VELO

Wateringen
14-07-1930 - Heden

De oprichting van voetbalvereniging VELO

Driemaal is scheepsrecht is een zegswijze, waarmee men na tweemaal mislukking de derde poging wil rechtvaardigen. En de oprichting van VELO was de derde poging om de voetbalsport in Wateringen van de grond te krijgen.
De eerste poging was de Pius X voetbalvereniging in 1925. Deze vereniging had een voetbalgelegenheid aan de Noordweg gelegen nabij het Johannapark te Wateringen. Deze club heeft ongeveer twee jaar bestaan. Geldgebrek was waarschijnlijk de reden van opheffing.
De tweede poging…. er werd wel gelijk weer een nieuwe voetbalvereniging genaamd A.V.W. (Algemene Voetbalvereniging Wateringen) opgericht. Voormalige Pius X spelers (o.a. meester Boelrijk, de latere voorzitter van VELO) speelden nu bij A.V.W.
A.V.W. was meer een “burgelijke” club. De basis van A.V.W. was daardoor te smal, zeker toen enkelen in verband met studie, het voor gezien hielden. Bovendien was er wederom geldgebrek waardoor A.V.W. verdween.

De derde poging….. In de parochie Wateringen was een patronaat dat o.a. met voetballen de jeugd bezig hield. Reeds voordat R.K.Sportvereniging VELO werd opgericht speelden jongens van het patronaat voetbal op een stukje weiland dat eigendom was van bakker Hofstede. Volgens de zoon van bakker Hofstede, Koos, die later voor VELO nog bestuurslid werd lag dat stukje weiland waar gevoetbald werd tegenover de zaak van zijn vader. Bakker Hofstede stond toe dat de jongens van het patronaat daar voetbalden. De heren Kramers en Onings, beiden tuinders die zich bezig hielden met de R.K.jeugd, hielden toezicht. Op een gegeven moment namen een drietal personen genaamd; Cees van Leeuwen, Cor Zwinkels en Wim Duijnisveld het initiatief om weer een echte voetbalclub op te richten.
Hoe dan ook, de belangen werden gebundeld door de R.K.Jeugdraad met kapelaan Berding, de heren Kramers, Onings, van Mierlo en de drie genoemde iniatiefnemers.

Op 14 juli 1930 werd tijdens een vergadering on het oude verenigingsgebouw voetbalvereniging VELO opgericht.
Het eerste bestuur bestond uit; R.Kramers (voorzitter), W.van Mierlo (secretaris), Kapelaan Berding (geestelijk adviseur) en de heren A.van Leeuwen, A.Onings en W.Brabander.
VELO werd opgericht met een aantal van 50 leden. In het begin werd het weilandje van bakker Hofstede gebruikt om zich in competitieverband naar buiten voor te bereiden. Voor VELO ging nu pas het echte werk beginnen, zonder geld overigens! Maar men wilde competitie gaan spelen dus er moest een wedstrijdveld, kleding, kleedhok, doelen, omheining en een fietsenrek komen.

Nadat de voetbaltenues waren aangeschaft moest VELO nu op zoek naar een geschikt voetbalveld. Na verschillende stukken land te hebben bekeken besloot men het land te pachten van de heer W.Maat, gelegen aan de Noordweg te Wateringen. Boer Maat was bereid voor 250 gulden per jaar op de zondagen van 12.00 tot 16.00 uur aan VELO te verhuren. Altijd precies om 16.00 uur opende boer Maat het hek zodat zijn koeien weer op dat stuk weiland konden gaan grazen, ook al was de wedstrijd nog niet afgelopen.
De eerste officiële wedstrijd van het prille VELO was tegen V.V.P. De uitslag van deze wedstrijd is nergens meer terug te vinden maar wel wat de allereerste opstelling was n.l: J.v.d. Akker (aanvoerder), J.Mooiman, C. Bom, S. Holsteyn, H. Bom, Piet de Haan, Kees van Leeuwen, Joop Emer, Henk Bom, Bern Zwinkels en Niel Simons.

De eerste kleedhokken

Het eerste kleedhok timmerden vrijwilligers van afvalhout. Vlak hierna werd de bouw van een kleedlokaal spoedig onder de plaatselijke aannemers aanbesteed. Na gehouden inschrijving was aannemer J.Luiten de laagste in prijs en hij kreeg de opdracht om de kleedgelegenheid voor 25 augustus 1930 klaar te hebben. Het kleedlokaal werd ongeveer 6×6 meter onder verdeeld in twee kleedruimtes en de rest was kantine met daarin echter nog een scheidsrechtershokje. Dit alles zonder sanitair of wasgelegenheid, de sloot naast het veld fungeerde voor beiden noodzakelijkheden.

De eerste wedstrijd

In 1930 speelde het prille VELO haar eerste officiële wedstrijd tegen VVP. De datum en uitslag van deze wedstrijd is nergens meer terug te vinden, wel hoe de elftalopstelling was: J.v.d.Akker (aanvoerder), J.Mooiman, C.Bom, S.Holsteijn, H.Bom Wzn, Piet de Haan, Kees van Leeuwen, Joop Emer, Hen Bom Czn, Bern Zwinkels en Niek Simons.

De eerste kampioenen

Nadat de elftalcommissie benoemd was uit S.Koestal, H.Bom, N.Simons dhr.Persoon en G.v.d.Berg, bleek dat genoemde heren verstand er verstand van hadden want in het seizoen 1931-1932 werden zowel VELO 1 als VELO 3 kampioen. Dit resultaat was tot stand gekomen zonder een trainer die pas in 1933 benoemd werd n.l. de heer Koelewijn uit Delft.

VELO 1 in 1933 Staand v.l.n.r; Bernard van Dijk, Bernhard Zwinkels, Henk Plat, Siem van Holsteijn, Jan Mooiman, Theo Bakker, Piet de Haan, Jan v.d.Akker, Han Bom, Koos van Holsteijn. Zittend v.l.n.r; Kees van Leeuwen, Kees Bom, Joop Ehmer, Nico Simons en Henk Bom.

Op 19 mei 1933 werd er naar aanleiding van een aantal misdragingen onder de VELO leden besloten om een strafcommissie te benoemen. In deze strafcommissie zaten de heren Onings, van Leeuwen en v.d.Akker en zij kregen het recht om bij de volgende misdraging een geldboete, schorsing of zelfs een royement op te leggen.
Op 30 mei 1933 kreeg VELO zijn eerste proeftraining van de heer Koelewijn uit Delft. Echter de saamhorigheid bij het eerste elftal was ver te zoeken en een aantal spelers konden zich maar niet beheersen.

VELO ontbonden

Op 25 mei 1933 volgde er een belangrijke vergadering. Het bestuur had tot zijn spijt moeten constateren dat niet iedereen binnen de club aan de oproepen hadden gehouden.
De voorzitter vertelde dat de verhouding van leden tot het bestuur, elftalcommissie en aanvoerders absoluut verkeerd was en dat dit moest veranderen. Hierna deelde de voorzitter mede dat VELO door al deze toestanden per direct werd ontbonden. Het werd doodstil na deze mededeling, niemand durfde nog wat te vragen.
VELO was dus na drie jaar op 25 mei 1933 ontbonden maar de daarop volgende zondag konden alle leden zich opnieuw als lid opgeven mits men zich aan de nieuwe strengere reglementen hield.
Zodoende werd VELO weer heropgericht al bleef het wel rommelen binnen de club. Toch moest de vereniging nu verder, het materiaal had een opknapbeurt nodig en ook het terrein en de doelpalen kregen een grote beurt. Binnen VELO bleek er behoefte te zijn aan meer communicatie zodoende overwoog het bestuur om een clubblad uit te gaan brengen.
Om de sfeer binnen de vereniging wat op te peppen werd er een reiskas in het leven geroepen waarin men wekelijks kon sparen voor een jaarlijks dagje uit.

In het seizoen 1933-1934 veranderde er nog wat in het bestuur. Voorzitter Kramers bedankte voor de functie i.v.m. drukke werkzaamheden. Ook de rest van het bestuur bedankte voor de bestuursfunctie en zodoende werd er een geheel nieuw bestuur gekozen o.l.v. nieuwe voorzitter A.Stolker.
De eerste jaren van het bestaan van VELO was er voor de leden weinig inspraak. Op een bestuursvergadering van 14 juni 1934 maakte de nieuwe voorzitter A.Stolker zich sterk om de club meer democratischer te laten worden. Volgens de heer Stolker moest voortaan de leden het bestuur kiezen en niet zoals het nu ging door onderhands bestuursleden te benoemen.

Eerste betaalde trainer bij VELO

Uit alles bleek dat de heer Stolker een groots voorzitter was waaraan VELO veel plezier aan zou kunnen beleven. Ondanks de slechte positie van de kas wil de voorzitter toch de trainingen weer hervatten en hij zal persoonlijk de heer Koelewijn benaderen om die trainingen op zich te nemen. Het eerste resultaat was er, de heer Koelewijn kwam per 1 oktober 1934 voor f.5,= per avond training geven. Mocht dit geen resultaat opleveren dan zou trainer Koelewijn f.1,50 per trainingsavond teruggeven. Het hele eerste elftal en een gedeelte van VELO 2 waren bereid om een dubbeltje per trainingsavond te betalen en het bestuur stelde nog eens f.40,= beschikbaar.
Resultaat, VELO 1 wordt kampioen en promoveerde ook nog eens naar de 1e Klasse.

Jammer dat voorzitter Stolker maar zo kort zijn kwaliteiten voor VELO heeft mogen uitdragen. Op 18 september 1936 overleed hij aan een slopende ziekte. Na zoveel jaren wordt zijn naam bij de vereniging nog steeds met eerbied vermeld.

Uitbreiding accommodatie voor de trouwe supporter

In 1934 werd er een nieuwe veiling gebouwd. VELO mocht de oude koopmansbanken hebben. Daarvan werd een tribune met 60 zitplaatsen gebouwd. Deze werd enkele jaren later uitgebreid met 100 staanplaatsen en dit allemaal overdekt. Een ongekende weelde, waar zag je dat nog in die tijd!

In 1935 kon VELO een houten directiekeet kopen van een aannemer in Nootdorp, de kosten waren f.200,=. Met vijf T-Fordjes werd op één zaterdag door vrijwilligers de keet in Nootdorp gedemonteerd en naar VELO-sportwei gebracht om daar weer te worden opgebouwd.
Daarin werden vier kleedkamers en twee scheidsrechtershokjes gemaakt. Bovendien nog twee ijzeren troggen met drie kranen. Een vleugelpomp zorgde voor oppompen van slootwater naar een tank op dak. VELO was toen gelijk de eerste vereniging met zo’n sanitaire voorziening. De eerste vrijwilligers in de kantine waren Arie van Dijk en zijn vrouw en later namen Theo Bakker en Koos Kerklaan het over.

De crisistijd en oorlogsjaren

Van 1936 tot 1940 was de economische wereldcrisis er nog steeds en moest men iedere cent drie keer omdraaien voor hij uitgegeven kon worden. Dat dit ook bij VELO merkbaar was zal iedereen begrijpen.
Onder leiding van de nieuwe voorzitter Henk Zwinkels werd er alles aan gedaan om o.a. door contributieverlaging het ledenverloop tegen te gaan.
In het jaarverslag 1937-1938 stond de volgende mededeling: We hebben financieel geen gunstig jaar meegemaakt, als het zo door moeten gaan kunnen we beter stoppen! Om nog wat geld te besparen zal de opknapbeurt van de oude tent door het bestuur zelf worden uitgevoerd.

Door de slechte financiële situatie werd er minder en soms helemaal niet meer getraind. Toch waren er voor het eerste elftal iedere keer ereplaatsen. Dit was zeker te danken aan de trainer, de heer Koelewijn, die dan ook zeer positief in de notulen genoemd wordt.
Door de crisisjaren die niet alleen bij VELO maar bij de hele Wateringse verenigingsleven merkbaar waren ontstond er toen een goede vorm van samenwerking tussen de R.K. verenigingen in Wateringen. Er werden gezamenlijke sportdagen georganiseerd o.a. bij het zes jarige bestaan van VELO. Deze dag begon met een kerkelijk viering, daarna niet alleen voetbal maar ook verschillende soorten atletiekwedstrijden.

