VVP

Den Haag
01-09-1916 - 30-06-1997

Het ontstaan van V.V.P.

Onder de leden der Sint Pancratius vereniging waren enige jongelui die zich gaarne zouden willen toeleggen op sport en wel op die der voetbal. Bijna iedere zondagavond was voetballen het onderwerp hunner bespreking. lederen zondagavond zag men een clubje bij elkander zitten. Men besprak of wij ook geen voetbalvereniging op
konden richten, maar niemand durfde hieraan te beginnen.
Hoe zouden ze aan het geld komen.

Het bovenste is een citaat uit het eerste notulenboek waarin het ontstaan van VVP wordt beschreven en waaruit wij nog vele citaten laten volgen.
De jongelui waarover in de aanhef wordt geschreven gingen naar de verschillende terreinen om wedstrijden te volgen.

Hieronder leed het patronaat want als onze jongens hun gedachten vermoeid hadden met het berekenen van het spel en hun ogen met kijken, hadden zij niet veel lust meer om dan nog naar het patronaat te gaan maar bleven liever thuis.

De eerste notulist, C. Appelman, vervolgt: Nu, ik moet zeggen dat als het drukke, gezellige voetbalclubje niet aanwezig was, men het in het patronaat goed kon bemerken. Het duurde niet lang of een der grote hield met den Eerwaarde Moderator een bespreking of het niet mogelijk zou zijn om ook aan dit patronaat een voetbalvereniging te verbinden.

Toen werd dan op 1 september 1916 de vereniging voorgoed opgericht onder den naam van Leonidas.

De vereniging en het spel gingen steeds vooruit en het één en ander moest worden aangeschaft. Men stelde een contributie vast en men kocht een voetbal. Lang bleef de vereniging zo voortsukkelen, toen in september 1917 enige nieuwe leden er bij kwamen en er weer meer leven kwam in de brouwerij. De naam die de vereniging droeg werd toen veranderd in Wilhelmus. De samenstelling van het eerste bestuur zag er als volgt uit: J. Noordhuizen, voorzitter, C. Appelman, secretaris-penningmeester, H. Lucas, administrateur en P. Roovers, geestelijk adviseur.

De eerste jaren van V.V.P.

De eerste jaren van V.V.P. waren niet gemakkelijk. Vele problemen moesten worden overwonnen zowel op organitorisch als sportief gebied. Zo moest de geestelijke adviseur in een vergaderin in november 1917 de leden op het hart drukken om voorzichtig te zijn in het spel en niet wild en woest in het rond schoppen, niet wetende of men nu eigenlijk de bal of een jongen een trap gaf.
In december 1917 werd voor het eerst binnen de vereniging een lid geroyeerd. De reden? De betrokkene was toch wel in het Patronaat, doch ondanks herhaaldelijk verzoek van het bestuur weigerde hij op een vergadering te komen.
Eind 1917 had de vereniging 28 leden, waarvan 24 werkende, alsmede verscheidene donateurs.
Het eerste voetbalterrein van V.V.P. lag in de omgeving van de Waldorpstraat, een kleedgelegenheid ontbrak hier echter. De geestelijk adviseur beloofde echter zijn medewerking te verlenen door een matinee te laten geven, waarvan de opbrengst gebruikt zou worden voor het plaatsen van de zo verlangde kleedtent.
Dat het in het begin sportief ook niet echt voor de wind ging bij V.V.P. kunnen we terugvinden in de woorden die de geestelijk adviseur op 8 januari 1918 aan het adres van de leden richtte. Hij zei vooral niet mistroostig te worden wanneer de club weer eens een flink slaag krijgt, maar steeds weer nieuwe moed te scheppen.
Ook drukte hij de leden nog eens duidelijk op het hart toch vooral onder het voetballen niet te schreeuwen en allerhande mooie “stopwoordjes” te gebruiken wanneer iemand eens mis schopte of een mooie kans om de bal in het doel te kegelen verprutste.

De inning van de contributie bleek ook in die dagen al een probleem. De leden werden gemaand op tijd hun bijdrage van f.0.25 per maand te voldoen.
De heer Noordhuizen kreeg de opdracht een model clubtenue te ontwerpen. In 1919 werd een proefshirt aan de leden getoond en door hen goedgekeurd. De kleuren rood-zwart deden hun intrede.

V.V.P. in de jaren 1920 t/m 1929

Dat V.V.P. (toen dus nog Wilhelmus geheten) een Katholieke vereniging was bleek wel uit een opmerking van de toenmalige voorzitter Appelman in juni 1920 waarin hij zei; “De zondag is den dag door God gegeven en daarom moet voor onze sport de zondagsplicht nummer één zijn. Willen wij dus onze zondagsplicht goed vervullen, dan behooren wij ons niet naar de kerk te begeven met ons sportmateriaal, zoals voetbal en koffer, die onze gedachten afleiden van hetgeen op het altaar gebeurd”.

