toch mogelijk zin…..? Zouden ze dan echt de volle 14 punten nog verspelen? Al snel kwam het nieuws dat het FC Boshuizen de aansluitingstreffer had gemaakt en nam de spanning alleen maar toe. Nieuwerkerk kreeg nog enkele grote kansen en Quick werd nauwelijks nog gevaarlijk. Keeper Hegie hield ook de tweede helft, samen met de uitstekend spelende verdediging, de dreiging buiten de deur. Enkele minuten voor tijd leek dan toch de gelijkmaker te komen. Hegie was al omspeeld bij een diepe bal, maar Ngoma Mbambi kon toch nog op de valreep redding brengen en de bal uit het lege doel halen. In de blessuretijd counterde Quick naar de bevrijdende 0-2. Invaller Youssef el Baouchi ging goed door, omspeelde de doelman en legde de bal breed op de inlopende Nick Sleeking, die aan alle onzekerheid een einde maakte.

Na het laatste fluitsignaal zocht iedereen elkaar op in de middencirkel, terwijl de leider aan de telefoon was met iemand bij FC Boshuizen-UVS. Nadat hij het teken gaf dat het daar geeindigd was in 2-1 voor UVS, brak een onverwacht, maar zeer groot feest los. De champagnekurken knalden en de Houdini act van Quick was voltooid. Het blijkt dus dat je pas na afloop van de laatste speeldag op de eerste plek hoeft te staan.

>

´s Avonds kwam het feest met o.a. John Medley goed op gang op Nieuw Hanenburg en Quick mocht het volgende seizoen dan toch in de Hoofdklasse haar kunsten laten zien. Na dit kampioenschap restte nog de halve finale van het Haaglanden Voetbal Toernooi (op 22 mei tegen Vitesse Delft). Quick kan dan de derde prijs van het seizoen pakken, na de Marco Böcker Bokaal en het kampioenschap. Hoe dan ook, dit seizoen kan niet meer stuk voor de mannen van Frans Danen, die zijn tweede kampioenschap op Quick viert.
>
Quick lag uiteindelijk dit seizoen ook nog beslag op ‘Sir Winston Cup’ van het Haaglanden Voetbal Toernooi  Op het hoofdveld van Haaglandia werd op zaterdag 2 juni 2012 de finale afgewerkt en pakte Quick pakte, zoals verwacht, de cup door RAS met 3-1 terug te wijzen.

Op zaterdag 21 juni 2012 sloten de selecties van Quick 1 en 2 het bijzonder succesvolle seizoen af bij sponsor La Liguria aan het Noordeinde. Tijdens deze avond werd afscheid genomen van begeleiders en werden er diverse prijzen uitgereikt. Peter te Slaa en Jos Vercauteren namen afscheid als leider van Quick 1. Tevens luidde Quick 2 Marc Breuer, hij werd trainer van A1, uit en de leiders Gert van den Brink en Ruud Smits. Daarnaast werden de prijzen uitgereikt voor de spelers van het jaar van het eerste en tweede en de ‘beruchte’ Wisseltrofee. Bij Quick 2 werd Joppe Poederbach gekozen tot ‘speler van het jaar’, mede door zijn tomeloze inzet.

Als ‘speler van het jaar’ bij Quick 1 werd Steven de Kruijf verkozen boven Roel Buikema en Samir Oulhani, de andere twee spelers uit de top drie. Ondanks dat het kampioenschap als teamprestatie gezien kon worden, stak Steven de Kruijf er net iets bovenuit en is tevens het afgelopen seizoen enorm gegroeid. Nick Sleeking kreeg een eervolle vermelding, omdat hij zich zeer sterk in de basis van Quick 1 wist te vechten als eerstejaars senior. Tenslotte werd doelman Vincent Marshall de winnaar van de Wisseltrofee.

Seizoen 2012-2013

>
Na het kampioenschap van afgelopen seizoen kwam het 1e elftal van Quick dit seizoen uit in de Zondag Hoofdklasse A van de KNVB met als tegenstanders Alphense Boys, Argon, DHC, HFC EDO, Elinkwijk, FC Hilversum, SC Feyenoord, Koninklijke HFC, Leonidas, Nieuwenhoorn, RKAVV, Westlandia en De Zouaven.