In 1940 was dus de oorlog in Nederland uitgebroken en wat men toen nog niet wist, het zouden vijf barre jaren worden van verdriet, honger en geweld. Al direct na de bezetting bleek het totalitaire systeem, met behulp van de bezettingsmacht, werkelijkheid ging worden. Men begon N.S.B-ers te plaatsen op sleutelposities en er kwamen openlijke maatregelen. Zo kwam er al spoedig een Sportdirectorium bestaande uit drie heren waarvan twee N.S.B-ers. Dit directorium had de bevoegdheid om bijvoorbeeld verenigingen te ontbinden en 1941 werden o.a. alle Katholieke jeugdverenigingen ontbonden.

In 1942 werden bij verordening alle bestaande sportorganisaties verplicht zich aan te sluiten bij de voor elke tak van sport bestaande bond. Voor deze dwang wilden de bisschoppen niet zwichten. Op 30 oktober 1942 verboden zij alle Katholieke sportverenigingen zich aan te sluiten bij neutrale bonden. Een uitzondering op deze regel werd echter gemaakt voor de voetbalverenigingen. Waarom? Omdat er twee jaar eerder reeds een fusie tot stand was gekomen tussen de R.K. voetbalverenigingen en de N.V.B. onder betrekkelijke gunstige voorwaarden.
VELO kon daardoor als een eigen R.K. vereniging, zij het in organisatorisch competitieverband in de N.V.B. verder gaan.

Inmiddels zat de club midden in de oorlog en werd het steeds moeilijker om de seniorenelftallen voltallig te krijgen want er werden steeds meer leden opgeroepen om in Duitsland te gaan werken. De moeilijkheden stapelden zich op maar van ophouden bij VELO was geen sprake.
In 1944 dacht iedereen dat het einde van de oorlog in zicht was, vooral toen de z.g. “Dolle Dinsdag” aanbrak en de Duitsers in paniek raakten. Helaas was dit loos alarm, de verschrikkingen werden alleen maar erger. De hongerwinter stond voor de deur en dat heeft menig mens het leven gekost. Verenigingen uit de stad verzochten VELO om voor eten te zorgen. De Wateringse jeugd werd gelukkig in leven gehouden door “De bommen van de molen”, waar enkele malen per week brood aan de jeugd werd uitgedeeld.

Het einde van de oorlog

Na de capitulatie van het Duitse leger kwam het VELO bestuur al op 13 mei 1945 bij elkaar na negen maanden niets doen. Wat men aantrof aan de Noordweg was erbarmelijk. Het veld was slecht doordat de Duitsers en Engelsen het in gebruik hadden genomen, de kleedtent was verwaarloosd en de doelpalen waren in bittere armoede opgestookt.
Op deze eerste vergadering eiste voorzitter Boelrijk dat alle bestuursleden zich voor de volle honderd procent zouden inzetten om van VELO weer een oergezonde vereniging te maken.

Periode VELO 1945-1949

Al op 29 juli 1945 werd toch op grootse wijze het 15 jarig bestaan van de vereniging gevierd. De feestelijkheden begonnen met een kerkdienst en na de dienst zou een ontbijt worden gehouden in “de Bond”. Zo makkelijk ging dit ontbijt eigenlijk nog niet want alles was in die periode nog op “de bon” maar op deze feestdag lukte het VELO alsnog om een bonloos droomontbijt op tafel te zetten.
In zijn feestrede blikte voorzitter Boelrijk terug maar hij had ook zeker oog voor de toekomst. Zijn droom was een grote sportvereniging met allerlei sporten. Jaren later mogen we toch wel concluderen dat deze droom werkelijkheid is geworden.

In 1946 kwam het eerste clubblad uit, eerst in gestencilde krant en in juni kwam het eerste gedrukte exemplaar van de pers rollen.
Ook werd er in 1946 bij VELO een zaterdagmiddagelftal opgericht maar na vijf jaar moest het VELO-bestuur deze afdeling met onmiddellijk ingang weer uit de competitie halen.
In het seizoen 1946-1947 werd VELO 1 kampioen in de 1e Klasse B HVB met 27 punten uit 18 wedstrijden echter er volgde geen promotie want de promotiewedstrijd tegen Hsv Kranenburg werd verloren. Tijdens dit seizoen werd er een enthousiaste supportersclub, genaamd V.V.V.Voormannen, opgericht.
In 1948 besloot voorzitter Rein van der Zande afscheid te nemen van zijn bestuursfunctie en werd opgevolgd door Gerard de Gier.
In het seizoen 1948-1949 werd VELO 1 wederom kampioen, nu met 35 punten uit 29 wedstrijden. VELO promoveerde nu wel, de 4e Klasse KNVB was bereikt.

VELO 1 in 1949. Staand v.l.n.r. Johan van Rutte, Jan Duindam, Theo Hagen, voorzitter G. de Gier, Wim Arkesteijn, Joop v,d, Scheer en trainer Koelewijn. In het midden Wim Daniels en Leo van Gaalen. Zittend Jaap Kok, Jan v.d. Ende, Henk v.d. Hoeven en Cor van Koppen.

VELO in de jaren 1950 t/m 1959

Het seizoen daarop (1949-1950) had VELO het zwaar in de 4e Klasse KNVB en moest een degradatiewedstrijd spelen tegen ESDO. In de rust keek VELO tegen een maar liefst 4-1 achterstand aan en was de degradatie bijna een feit.
Echter in de kleedkamer hield de anders zo beheerste oefenmeester A.C.Kant een donderspeech en de getergde en uitgedaagde spelers lieten ESDO in de 2e helft “een poepie ruiken”. Ten aanschouwen van de hele Wateringse supportersschare knokte VELO zich naar een 4-5 overwinning. Een huzarenstukje, waarmee VELO 1 alsnog in de KNVB bleef.
Maar niet voor lang, want het volgende seizoen (1950-1951) degradeerde VELO alsnog een speelde weer voor vijf seizoenen in de Haagse Bond.
VELO 4 werd in dit seizoen wel kampioen en promoveerde zodoende naar de 2e Klasse van de H.V.B. Dit was heel uniek want VELO 2 en VELO 3 speelde ook al in die Klasse.
In 1955 ebde het enthousiasme bij de supportersclub langzaam weg en werd uiteindelijk opgeheven.

Het seizoen 1956-1957 sloot VELO 1 het seizoen af met een kampioenschap in de 1e Klasse A van de H.V.B. en promoveerde zodoende weer naar de 4e Klasse van de K.N.V.B. Tevens werd VELO kampioen van de gehele Haagse afdeling door een overwinning op K.R.V.C.-Vredenburch.
Vervolgens speelde VELO vier seizoenen lang in deze 4e Klasse KNVB.

Seizoen 1961-1962

In seizoen 1961-1962 was VELO 1 heel succesvol en speelde veelbelovend. De achterban werd steeds enthousiaster en er verschenen zelfs spandoeken met “Citroen, citroen, VELO kampioen”.
Met geduchte concurrent Verburch op de hielen werd VELO 1 in dit seizoen inderdaad kampioen. In een matige wedstrijd in Nootdorp tegen RKDEO speelde VELO 0-0 gelijk. Toen was het wachten op de uitslag van Verburch. Eindelijk werd na een tijdje bekend dat Verburch met 4-2 had verloren bij Graaf Willem II VAC en toen brak het feest los op het veld.
De hierop volgende Promotie Competitie tussen VELO, Lugdunum, Quick Steps en TONEGIDO leverde goed voetbal en veel sensatie voor de supporters op, die in volle bussen meereisden. VELO 1 werd eerste in deze poule met 9 punten uit 6 wedstrijden en een doelsaldo van 12 voor en 8 tegen. Hiermee promoveerde VELO 1 naar de 3e Klasse van de KNVB.
Het kampioensteam zag er als volgt uit: Cees Olsthoorn, Mart Olsthoorn, Geert van Mierlo, Wim Tangel, Wil Ripson, Maarten de Vos, Jan Zwinkels, Piet van Dijk, Ben Krijger, Geert Zwinkels, Joop van Mierlo, Piet van de Sman, Aad Brabander, Niek Krijger en Hans Ammerlaan.

Seizoen 1962-1963

In seizoen 1962-1963 werd er weer een zaterdagmiddag-elftal opgericht.
Met veel ambitie en zelfvertrouwen ging het 1e zondagteam sterk en overtuigend van start in de 3e Klasse. VELO 1 debuteerde goed want men won de eerste (thuis)wedstrijd met 3-1 van Archipel. Ook Vredenburch moest op eigen veld met 1-2 de punten aan VELO laten terwijl de daarop volgende thuisontmoeting met Westlandia met 1-1 onbeslist bleef.
VELO bleek nog meer in huis te hebben want ook in dit seizoen ging de club recht op een nieuw kampioenschap af, met streekgenoot Westlandia als geduchte concurrent.
Tot de laatste wedstrijd van het seizoen bleef het spannend. Westlandia speelde “thuis” tegen Delft en VELO moest “uit” tegen Archipel.
Enorm veel publiek was er naar het duinterrein van Archipel gekomen waaronder een heel legion uit Wateringen. De Wassenaarse politie had de handen vol aan het parkeren van auto’s en bussen.  Archipel-VELO eindigde in 3-3 (doelpunten VELO: 0-1 Wil Ripson, 2-2 Piet van Dijk en 3-3 Jan Zwinkels). Nu was het voor VELO afwachten op de uitslag van Westlandia. Een geweldige ontlading van afwachtende spanning brak er los toen eindelijk bekend werd dat Westlandia 2-2 gelijk had gespeeld en hierdoor was VELO 1 kampioen geworden van de 3e Klasse en promoveerde hiermee rechtstreeks naar de 2e Klasse van de KNVB.

De vreugde steeg ten top toen er een ware triomftocht door het dorp plaats vond naar het gemeentehuis. Daar werd het kampioensgezelschap officieel ontvangen en gehuldigd door burgemeester Meissen en het gemeentebestuur. Het feest werd hierna voortgezet in het VELO clubgebouw.
De VELO-mannen die voor dit gezorgd hadden waren: Cees Olsthoorn, Wim Tangel, Wil Ripson, Geert van Mierlo, Ben Krijger, Geert Zwinkels, Jan de Letter, Maarten de Vos, Joop van Mierlo, Piet van Dijk, Jan Zwinkels, Piet van der Sman, Ben Stap, Piet Mooyman en trainer Harry de Vos.

Seizoen 1963-1964

In het seizoen 1963-1964 ging VELO prima van start in de 2e Klasse. De eerste drie wedstrijden werden op rij gewonnen (RVC-VELO 1-2, VELO-DCL 3-1 en HBS-VELO 2-5) maar daarna volgde er een aantal teleurstellende resultaten. Uiteindelijk eindigde VELO dit seizoen op zevende plaats met 20 punten uit 22 wedstrijden en een doelsaldo van 43-50.

Seizoen 1964-1965

In het seizoen 1964-1965 maakten Jan Zwinkels en Jan de Letter een uitstapje naar het betaalde voetbal. Tijdens dit seizoen kwam bij VELO 1 de terugslag en was het sprookje even voorbij. VELO zat in de hoek waar de klappen vielen en degradeerde op een gegeven moment weer naar de 3e Klasse.

Seizoen 1965-1966

In dit seizoen kwam VELO 1 met de volgende spelers in de 3e Klasse KNVB uit: Cees Olsthoorn, Nol Oosthoorn, Louis de Letter, Piet Vijverberg, Hans Grootscholten, Ben Stap, Gerard Zwinkels, Hans Bom, Joop van Mierlo, Aad Reygersberg, Leo Vonk en Piet Mooyman. Trainer was geworden John Huguenin.
VELO eindigde op de achtste plaats met 20 punten uit 22 wedstrijden en een doelgemiddelde van 36-39. De zaterdag 1 van VELO promoveerde dit seizoen van de 3e- naar de 2e Klasse HVB.