In 1920 had de vereniging 3 elftallen welke uitkwamen in de R.K. Jongelingen Voetbalbond. Het 2e elftal werd kampioen van haar afdeling en kon door het bestuur wel tot het sterkste elftal gerekend worden. Het 1e elftal eindigde als hekkesluiter.
In dit jaar ontstond er onenigheid in het bestuur en de voorzitter en secretaris verlieten de vereniging. Juist in die week moest “Wilhelmus” de beker verdedigen van den Jongelingen Voetbalbond. “Wilhelmus” was zeer gehandicapt en moest met veel invallers naar Duindigt om tegen VIOS te voetballen. Met veel leeuwenmoed werden de kleuren verdedigd en de spelers zaten als duivels op de bal, toch konden ze het niet bolwerken en verloren vijf minuten voor tijd met 1-0.

Geestelijk adviseur, kapelaan Roovers, werd elders tot pastoor benoemd en werd opgevolgd door kapelaan Schuyt. Deze geestelijke bracht de kwijnende vereniging weer tot leven door met enthousiasme aan het werk te gaan.
C. Appelman keerde terug van een buitenlands verblijf en aanvaarde opnieuw de functie van voorzitter.
Het jaar 1920 gaf nog meer tegenspoed. Het bestuur had een ballotagesysteem in het leven geroepen. Eén van de bestuursleden werd vervolgens het eerste slachtoffer van de ballotage en werd geroyeerd als lid van de vereniging. Het royement werd echter ingetrokken en omgezet in 6 maanden schorsing. Volgens de notulen was de betrokkene daarmee niet tevreden en toen men hem zonder toestemming van de geestelijk adviseur liet meespelen in een wedstrijd tegen Wilhelmus Voorburg ontplofte de bom. Verscheidene spelers die opgestaan waren tegen het geestelijk gezag werden uit de vereniging ontslagen.

Terreinen Westduinen en Hoornpark

In 1921 kreeg de vereniging de beschikking over een ander terrein, gelegen in de Westduinen. Wel werd te verstaan gegeven dat het terrein gedurende de zomer maanden bestemd was voor het beoefenen van verschillende spelen en de voetbalvereniging er gedurende die tijd geen aanspraak op kon maken.

De bedoeling was om in het seizoen 1921-1922 met 3 elftallen uit te komen in de Diocesane Haarlemse Voetbal Bond. Een teruglopend ledental veroorzaakte echter dat dit voornemen niet werd uitgevoerd en de intrede pas een jaar later werd gedaan.
In februari 1921 werd voorzitter Appelman opgevolgd door w. van Sassen.
Een nieuwe verhuizing volgde. Het als gezellig ervaren terrein in de Westduinen werd verruild voor een terrein in het Hoornpark te Rijswijk. Hiermee ging de vereniging betere tijden tegemoet.

In het seizoen 1921-1922 wist het 1e elftal zijn eerste kampioenschap te behalen. Het eindigde als eerste in de 4e Klasse van de Diocesane Haarlemse Voetbal Bond (DHVB) en promoveerde naar de 3e Klasse. Het seizoen daaropvolgend volgde alweer een promotie, ditmaal naar de 2e Klasse.

Naamsverandering

De naam van de vereniging werd in 1922 gewijzigd in V.V.W. (Voetbal Vereniging Wilhelmus) echter in 1924 kreeg de vereniging weer een nieuwe naam. Ditmaal werd er gekozen voor Voetbal Vereniging Pancratius, afgekort V.V.P.

In 1926 had V.V.P. zijn eerste tien woelige jaren erop zitten en dit jubileum werd op passende wijze gevierd. A. Vermeulen volgde in dit jaar Van Sassen op als voorzitter.
Mocht men gedacht hebben dat er nog betere tijden zouden aanbreken bij V.V.P. dan bleek dat snel een vergissing. In de loop van 1927 bedankten zoveel leden bij V.V.P. dat er ernstig aan opheffing van de vereniging werd gedacht. Maar een klein aantal leden bleven er over en met slechts één jeugdelftal werdvoor de competitie 1927-1928 ingeschreven. De seniorenafdeling werd wegens gebrek aan belangstelling opgeheven. De 11 jeugdspelers hielpen V.V.P. door de crisis heen. Na een mager resultaat in het eerste jaar werd in het volgende seizoen een tweede plaats in de competitie bereikt en kon er vervolgens een tweede jeugdelftal worden geformeerd.