>

Op zondag 17 maart 2013, na afloop van de wedstrijd Quick-Westlandia, kreeg Quick-verdediger Ngoma Mbambi de ‘Bronzen Haan’ uitgereikt door voetbalvoorzitter Pieter Fischer voor het spelen van 200 officiële competitie- en KNVB bekerwedstrijden voor het eerste team van Quick. De 27-jarige Mbambi speelde zijn hele voetballeven al op Quick en was dit seizoen al 21 jaar lid van de ‘Haantjes’ en kwam als 18 jarige A1-speler voor het eerst uit voor het keurkorps. Dit zelfde gold ook voor Max Smits. Voorzitter Kees Ekelmans overhandigde op zondag 15 mei Max Smits de ‘Bronzen Haan’. Smits speelde al vanaf de F-pupillen op Quick en was jarenlang actief voor de jeugd, als leider van een jeugdteam, maar ook als leider van het Quick-kamp. Met recht werd hiermee een rasechte Quicker gehuldigd.

>

Op vrijdag 8 maart 2013 opende de Haagse wethouder Karsten Klein van Jeugd, Welzijn en Sport het nieuwe ‘Clubgebouw van de toekomst’ van de toen 117 jaar oude Haagse Voetbal- en Cricket Vereniging Quick. Het nieuwe clubgebouw (het woord ‘paviljoen’ of ‘sociëteit’ dekt de lading wellicht beter binnen de club) van Quick was duurzaam gebouwd en volledig toegerust voor multifunctioneel gebruik. Het bevatte onder meer 12 kleedkamers, twee grote ontvangstruimtes, een viertal vergaderruimtes, een professionele horecakeuken, een gedeeltelijk overdekt buitenterras, en moderne communicatietechnologie waaronder WiFi. Het was bovendien toegankelijk voor mensen met een motorische beperking. Quick bood in het nieuwe clubgebouw ook onderdak aan een organisatie voor huiswerkbegeleiding (Haags Studiepunt) en voor buitenschoolse opvang (Triodus).

20140809_152203 - kopie (2)

Aansluitend werd het gebouw dit hele weekend feestelijk in gebruik genomen door de 1250 leden tellende vereniging. Quick wilde het nieuwe onderkomen benutten om het aanbod van sport en recreatie uit te breiden en te vernieuwen, in combinatie met maatschappelijke activiteiten voor de omliggende wijken. Om deze ambitie in de club te verankeren, was inmiddels een nieuw bestuurslid ‘sportinnovatie en buurtfunctie’ aangesteld.
De totale investering van bijna € 3 miljoen was voor het grootste deel opgebracht door de eigen leden, net zoals de club dit deed bij haar eerste clubgebouw in 1902. Meer dan 300 leden doneerden – als Bouwhaan of Founding Father – geld uit eigen zak, waarmee de club uit eigen middelen meer dan de helft financierde. Na donaties van onder meer Fonds 1818, Oranjefonds, Zabawas, NSGK en subsidie van de gemeente Den Haag, werd met Rabobank de financiering uiteindelijk rond gemaakt.
Voor de hele week stonden er nog festiviteiten op het programma zoals:  op zaterdag 9 maart: groot openingsfeest, zondag 10 maart: jeugddag Benjamin t/m D-pupillen, maandag 11 maart: bridge Actie, dinsdag 12 maart : buren inloop tot 20.00 uur, woensdag 13 maart: jeugdmiddag, donderdag 14 maart: clubavond met cricket, vrijdag 15 maart: Herendiner, zaterdag 16 maart: ABC-feest en op zondag 17 maart: Quick1 thuis tegen Westlandia, gevolgd door T-dansant.

>

>

 Seizoen 2013-2014

>

Volgt later….

Tijdens de winterstop vertrok Quick naar Turkije voor een trainingskamp. De Haantjes wonnen daar de Trainingskampen.nl Corendon. In de finale werd Docos in de laatste minuut met 2-1 verslagen. In de poule had Quick al afgerekend met BLC (4-1) en OVC ’85 (1-1).

<

Seizoen 2014-2015

Op de Algemene Vergadering van 25 september 2014 werd Dick Vierling verkozen tot voorzitter van Quick. Hij nam hiermee de voorzittershamer na 8 jaar over van Kees Ekelmans. De heer Ekelmans bleef wel bestuurslid en werd commissaris Sportinnovatie en Buurtfunctie binnen de club.

Het voetbalbestuur van Quick schreef voor het seizoen 2014-2015 12 seniorenelftallen en 2 veteranenteams in voor de zondagcompetitie. De jeugdafdeling bestond ditmaal uit 4 A-elftallen, 6 B, 8 C, 7 D, 11 E en 13 F-teams.