Seizoen 1966-1967

VELO 1 eindigde op een derde plaats in 3e Klasse met 24 punten uit 22 wedstrijden en een doelgemiddelde van 38-26

Seizoen 1967-1968

In dit laatste seizoen van trainer John Huguenin eindigde VELO 1 op een vijfde positie in de 3e Klasse met 21 punten uit 22 wedstrijden en een doelgemiddelde van 36-32

Seizoen 1968-1969

Met de nieuwe trainer Arie de Wit eindigde VELO dit seizoen op een verdienstelijke tweede plaats met 29 punten uit 22 wedstrijden en een doelsaldo van 46-23.

Seizoen 1969-1970

In het seizoen 1969-1970 wilde Gerard Zwinkels het wel eens bij profclub ADO gaan proberen. Hij ontmoette daar wel erg veel concurrentie en kreeg bovendien een vervelende beenblessure.
In dit seizoen eindigde VELO 1 met één punt minder dan kampioen Xerxes op een tweede plaats met 32 punten uit 22 wedstrijden en een doelgemiddelde van 44-21. Topscorer Adrie Reygersberg kreeg na dit seizoen een éénjarig A-contract aangeboden bij Fortuna Vlaardingen.
VELO 2 werd in dit seizoen met overmacht kampioen van de reserve-Hoofdklasse van de HVB met 41 punten uit 22 wedstrijden en een fantastisch doelgemiddelde van 73-13.

Seizoen 1970-1971

Op 14 juli 1970 vierde VELO haar 40-jarige bestaan. In verband met de toekomstplannen van de vereniging lag het eerst in de bedoeling om hier geen aandacht aan te besteden maar dit voornemen viel niet goed in de smaak bij de leden. Zo werd er alsnog een feestcommissie samengesteld met Ed van Nieuwkerk als voorzitter. Het hoogtepunt van de festiviteiten was de revue-avond voor genodigden en VELO-seniorenleden, met o.a. Peter Piekos en Imca Marina. Voor de jeugd was er een beat-avond in “De Bond” in de Herenstraat georganiseerd.
Op 22 mei 1971 werd het 2e elftal van VELO kampioen van de reserve 3e Klasse KNVB.
Op 30 mei 1971 kwamen de eerste sponsorperikelen bij VELO. Er bestond een mogelijkheid reclame te maken voor je bedrijf middels de huur van reclameborden langs het veld.

Seizoen 1971-1972

In 1972 werd een mijlpaal bereikt in de roemruchtige geschiedenis van VELO. De verhuizing naar de Noordweg was een feit en VELO werd de trotse bezitter van een prachtig sportcomplex, compleet met sporthal dat uniek was voor die tijd. In november 1971 vond uiteindelijk de verhuizing plaats maar op 21 februari 1972 werd het nieuwe complex officieel geopend door Staatssecretaris Vonhoff, waarbij hij werd geassisteerd door het op dat moment jongste en kleinste VELO-lid Ronald van Santen..
Op 28 oktober 1971 werd de sporthal in gebruik genomen met een feestelijke showavond. In november 1971 vonden de eerste aktiviteiten plaats, judo in de jeugdkantine en een fancy fair in de sporthal. Al snel bleek dat men zich geen zorgen hoeft te maken over de bezettingsgraad van de sporthal. Vele aanvragen voor gebruik van de hal kwamen binnen, met name van scholen en verenigingen.
Op 6 april werd VELO 2 wederom kampioen. Het eerste elftal van VELO had op 10 april 1972 aan één punt genoeg tegen De Postduiven om kampioen van de 3e Klasse te worden, maar verliest met 2-1. Op 17 april kreeg VELO de herkansing, ditmaal met een beslissingswedstrijd tegen Laakkwartier op het RVC-terrein in Rijswijk, maar men verloor wederom, dit keer met 3-1 waardoor er geen promotie naar de 2e Klasse volgde.

Seizoen 1972-1973

Een “gouden” seizoen voor VELO. Het eerste elftal wist op 14 april 1973 in de thuiswedstrijd tegen VEP (3-0 winst) het kampioenschap van de 3e Klasse binnen te halen. De doelpunten in deze kampioenswedstrijd werden gemaakt door Hannie Boom (2x) en Cees Olsthoorn. Twee dagen later speelde VELO 1 vriendschappelijk tegen FC Den Haag onder de 23 jaar en VELO won deze wedstrijd met sprankelend voetbal met maar liefst 4-1. Ook in de Westland Cup deed VELO het uitstekend. Op 6 juni 1973 stond het team van trainer Piet van Dijk in de finale tegen Excelsior Maassluis. Deze finale eindigde in een gelijkspel, waarna strafschoppen de beslissing moesten brengen. VELO won deze strafschoppenserie mede omdat keeper Gerard Zwinkels drie van de vijf penalty’s stopte.

Seizoen 1973-1974

De zondag 2e Klasse A van de KNVB (één na hoogste niveau) was in het seizoen 1973-1974 uit de volgende clubs samengesteld: Blauw Zwart, DHL, Laakkwartier, LENS, LFC, Lugdunum, Naaldwijk, RKAVV, Texas DHB, VELO, Verburch en Wilhelmus.

Door de nieuwe invoering van een Hoofdklasse KNVB in seizoen 1974-1975 bij het zondagvoetbal konden dit seizoen de eerste vier clubs in het eindklassement naar de 1e Klasse van de KNVB promoveren. Dit zou natuurlijk een geweldige prestatie zijn als VELO 1 dit zou kunnen gaan realiseren maar helaas was deze plaats iets te hoog gegrepen van trainer Piet van Dijk en zijn mannen.
Het werd namelijk juist een zwaar en moeizaam seizoen voor VELO. Van de 22 competitiewedstrijden wist VELO er slechts 5 te winnen, 3 gelijk te spelen en maar liefst 14 wedstrijden werden er verloren. Met 13 punten, en een doelsaldo van 19 voor en 35 tegen, eindigde VELO namelijk op de 11e en voorlaatste positie van de 2e Klasse A. Laakkwartier deed het echter, met 11 punten, nog slechter en zodoende mocht de Wateringse club ook volgend seizoen weer uitkomen in de 2e Klasse KNVB.

Seizoen 1974-1975

Enkele belangrijke feiten waren dat in 1974 FC Den Haag enkele talentvolle spelertjes van VELO scoutte zonder de club hierover in te lichten. Op 27 februari 1975 werd de VELO-hal omgetoverd tot volleybal-arena. Starlift Blokkeer speelde n.l. een demonstratiewedstrijd tegen CSKA Moskou.

De zondag 2e Klasse A van de KNVB was in het seizoen 1974-1975 uit de volgende clubs samengesteld: Blauw Zwart, DHC, Lugdunum, Naaldwijk, Olympia, Randstad Sport, RKAVV, Scheveningen, Texas DHB, Teylingen, VELO en Verburch.

<

Seizoen 1975-1976

Op 31 december 1975 nam Leo van Veldhoven afscheid als voorzitter van VELO en werd benoemd als Ere-voorzitter. Ed van Nieuwkerk volgde van Veldhoven op.
Op 21 oktober 1976 introduceerde VELO een nieuw voetbalshirt. Het vertrouwde effen groene shirt werd ingeruild voor een groen shirt met verticale rood-witte banen. Op 11 mei 1978 degradeerde het eerste elftal van VELO naar de 3e Klasse KNVB.

>

Seizoen 1976-1977

>

De zondag 2e Klasse A van de KNVB was in het seizoen 1976-1977 uit de volgende clubs samengesteld: Celeritas, DHC, DHL, LDWS, Lugdunum, ONA, RKAVV, Texas DHB, Teylingen, VELO, Verburch en VIOS.

<

Seizoen 1977-1978

>

<

Seizoen 1978-1979

>

<

Seizoen 1979-1980

>

De zondag 3e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1979-1980 uit de volgende clubs samengesteld: Full Speed, HMSH, Naaldwijk, De Postduiven, RFC, Rijswijk, Scheveningen, Sliedrecht, SMV, TONEGIDO, VELO en Vredenburch.

De mannen van trainer John van der Lubbe deden het prima dit seizoen in de 3e Klasse. Van de uiteindelijk 22 competitiewedstrijden werden er 9 gewonnen, 9 gelijk gespeeld en 4 keer verloren. Met 27 punten, en de doelcijfers 39-23, eindigde de zondag 1 van VELO op een uitstekende derde positie van de ranglijst van de zondag 3e Klasse B. Dit was achter kampioen Sliedrecht (34 punten) en TONEGIDO (28 punten).

<

De jaren 1980 t/m 1989

Op 14 juli 1980 bestond VELO precies 50 jaar maar het gehele feestprogramma stond in mei 1980 gepland. Op 3 mei werd er een wedstrijd gespeeld tussen Oud-VELO en Oud-Westlandia, gevolgd door een receptie en een feestavond in de VELO-hal. Op 4 mei volgde er een Heilige Mis in de St.Joseph kerk. Op 8 mei was er een feestmiddag voor 65-plussers. Op 10 mei VELO 1 tegen Oud-Nederlandselftal en op 25 mei een VELO 1 toernooi met daarna een groot slotfeest in de VELO-hal.
Op 29 mei 1981 werd VELO 1 kampioen van de 3e Klasse B.

VELO 1, kampioen 3e klasse B, seizoen 1980-1981. Staand v.l.n.r. Gerard van Meurs, Peter Helderman, Wim van Dijk, Nol Halverhout, Bram van Veldhuizen, Jillis de Vries, Joop van Veldhuizen, Henk van der Naaten en Hans Reinirie. Zittend Ton Lansbergen, Aad van Dijk, Cees Olsthoorn, Dennis van Niel, Sjaak Nederpelt en Gerard van Dijk.

Op 15 september 1981 kwamen Martien van Paassen en Jan van Gaalen op het idee om opnieuw een supportersclub in het leven te roepen. Er kwam een ledenwerving en er bleek veel belangstelling. De leden van de supportersgroep betaalden een jaarlijkse contributie. Van deze contributiegelden werd een hoop geregeld zoals; bij elke thuiswedstrijd van VELO 1 werd er een informatiefolder samengesteld met o.a. de opstellingen en een standenlijst. Er werd vaak vervoer geregeld voor uitwedstrijden en er verscheen een fraai scorebord langs het hoofdveld. Ook hadden de supporters aandacht voor de spelers bij ziekte, langdurige blessures en jubilea.

Op 15 september 1982 werd de VELO-accommodatie verder uitgebreid met een vergaderruimte en een judo-dojo en op 29 oktober van dit jaar werd de nieuwe lichtinstallatie in gebruik genomen met een vriendschappelijke wedstrijd tussen VELO en FC Den Haag. Op 17 november 1982 deed het damesvoetbal bij VELO haar intrede.
In het seizoen 1983-1984 degradeerde het eerste elftal van VELO weer terug naar de 3e Klasse KNVB.

Seizoen 1985-1986

>

De zaterdag 1e Klasse A van de HVB was in het seizoen 1985-1986 uit de volgende clubs samengesteld: DVJ, Ec-So, GDA, HTSV, Marine, Ornas, PZH, Schipluiden, SVGW, Takdier Boys, VELO en sv Wassenaar.

<

 

 

Daar zou de club een aantal jaren blijven spelen totdat men in seizoen 1987-1988 wederom kampioen werd en zich zodoende wederom 2e Klasser mocht noemen.

Seizoen 1989-1990

>

De zondag 2e Klasse A van de KNVB was in het seizoen 1989-1990 uit de volgende clubs samengesteld: Blauw Zwart,De Musschen, Oliveo, Overmaas, Quick (H), Rijswijk, Roodenburg, Spartaan’20, TONEGIDO, VELO, Verburch en VUC.
O.l.v. trainer Jan de Jong draaide het vlaggenschip van VELO een goed seizoen. Van de 22 competitiewedstrijden werden er 12 in winst omgezet, 3 gelijk gespeeld en zevenmaal werd er verloren. Met 27 punten, en de doelcijfers 38 voor en 22 tegen, eindigde VELO dan ook op een uitstekende derde plaats in de eindrangschikking van de 2e Klasse A. TONEGIDO werd kampioen met 31 punten en Spartaan’20 eindigde als tweede met 29 punten.