In deze periode deed een nieuwe geestelijke adviseur zijn intrede, kapelaan Joh. Boon. Mede door de inzet van deze jonge priester maakte het jeugdwerk in de Hobbemaparochie en dus ook V.V.P. een bloeiperiode door. Er kwam een aanwas van vele nieuwe leden en het enige jeugdelftal uit 1927 ging in 1929 als senioren in de 5e Klasse van de D.H.B.V. spelen en werd direct kampioen.

V.V.P. in de jaren 1930 t/m 1939

Het seizoen daarop (1930-1931) werd het kampioenschap van de 4e Klasse behaald en door deze successen zag de club zijn ledenaantal gestaag toenemen.

In 1932 verhuisde V.V.P. van het Hoornpark te Rijswijk naar het complex in het Zuiderpark, waar de club t/m 1997 heeft gevoetbald.
In het seizoen 1932-1933 volgde er wederom een promotie. V.V.P. keerde terug in de 2e Klasse en had daarmee het verloren terrein dus terggewonnen. De gunstige ligging in het Zuiderpark leidde er toe dat er een grote toename was van het aantal leden. In die tijd telde V.V.P. 3 senioren en 4 jeugdelftallen, voor die periode een grote club.
Ook sportief ging het V.V.P. voor de wind, in seizoen 1933-1934 werd het 1e elftal kampioen en promoveerde naar de 1e Klasse D.H.V.B.
In seizoen 1935-1935 promoveerde V.V.P., na beslissingswedstrijden met Lenig en Snel tot een goed einde gebracht te hebben, wederom! Ditmaal naar de I.V.C.B., de landelijke bond van de Katholieke voetbalorganisatie. V.V.P. telde op dat moment 4 senioren en 5 jeugdelftallen.

In 1936 vond er een voorzitterswisseling plaats, H. Coret kreeg de voorzittershamer in handen.
Het seizoen 1937-1938 werd het succesvolste in de I.V.C.B. Met het Wassenaarse Blauw Zwart werd een spannende strijd om de 1e plaats gestreden. In een thuiswedstrijd op 27 maart 1938 werd ten aanschouwe van maar liefst 2500 toeschouwers met 3-1 van de opponent gewonnen. De vervolgens noodzakelijke wedstrijden hadden helaas niet het gewenste resultaat.
In deze periode werd een jeugdcommissie bij V.V.P. ingesteld. Dat het instellen van deze jeugdcommissie effect had mocht blijken dat na het seizien 1937-1938 het aantal jeugdleden ineens was verdubbeld naar 202.
V.V.P. introduceerde ook een maandblad, waarmee zij één van de eerste voetbalverenigingen was die een dergelijke uitgave verzorgde.

Op 9 juli 1939 werden de nieuwe kleedlokalen officieel in gebruik genomen, tevens werden de afrastering rond de twee velden en de toegang tot het terrein vernieuwd. De kosten van dit alles bedroegen destijds f.3.500,=.
In dit jaar werd begonnen met de organisatie van een groot jaarlijks juniorentoernooi. Aanvankelijk organiseerde V.V.P. dit alleen, later gebeurde dit in samenwerking met RAVA.
Op 16 juli 1939 vond het eerste juniorentoernooi plaats. Maar liefst 54 elftallen hadden zich ingeschreven, 29 elftallen daarvan moesten worden teleurgesteld wegens plaatsgebrek. Ook in het jaar 1939 werd de eerste buitenlandse trip gemaakt. Op 30 juli vertrokken 65 leden naar Antwerpen om daar een wedstrijd te spelen tegen St. Eligius.

V.V.P. in de jaren 1940 t/m 1949

Voor het seizoen 1939-1940 waarin binnen V.V.P. de sportieve verwachtingen hoog gespannen doch het mooie toekomstbeeld veranderde ingrijpend.
De internationale verhoudingen wijzigden zich zodanig dat een algemene mobilisatie werd afgekondigd, waardoor 25 V.V.P.-ers hun militaire verplichtingen moesten gaan vervullen.
De normale competitie werd stil gelegd, een noodcompetitie kwam ervoor in de plaats.

De Tweede Wereldoorlog

De Tweede Wereldoorlog was dan ook de oorzaak van dat sportieve activiteiten vrijwel niet meer mogelijk waren. Wel werd er op allerlei manieren geprobeerd de bal aan het rollen te houden.
Na de Nederlandse capitulatie in 1940 kwam in de zomer van dat jaar een fusie tot stand tussen de verschillende voetbalbonden. Het 1e elftal van V.V.P. werd zodoende ingedeeld in de 4e Klasse van de N.V.B.(Nederlandse Voetbal Bond), de overige seniorenelftallen in de afdeling Den Haag.

