Twee weken geleden bracht ik samen met Ruud Meurer – voormalig keeper en Spoorwijk-icoon – een bezoek aan het museum van Rob Pronk. Ruud zocht naar informatie over zijn voormalige voetbalvereniging – hij is bezig met het samenstellen van een voetbalvereniging Spoorwijk-boek – ik dacht er goed aan te doen hem daar waar noodzakelijk in de juiste richting te sturen. Nu is het zo dat Rob Pronk stellingen/kasten vol met Haagse clubinformatie in zijn meer dan geweldige museum ter inzage beschikbaar stelt – de eerste de beste voetbalnerd zal jaren nodig hebben om alle aanwezige administraties en jubileumboeken door te worstelen. Welke route zou Ruud het beste kunnen aanvliegen was de vraag – Rob kwam met het juiste antwoord – ‘zoek in de meer dan dertig plakboeken die Coos Hübscher ooit heeft samengesteld – mij in 2021 heeft aangeboden – en je zult met zekerheid krantenartikelen over vv Spoorwijk terugvinden’. Ik kon dit alleen maar bevestigen omdat ik de afgelopen jaren in mijn zoektocht naar Haagse voetbal informatie de vanaf 1968 door Coos Hübscher bijgehouden plakboeken uiteraard had ingezien.
Coos Hübscher door ons gefotografeerd in 2017
De columns van Rini Toet worden mede mogelijk gemaakt door BeDe Kamerverhuur
In de afgelopen jaren is Rob Pronk overladen met o.a. plakboeken gevuld met krantenartikelen waaruit – met een beetje fantasie en inlevingsvermogen – de rijke voetbalgeschiedenis van Den Haag en omstreken kan worden geventileerd. Waar komen al die plakboeken, multomappen, schriftjes en dozen gevuld met voetbalfoto’s met daarbij behorende wedstrijdverslagen, eindstanden, doordeweekse voetbalinterviews, nabeschouwingen en voorbeschouwingen vandaan en uit welke periode uit onze Haagse voetbalgeschiedenis zijn al die verzamelingen afkomstig? Decennialang waren onze Haagse voetbaliconen van weleer waarschijnlijk geabonneerd op de Haagsche Courant, Het Vaderland, Het Binnenhof, in Delft op de Delftsche Courant, de Zoetermeerse Courant en/of in het Westland op de Westlandse Courant. Lokale dagbladen die met name op maandagen uitvoerig inzoomden op het Haagse amateurvoetbal en destijds blikken vol met (freelance) sportverslaggevers in dienst moeten hebben gehad. Als ik de 31 mappen van Coos Hübscher beschouw kan ik mezelf niet voorstellen dat er binnen de Haagse regio voetballiefhebbers zijn geweest die door de jaren heen meer dan 31 plakboeken hebben bijgehouden – mocht ik het verkeerd zien dan alvast mijn oprechte excuses. In deze column dacht ik er goed aan te doen in te zoomen op de voetbalcarrière van de inmiddels 83-jarige Coos Hübscher – een wandelend voetbalmonument binnen de Haagse voetbalregio.
Op 16 februari 2021 schonk Coos Hübscher ons o.a. al zijn plakboeken uit de jaren zestig, zeventig en tachtig. Wie volgt zijn voorbeeld? In ieder geval gooi je plakboeken niet weg want voor ons staat hier een schat van nieuwe informatie in!
Dat ik Coos vanaf 1975 als trainer/coach heb leren kennen beschouw ik als een verrijking, dat hij destijds aan de vooravond van het seizoen 1975/1976 de volledige W.I.K.-selectie onder zijn hoede had als een opmerkelijke organisatorische invulling. Het was de tijd dat voetbaltrainers niet alleen het 1e maar ook het 2e elftal drie dagen in de week begeleidde – dat Coos daarnaast ook nog als gediplomeerd sportverzorger tijdens de wedstrijd het veld in rende was opzienbarend. Natuurlijk beschikten de twee W.I.K. selectie-elftallen over een leider en een grensrechter – echter op zondagen was de immer keurig geklede Hübscher – strak in het pak – een opmerkelijke verschijning. Dat hij langs de lijn – wij hadden bij W.I.K. in 1975 nog geen dug-out – zijn handen vol had moge inmiddels duidelijk zijn. Dat hij tactische aantekeningen op zijn sigarendoos maakte is voor mij onvergetelijk – wat had die man allemaal niet mee te sjouwen. Een waterzak, een sigarendoos en een rookpijp die hij steevast tussen de tanden had. Een rookpijp met een soort van toffee-geur welke ik nu – exact 51 later – absoluut zou herkennen. Je rook hem aankomen! Wat een man.
Coos (op de foto staand 2e van links) tijdens zijn eerste periode als trainer van v.v. WIK
Een aimabel persoon die bij volksvereniging W.I.K. al snel de handen op elkaar kreeg – een meer dan geaccepteerde trainer – hij werd op handen gedragen. Het is niet zomaar dat Coos gedurende drie periodes (2 keer 3 jaar en 1 keer 2 jaar) de coaching van de selectie op zich nam. Natuurlijk, in zijn tweede en derde W.I.K.-periode was er een verzorger beschikbaar – de begeleidingsteams werden steeds meer uitgebreid. Coos Hübscher waarvan een veelheid aan buitenstaanders zich destijds heeft afgevraagd wat hij bij deze voetbalvereniging te zoeken had. Echt he, met dit soort opmerkingen kon en kan je bij Coos niet aankomen. Zijn antwoord luidde steevast ‘een geweldige vereniging met goudeerlijke mensen’. Dit soort kreten beschouw ik dus als een groot compliment.