<

Seizoen 1990-1991

>

In 1990 vierde VELO haar 60-jarig bestaan. Het hoogtepunt van deze viering was de beide wedstrijden tegen Ajax, te weten; Ajax landelijke jeugd tegen VELO onder 23 jaar en Ajax 1 tegen VELO 1. De wedstrijd van de jongere garde, welke van uitstekende kwaliteit was, eindigde zeer verrassend in 1-1. De ruim 1.500 toeschouwers die drie dagen later tussen het grote Ajax en VELO 1 op een wervelende Ajax show hoopten, kwamen bedrogen uit. Het was en bleef 0-0.
Op zondag 12 mei 1991 speelde VELO 1 een beslissingswedstrijd tegen OVV om niet te degraderen naar de 3e Klasse. VELO won deze wedstrijd met 3-1. Door deze winst en met de al gewonnen periodetitel op zak mocht VELO nu ineens aan de nacompetitie voor promotie meedoen. VELO redde het niet in deze nacompetitie voor promotie. Thuis tegen Roodenburg werd het nog 2-2 maar de wedstrijd tegen het sterke Spartaan’20 werd in Rotterdam verloren.

<

Seizoen 1991-1992

>

De zondag 2e Klasse A van de KNVB District West II was in het seizoen 1991-1992 uit de volgende clubs samengesteld: ADO, Blauw Zwart, Hermes DVS, Oliveo, Olympia, Quick, RKAVV, Roodenburg, VCS, VELO, Verburch en VIOS.

O.l.v. de nieuwe trainer Slobodan Dutina draaide VELO 1 een uitstekend seizoen maar de Wateringse club had alleen de pech dat zowel VCS als ADO dit seizoen superieur waren. Van de uiteindelijke 22 competitiewedstrijden behaalde VELO 27 punten en een doelsaldo van 38 voor en 24 tegen. VELO eindigde hiermee op een derde positie op de ranglijst van de 2e Klasse A. ADO en VCS eindigde dit seizoen met 34 punten op de gedeelde eerste positie en moesten een beslissingswedstrijd spelen voor het kampioenschap.

In het seizoen 1991-1992 won VELO 1 wel op zaterdag 6 juni 1992  de “Westland-Cup”.

Seizoen 1992-1993

>

De zaterdag 1e Klasse B van de HVB was in het seizoen 1992-1993 uit de volgende clubs samengesteld: CWP, DVC, EOC, HS texas DHB, Kamraan, KSD, Neta Dall, PGS, Quick Steps, RAS, VELO en sv Wassenaar.

<

De indeling van het amateurvoetbal voor de regioclubs in district West II seizoen 1992-1993 in de zondag 2e Klasse A zag er als volgt uit: DVS, Foreholte, Fortuna Vlaardingen, Gouda, Hermes DVS, HMSH, Oliveo, Quick, RKAVV, Roodenburg, VELO en VIOS.

O.l.v. nieuwe trainer Jan Hoos begon VELO niet al te best aan de competitie. Het openingsduel thuis tegen HMSH eindigde nog in 1-1 (doelpunt Fred van Rossum) maar hierna volgde er nederlagen tegen Quick (5-2), Westlandia (2-4), Hermes DVS (3-2) en RKAVV (0-1). Met 1 punt uit 5 wedstrijden stond VELO dan ook op de laatste plaats van de 2e Klasse A. Op zondag 11 oktober kwam dan eindelijk de ommekeer toen er met 1-3 bij Roodenburg werd gewonnen, gevolgd door een 3-0 thuiszege op Oliveo. De mannen van trainer Hoos werkte zich omhoog op de ranglijst en tijdens de winterstop stond VELO met 14 punten uit 13 wedstrijden op een keurige zesde positie.

In de tweede seizoenshelft presteerde VELO ook prima, alleen jammer dat dit goede vervolg geen beloning kreeg in een Periodetitel. Met 26 punten uit 22 wedstrijden, en de doelcijfers 42-31 eindigde VELO op een keurige vierde positie van de zondag 2e Klasse A KNVB.

>

Seizoen 1993-1994

>

De A-selectie van VELO bestond dit seizoen o.a. uit: Arno Gerritse, Fred Veenman, Fred van Rossum, Hans v.d. Kraan, Bram v.d. Bos, Frank van Nieuwkerk, Rob Franke, Ronald v.d. Stap, Arthur Dijkstra, Henry Duyvestijn, Gurby Bulo, Johan van Hagen, Ed van Bergen Henegouwen, Sven van Velzen en Martin Scholtes.
Trainer: Jan Hoos, verzorger: Nol Halverhout, teamleider: Ton v.d. Berg en grensrechter: Cock v.d. Ende.

De zondag 2e Klasse A van de KNVB was in het seizoen 1993-1994 uit de volgende clubs samengesteld: Foreholte, Hermes DVS, HMSH, LenS, Lugdunum, Rijswijk, RKAVV, SJC, VELO, VIOS, sv Voorburg en Westlandia.

Op zondag 5 september 1993 begon VELO uitstekend aan het seizoen door in de uitwedstrijd bij Hermes DVS met 0-1 te winnen. Een week later kwam in Wateringen het sterke VIOS op bezoek. VELO, normaal in eigen huis altijd moeilijk te kloppen, werd door de Haagse ploeg op alle fronten afgetroefd (0-3). De mannen van trainer Hoos herstelden zich hierna prima met overwinningen op Westlandia (3-0), LenS (2-1) en Lugdunum (1-2). Met deze goede serie wedstrijden had VELO zich, samen met HMSH, met 8 punten uit 5 wedstrijden aan kop van de 2e Klasse A gevestigd. Op zondag 24 oktober stond de topper VELO-HMSH op het programma. Helaas werd VELO wederom fors afgetroefd door de andere Haagse club en werd het uiteindelijk 1-4. Toch kon de Wateringse club de strijd om het kampioenschap goed volhouden. Met 14 punten uit 10 wedstrijden ging VELO op een tweede positie van de ranglijst, achter HMSH (9-15), de winterstop in.

Op 16 januari 1994 begon de tweede seizoenshelft alweer en VELO startte daarin niet al te best door met 3-2 te verliezen bij Foreholte. Koploper HMSH wist wel te winnen en liep hiermee alleen maar verder uit op de concurrentie. De mannen van trainer Jan Hoos versloegen eerst nog wel SJC (4-0) en Rijswijk (1-3) maar lieten het daarna weer lelijk afweten tegen LenS (3-2). Nadat eerst nog Foreholte met 1-0 werd verslagen volgde op zondag 27 maart de topper tussen de nummer 1 HMSH (24 punten) en nummer 2 VELO (20 punten). In dit rechtstreekse treffen versloeg HMSH concurrent VELO met maar liefst 4-1 en was de competitie hiermee wel beslist.
HMSH werd dit seizoen met 32 punten uit 22 duels kampioen van de zondag 2e Klasse A. VELO deed het verder ook uitstekend en eindigde met 27 punten uit 22 wedstrijden, en de doelcijfers 41-32, op een keurige tweede positie. Door dit resultaat plaatsten het team van Jan Hoos zich voor de nacompetitie en kreeg hiermee dus een extra kans om promotie naar de 1e Klasse KNVB te bewerkstelligen.

We zijn nog op zoek naar de resultaten van VELO in deze nacompetitie! Feit is wel dat het positief afliep voor VELO want in het seizoen 1994-1995 zien we de Wateringse club uitkomen in de 1e Klasse van de KNVB.

<

Seizoen 1994-1995

>

Na de promotie kwam VELO dit seizoen uit in de zondag 1e Klasse KNVB. De indeling van het amateurvoetbal voor de regioclubs in district West II seizoen 1994-1995 in de zondag 1e Klasse B zag er als volgt uit: Argon, DCV, EBOH, Elinkwijk, Feyenoord (AV), HMSH, Nieuwenhoorn, Quick (H), Unitas, VCS, VELO en Zwijndrecht.

<

Seizoen 1995-1996

>

In het seizoen 1995-1996 was de zondag 1e Klasse B van de KNVB uit de volgende clubs samengesteld: Aalsmeer, Alphense Boys, Hekelingen, HMSH, Neptunus, Nieuwenhoorn, Quick, Unitas, UVS, VCS, VELO en VIOS.

In het tweede seizoen in de 1e Klasse draaide VELO 1 uitstekend. Op de laatste competitiedag maakten de mannen van trainer Jan Hoos zelfs nog kans op de vervangende Periodetitel van kampioen VCS met de daarbij horende nacompetitie voor promotie. Helaas kwam dit niet zo ver want VELO verloor met 3-2 bij Unitas, waardoor men de vierde positie op de eindranglijst moest afstaan aan Quick.

Van de uiteindelijke 22 competitiewedstrijden wist VELO er 8 te winnen, 6 gelijk te spelen en werd er 8 keer verloren. Met 30 punten, en de doelcijfers 31-35, eindigde de Wateringers samen met Unitas en VIOS op een gedeelde vijfde plaats van de zondag 1e Klasse B.

<

Seizoen 1996-1997

>

De zondag 1e Klasse B van de KNVB was voor het seizoen 1996-1997 als volgt samengesteld: ADO Den Haag, Alphense Boys, KBV, Neptunus, Quick, RVC, SMC, Unitas, VELO, VIOS, Wilhelmus en ZFC.

De eerste vier competitiewedstrijden tegen ADO Den Haag (0-0), KBV (0-0), Quick (3-3) en Wilhelmus (2-1) werden door VELO niet verloren. Op de vijfde speeldag liepen de mannen van trainer Jan Hoos tegen hun eerste nederlaag aan toen er in Wateringen met 0-2 werd verloren van VIOS. Dit beeld van de eerste vijf wedstrijden gaf een beetje het seizoen van VELO 1 aan. De Wateringse club speelde geen opvallende rol dit seizoen in de competitie maar toch was men redelijk positief over de resultaten.
Van de uiteindelijke 22 competitiewedstrijden werden er namelijk 9 gewonnen, 7 gelijk gespeeld en 6 verloren. Met 34 punten, en de doelcijfers 30-29, eindigde VELO keurig bovenin de middenmoot op de vijfde positie.

>

Seizoen 1997-1998

>

De zondag 1e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1997-1998 uit de volgende clubs samengesteld: Blauw Zwart, Lugdunum, Nieuwenhoorn, Nijenrodes, sv Osdorp, Papendrecht, Quick, SMC, Unitas, VELO, VIOS en Wilhelmus.

<

Seizoen 1998-1999

>

<

Seizoen 1999-2000

>

<

 

 

Later meer historie en foto’s van VELO…..

>

Seizoen 2009-2010

>
Boudewijn de Geer werd voor het seizoen 2009-2010 benoemd bij VELO tot technisch coördinator van de A tot en met de D-jeugd. De oud-voetballer van onder meer FC Den Haag en De Graafschap werd bij VELO ook jeugdtrainer van D1. De Geer startte bij VELO ook een voetbalschool op, waar talenten individuele techniektrainingen konden volgen.

Op vrijdag 9 juli 2010 om 15.00 uur was het zover! Het slaan van de eerste paal van de nieuwe kantine van VELO was een feit. Pieter Cloo voorzitter van Velo-Vastgoed had de eer deze handeling te mogen verrichten. Dit emotionele gebeuren vond plaats onder het toeziend oog van de directie van WEBOMA, leden van OmniVelo, leden van de bouwcommissie, personeel van WEBOMA en andere belangstellenden. Voorzitter van Omni-Velo feliciteerde Pieter met het feit dat hij het startsein mocht geven van de zo gewenste Nieuwbouw. De lange tijd van voorbereiden zat er nu op en de verwachting was dat de bouw 12 tot 14 maanden zou duren.