Ondanks de oorlogssituatie werd in september 1941 het 25-jarige bestaan op feestelijke wijze gevierd met als slot een daverende sluitingsavond in de inmiddels ter ziele gegane Haagse Dierentuin.
In 1942 werd de leden van V.V.P. medegedeeld dat de reiskosten hoger zouden uitvallen dan begroot was, dit vanwege het niet meer beschikbaar zijn van fietsen. Ook het clubblad kon vanwege de papierschaarste niet meer verschijnen.
In dit jaar werden de lagere seniorenelftallen ook ingedeeld bij de niet-Katholieke verenigingen. Er werd echter niet voor 12.00 uur gespeeld, dit om kerkbezoek mogelijk te maken.

Het “vlaggeschip” van V.V.P. wist in de oorlogsjaren een keer kampioen te worden. In seizoen 1943-1944 werd na een nek-aan-nek race met RVC de eerste plek gehaald. Promotie zat er echter niet in, aangezien vanwege de oorlogssituatie de promotieregeling was losgelaten. Ook de jeugd presteerde goed, in seizoen 1942-1943 werd het A-team kampioen na een competitie waarin zij het ondermeer hadden moeten opnemen tegen HBS, VCS en VUC.

In 1943 werd voor het eerst het Jeugdtoernooi samen met RAVA georganiseerd, er kwamen in totaal maar liefst 1800 betalende toeschouwers kijken naar de jeugdelftallen.
In juni 1944 werd het terreinencomplex door de Duitse bezetters gevorderd en de kleedkamers werden tot paardenstal omgebouwd. Tot aan de bevrijding werd er geen voetbal meer gespeeld.

De jaren na de Tweede Wereldoorlog

Na de bevrijding in mei 1945 kwam langzaam het normale leven op gang. Met veel moest opnieuw worden begonnen.
Het ledental van V.V.P. was gering geworden, veel goederen waren niet te koop en de accommodatie was in een zeer slechte staat.
Op de ledenvergadering in 1946 meldde secretaris G. Kuypers dat “in verband met de slechte schoenenpositie een groot aantal leden niet aan de wedstrijden konden deelnemen”, vooral de meeste junioren hadden geen voetbalschoenen en konden zo dus niet voetballen.

Een op touw gezette actie bij het 30-jarige bestaan van V.V.P. leverde veel effect op. Vele nieuwe leden traden toe en in 1947 telde de club weer 12 elftallen, alsmede meer dan 300 donateurs.
De technische prestaties bleven echter onder de verwachtingen en in het seizoen 1948-1949 moest het eerste elftal voor het eerst in het bestaan van de vereniging degradatiewedstrijden spelen. Deze werden gelukkig tot een goed einde gebracht en de plaats in de 4e Klasse bleef zodoende behouden.


Een VVP-elftal, eind jaren 40!  De namen zijn (bovenste rij van links naar rechts): H.v.d.Werf, H.Strik, J Martens, J Lanenstein, Theo Essers (de latere voorzitter) en H.Coret (leider met bolhoed).
Voorste rij v.l.n.r: F Nieuwenburg, ??, R.Brugmans, Koos Vermeulen, P.Frijters, ?? (namen doorgekregen van de heer H.Coret uit Duiven).

In die tijd stond er wel eens ij een belangrijke wedstrijd de geestelijke adviseur, kapelaan Verstralen langs de lijn en riep,” bloed aan de paal,” dat waren nog eens adviezen!

V.V.P. in de jaren 1950 t/m 1959

In het seizoen 1949-1950 kreeg het eerste elftal de opgaande lijn weer te pakken. Na een spannende strijd met Wilhelmus werd het kampioenschap in de 4e Klasse B binnengehaald. Op 30 april 1950 werd ten aanschouwe van maar liefst 4500 toeschouwers in een rechtstreeks duel Wilhelmus met 3-1 verslagen.
In de vervolgens noodzakelijke promotiewedstrijden tegen G.S.V., SJC en TONEGIDO bleek V.V.P. de sterkste. In de beslissende wedstrijd werd TONEGIDO voor 6000 (!) toeschouwers met maar liefst 5-0 aan de kant gezet en werd het felbegeerde 3e Klasserschap realiteit.

In die 3e Klasse werd een aantal jaren goed meegedraaid. In het seizoen 1954-1955 leek het er zelfs even op dat de 2e Klasse binnen bereik lag. De promotie werd echter op een haar na gemist. De aan het einde van de competitie behaalde 4e plaats gaf recht op deelname aan een aantal promotiewedstrijden. Met drie andere verenigingen, L.F.C., Zwijndrecht en S.V.W. werd gestreden om 3 plaatsen in de 2e Klasse. Helaas trok V.V.P. aan het korste eind.
Vermeldenswaard is voorts dat in 1953 voor het eerst een jeugdteam deelnam aan een N.K.S.-sportkamp, dat jaar gehouden in Vught.