Dat hij opgroeide bij sv Wassenaar en daar vanaf 1959 in de zaterdagselectie heeft gevoetbald zal bij een veelheid aan Haagse voetbaliconen bekend zijn. Dat hij als gevolg van een hardnekkige blessure het voetbalspel niet meer kon spelen heeft hem uiteraard pijn gedaan, dat hij vervolgens als scheidsrechter nog op aardig niveau heeft gefloten zal niet bij iedereen bekend zijn. Dat hij van 1973 tot 1975 de zaterdagselectie van sv Wassenaar als trainer, verzorger en leider onder zijn hoede had maakte de W.I.K-uitdaging vanaf 1975 iets eenvoudiger.
Coos Hübscher (staand geheel links) als trainer van zijn favoriete club sv Wassenaar
Het betreft hier gewoonweg een echte liefhebber die ook nog trainer/coach van het Zuiderparkelftal, het gewestelijk Politie-elftal, het Koninklijke Marechaussee elftal Zuid Holland, meerdere keren sv Wassenaar zaterdag, Semper Altius, Voorschoten A1 en begeleider van de Oude Haagse Glorie is geweest. De OHG die onder zijn begeleiding ook nog wel eens een afscheids- jubileum of openingswedstrijd speelde en zelfs tegen Lucky Ajax van Sjaak Zwart, Tscheu La Ling, Gerard van der Lem en nog veel meer oude iconen in de gelederen, leuke resultaten wist te behalen. De wedstrijd eindigde in een positief resultaat voor de OHG die met spelers zoals Ton Boevink, Leen van der Knoop, Roel Zandbergen sr. en keeper Ton Beije bepaald niet voor de poes waren. Na de wedstrijd was de wisselbokaal voor de OHG en was het aan Sjaak Zwart om de beker voor de 2e plaats op te halen. Dit verdomde hij echter, hij voelde zich nogal aangesproken nadat hij tijdens de wedstrijd werd geconfronteerd met een akkefietje van voor de wedstrijd. De Ajax-verzorger mocht van Zwart namelijk geen tijd vrijmaken om spelers van de OHG los te masseren!
Van links naar rechts de scheidsrechters Piet Snelderwaard, Arie Hoefakker, Coos Hübscher en Niek KagenaarÂ
Terug naar Coos Hübscher die inmiddels bijna 75 jaar lid van sv Wassenaar is, de vereniging waar hij van 1996 t/m 2000 Algemeen voorzitter en van 2000 t/m 2008 voorzitter van de afdeling voetbal is geweest. Sv Wassenaar zijn vereniging waarvan hij met pijn in het hart heeft moeten vaststellen dat de voetbaltak nauwelijks bestaansrecht meer heeft. Gelukkig is hij samen met Albert van Biezen in 2024 tot erelid benoemd. Dat hij in 1978 met het Zuiderpark-elftal de Harry den Hartog beker wist te bemachtigen is een hoogtepunt. Dat hij met W.I.K. altijd in de kopgroep heeft gespeeld is een prestatie op zich, dat hij met W.I.K. de halve finale van de HC-Cup wist te bereiken en in de verlenging werd uitgeschakeld betrof een grote teleurstelling, echter nadat het niet bereiken van de finale enigszins was vergeten kon die HC-Cup reeks best wel als een hoogtepunt worden beschouwd. Het is maar hoe je het bekijkt.
Deze man beschikt echt over een goed voetbalhart. Vele jaren heeft hij wekelijks voor de website van het Haagse amateurvoetbal wedstrijdverslagen met bijbehorende actiefoto’s aangeleverd, in de gouden jaren van svv Scheveningen heeft hij namens het casino een bijdrage geleverd, toen voetbalvereniging W.I.K. in 1994 vijfenzeventig jaar bestond heeft hij tijdens de sponsorloop minimaal een maandsalaris aan deelnemende lopers uitgegeven en bovenal heeft hij altijd goed voor zijn selecties gezorgd. Zo kan ik me nog goed voor de geest halen dat er op een donderdagavond door een tweetal – in Indonesische kledij gestoken – koks na de training een meer dan geweldige Indische maaltijd werd voorgeschoteld – Coos betaalde, Het enige nadeel was dat de scherpe lucht wekenlang in de kantine is blijven hangen. Of tijdens de winterstop naar de sauna aan de Mauritskade – daarna de kroeg in – Coos betaalde. Een topper in zijn soort die ook echt wel hard kon zijn en de confrontatie op een nette manier niet uit de weg ging. Daar waar trainer/coaches tegenwoordig graag gebruik maken van videoanalisten en camerasystemen daarvoor gebruikte hij zijn reeds genoemde sigarendoos! Meer had hij niet nodig. Daar waar tegenwoordig met speciale hesjes wordt gemeten of een speler niet in het rood gaat daar introduceerde Coos het Zweeds loopje waarbij iedereen in het rood ging, echter e.e.a. werd zodanig ingevuld dat men snel weer herstelde. Was geen enkel probleem, gewoon je kanis gebruiken – arbeid/rust verhouding. Te zware spelers liepen bij Coos hun rondje met zandzakken op de rug of er werd getraind met een medicine-bal. Coos bewaakte op zijn wijze het inspanningsniveau – de hartslag werd regelmatig gemeten. Verder geen poespas! In ieder geval heb ik deze informatie niet in zijn 31 plakboeken teruggevonden! Is dit jammer? Nee dus.
Rini Toet
20-08-2026
Coos Hübscher pijprokend coachend, het kon en mocht toen allemaal nog.