Seizoen 2010-2011

Aan het begin van het seizoen 2010-2011 werden er 16 seniorenteams, waarvan 1 damesteam ingeschreven bij de KNVB. Hiervan speelden er 13 teams op zondag en 3 teams op zaterdag. Daarnaast speelden er op de zaterdag ook nog 5 teams bij het 7-voetbal. De jeugdafdeling van VELO bestond dit seizoen uit 57 teams, incl. 2 meisjesteams, en nog zo’n 30 pupillen bij het kaboutervoetbal. In totaliteit zijn er dit seizoen zo’n 900 actieve voetballeden bij de Wateringse club.

Het eerste elftal van VELO werd in seizoen 2010-2011 ingedeeld in de 2e Klasse C, met als tegenstanders ADO Den Haag, UVS, Full Speed, Delft, Laakkwartier, UDO, RKDEO, HMSH, sv Wateringse Veld, GONA, DHL, Woerden en Teijlingen.

>

Later hier meer….

Seizoen 2011-2012

De prestaties van VELO 1, 2 en het A1-team waren in het afgelopen seizoen niet onopgemerkt gebleven. Voor aanvang van het seizoen 2011-2012 was het bestuur van VELO een sponsorverbintenis aangegaan met  Sir Winston Leisure in Rijswijk. Eigenaar Harry Ballemaker en zijn zoon Marco vonden VELO bij uitstek een vereniging om de naam van het bedrijf in het Westland uit te gaan dragen. Men vond VELO een hechte vereniging en de mentaliteit om met onbetaalde spelers het hoogste niveau te behalen sprak hen wel aan.

Verder was bij aanvang van dit seizoen het nieuwe complex van VELO aan de Noordweg in Wateringen zo goed als gereed en was men al volop bezig om van die opening een geweldig feest te maken.
Op vrijdagavond 30 september werd op grootste wijze in de sporthal een act opgevoerd als officiële opening van het nieuwe clubgebouw. Daarna vonden er op zaterdag 1 oktober allerlei festiviteiten op het gehele complex plaats. Zo slaagde de club er bijvoorbeeld in het record van Real Madrid te verbeteren!  Afgelopen zomer had het eerste team van Real Madrid in China n.l. tegen 103 F-pupillen een voetbalwedstrijd gespeeld. Dat was een geweldige ervaring voor zowel de grote als de kleinere spelers! En wat dacht men in Wateringen? Wat Real Madrid kan, kan VELO voetbal beter! Zodoende waren alle spelers van VELO 1 present om een duel aan te gaan tegen alle F-pupillen van de club. Een die F-pupillen waren er volop: 115 in totaal. Het record werd dus gebroken! De zaterdag werd afgesloten met een spetterend feest voor alle leden.

De fondsenwervers van de Wateringse club hadden een mijlpaal bereikt. Er was n.l. meer dan een miljoen euro bijeengebracht voor de realisering van het nieuwe sportcomplex aan de Noordweg. In totaal was er € 1,3 miljoen nodig. De mijlpaal werd bereikt met de organisatie van het seminar ‘Inspirerend Leiderschap’, dat circa 450 mensen trok en een netto-opbrengst van ongeveer € 32.000 betekende. Met onder meer de traditionele speculaasactie, enkele feesten en de uitgifte van obligaties hoopte de fondsenwervers aan het einde van dit seizoen de benodigde € 1,3 miljoen binnen te hebben.

Het bestuur van VELO had voor het seizoen 2011-2012  Cees Tempelaar als de nieuwe hoofdtrainer van VELO aangetrokken. De Hagenaar volgde hiermee oefenmeester Corné van Doorn op, die twee seizoenen succesvol werkzaam was geweest aan de Noordweg in Wateringen.
Vorig seizoen werd het eerste elftal van VELO dus ongeslagen kampioen en de nieuwe trainer, Cees Tempelaar, sprak zich voor aanvang van dit nieuwe seizoen uit dat zijn team ook in seizoen 2011-2012 hoge ogen zouden gaan gooien. Er waren weinig mutaties in de A-selectie van VELO. Alleen keerde Ramon Ripson (ADO Den Haag) terug op het “oude nest” en kwamen er 6 A-spelers over van eigen jeugd.

Na dus het kampioenschap van afgelopen seizoen werd VELO in seizoen 2011-2012 ingedeeld in de 1e Klasse B samen met SJC, Boshuizen, Pancratius, Schiebroek, Quick, VUC, Papendrecht, Nieuwerkerk, UVS, Excelsior’20, GDA, HVV en VELO.
Ondanks alle euforie debuteerde VELO op zondag 4 september 2011 niet echt best in de 1e Klasse want in de eerste competitiewedstrijd verloor men met maar liefst 5-0 bij ADO Den Haag. Toch raakte de formatie van trainer Tempelaar niet in paniek want in de volgende wedstrijd versloeg men thuis Nieuwerkerk met 5-2. Bij Quick leed men nog wel een 2-0 nederlaag maar daarna werd er achtereenvolgens flink gewonnen van Pancratius (3-1), Excelsior’20 (4-0), UVS (1-4) en HVV (4-1) en steeg men hierdoor naar een knappe tweede positie in de 1e Klasse B. Helaas voor VELO gingen de laatste twee wedstrijden voor de winterstop tegen koploper FC Boshuizen (2-0) en Neptunus/Schiebroek (1-2) verloren en leed de club hiermee duur puntenverlies. Toch ging VELO met 24 punten uit 12 wedstrijden nog steeds op een tweede positie in 1B de winterstop in, al hadden de mannen van Tempelaar nu wel 6 punten achterstand op koploper Boshuizen.
Tijdens de winterstop ging de gehele VELO selectie van 1 januari t/m 8 januari op trainingskamp naar Maspalomas Gran Canaria. Daar werd ook bekend dat het contract met trainer Cees Tempelaar en diens assistent met een jaar werd verlengd.
In de eerste wedstrijd na de winterstop haalde VELO nog wel revanche op ADO Den Haag maar daarna volgde er een hele slechte periode met drie nederlagen en twee gelijke spelen. Door deze slechte serie was VELO inmiddels afgezakt naar een 7e positie en leek de competitie gespeeld. Niets was echter minder waar want na o.a. overwinningen op SJC (5-2), Papendrecht (0-3), VUC (4-0), GDA (0-2) en Boshuizen (3-2) eindigde de debutant van de 1e Klasse met 44 punten uit 26 duels (doelsaldo 59-44) op een uitstekende 3e plaats en nam hiermee de 3e periode over van kampioen Quick. Als promovendus was dit natuurlijk een geweldig resultaat.

Op donderdag (Hemelvaartsdag) 17 mei begonnen de voetballers van VELO de nacompetitie, met als doel promotie naar de Hoofdklasse, slecht want thuis werd met 1-2 verloren van VVY.  Op 20 mei volgde de uitwedstrijd tegen VVY en in een bloedstollende wedstrijd werd het uiteindelijk na verlenging 2-2 en was VELO met deze uitslag helaas uitgeschakeld.
Melvin van der Zeijden werd dit seizoen topscorer van VELO 1 met 19 doelpunten, gevolgd door Jeffrey Beukenholdt (11).

Op zaterdag 9 juni 2012 zette VELO alsnog de kroon op dit mooie seizoen door beslag te leggen op de Flynth Westland Cup 2012. De ploeg van trainer Cees Tempelaar versloeg in de finale op sportpark ‘De Hoge Bomen’, op het hoofdveld van organisator vv Naaldwijk, Excelsior Maassluis met 3-2 . Matthijs Helderman, Melvin van der Zeijden en Jeffrey Beukenholdt waren de doelpuntenmakers in deze bloedstollende finale. VELO-aanvoerder doelman Pascal van Eck mocht uit handen van sponsor Flynth de Westland Cup 2012 in ontvangst nemen. De trotse VELO-voorzitter Piet Vijverberg zag zijn team na afloop een feestje vieren met de cup.

Later hier meer…

Seizoen 2012-2013

>

Tijdens de Algemene Ledenvergadering van 15 november 2012 was VELO-voorzitter Piet Vijverberg periodiek aftredend. Hij stelde zich echter herkiesbaar en werd door de leden weer voor een nieuwe termijn benoemd. Ook waren Louis de Letter, Ruud Olrichs en Arno Gerritse aftredend maar ook zij waren weer herkiesbaar en gingen nog een periode door. Joop Gardien was wel aftreden en niet herkiesbaar. Als nieuwe bestuursleden werden bij de club aan de Noordweg in Wateringen Karin Maartense en Richard Wolf gekozen.

VELO werd tijdens het overschrijvingstermijn onaangenaam verrast door het feit, dat zondag hoofdklasser Westlandia drie vaste krachten van de Wateringers weglokte. Het drietal Torben Halverhout, Ramon Ripson en Daan van Rossum vroegen overschrijving naar Westlandia aan. Xander Damen verlaat VELO en gaat naar Verburch. Maurice Schooneman en René Zwinkels zijn gestopt. VELO bleef echter aandacht houden voor de eigen jeugdopleiding en trainer Cees Tempelaar vulde zijn selectie zodoende aan met jeugdspelers. Vanuit de eigen jeugd kwamen over: Lars van der Krogt, Thijs van der Zanden, Dennis de Groot, Mick van Elswijk, Max Löbker, Benjamin el Amrani, Rob Smits en Rachid Bouyaouzan.

Het 1e elftal van VELO kwam dit seizoen wederom uit in de 1e Klasse B die ditmaal bestond uit: ADO Den Haag (Den Haag), FC Boshuizen (Leiden), De Meern (De Meern bij Utrecht), Excelsior’20 (Rotterdam), Kocatepe (Rotterdam), Magreb ’90       (Utrecht), Neptunus-Schiebroek (Rotterdam), Nieuwerkerk (Nieuwerkerk aan de IJssel), PFC (Geervliet), RKDEO (Nootdorp), SJC (Noordwijk), UVS (Leiden), VELO (Wateringen) en VOC (Rotterdam).

>

>

Het kan raar lopen in een seizoen. VELO moest lange tijd naar onderen kijken maar door de 2-1 zege op ADO Den Haag op zondag 28 april was de ploeg van trainer Cees Tempelaar nu “veilig” en bij tweemaal winst in het restant van de competitie lonkte zelfs nog de derde periodetitel.

>

Het tweede team van VELO werd dit seizoen kampioen in de reserve hoofdklasse en plaatste zich hiermee voor de strijd om het Kampioenschap van Nederland voor reserveteams.Dit betekende voor de clubhistorie van VELO-voetbal weer een uniek feit. Op weg naar een mogelijke nationale titel begon VELO 2 op zaterdag 18 mei 2013 met en thuisduel tegen UDI’19/Beter Bed 2. Op tweede pinksterdag (20 mei) wachtte dan de uitbeurt tegen OJC/Rosmalen 2.
In een poule met UDI’19/Beter Bed 2 en OJC/Rosmalen 2 als tegenstanders ging alleen de poulewinnaar door naar de halve finale. Door de nederlaag van zaterdag tegen UDI’19 (1-2) was VELO 2 gelijk uitgeschakeld. De twee tegenstanders van VELO 2 hadden n.l. eerder al tegen elkaar gespeeld met als resultaat een 4-4 gelijkspel.

Ook met de jeugd gaat het enorm goed met VELO. Zowel het A1 als het B1-team streden in de tweede ronde van de nacompetitie voor promotie naar de landelijke 2e divisie.