In 1956 werd het 40-jarig bestaan van V.V.P. uitgebreid gevierd. Het feestprogramma liep van 15 augustus tot en met 9 september en bevatte 25 verschillende activiteiten.

Het 2e elftal, staand v.l.n.r. B. Kouwenhoven, B. Lemckert, J. Paalvast, P. Konijnenburg, K. Pronk, H. Coret, J. Hooft, B. van Bilsen(leider) en  ??.  Zittend: Th. Essers(voorz.), H. Lemckert, F. van der Lans, P. van den Berg,  ?? en J. van der Wallen.

Seizoen 1960-1961

In de jaren zestig ontstond bij VVP de behoefte aan een eigen clubgebouw. In 1960 werd een Bouwfonds opgericht en werden plannen verder uitgewerkt.

>

Seizoen 1961-1962

>

In het seizoen 1961-1962 was de zondag 3e Klasse C van de KNVB uit de volgende clubs samengesteld: Alphia, Archipel, CKC, DHS, GSV, HOV, Kranenburg, ODI, RAVA, Transvalia, UNIO en Westerkwartier.

>

Seizoen 1962-1963

In juni 1962 werd gestart met de bouw, op 10 november vond de officiële ingebruikname plaats. De plechtige opening werd verricht door wethouder M. Vrolijk. Wel werd in de Treffer van
12 december 1962 gevraagd wie thuis nog een bruikbaar oliekacheltje over had. Die kon dan gebruikt worden in het kleedlokaal, want daar was het zo koud. VVP hield het 12 jaar vol in de 3e klasse, in 1962 werd naar de 4e klasse gedegradeerd. De sportieve
neergang was hiermee ingezet, een jaar later volgde weer een degradatie, nu naar de 1e klasse van de afdeling Den Haag.

In 1964 droeg Th. Essers de voorzittershamer – na deze 12 jaren gehanteerd te hebben – over aan C. Kemper. Een jaar later keerde Essers weer terug en bleef vervolgens aan tot 1969 in welk jaar hij werd opgevolgd door M. Kortman. In dit historisch overzicht mag niet onvermeld blijven dat in 1967 Gijs Kuypers om gezondheidsredenen zijn functie in het bestuur moest neerleggen, daarmee een periode van 40 jaar besturen afsluitend.

Het begin van de 60-er jaren was voor VVP – sportief gezien – niet de meest succesvolle periode in zijn bestaan. Zeventien jaar moest er gewacht worden op een nieuw sportief succes. Door de instelling in 1967 van een Hoofdklasse in de afdeling Den Haag promoveerden een groot aantal verenigingen naar deze klasse. VVP was er één van. In datzelfde jaar won VVP de Afdelingsbeker door in de finale DSO met 3-2 te verslaan, een jaar later werd deze prestatie herhaald, nu was Den Hoorn in de finale het slachtoffer. In de Hoofdklasse draaide VVP steeds bovenin mee.

Seizoen 1968-1969

>

Na in 1968 het kampioenschap op één punt na gemist te hebben, kon het jaar daarop de kampioensvlag gehesen worden. Na met 2-1 van Postalia gewonnen te hebben werd na 7 jaar de terugkeer naar de 4e klasse van de KNVB een feit. Ook de oudere jeugd behaalde successen, de hoogste A en B elftallen behaalden het kampioenschap.
In dat jaar had VVP 9 senioren en 15 jeugdelftallen. Th. Essers legde zijn voorzittersfunctie neer, M. Kortman was zijn opvolger.

Seizoen 1969-1970

Na het kampioenschap werd het 1e elftal van V.V.P. in seizoen 1969-1970 ingedeeld in de zondag 4e Klasse B van de KNVB en ontmoette daarin; ASC, Cromvliet, DSO, De Flamingo’s, GDA, HMSH, Hoek van Holland, De Postduiven, VVSB en sv Wassenaar.

>

Seizoen 1970-1971

In het seizoen 1970-1971 werd VVP ingedeeld in de 4e Klasse B met als tegenstanders Graaf Willem II VAC, Flamingo’s, GDA, Spoorwijk, Rijpwetering, BMT, Kranenburg, Altior, ESDO en VTL. VVP had de opgaande lijn weer te pakken want aan het einde van het seizoen 1970-1971 viel er weer, met 30 punten uit 20 wedstrijden, een kampioenschap te vieren en daarmee de automatische promotie naar de 3e klasse. De A-jeugd selectie volgde in dit spoor door te promoveren naar de regionale afdeling.

>

Seizoen 1971-1972

>

<

Seizoen 1972-1973

<

De zondag 4e Klasse D van de KNVB was in het seizoen 1972-1973 uit de volgende clubs samengesteld: Delfia, sv den Hoorn, GDA, De Ooievaars, RKSVM, Schiebroek, Stolwijk, VFC, VIOS, Vredenburch, VVP en Westerkwartier.