De Hoofdklasse A van het zondagvoetbal bestond in het seizoen 2014-2015 uit de volgende clubs: AFC’34, Chabab, DHC, De Dijk, Haaglandia, Hollandia, JOS/Watergraafsmeer, Magreb’90, OFC, Quick, Vlissingen, VOC, Westlandia, De Zouaven.

Voor het elfde seizoen stond trainer Frans Danen aan het roer op Nieuw Hanenburg en zijn team begon, met overwinningen op Westlandia (1-2) en VOC (3-1), uitstekend aan de competitie. Overigens werd op zondag 14 september, kort voor aanvang van de wedstrijd van Quick 1 tegen VOC, het nieuwe Quickshirt gelanceerd. Op het shirt prijkte de naam van de nieuwe shirtsponsor Rabobank op de voorkant en het vertrouwde GMW advocaten aan de achterkant. Op de mouwen stonden nog twee grote Quick namen: Vercauteren Administraties en Verkaart Groep. In de 30 jarige geschiedenis dat Quick met shirtsponsors speelde, was dit pas de derde maal dat de sponsor op de voorkant aangepast moest worden. In de jaren 80 begon de BAM als shirtsponsor, die na 14 jaar het stokje overdroeg op de Verkaart Groep. Nu 16 jaar later maakte zij dus plaats voor de Rabobank. De shirts werden gepresenteerd door Quick 1 speler Kai van Hese en door F1 speler Max de Kler. Jong en oud kwamen zo samen en de reacties waren louter positief. Anders dan het vorige was dit shirt voorzien van een kraagje met knoopjes, zoals oudere leden nog wel gewend waren.

Op 21 september volgde het eerste puntenverlies door bij OFC 1-1 gelijk te spelen maar daarna volgde er weer overwinningen op De Dijk (4-0), AFC’34 (2-1), De Zouaven (2-3) en DHC (4-3). Met 19 punten uit 7 wedstrijden was Quick dan ook koploper in de Hoofdklasse A en kon men op zondag 2 november, uit bij Magreb’90, de 1e Periodetitel binnenhalen. Na een 3-0 achterstand leek dit in eerste instantie niet te gaan lukken maar na een ongekende inhaalrace werd het uiteindelijk alsnog 3-3 en door dit gelijke spel veroverde Quick de 1e Periode. Helaas kreeg Quick hierna een lichte terugval. Na de eerste seizoenshelft had Quick van de 13 competitiewedstrijden er 8 gewonnen, 2 gelijk gespeeld en 3 verloren. Met 26 punten, en de doelcijfers 30-21, ging men op een derde positie van de Hoofdklasse A de winterstop in. Vlissingen was koploper met 29 punten, gevolgd door FC Chabab (27).

Evenals vorig jaar sloeg zondaghoofdklasser Quick tijdens de winterstop, van donderdag 8 januari t/m dinsdag 13 januari 2015 haar tenten voor een trainingskamp op in het Turkse Belek. Daar werd volop getraind en ook een oefenwedstrijd gespeeld. Vorig jaar had Quick in Turkije de eerste editie van het Corendon-toernooi dus gewonnen. Naast een beker bestond de prijs uit een cheque, die de ploeg dit seizoen goed kon gebruiken bij de realisatie van wederom het trainingskamp in Belek. In de Turkse plaats speelde Quick ook een oefenduel tegen tweedeklasser Quick uit Amersfoort. Trainer Frans Danen besloot tijdens de winterstop dat hij aan het eind van het seizoen zou gaan vertrekken bij Quick.

Met twee gelijke spelen en twee nederlagen kwam Quick 1 niet al te best uit de winterstop. Het kampioenschap konden de mannen van trainer Danen nu wel vergeten en met de nacompetitie in het achterhoofd speelde men vakkundig de competitie uit.
Van de 24 competitiewedstrijden (Haaglandia had zich halverwege het seizoen uit de competitie teruggetrokken) won Quick er uiteindelijk 10, speelde 6 keer gelijk en werd er 8 maal verloren. Met 36 punten, en de doelcijfers 50-51, eindigde men op de zesde positie van de Hoofdklasse A.

In de nacompetitie kon Quick geen potten breken. Op zondag 17 mei werd Quick-De Dijk 1-3 en op donderdag 21 mei werd Vlissingen-Quick 2-1. Jevon Blijd werd dit seizoen, met 10 doelpunten, topscorer bij Quick, gevolgd door Joost de Gelder met 9 goals.