Op zaterdag 16 maart 2013 ontving VELO hoog bezoek op haar complex aan de Noordweg in Wateringen. Minister Ivo Opstelten van Veiligheid en Justitie bracht, in het kader van de landelijke campagne ‘Door Voetbal Verenigd’ van de Stichting “Meer dan voetbal”, een werkbezoek aan de Wateringense club. Minister Opstelten was zeker niet de enige VIP. Van de KNVB waren present de voorzitter en directeur amateurvoetbal, Bernard Fransen en Anton Binnenmars en van West II vicevoorzitter Arthur Paulides en districtsmanager Sjaak van der Kroon. In verband met de aanvoerderscampagne waren ook de oud-internationals Ben Wijnstekers en Aaron Winter van de partij. VELO-voorzitter Piet Vijverberg kon vol trots in kort tijdsbestek de historie van zijn club vertellen en later voorop gaan bij de rondleiding op het complex. VELO was er trots op, dat het zich op die manier heeft kunnen presenteren, want naast de gasten was ook de media volop aanwezig.

>

Seizoen 2013-2014

Het bestuur van VELO schreef dit seizoen voor de zondagcompetitie 9 seniorenelftallen en voor de zaterdagcompetitie 5 seniorenelftallen in bij de KNVB. De jeugdafdeling bestond ditmaal uit 5 A-elftallen, 7 B, 7 C, 8 D, 12 E en 12 F-teams. Bij de meisjesafdeling werd een MA1, MB1, MC1 en MC2 ingeschreven. De zaalvoetbalafdeling van VELO bestond dit seizoen uit 2 teams.

De indeling van het amateurvoetbal voor de regioclubs in district West II seizoen 2013-2014 in de zondag 1e Klasse B zag er als volgt uit: Alphense Boys, HMSH, Kocatepe, Magreb ’90, Neptunus – Schiebroek, Nieuwerkerk, Nieuwkoop, PFC, Poortugaal, SJC, TOGB, UVS, VELO en CVV Zwervers.

VELO 1 kende dit seizoen opnieuw een prima jaar. De Wateringers eindigden achter kampioen Magreb’90 (55 punten) en Nieuwerkerk (53 punten) knap op een derde plaats. Op de slotdag verspeelde de ploeg van trainer Cees Tempelaar wel voor de tweede keer op rij deelname aan de nacompetitie door met 2-1 te verliezen bij CVV Zwervers.
Van de 26 competitiewedstrijden wist VELO er dit seizoen 16 te winnen, 3 gelijk te spelen en werd er 7 keer verloren. Met 51 punten, en de doelcijfers 54-36, eindigde men dus zoals gezegd op een knappe derde positie van de zondag 1e Klasse B.

SONY DSC
VELO-spits Jeffrey Beukenholdt eindigde, met 24 doelpunten, op de tweede plaats van Het Haagse Voetbalhistorie Topscorersklassement 2013-2014.

In het seizoen 2013-2014 begroette VELO maar liefst 8 kampioenen. Bij de zondagafdeling werd het 7e elftal in de 3e Klasse G en het 8e-elftal kampioen van de 6e Klasse 06 kampioen en bij de zaterdagafdeling werd het 3e elftal kampioen in de 6e Klasse 10.
Bij de jeugdafdeling van VELO gingen bij de volgende teams de kampioensvlag in top: A2 (in 2e Klasse 5), A3 (3e Klasse 06), B2 (2e Klasse 8), B6 (5e Klasse 09), C4 (4e Klasse 04) en D4 (4e Klasse 4).

Seizoen 2014-2015

Voor de zondagcompetitie schreef het bestuur van VELO wederom 9 seniorenelftallen in bij de KNVB. De zaterdagafdeling bleef maar groeien en ditmaal werden er 7 seniorenelftallen ingeschreven voor de competitie. De jeugdafdeling van VELO bestond dit seizoen uit 6 A-elftallen, 5 B, 7 C, 9 D, 11 E en 12 F-teams.

VELO en Technisch Jeugdcoördinator en Jeugdtrainer Boudewijn de Geer gingen ook voetbalseizoen 2014-2015 met elkaar door. Dit was het zesde achtereenvolgende seizoen dat De Geer in Wateringen actief was, en met succes. Sinds De Geer in het seizoen 2009-2010 bij VELO begon als Jeugdtrainer en Technisch Jeugdcoördinator maakte de Jeugdafdeling een enorme groei door. VELO A1 promoveerde van de Hoofdklasse door naar nu een koppositie in de KNVB 2e Divisie, VELO B1 promoveerde van de 4e Divisie naar nu een verdienstelijke gedeelde vierde plaats in de KNVB 2e Divisie en VELO C1 speelde in de KNVB 3e Divisie en VELO D1, het team wat De Geer zélf trainde en coachte, was gepromoveerd naar de KNVB 2e Divisie.

Op vrijdag 31 oktober 2014 werd in de VELO-kantine onder grote belangstelling afscheid genomen van de voorzitter en vicevoorzitter van de VELO-voetbaljeugd, respectievelijk Peter van der Zanden en Gerard van Holsteijn. Voor de bewezen diensten ontving Peter van der Zanden een hoge onderscheiding van de KNVB, de gouden waarderingsspeld met oorkonde. Gerard van Holsteijn kreeg voor zijn staat van dienst uit handen van voorzitter Piet Vijverberg de zilveren VELO-speld alsmede de oorkonde behorende bij zijn benoeming tot ‘Lid van Verdienste’ van de club. Een driemanschap, bestaande uit Richard Driessen, Ton de Jong en Barry van Heijningen, ging vanaf nu het dagelijks bestuur van de jeugdafdeling van VELO-voetbal vormen.

De 1e Klasse B van de KNVB-zondag was voor het seizoen 2014-2015 uit de volgende clubs samengesteld: FC Boshuizen (Leiden), GDA (Den Haag), GOES (Goes), HMSH (Den Haag), IFC (Hendrik Ido Ambacht), Kocatepe (Rotterdam), Nieuwerkerk (Nieuwerkerk), Olympia (Gouda), PSV Poortugaal (Rotterdam), RKAVV (Leidschendam), VELO (Wateringen), sv Wateringse Veld-GONA (Den Haag), Xerxes DZB (Rotterdam) en Zwervers cvv (Capelle aan de IJssel).

Onder meer doelman Pascal van Eck en clubtopscorer Jeffrey Beukenholdt waren er dit seizoen niet meer bij en daarmee leverde VELO 1 voor dit seizoen veel ervaring en kwaliteit in. Maar zoals altijd moest VELO het van zijn goede jeugdopleiding hebben en waren er dit seizoen weer een hoop talenten doorgestroomd naar de A-selectie.
Toch kende het team van trainer Cees Tempelaar een uiterst slechte seizoensstart want de eerste vier competitiewedstrijden tegen FC Boshuizen (0-1), Olympia (0-1), IFC (1-2) en RKAVV (5-2) werden verloren. Op zondag 5 oktober behaalde VELO zijn eerste punt door 0-0 te spelen tegen GOES en twee weken later volgde de eerste overwinning toen CVV Zwervers met 2-1 werd verslagen. Het jonge team van trainer Tempelaar raakte steeds meer op elkaar ingespeeld en de nieuwe spits Michiel Draaisma kwam ook steeds meer tot scoren.
Aan het einde van de eerste competitiehelft had VELO zich aardig opgewerkt. Van de 13 competitiewedstrijden er 5 gewonnen, 1 gelijk gespeeld en 7 verloren. Met 16 punten, en de doelcijfers 17-16, ging men op een keurige achtste positie van de ranglijst de winterstop in.

Ter voorbereiding op de tweede seizoenshelft ging VELO tijdens de winterstop traditiegetrouw naar warmere streken. Zowel de selecties van het eerste als tweede team gingen van 2 tot 9 januari op voetbalkamp naar Gran Canaria. In Maspalomas werden enkele malen getraind en werd er ook een tweetal wedstrijden gespeeld. Van zaterdagtopklasser Ajax werd met 2-1 gewonnen en van een andere topklasser, Barendrecht, werd met slechts 1-0 verloren.

Na de winterstop begon VELO in eerste instantie nog goed aan de tweede seizoenshelft met een 2-3 overwinning in Gouda tegen Olympia. Echter hierna volgde helaas de ene na de andere nederlaag en zakte VELO aanzienlijk op de stand van de ranglijst. Door de tegenvallende resultaten van de Wateringse eersteklasser en de oplopende spanningen tussen trainer Cees Tempelaar en de selectiespelers, besloot het bestuur op 15 maart 2015, zoals dit heet “in goed overleg”, uit elkaar te gaan. De nieuwe trainer, tot het einde van dit seizoen, werd Edwin Vurens, die als speler actief was geweest bij Sparta, FC Twente, Roda JC en in Zwitserland bij Sankt Gallen en Servette. Vurens droeg ook eenmaal het Oranje-shirt.
VELO handhaafde zich uiteindelijk nog makkelijk in de 1e Klasse B. Van de 26 competitiewedstrijden werden er 9 gewonnen, 5 gelijk gespeeld en 12 verloren. Met 32 punten, en de doelcijfers 36-42, eindigde VELO in de middenmoot op de achtste positie.
Michiel Draaisma werd met 19 doelpunten topscorer bij VELO 1.

De voetbalafdeling van VELO mocht in het seizoen 2014-2015 maar liefst 9 kampioenen huldigen. Bij de zondagafdeling werd het 4e-elftal kampioen in de 2e Klasse C, het 5e in de 3e Klasse E, het 8e in de 5e Klasse 05 en VELO 9 in de 6e Klasse 06. Bij de zaterdagafdeling werd VELO 7 kampioen in de 8e Klasse 09.
Bij de jeugdafdeling ging de kampioensvlag in top bij de D3 (2e Klasse 08), D4 (4e Klasse 06), F8 (8e Klasse 09) en bij de F11 (10e Klasse 05).

De A1 van VELO, spelend in de 2e Divisie B, hield zich overigens prima staande tussen de BVO-teams zoals FC Dordrecht A1, Feyenoord sc (AV) A1, Fortuna Sittard A1, NAC Breda A1 en NEC A1.

Seizoen 2015-2016

>

Op de Algemene Ledenvergadering van 19 november 2015 nam voorzitter Piet Vijverberg, na maar liefst 19 jaar, afscheid van zijn functie bij VELO. Op voorstel van het bestuur werd onder luid applaus Richard Wolf gekozen als de nieuwe voorzitter van VELO-voetbal. Piet Vijverberg droeg de hamer over en gaf Richard Wolf ook nog een VELO-stropdas. De eerste daad van Richard Wolf was het inbrengen van het voorstel van het bestuur om Piet Vijverberg te benoemen tot EREVOORZITTER van VELO. De vergadering ging met een staande ovatie akkoord waarna Piet Vijverberg van zijn opvolger Richard Wolf de GOUDEN speld met oorkonde kreeg uitgereikt. De heer Vijverberg nam geen afscheid van VELO want de leden zouden hem nog vaak zien bij VELO, zowel langs de lijn als in de kantine. Namens het bestuur en alle leden van VELO werd Piet Vijverberg bedankt voor de vele jaren (42 jaar, waarvan 19 als voorzitter) die hij in zijn vrije tijd als bestuurder aan VELO had besteed.
Alvorens deze plechtigheid opende Piet Vijverberg voor de laatste maal deze jaarvergadering. De gebruikelijke agendapunten van de secretaris en de penningmeester werden vlot afgehandeld. Bij de bestuursverkiezing werd wel langer stilgestaan. De periodiek aftredende bestuursleden Karin Maartense, Arno Gerritse, Louis de Letter en Richard Wolf werden onder applaus herkozen. Ruud Olrichs was niet herkiesbaar maar bleef nog wel interim-bestuurslid tot dat zijn opvolger ingewerkt is. Aan de tafel werd een nieuw bestuurslid toegevoegd en wel Bart Gardien.
Alvorens de hamer officieel over te dragen mocht voorzitter Piet Vijverberg tijdens deze algemene ledenvergadering nog twee leden huldigen. Vanwege hun jarenlange verdiensten als vrijwilliger bij VELO werden Joop Batist en Geert van Adrichem benoemd tot Lid van Verdienste en kregen van Piet de Zilveren Speld met de daarbij behorende oorkonde.

