Hvv Laakkwartier 01-06-1920

[SpurS]

Heeft u informatie, vragen of foto's over Laakkwartier plaats ze dan hier

[SpurS]

Historie Laakkwartier

Het begin

Het allereerste begin van onze vereniging speelde zich af in 1920. Een aantal klanten van de herenkapperszaak Kemmers besloten, nadat ze een succesvolle vriendschappelijke wedstrijd hadden gespeeld, om op 1 juni een voetbalvereniging op te richten genaamd H.V.L. Dit stond voor Haagsche Voetbalvereniging Laakkwartier. Gespeeld werd er op een terreintje achter een fabriek aan de Rijswijkseweg, vlakbij de stoomtram en de Laakhaven. Op 16 maart 1921 werd besloten toe te treden tot de H.V.B., de Haagsche Voetbal Bond. Tijdens het seizoen 1921/1922 speelden er 3 seniorenelftallen en twee adspirantenteams. Op 25 september 1922 werden de kleuren van het huidige clubtenue vastgesteld: een rood-zwart geblokt shirt en een zwarte broek. In juni 1923 had de vereniging reeds 80 leden, 146 donateurs en 39 adspiranten.

Begin 1924 werd er verhuist naar een veldje aan de van Vredenburchweg in Rijswijk. Het eerste team bleef succesrijk en promoveerde in 1926 naar de toenmalige N.V.B., de voorloper van de huidige K.N.V.B. Wederom werd er verhuist, nu naar een terrein aan de Schimmelweg/Julianalaantje met 1 groot veld, een kleiner veldje en twee kleedgelegenheden. Er werd gespeeld met 9 seniorenelftallen en 3 adspirantenelftallen. De club heeft 124 leden, 53 adspirantleden en 281 donateurs. Sportief bleef het voor de wind gaan: in 1929 vond er na enkele spannende beslissingswedstrijden promotie plaats naar de 3e klasse. Ook bleef de vereniging nog steeds aan het verhuizen want in 1932 werden er twee nieuwe velden in gebruik genomen, nu tussen het Laakkanaal en de Fruitweg met nieuwe kleedgelegenheden en een "consumptietent".

Crisis en oorlogstijd

Zoals met vele verenigingen in de crisistijd verging het Laakkwartier in de jaren '30 minder. Er waren minder donateurs en geld was niet in overvloed beschikbaar. Bovendien voldeed het terrein aan de Fruitweg niet omdat constant wedstrijden werden afgelast door de slechte drainage. Een belangrijk moment in de geschiedenis van de vereniging was het moment waarop, na stevige onderhandelingen, er beslag kon worden gelegd op een nieuw speel-terrein. Dit was beschikbaar achter de toen nog te bouwen behuizing aan de Goeverneurlaan. De ingang kwam aan de Janssoniusstraat. Dat de keuze voor dit terrein de juiste was bleek wel uit het feit dat de vereniging explosief groeide: in 1938 had men al 308 leden en 796 donateurs. En tot op de dag van vandaag en hopelijk nog tot in de lengte van jaren speelt Laakkwartier op dit terrein. Ook sportief ging alles voorspoedig. Het eerste werd in 1940 kampioen, maar door de oorlog was dit een noodcompetitie en dus was er geen promotie. De supportersschare was echter groot en vaak duizenden toeschouwers aanschouwden de wedstrijden.

De naoorlogse periode

In de jaren na 1945 bleef het eerste meedoen om de prijzen. Zo staan bij menig Laakkwartierder de beslissingswedstrijden in het jaar 1949 in het geheugen gegrift. Vaak gingen 1500 tot 2000 supporters mee naar de uitwedstrijden en het laatste duel op het terrein van Sparta trok zelfs 10.000 (!) toeschouwers. Helaas mocht het net niet lukken en hetzelfde gebeurde ook in 1950: op het nippertje werd promotie gemist. In 1957 was het dan eindelijk raak en promoveerde het eerste elftal naar de 2e klasse. En in 1958 gebeurde zelfs het onmogelijke want direct werd het eerste weer kampioen in de 2e klasse en promoveerde men naar de hoogste afdeling in Nederland, de 1e klasse. In die tijd werden de wedstrijden door duizenden toeschouwers bezocht en de laatste promotiewedstrijd door maar liefst 8.000 Laakkwartieraanhangers. Niet alleen het eerste deed het goed. Ook de jeugdafdeling was bijzonder sterk en legendarisch waren de wedstrijden tegen het evenzeer sterke ADO.

Het eerste hield het nog zeven jaar vol in de eerste klasse, waarna de sportieve neergang inzette. Na degradatie in 1965 uit de eerste klasse volgde in 1971 degradatie uit de tweede klasse. Na nog even in 1972 weer gepromoveerd te zijn naar de 2e klasse volgde weer degradatie en in 1978 volgde zelfs degradatie naar de 4e klasse. In de jaren daarop kon Laakkwartier zich net redden van degradatie naar de onderafdeling. De ommekeer volgde in 1982 waar onder leiding van de legendarische Aad Mansveld promotie naar de 3e klasse werd behaald. In 1986 volgde echter weer degradatie naar de 4e klasse. In 1989 volgde wederom promotie naar de 3e klasse maar in 1992 volgde wederom degradatie. Nadat men al enkele keren dicht bij promotie heeft gezeten werd men alsnog in 1998 kampioen en volgde promotie naar de derde klasse. Tenslotte promoveerden we weer in 2000 naar de tweede klasse, waarin we zelfs in 2001 een periodetitel haalden, maar niet konden verzilveren.
In 2006 werden we met vlag en wimpel kampioen, maar in 2007 konden we de behaalde 1e klasse niet houden, dus nu spelen we in de 2e klasse.