Later hier meer….

>

Seizoen 2015-2016

In haar 120ste levensjaar was Quick (H) kerngezond en het ledental bleef maar groeien. Quick, opgericht dus in 1896, was bij aanvang van het seizoen 2015-2016 met ruim 1400 leden een van de grootste amateur sportverenigingen in de Haagse regio. De twee hoofdsporten waren voetbal en cricket, waardoor de club het gehele jaar open was.

>

Op dinsdag 1 maart 2016 bestond Quick precies 120 jaar en dit heugelijke feit werd het weekend daarop volgens groots gevierd. Op vrijdag 4 maart 2016 was er, voor alle seniorenleden en tweede jaars A-junioren, het Herendiner op Quick georganiseerd. Op zondag 6 maart 2016, na afloop van de competitiewedstrijd Quick–OFC, werd officieel het boek Hanendaden gepresenteerd. Om 16.30 uur wordt het eerste exemplaar uitgereikt. Daarna volgde er muziek en eten.

>

<

Op zondag 12 juni 2016 volgde de seizoensafsluiting van de A-selectie in restaurant “Bilbao” op Kijkduin. Zowel bij het eerste als tweede team werd de ‘speler van het seizoen’ 2015-2016 gekozen. Bij de hoofdmacht van Quick was de beslissing unaniem. Centrale verdediger Kai van Hese had een sterk seizoen achter de rug en werd daarmee verkozen tot speler van het jaar. Bij Quick 2 ging uiteindelijk Gino Mulder er met de prijs vandoor.

>

Seizoen 2016-2017

Ter gelegenheid van het 120-jarig bestaan van Quick, organiseerde de club voor alle leden, ouders van leden en verdere vrienden van de club op zaterdag 3 september 2016 een lustrumfestival. Op dit spetterend festival traden verschillende acts op zoals DJ’s, Bands, Foodtrucks en meer entertainment. Dit alles zorgde voor een unieke viering van het 120 jarig bestaan van de H.V. & C.V. Quick.

De jeugdopleiding van Quick stond in het seizoen 2016-2017 op de gedeeld 6e plaats in het overzicht van de hoogstspelende jeugdopleidingen van Nederland en was hiermee koploper in de Haagse regio. De voetbalcommissie was dan ook zeer trots op deze plek. De kleine stijging vergeleken met vorig jaar liet zich verklaren door de promoties van de B1 en C2 van afgelopen seizoen. Het was (is) ook de basis van het beleid van Quick, waarin jeugdspelers opgeleid worden om in het eerste elftal te komen. Dat het eerste en tweede team de laatse jaren dan ook voor het overgrote deel bestond uit zelf opgeleide spelers bewees dan ook het succes van de jeugdopleiding.

Voor het seizoen 2016-2017 had de KNVB voor een nieuw competitiemodel gekozen, die ging bestaan uit een Eredivisie, een Eerste Divisie, de Tweede Divisie, twee Derde Divisies (zaterdag en zondag) en vier Hoofdklassen (zaterdag en zondag). In deze competities kwam er ook ruimte voor de beloftenteams van betaald voetbalclubs, die voorheen nog uitkwamen in een gesloten competitie. De naam Topklasse bestond dus vanaf dit seizoen niet meer omdat deze was veranderd in Derde Divisie. Voor het vlaggenschip van Quick veranderde er eigenlijk dit seizoen niet veel want ook in dit seizoen kwam de club uit in de zondag Hoofdklasse.

Er waren echter nog meer veranderingen vergeleken met het vorige seizoen. Vanaf het seizoen 2017-2018 ging de KNVB bij het jeugdvoetbal een aantal grote veranderingen doorvoeren. Deze pasten in het streven van de KNVB naar verbetering van kwaliteit en aantrekkelijkheid van het voetbal en spannende competities. Om de overgang geleidelijk te laten verlopen startte men in het seizoen 2016-2017 met de nieuwe aanduiding voor alle jeugdcompetities. De benaming voor de leeftijdscategorieën F tot en met A verdwenen. Daarvoor in de plaats kwamen de gebruikelijke aanduidingen die internationaal al geldde, Onder 19 tot en met onder 9.
De nieuwe benaming werd nu als volgt; Onder 19 (JO19), was voorheen A-junioren, Onder 17 (JO17), voorheen B-junioren, Onder 15 (JO15), voorheen C-junioren, Onder 13 (JO13), voorheen D-pupillen, Onder 11 (JO11), voorheen E-pupillen en Onder 9 (JO9) voorheen F-pupillen.  De afkorting ‘JO’ betekent ‘Jeugd onder’. De opgave van teams ging op dezelfde manier als de jaren hiervoor. Alleen heette bijvoorbeeld het B1-elftal voortaan het O17-1 elftal en het D4 team het O13-4 team.