Een dag na de Algemene Ledenvergadering kreeg een ieder wel de gelegenheid om Piet Vijverberg nog even persoonlijk te hand te drukken en te bedanken. De kantine was overvol met veel leden, oud bestuursleden, medewerkers, sponsoren, vertegenwoordigers van clubs, de FeVoWest, de VELO-afdelingen, de Jolige Druif, de KBO en de pers. Het was burgemeester Sjaak van der Tak een groot genoegen om Piet Vijverberg tijdens deze receptie als eerste sportbestuurder in Westland de Erepenning in Zilver met de daarbij behorende oorkonde te overhandigen.

Net als vorig jaar had VELO de beste jeugdopleiding in de regio. Dat was althans de conclusie uit de nieuwe top 100 die Amateurvoetbal Eindhoven maakte over alle jeugdopleidingen bij amateurclubs. VELO zakte ten opzichte van vorig jaar wel drie plaatsen, van de 17e naar de 20e plaats. De lijst is aan de hand van een puntensysteem opgebouwd. Hoe lager het aantal punten, des te hoger en beter de hoogste jeugdteams presteren. Bekeken werd in welke klassen de A1, A2, B1, B2, C1, C2, D1 en D2 speelden.

Albert van der Dussen keerde dit seizoen terug als hoofdtrainer bij zondageersteklasser VELO. Van der Dussen was eerder bij VELO als trainer werkzaam in de seizoenen 2003-2004 en 2004-2005.

De indeling van het amateurvoetbal voor de regioclubs in district West II seizoen 2015-2016 in de zaterdag 1e Klasse B zag er als volgt uit: FC Boshuizen, DRL, GDA, IFC, Olympia, PFC, Poortugaal, SJC, SVDPW, TAC’90, VELO, VOC, Wateringse Veld GONA, CVV Zwervers. Nieuw in de afdeling waren dus: DRL, PFC, SJC, SVPDW, TAC’90 en VOC.

<

>

VELO startte in het seizoen 2015-2016 weer met een standaardteam op de zaterdag. Tot hoofdtrainer was Edwin Vurens aangesteld. De verdere organisatie rond de zaterdag 1 bestond uit: Tom van der Burg (leider), Ruurd Halverhout (verzorger) en grensrechter Piet Molenaar.

De indeling van het amateurvoetbal voor de regioclubs in district West II seizoen 2015-2016 in de zaterdag 4e Klasse A zag er als volgt uit: BMT, Duindorp SV, Erasmus, GSC ESDO, HPSV, HVV Hercules, KSD-Marine, Laakkwartier, Loosduinen, PGS Vogel, Quick Steps, RAS, VELO en Vredenburch.

O.l.v. trainer/coach Edwin Vurens werd een selectie samengesteld met spelers die overkwamen van de zondag en spelers die terugkeerden op het oude VELO-nest. Na een goede voorbereiding met ook prima resultaten in de beker begon VELO voortvarend aan de competitie. Negen wedstrijden op rij werden – soms met grote cijfers – gewonnen en pas in de 10e wedstrijd, uit tegen Quick Steps, moest VELO met een gelijkspel de eerste twee punten inleveren. De drie wedstrijden daarna tot de winterstop werden ook weer in winst omgezet met in de laatste wedstrijd weer een ruime 9-1 overwinning op hekkensluiter BMT. VELO won de 1e periodetitel en stond aan kop van de ranglijst met 37 punten uit 13 wedstrijden, een uitstekende prestatie. Het doelsaldo was ook veelzeggend: 69 voor en 8 tegen. Joery Verbeek was in de eerste seizoenshelft de onbetwiste topscorer met 24 doelpunten. Trots en met veel overtuiging ging VELO 1 ZA als ‘winterkampioen’ de winterstop in. De voorsprong op de grootste concurrent Duindorp SV was maar één punt en ook de sv Loosduinen bleef dicht in de buurt.

In het 1e weekend van januari gaat VELO 1 ZA op trainingskamp in Delden waar naast enkele trainingen vooral ook ontspanning op het programma stond.

>

VELO zat. 1 kampioen 2015-2016 - kopieZaterdag 21 mei 2016 de kampioensfoto van de zaterdag 1 van VELO op het terrein van BMT te Den Haag.

>

<

Seizoen 2016-2017

>

Tijdens de Algemene Ledenvergadering van vrijdag 18 november 2016 waren er bij de bestuursverkiezing geen periodiek aftredende bestuursleden. Ruud Olrichs, verantwoordelijk voor Sponsorzaken, was bij de vorige ALV al teruggetreden maar nog wel een jaar als ad-interim bestuurslid aangebleven. In deze ALV droeg de heer Olrichs, na 10 jaar bestuurslidmaatschap, het stokje nu definitief over aan Peter Roozenburg. VELO was Ruud Olrichs daarvoor zeer veel dank verschuldigd en het bestuur benoemde hem dan ook tot Erelid van VELO voetbal. Voorzitter Richard Wolf speldde Ruud de Gouden Speld op en overhandigde hem daarbij de bijbehorende Oorkonde.

Secretaris Louis de Letter deed verslag van de vorige jaarvergadering en ging in zijn jaarverslag in op de sportieve hoogte- en dieptepunten van het seizoen 2015-2016. Bij penningmeester Arno Gerritse kwamen natuurlijk de financiën van VELO-voetbal aan de orde. Door een goede bewaking van de posten op de begroting is gelukt om het seizoen af te sluiten met een positief resultaat en was de financiële positie goed te noemen. Gelet op de financiële positie was er voor het bestuur geen aanleiding om voor het seizoen 2017-2018 de contributies te verhogen.

Voor het seizoen 2016-2017 had de KNVB voor een nieuw competitiemodel gekozen. Dit nieuwe competitiemodel ging in de top bestaan uit een Eredivisie, een Eerste divisie, de Tweede divisie, twee Derde divisies en vier Hoofdklassen. In de competities kwam er ruimte voor de beloften-teams van betaald voetbalclubs, die voorheen nog uitkwamen in een gesloten competitie. Sportief gezien was dit een optimale voetbalpiramide. Zoveel mogelijk goede voetballers treffen elkaar in dezelfde competitiestructuur, en clubs kunnen nu bij wijze van spreken doorstoten van de vijfde klasse naar de Eredivisie. De top werd dus in theorie haalbaar voor iedereen en voor elke club. Met andere woorden, voor het eerst sinds de intrede van het betaald voetbal in 1954 werd promotie en degradatie tussen het betaald voetbal en amateurvoetbal mogelijk. Voor de zondag 1 van VELO had deze verandering nog totaal geen gevolgen want ook in het seizoen 2015-2016 kwam de club uit Wateringen gewoon uit in de Eerste Klasse. De zaterdag 1 van VELO kwam, na het kampioenschap van vorig seizoen, ditmaal uit in de Derde Klasse van de KNVB.

Er was echter nog een veranderingen vergeleken met het vorige seizoen. Vanaf het seizoen 2017-2018 ging de KNVB bij het jeugdvoetbal een aantal grote veranderingen doorvoeren. Deze pasten in het streven van de KNVB naar verbetering van kwaliteit en aantrekkelijkheid van het voetbal en spannende competities. Om de overgang geleidelijk te laten verlopen startte men in het seizoen 2016-2017 met de nieuwe aanduiding voor alle jeugdcompetities. De benaming voor de leeftijdscategorieën F tot en met A verdwenen. Daarvoor in de plaats kwamen de gebruikelijke aanduidingen die internationaal al geldde, Onder 19 tot en met onder 9.
De nieuwe benaming werd nu als volgt; Onder 19 (JO19), was voorheen A-junioren, Onder 17 (JO17), voorheen B-junioren, Onder 15 (JO15), voorheen C-junioren, Onder 13 (JO13), voorheen D-pupillen, Onder 11 (JO11), voorheen E-pupillen en Onder 9 (JO9) voorheen F-pupillen. De afkorting ‘JO’ betekent ‘Jeugd onder’. De opgave van teams ging op dezelfde manier als de jaren hiervoor. Alleen heette bijvoorbeeld het B1-elftal voortaan het O17-1 elftal en het D4 team het O13-4 team.

De voetbaltak van VELO bestond aan het begin van het seizoen 2016-2017 uit ruim 1050 actieve voetballers, verdeeld over jeugd en senioren. De jeugd speelde op zaterdag en de senioren op zaterdag en zondag. De teams waren actief op prestatief en recreatief niveau. Het bestuur van VELO schreef dan ook voor de zondagcompetitie 8 seniorenelftallen en voor de zaterdagcompetitie 10 seniorenelftallen en 1 vrouwenteam in bij de KNVB. De jeugdafdeling was dit seizoen als volgt samengesteld: 5x JO-19, 6x JO-17, 8x JO-15, 8x JO-13, 12x JO-11 en 13x JO-9. De meisjesafdeling van VELO bestond ditmaal uit 1 MO-19-, 1 MO-17- en 1 MO-15-elftal. De zaalvoetbalafdeling van VELO bestond ditmaal uit 5 herenteams.

De indeling van het amateurvoetbal in de zaterdag 3e Klasse B zag er in seizoen 2016-2017 als volgt uit: Ariston’80, Die Haghe, GDA, Houtwijk sv, KMD, Loosduinen sv, Maasdijk, MVV ’27, Naaldwijk, Quick Steps, Schipluiden, SEV, VELO en Verburch.

Het team van trainer Edwin Vurens debuteerde in eerste instantie uitstekend in de zaterdag 3e Klasse KNVB want uit de eerste vijf competitiewedstrijden werden 13 punten behaald. In de maand oktober kreeg de zaterdag 1 van VELO een terugval met drie nederlagen op rij. In de eerste competitiehelft wist VELO van de uiteindelijk 13 competitiewedstrijden er 6 te winnen, 2 gelijk te spelen en werd er 5 keer verloren. Met 20 punten, en de doelcijfers 41-35, ging men op een gedeelde vijfde positie van de ranglijst de winterstop in.
In de tweede seizoenshelft waren de resultaten minder en speelde de zaterdag 1 van VELO geen rol van betekenis in de 3e Klasse B. Van de uiteindelijk 26 competitiewedstrijden werden er door VELO 10 gewonnen, 4 gelijk gespeeld en 12 verloren. Met 34 punten, en de doelcijfers 69 voor en 66 tegen, eindigde men in de middenmoot op de achtste positie van de ranglijst en was het seizoen hiermee over en uit.
Zowel Joery Verbeek als Mick van Elswijk werden dit seizoen, met 12 doelpunten, topscorer bij de zaterdag 1 van VELO.

De indeling van het amateurvoetbal in de zondag 1e Klasse B zag er in seizoen 2016-2017 als volgt uit: Alphense Boys, FC Boshuizen, DRL, Laakkwartier, Leonidas, Nieuwerkerk, Olympia, OVV, Poortugaal, TAC’90, VELO, VOC, Woerden en CVV Zwervers.

In zijn doelstelling van trainer Van der Dussen was bij aanvang van de competitie heel duidelijk, hij en VELO willen naar de Hoofdklasse. Of dit nu via een kampioenschap of nacompetitie moest gebeuren dat maakte niet uit. De zondag 1 van VELO kende echter een mindere start (1 punt uit 4 wedstrijden) van de competitie, maar zette daarna een uitstekend serie (9) wedstrijden neer waarin niet meer werd verloren. Van de uiteindelijk 13  competitiewedstrijden won VELO er 8, speelde 2 keer gelijk en werd er 3 maal verloren. Met 26 punten, en de doelcijfers 34-21, had het team van trainer Albert van der Dussen zich, voor aanvang van de winterstop, knap opgewerkt naar de derde positie van de ranglijst. Wel stond VELO nog op vijf punten van Alphense Boys en acht op leider Leonidas.

Tijdens de winterstop bereidde VELO zich, van 9 tot en met 16 januari 2017, voor op de tweede seizoenshelft op het zonnige Spaanse eiland Gran Canaria.