>

Seizoen 1973-1974

>

In het seizoen 1973-1974 was de zondag 4e Klasse B uit de volgende clubs samengesteld: Alphen, Archipel, Delft, Excelsior’20, HMSH, Oranjeplein, Paraat, De Postduiven, Spoorwijk, TONEGIDO, VVP en Westerkwartier.

<


VVP C1 in 1978 met staand 3e van rechts Kenneth Monkou, die later 3 jaar bij Feyenoord en 4 jaar bij Chelsea zou spelen. Zittend 4e van links Ronald Scholten, die later als prof-darter furore zou maken. Verder nog zittend 2e van links Mario Vermeulen, die deze foto geleverd heeft, en 5e van links Richard Vermeulen.

Seizoen 1979-1980

>

De zondag 4e Klasse D van de KNVB was in het seizoen 1979-1980 uit de volgende clubs samengesteld: Archipel, DONK, GSV, Lekkerkerk, Moerkapelle, Moordrecht, ODB, Spoorwijk, TOGB, sv Voorburg, VVP en WSE.

<

Seizoen 1980-1981

>

De zondag Hoofdklasse van de HVB was in het seizoen 1980-1981 uit de volgende clubs samengesteld: BTC, Cromvliet, Esdo, De Flamingo’s, GDA, GONA, Kranenburg, Oranje Blauw, Postalia, SEP, SOA en VVP.

<

Rustige tijden

Het verblijf in de 3e klasse bleek slechts van korte duur. Het eerste seizoen verliep dramatisch en degradatie naar de 4e klasse bleek onontkoombaar. De daaropvolgende acht jaren zouden in sportief opzicht rustig blijven, het vlaggenschip van VVP wist zich goed te handhaven. Illustratief is een passage uit een verslag van het seizoen 1976-1977; Het 1e elftal kwam aanvankelijk goed uit de startblokken. Echter na een 2-daags bezoek in oktober aan Zeist waar het zeer gezellig was, zijn de resultaten langzaam aan minder geworden. Uiteindelijk moest het 4e klasse schap in de laatste wedstrijd tegen Concordia door een 2-0 zege veilig gesteld worden. Zo werd het inmiddels 10 jaar oude clubgebouw fors verbouwd.
De bestuurskamer werd verplaatst, waardoor een keuken kon worden ingericht, een jaar later – 1973 – werd de exploitatie in eigen beheer genomen. In 1975 kreeg de jeugdafdeling de beschikking over zijn eigen ruimte, het Jeugdhonk. Voorts startte VVP in 1975 met een geheel nieuwe activiteit, het zaalvoetbal. Initiatiefnemer
was Bob Scholten, hij moest de nodige weerstanden overwinnen alvorens de eerste bal in de zaal getrapt kon worden. Een volgende vernieuwing was het onderlinge mix toernooi. In 1976 werd dit voor de eerste keer georganiseerd, sindsdien is het een jaarlijks terugkerend evenement geworden. In 1977 neemt penningmeester W. Dijkmans de voorzittershamer van M. Kortman over, in dat jaar doet tevens het eerste mini-welpenelftal zijn intrede. Op 3 september 1979 worden de naast het clubgebouw nieuw gebouwde kleedkamers officieel in gebruik genomen. De handeling wordt verricht door wethouder P. Vink die vaststelt dat: zulks ter vervanging dient van het in 1939 gebouwde houten optrekje.

HET LAATSTE DECENNIUM

De tachtiger jaren begonnen slecht. In 1980 duikelde VVP weer uit de KNVB en kon het zijn heil weer zoeken in de hoofdklasse van de afdeling Den Haag. Het verblijf zou slechts een jaar duren, in 1981 werd het 65-jarig bestaan opgesierd met een kampioenschap en terugkeer naar de 4e klasse KNVB. In de daaropvolgende jaren
boekte het eerste geen bijzondere successen, consolidatie bleek het maximaal haalbare.

In 1981 kreeg VVP in de persoon van Nel Gelauff zijn eerste – en tot nu toe enige – vrouwelijke bestuurslid, zij bleef tot september 1985.

Seizoen 1985-1986

In 1985 raakte VVP voor het eerst in zijn bestaan een speler rechtstreeks kwijt aan het betaalde voetbal. Kenneth Monkou ging naar Feyenoord, wat VVP enig geld en een oefenwedstrijd tegen deze vermaarde club opleverde.

De zondag 4e Klasse C van de KNVB was in het seizoen 1985-1986 uit de volgende clubs samengesteld: BEC, Delft, De Flamingo’s, GDA, Hoek van Holland, De Postduiven, RKSVM, Schipluiden, Spoorwijk, VVM, VVP en sv Wippolder.