Het bestuur van Quick schreef voor de zondagcompetitie 11 seniorenelftallen en 2 veteranenteams in bij de KNVB. De jeugdafdeling bestond ditmaal uit: 5x JO-19, 7x JO-17, 6x JO-15, 7x JO-13, 10x JO-11 en 13 JO-9 teams. De meisjesafdeling bestond ditmaal uit 1 MO-13 en 2 MO-11-elftallen.

De zondag Hoofdklasse B van de KNVB was in het seizoen 2016-2017 uit de volgende clubs samengesteld: Blauw Geel’38 (Veghel), Chevremont (Kerkrade), DESO (Oss), DHC (Delft), DOSKO (Bergen op Zoom) Groene Ster (Heerlerheide), EHC/Heuts (Hoensbroek), Gemert (Gemert), Gestel (Eindhoven), Halsteren (Halsteren), IFC (Hendrik Ido Ambacht), Nuenen (Nuenen), OSS’20 (Oss), Quick (Den Haag), RKAVV (Leidschendam) en Vlissingen (Vlissingen).

Door de aanpassing van de voetbalpiramide in het amateurvoetbal bestond de Hoofdklasse B dit seizoen dus uit 16 teams. Het eerste elftal van Quick was nu dus ingedeeld in ‘Zuid’, wat inhield dat Quick in de hoofdklasse B tegen clubs uit Zeeland, Noord-Brabant en Limburg moesten spelen. Dat betekende dus lange en dure busreizen, weinig supporters die meegingen en thuisduels tegen weinig aansprekende opponenten.

Van de selectie uit het seizoen 2015-2016 zouden er dit seizoen maar liefst dertien spelers niet meer uitkomen in het Quick-tenue. De selectie van Quick, wederom onder leiding van trainer Paul van der Zwaan, werd dit seizoen hoofdzakelijk opgevuld met talentvolle spelers uit de eigen jeugd. Hans Verheij was aangesteld als de nieuwe assistent trainer bij Quick 1. Hierdoor trad Verheij af als bestuurslid voetbalzaken. De afgelopen 5 jaren was Hans Verheij namelijk actief in de voetbalcommissie voor de Quick seniorenselectie en daarnaast was hij het afgelopen jaar toegetreden tot het bestuur. Hans had zo een uitstekend beeld van het beleid van Quick en kende hij de spelers ook goed. 
Ondanks het vertrek van een aantal bepalende spelers kende het vlaggenschip van Quick wederom een uitstekende eerste seizoenshelft waarin de ‘haantjes’ serieus meededen om de koppositie in de Hoofdklasse B. Helaas duurde de eerste seizoenshelft net iets te lang voor Quick want met slechts twee punten uit de laatste drie duels leek men af te haken om de toppositie. Van de 15 competitiewedstrijden wist Quick er uiteindelijk 7 te winnen, 5 gelijk te spelen en werd er 3 keer verloren. Met 26 punten, en het doelsaldo van 33 voor en 20 tegen ging Quick op een derde positie van de ranglijst de winterstop in. Dit was ruim achter koploper Blauw Geel’38 (34 punten) en Nuenen (32).
Overigens werd Joost de Gelder op zondag 18 september 2016, in de thuiswedstrijd tegen Halsteren (2-1), gehuldigd voor zijn 350e officiële wedstrijd in Quick 1. Dit jubileum gaf De Gelder extra kleur door tegen Halsteren het winnende doelpunt te scoren.

Tijdens de winterstop vertrok Quick van donderdag 5 januari t/m maandag 9 januari 2017 voor een trainingskamp richting Valencia in Spanje en verbleef de A-selectie in het prachtige hotel Barcelo. Onder de Spaanse zon werd er driemaal getraind en op zaterdag een oefenwedstrijd gespeeld tegen derde divisionist FC Rijnvogels, die in 2-2 eindigde. 