Honk- en Softbal

In 1940 werd er besloten een honkbalafdeling op te richten om ook in de zomer nog sport te kunnen beoefenen. Er volgde in 1941 nog promotie naar de 2e klasse, echter het jaar daar op degradeerden we alweer naar de 3e klasse waar we tot 1957 in zouden blijven spelen.

In 1982 werd er een nieuwe afdeling opgericht namelijk damessoftbal. In het begin voornamelijk bedoeld als recreatieve bezigheid werd er in 1989 besloten om wat meer prestatiegericht te werken. Dit resulteerde in een aantal kampioenschappen waardoor het eerste even in de Overgangsklasse District West speelde. Tevens bleken er enkele heren het Softbal naast het voetbal ook wel leuk te vinden en kwam er een afdeling herensoftbal.
De gehele afdeling speelde met steeds wisselende bezettingen, trainers en kader met wisselend succes van promotie naar degradatie met herkansingen en uitstel van te nemen maatregelen. Ook de roep om vers kader werd maar al te vaak niet beantwoord, ondanks het plezier dat de spelers en soms vele trouwe toeschouwers aan het spel beleefden.

Het enthousiasme voor de afdeling Honk- en Softbal is de laatste jaren helaas ver teruggelopen en in 2001 hebben we moeten besluiten de afdeling Honkbal op te heffen, dit was mede ten gevolge van de verdergaande veiligheidseisen die de K.N.B.V.B. t.a.v. het bespelen van ons terrein stelde, dit was eenvoudig niet meer op te brengen voor zo’n gering aantal leden. De Softbalafdeling bestond in seizoen 2002 nog slechts uit 1 heren- en 1 damesteam. En door veel afhakers vanwege blessures en dames die in blijde verwachting zijn is het niet meer verantwoord vanaf het seizoen 2003-2004 een damesteam te handhaven, zodat nu alleen nog maar 1 Herensoftbalteam resteert.

Accomodatie

De accommodatie is ook aan veranderingen onderhevig geweest. De ingang is begin jaren tachtig verplaatst naar de Jan van Beersstraat na herhaalde klachten van omwonenden. Ook de kleedkamers, kantine en tribune zijn regelmatig gerenoveerd. In 1969 werden de huidige kleedkamers en kantine gebouwd. De kleedkamers werden in 1987 gerenoveerd en de kantine werd zowel in 1978 als in 1996 geheel gerenoveerd, uitgebreid en verbouwd. De zittribune werd tenslotte nog gerenoveerd in 1987.

Door het groeiend aantal voetballeden en het steeds grotere gebrek aan kwalitatief goede kleedruimten is vanaf 2001 hard gewerkt aan nieuwe kleedkamers (achter de zittribune) en een renovatie van de oude kleedkamers en de verwarmingsinstallaties. Dankzij een subsidie van de gemeente konden we dit realiseren. Vanaf het seizoen 2002-2003 zijn we van deze nieuwe faciliteiten gebruik gaan maken.

Inmiddels hebben we ook de oude kleedkamers weten te renoveren en in te richten voor hun nieuwe bestemming. De verwaarloosde speeltuin is inmiddels verwijderd, de bedoeling is dat daar een "playground" zal gaan komen. Maar daarover gaan we nog in onderhandeling met de gemeente.

Eind november (2005) is ook de vernieuwde accommodatie officieel geopend.
Het B-veld werd geheel naar links verplaatst als kunstgrasveld met verlichting, het C-veld (zonder licht) als 2 dwarsgeplaatste velden geheel naar rechts (ook eventueel als 1 geheel veld te gebruiken). Tussen het B- en de C-velden een omheinde playground (toegankelijk voor de hele buurt) en een extra veldje geschikt voor o.a. jeu de boules.
De gehele omheining van het veld is vernieuwd, ook de hoge bomen zijn gekapt en zijn inmiddels vervangen door wat kleiner spul en de statribune is geheel gerenoveerd.
De vereniging en de wijk kunnen nu optimaal genieten van het vernieuwde complex; laten we er met z'n allen voor zorgen dat alles er in ieder geval netjes en verzorgd uit zal blijven zien.

Speciale dank aan Arie, webmaster van http://www.laakkwartier.nl/ voor de toegemailde historie van Laakkwartier en voor de link van mijn site op de site van Laakkwartier.

[rob]

Deze schitterende oude foto ontvangen van Kees Kramer

Beste Rob,

Hier nog een oude foto van laakkwartier. Wij waren winnaar van de zeer bekende zilveren bal toen nog gespeeld bij HBS op Houtrust met onze fanatieke welbekende trainer OMe Frans Nolk v Gogh

Boven; Leider Bertus v/d berg, Kees Kramer, Ben Klumpers, Klaas Bakker, Peet Hollander, Roel Zandbergen, Theo Mulder en ....

Onder; Nolk van Gogh, Jan Hasselman, Crien v Emmerik, Breun Kamerbeek, Kees Bijsterveld en Hans Bartels

[rob]

1966 FINALE HARRY DE HARTOG BEKER. 2e van links Kees Kramer

[rob]

Uit het archief van H.v.v. Laakkwartier wat wij even hebben mogen lenen.