>

Seizoen 1986-1987

>

De zondag 4e Klasse C van de KNVB was in het seizoen 1986-1987 uit de volgende clubs samengesteld: BEC, BMT, Delft, Haastrecht, Laakkwartier, De Postduiven, Schiedam, Spoorwijk, Swift Boys, TEDO, VOC en VVP.

<

Seizoen 1987-1988

In 1987 nam B. Jasper de leiding van de vereniging over, ruim een jaar later (1988) werd C.S. Los voorzitter van de vereniging, in welke functie hij het 75-jarig bestaan meemaakte.

>

Seizoen 1988-1989

>

Het eerste elftal van VVP werd in het seizoen 1988-1989 ingedeeld in de zondag 4e Klasse B met ditmaal als tegenstanders: Celeritas, Cromvliet, Delft, Duindorp SV, GDA, ODB, Quick Steps, RAVA, Scheveningen, Vredenburch en sv Wassenaar.

<

Seizoen 1989-1990

>

De zondag 4e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1989-1990 uit de volgende clubs samengesteld: Celeritas, Cromvliet, Den Hoorn, ODB, De Postduiven, Quick Steps, RAVA, Scheveningen, Spoorwijk, VIOS, Vredenburch en VVP.

Het seizoen 1989-1990 verliep dramatisch slecht, het 1e boekte thuis geen enkele overwinning, het degradeerde dan ook naar de Hoofdklasse.

Het enige lichtpunt dat jaar was dat op het complex een nieuwe veldverlichting werd aangelegd. En zo sloten we de 80-er jaren af en gingen de negentiger jaren in, jaren waarvan vele hoopte dat VVP zelfstandig in het Zuiderpark zou kunnen blijven voetballen.

Seizoen 1990-1991

>

VVP is terug van weggeweest stond in Het Binnenhof van vrijdag 24 mei 1991. Hiermee werd weergegeven dat V.V.P, na een zinderende wedstrijd tegen TEXAS-DHB voor de nacompetitie van de afdelingsklasse, als overwinnaar (1-0) uit de strijd was gekomen. Promotie naar de 4e klasse KNVB werd een feit.

Na dit seizoen keerde eerste elftalspeler Arno van Riet de hoofdmacht van VVP de rug toe. Van Riet, befaamd om zijn enorme doelpuntenproductie voor VVP 1, werd hiervoor op feestelijke wijze gehuldigd.

Seizoen 1991-1992

Op 1 september 1991 bestond V.V.P. precies 75 jaar en voor deze unieke gebeurtenis was er een heel jubileumprogramma in elkaar gezet. Op zaterdag 31 augustus was er op V.V.P. een groot jeugdtoernooi georganiseerd waaraan alle jeugdelftallen van V.V.P. hun krachten konden meten met leeftijdgenoten van andere voetbalverenigingen.
Omdat V.V.P. een katholieke vereniging was werd op die zaterdagavond het 75-jarig bestaan herdacht met een eucharistie-viering.

De zondag 4e Klasse C van de KNVB was in het seizoen 1991-1992 uit de volgende clubs samengesteld: BTC, Cromvliet, DSO, HBS, HVV, Kranenburg, LenS, RAVA, SVLV, VVP, Wassenaar en WIK.

<

Seizoen 1992-1993

>

De zondag Hoofdklasse A van de HVB was voor het seizoen 1992-1993 als volgt samengesteld: BMT, DUNO, EOC, Graaf Willem II VAC, HDV, LYRA, Oranjeplein, SEP, Spoorwijk, Te Werve, VVP en sv Wassenaar.

<

Seizoen 1993-1994

>

De zondag Hoofdklasse B van de HVB was in het seizoen 1993-1994 uit de volgende clubs samengesteld: Archipel/Ornas, DUNO, ESDO, Graaf Willem II VAC, GSC, HS Texas DHB, sv Kijkduin, OSC, Paraat, VOGEL, VVP en sv Wassenaar.

<

Seizoen 1994-1995

De zondag Hoofdklasse A van de HVB was in het seizoen 1994-1995 uit de volgende clubs samengesteld: De Adelaars, Archipel/Ornas, Azzurri, Duindorp SV, ESDO, Klamingo’s/Bizon, GSC, HS Texas DHB, JuVentas, sv Kijkduin, Spoorwijk en VVP.