 

>

Palmares Quick zondag

Kampioenschappen:
1900-1901 2e klasse B *
1902-1903 2e klasse B *
1903-1904 2e klasse B
1907-1908 1e klasse A Landskampioen
1943-1944 2e klasse A *
1966-1967 3e klasse C
1983-1984 3e klasse A
1992-1993 2e klasse A
2003-2004 3e klasse C
2011-2012 1e klasse B
* = geen promotie

Andere prestaties
1909 Winnaar KNVB-beker
1910 Winnaar KNVB-beker
1911 Winnaar KNVB-beker
1916 Winnaar KNVB-beker
1998-1999 Promotie naar de hoofdklasse via de nacompetitie, uiteindelijk beslist door strafschoppen.
2011-2012 Winnaar Haaglanden “Sir Winston” Cup
2014-2015 Winnaar Haaglanden “Sir Winston”Cup

Parade der trainers bij Quick:

1960-1961 ?
1961-1962 Koos Noordeloos
1962-1963 Koos Noordeloos (degradatie uit 1e Klasse)
1963-1964 Jacques Heyster
1964-1965 Jacques Heyster
1965-1966 Jacques Heyster (degradatie uit 2e Klasse)
1966-1967 Koos Noordeloos (kampioen in 3e Klasse C)
1967-1968 Koos Noordeloos (degradatie uit 2e Klasse)
1968-1969 Koos Noordeloos
1969-1970 Sandor Popovics
1970-1971 Sandor Popovics
1971-1972 John Huguenin
1972-1973 John Huguenin
1973-1974 Jan de Bouter
1974-1975 Bram Panman
1975-1976 Bram Panman
1976-1977 Bram Panman
1977-1978 Sandor Popovics
1978-1979 Ferry Groeneweg
1979-1980 Ferry Groeneweg / Ger ter Horst (a.i.)
1980-1981 Jan van den Akker
1981-1982 Jan van den Akker
1982-1983 Jan van den Akker
1983-1984 Ferry Nijhuis (kampioen 3e Klasse A)
1984-1985 Ferry Nijhuis
1985-1986 Ferry Nijhuis
1986-1987 ?
1987-1988 Rob van Zutphen
1988-1989 Jan ten Hoopen
1989-1990 Cees Tempelaar
1990-1991 Cees Tempelaar
1991-1992 Rob van Zutphen / Cees Tempelaar
1992-1993 Cees Tempelaar (kampioen 2e Klasse)
1993-1994 Cees Tempelaar
1994-1995 Cees Tempelaar / Boudewijn de Geer
1995-1996 Cees Tempelaar / Boudewijn de Geer
1996-1997 Boudewijn de Geer
1997-1998 John Kila
1998-1999 John Kila (winnaar nacompetitie, promotie naar Hoofdklasse)
1999-2000 Marten Glotzbach / Boudewijn de Geer (degradatie naar 1e Klasse)
2000-2001 Marten Glotzbach / Boudewijn de Geer
2001-2002 Marten Glotzbach (degradatie naar 2e Klasse)
2002-2003 Jos Vercauteren / Erwin Metman (degradatie naar 3e Klasse)
2003-2004 Frans Danen (kampioen 3e Klasse C)
2004-2005 Frans Danen
2005-2006 Frans Danen
2006-2007 Cor Schaap
2007-2008 Frans Danen
2008-2009 Frans Danen (winnaar nacompetitie, promotie naar 1e Klasse)
2009-2010 Frans Danen
2010-2011 Frans Danen
2011-2012 Frans Danen
2012-2013 Frans Danen
2013-2014 Frans Danen
2014-2015 Frans Danen
2015-2016 Paul van der Zwaan
2016-2017 Paul van der Zwaan

Parade der voorzitters bij Quick:

????-???? ?
????-???? ?
????-???? ?
????-???? W.Goudriaan
????-???? ?
????-???? ?
????-???? ?
2006-2014 Kees Ekelmans
2014-heden Dick Vierling

Terreinen waar Quick heeft gevoetbald:

Tot 1897 voetbalde Quick op één van de landjes tussen de Obrechtstraat en de Schuytstraat, vlakbij het stationnetje.

Hierna was een verhuizing naar de Maliebaan (nu Malieveld)  noodzakelijk.

wordt vervolgd…

Erevoorzitter(s) Quick

?
?

Ereleden Quick

?
?
?
?
?

Lid van Verdienste bij Quick

?
?
?
Jan Bruggeman (2011)
?
Ronald Vink (2014)

Zijn we allemaal nog naar op zoek….