In de tweede seizoenshelft bleek al snel dat de zondag 1 van VELO de strijd om het kampioenschap met het oppermachtige Leonidas wel kon vergeten en dus werd alles op alles gezet voor een plaats in de nacompetitie. Dit lukte uiteindelijk ook want van de 26 competitiewedstrijden werden er door VELO 14 gewonnen, 4 gelijk gespeeld en 8 verloren. Met 46 punten, en de doelcijfers 54 voor en 41 tegen, eindigde men op de vierde plaats van de ranglijst en kreeg hiermee de vervangende Periodetitel van kampioen Leonidas (62 punten).

In de eerste ronde van de nacompetitie behaalde de zondag 1 van VELO drie mooie en verdiende overwinningen op Susteren (6-0), GRC Groningen (0-1) en DESO (1-3) en ging hiermee als poulewinnaar door naar de finalepoule. Tegenstanders in de finalepoule waren Quick 1888 (uit Nijmegen) en competitiegenoot Alphense Boys (uit Alphen aan de Rijn). Quick 1888 – Alphense Boys werd 0-2 en VELO – Quick 1888 eindigde in 1-0. Op maandag 5 juni (2e Pinksterdag) stond de wedstrijd Alphense Boys-VELO op het programma. Met andere woorden, VELO moest winnen om te promoveren naar de Hoofdklasse. Helaas wist VELO de Hoofdklasse niet te bereiken want Alphense Boys won met 4-1.

Topscorer dit seizoen, inclusief de nacompetitie, bij de zondag 1 van VELO werd Daan van Rossum met 13 doelpunten, gevolgd door Roderick Meinema (11) en Brent Biesheuvel (10). De benoeming van de ‘meest waardevolle speler van het seizoen’ ging naar Glenn van den Nieuwenhuijsen. Hij volgde daarmee Mitchell Weissenberg op, die vorig jaar met die eer ging strijken.

Bij vier teams van VELO mocht aan het einde van het seizoen 2016-2017 de kampioensvlag in top. Het 10e elftal van de zaterdagafdeling werd met 55 punten uit 20 duels kampioen van de 8e Klasse 10. De JO11-10 werd met 50 punten uit 18 duels kampioen van de 9e Klasse 14. De JO9-13 met 43 uit 15 kampioen van de 11e Klasse 16 en de vouwen 1 met 56 uit 22 kampioen van de 4e Klasse C.

Seizoen 2017-2018

>

De indeling van de zaterdag 1 van VELO voor het seizoen 2017-2018 in 3e Klasse B luidde als volgt; Ariston’80, Duindorp sv, GDA, KMD, LYRA, MSV ’71, MVV ’27, Maasdijk, Naaldwijk, Quick Steps, Schipluiden, Sportclub Monster, VELO en Verburch.

>

De indeling van de zondag 1 van VELO voor het seizoen 2017-2018 in de 1e Klasse B luidde als volgt;   BMT, Boshuizen, Delft, Den Hoorn, Hoogland, Kocatepe, Nieuwerkerk, Olympia, Poortugaal, RVC ’33, Spartaan’20, Unitas, VELO en VOC.

<

 

 

 

Palmares VELO (zondag)

Kampioenschappen
1946-1947 1e klasse B HVB *
1948-1949 1e klasse A HVB
1956-1957 1e klasse A HVB
1961-1962 4e klasse C
1962-1963 3e klasse B
1972-1973 3e klasse C
1980-1981 3e klasse B
1987-1988 3e klasse B
2010-2011 2e klasse A
* = geen promotie

Andere prestatie’s:
2007-2008 Winnaar nacompetitie, promotie naar 2e Klasse KNVB
2011-2012 Winnaar van de FLYNTH-Westland-Cup

 

Palmares VELO (zaterdag)

Kampioenschappen:
1947-1948 2e Klasse A HVB
1976-1977 2e Klasse B HVB
1988-1989 1e Klasse A HVB
2015-2016 4e Klasse B KNVB

Andere prestatie’s:

Parade der trainers bij VELO (zondag):

1934-1944 C.Koelewijn
1944-1946 Aad Kant
1946-1949 Leo Verbergh
1949-1950 C.Koelewijn
1950-1953 Aad Kant
1953-1958 Leo Ramakers
1958-1959 Peter Scholte
1959-1960 Wim Tap
1960-1961 Harry de Vos
1961-1962 Harry de Vos (kampioen 4e Klasse)
1962-1963 Harry de Vos (kampioen 3e Klasse)
1963-1964 Harry de Vos
1964-1965 Jan van Buitenen (degradatie uit 2e Klasse)
1965-1966 John Huguenin
1966-1967 John Huguenin
1967-1968 John Huguenin
1968-1969 Arie de Wit
1969-1970 Arie de Wit
1970-1971 Arie de Wit
1971-1972 Piet van Dijk
1972-1973 Piet van Dijk
1973-1974 Piet van Dijk
1974-1975 Wim van Buuren
1975-1976 Wim van Buuren
1976-1977 Wim van Buuren
1977-1978 Wim van Buuren
1978-1979 John van der Lubbe
1979-1980 John van der Lubbe
1980-1981 Hans Reinirie
1981-1982 Hans Reinirie
1982-1983 Hans Reinirie
1983-1984 Jan de Gier / Piet van Dijk (a.i.)
1984-1985 Rob Claassen
1985-1986 Rob Claassen
1986-1987 Jan de Jong
1987-1988 Jan de Jong
1988-1989 Jan de Jong
1989-1990 Jan de Jong
1990-1991 Jan de Jong
1991-1992 Slobodan Dutina
1992-1993 Jan Hoos
1993-1994 Jan Hoos (promotie naar 1e Klasse)
1994-1995 Jan Hoos
1995-1996 Jan Hoos
1996-1997 Jan Hoos
1997-1998 Jan Hoos
1998-1999 Jan van der Laan
1999-2000 Simon van Vliet
2000-2001 Simon van Vliet
2001-2002 Simon van Vliet
2002-2003 Simon van Vliet
2003-2004 Albert van der Dussen
2004-2005 Albert van der Dussen
2005-2006 John de Letter
2006-2007 Jan de Jong
2007-2008 Jan de Jong
2008-2009 Jan de Jong
2009-2010 Corné van Doorn
2010-2011 Corné van Doorn
2011-2012 Cees Tempelaar
2012-2013 Cees Tempelaar
2013-2014 Cees Tempelaar
2014-2015 Cees Tempelaar (tot 14-3-2015) / Edwin Vurens (a.i.)
2015-2016 Albert van der Dussen
2016-2017 Albert van der Dussen

Parade der trainers bij VELO (zaterdag)

2015-2016 Edwin Vurens
2016-2017 Edwin Vurens

Parade der voorzitters bij VELO

1930-1933 Richard Kramer
1933-1935 Aad Stolker
1935-1941 Henk Zwinkels
1941-1947 Niek Boelrijk
1947-1948 Rein v.d.Zande
1948-1959 Geerd de Gier
1959-1960 Martien Nederpel
1960-???? ?
???? – ???? ?
???? – ???? ?
????-1996 ?
1996-2015 Piet Vijverberg
2015- heden Richard Wolf

Veld gelegen aan de Noordweg te Wateringen

*

*

Vanaf de oprichting in 1930 tot heden hebben veel leden een onderscheiding gekregen als blijk van waardering voor hun jarenlange inzet als vrijwilliger voor VELO. Het gaat daarbij om een onderscheiding die door VELO zelf is uitgereikt dan wel door een andere instantie, zoals de KNVB, de NKS of de gemeente. Voor zover wij in de archieven hebben kunnen achterhalen hebben onderstaande leden een onderscheiding gekregen.

Benoeming tot Erelid VELO met bijbehorende gouden speld en oorkonde:

1936 R. Kramers
1940 A. Onings
1941 H.P.G. Zwinkels
1942 W. Brabander
1946 A. Koelewijn
1947 N. Boelrijk en Th. Scholtes
1948 G. Helderman
1960 G. de Gier, C. van Leeuwen en L. Bouwman
1970 M. v. d. Berg, C. Eijgermans en P. Nederpelt
1975 L. C. van Veldhoven (Ere-voorzitter)
1977 P. v. d. Knaap
1980 K. Batist
1981 J. Olsthoorn
1990 K. Meinderts en A. Schöring
1992 L. v.d. Goes
1994 Th. Franke
1996 E. v. Nieuwkerk (Ere-voorzitter) en J. Ruijgt
1997 J. de Lange
2002 J. v.d. Kraan
2007 P. v.d. Berg
2008 C. van Gaalen
2009 W. de Ruijt
2012 J. Gardien
2016 Ruud Olrichs

Benoeming tot Lid van Verdienste VELO met bijbehorende zilveren speld en oorkonde:

1960 M. v.d. Berg en L. Vogels
1980 J. Meinderts, B. v.d.Valk, C. Bom, A. Olierook, J. Schrader, A. Duijvesteijn, H. Herbert, A. Schöring, A. Duijndam, J. v. d. Knaap, J . de Jong, P.Olsthoorn, N. Vis en M. Meinderts
1981 Mw. M. Zwinkels
1990 A. Duijnisveld, C . v. Gaalen, A. Franke, C. v Paassen, H. v.d. Naaten, J. de Vries, K. v. Zundert en H. Borgdorff
1993 J. v. Holsteijn en P. Wülfinghoff
1996 Mw. Y. Schneider, C. v.d. Berg, A. v.d. Helm en W. de Ruijt
1999 A. Ruijgt, C. v.d. Meer, Mw. J. Willemsen en P. v. Loenen
2000 C. de Kok
2004 Mw. E. Bonnet
2005 B. Blik, B. Bellekom, A. v. d. Ende, Chr. de Gier en M. van Paassen
2006 Th. v.d. Meer
2009 E. van Hagen, H. Berendse en W. Schrader
2011 G. Zwinkels en P. Ragetlie.
2013 H. Renirie, M. v.d. Stap.
2014 G. van Holsteijn, K. Bouwmeester.
2015 Joop Batist en Geert van Adrichem.

Bijzondere onderscheidingen zijn toegekend aan de volgende VELO-leden:

1992 L. v. d. Goes – Zilver HVB  en P. v. d. Berg : Goud NKS en Zilver HVB
1996 E. v. Nieuwkerk: Erepenning gemeente Wateringen; Goud KNVB en NKS , J. Ruijgt: Zilver KNVB en Goud NKS
1997 J. de Lange: Goud KNVB en NKS, Erepenning gemeente Wateringen
2000 C. Bom, T. Duijnisveld, C. de Kok, K. v. Zundert: Zilver KNVB en NKS
2004 Mia Audina: Gouden sportpenning met oorkonde voor haar bijzondere prestaties op de Olympische Spelen in Athene
2005 P. Vijverberg, P. v. d. Berg, L. de Letter en C. van Gaalen: Koninklijke Onderscheiding, benoeming tot Lid in de Orde van Oranje Nassau t.g.v. het 75-jarig bestaan van VELO.
2007 Y. Schneider, Koninklijk onderscheiden voor haar jarenlange inzet voor VELO Ryu Ha, Ridder in de Orde van Oranje Nassau
2008 P. v. d. Berg: Gouden speld KNVB
2009 Th. v.d. Meer: Koninklijke onderscheiding: Lid in de Orde van Oranje Nassau, K. v.d. Meer: Koninklijk onderscheiden voor zijn jarenlange inzet voor VELO Ryu Ha, Lid in de Orde van Oranje Nassau en V. v.d. Meer: Koninklijk onderscheiden voor haar jarenlange inzet voor VELO Ryu Ha, Lid in de Orde van Oranje Nassau
2010 W. de Ruijt, Koninklijke Onderscheiding, Lid in de Orde van Oranje Nassau en C. van Gaalen, Gouden Speld KNVB.
2011 Frits Rijsemus, Koninklijke Onderscheiding, Ridder in de Orde van Oranje Nasssau en Theo Verbraeken, Koninklijke Onderscheiding, Lid in de Orde van Oranje Nassau.
2013 P. Vijverberg: Lid van Verdienste KNVB met Gouden Speld + Oorkonde
2014 P. v.d. Zanden Gouden Waarderingsspeld KNVB en Chr. de Gier, Gouden Waarderingsspeld KNVB.