In het seizoen 1994-1995 werd Henk Spaan trainer bij VVP. Het werd een succesvol seizoen voor VVP. De club uit het Zuiderpark werd weliswaar zesde in de Hoofdklasse B van de HVB, maar veroverde wel de tweede periodetitel, die recht gaf op nacompetitievoetbal.
In die nacompetitie bleef het tot het laatste moment spannend. VVP ontving Azzurri en mocht met twee doelpunten verschil verliezen om promotie alsnog te bewerkstelligen. Het werd een merkwaardige wedstrijd waarbij VVP op een 2-0 voorsprong kwam, maar bij rust was het 2-2. Er leek niets aan de hand maar na rust kreeg VVP een blackout en stond het team van Henk Spaan ineens met 2-5 achter. VVP wist echter terug te komen tot 4-5 en promoveerde zodoende naar de 4e Klasse van de KNVB.

Het einde van V.V.P.

Halverwege de jaren negentig werkte de gemeente Den Haag aan een nieuw in te richten Zuiderpark, waar voor zowel RAVA als VVP geen ruimte meer was. Op 1 juli 1997 fuseerde VVP samen met GDS (Groot Door Samenwerking) en vormen zij een basis voor een sterke en gezonde SV ERASMUS

 

Wie kan ons helpen aan historische foto’s van VVP? Mail dan aub naar haagse.voetbalhistorie@gmail.com

Palmares V.V.P. (zondag)

Kampioenschappen:
1942-1943 4e klasse D *
1949-1950 4e klasse B
1968-1969 Hoofdklasse HVB
1970-1971 4e klasse B
1980-1981 Hoofdklasse HVB
* = geen promotie

Andere prestaties:
1990-1991 Winnaar nacompetitie Hoofdklasse HVB, promotie naar 4e Klasse KNVB
1994-1995 Winnaar nacompetitie Hoofdklasse HVB, promotie naar 4e Klasse KNVB

Parade der trainers bij V.V.P.

1960-1961 Ben Peeters
1961-1962 ?
1962-1963 ?
1963-1964 ?
1964-1965 ?
1965-1966 ?
1966-1967 ?
1967-1968 ?
1968-1969 Henk van der Naaten
1969-1970 Henk van der Naaten
1970-1971 v.d.Broek
1971-1972 v.d.Broek
1972-1973 Wim van der Zwart
1973-1974 Wim van der Zwart
1974-1975 Eddy Moreels
1975-1976 Eddy Moreels
1976-1977 Eddy Moreels
1977-1978 Eddy Moreels / Ruud van der Linden (a.i.)
1978-1979 Piet Clemenkowff
1979-1980 Piet Clemenkowff
1980-1981 Huub Scherpenisse
1981-1982 Huub Scherpenisse
1982-1983 Huub Scherpenisse
1983-1984 Peter Hoet
1984-1985 Peter Hoet
1985-1986 Peter Hoet
1986-1987 Rob Blankestein
1987-1988 Rob Blankestein
1988-1989 Ton Boevink
1989-1990 Ton Boevink
1990-1991 Ton Boevink
1991-1992 Kees van der Kolk
1992-1993 Hans Ploeg
1993-1994 ?
1994-1995 Henk Spaan
1995-1996 Henk Spaan
1996-1997 Cees Glaudemans

Parade der voorzitters bij V.V.P.

1916-1918 J. Noordhuizen
1918-1919 C. Appelman
1919-1920 A. van Dijk
1920-1921 C. Appelman
1921-1926 W. van Sassen
1926-1936 A. Vermeulen
1936-1947 H.J.A. Coret
1947-1952 P. Houdé
1952-1964 Th. Essers
1964-1965 C. Kemper
1965-1969 Theo Essers
1969-1977 M. Kortman
1977-1986 Wim Dijkmans
1986-1987 B. Jasper
1987-1992 Cees Los
1992-1995 Henk Koolmees
1995-1997 Ben Gelauff

Terreinen waar V.V.P. heeft gespeeld:

*

Westduinen

Hoornpark te Rijswijk

Zuiderpark

Erevoorzitter(s) V.V.P.

W. Dijkmans
P. Houdé
?

Ereleden V.V.P.

B. van Bilsen
P. Houdé
W. van Rongen
A, Vermeulen
B. Jasper
Leo van Veen
J. Guilonaard
J. Verreydt
J. Noordhuizen
?
?

Lid van Verdienste bij V.V.P.

S. Anthonisse
M. Brugman
A. van Leeuwen
P. Frijters
F. Gallast
Chr. Lemckert
F. van Oorschot
B. Scholten
H. Kouwenhoven
A. Dijkman
H. Koolmees sr.
A. Knijnenburg
F. van Nieuwenburg
J. Lahnstein
L. van Veen
H. v.d. Werf
G. Thoen
A. Kant
B. Jasper
A. Lamboo
Br. Erik
Br. Damiaan
G. v.d. Wege
C. Kemper
W. van Rongen
W. Dijkmans
H. Houtman
B. van Bilsen
M. Kortman
P. Bierens Sr.
?
?

Zijn we allemaal nog naar op zoek….