01. Naam?
Wijnand Bakker (04-05-1966)
Het zijn er maar heel weinig gegeven die hun jongensdroom om profvoetballer te worden zien uitkomen. Wijnand Bakker (hier op de voorgrond namens Excelsior in actie tegen De Graafschap) wel. Genoeg redenen dus voor ons om Wijnand te benaderen met ons item “De 15 vragen aan” en hem hiermee weer eens dik verdiend in the spotlights te zetten. Gaat u er maar weer eens heerlijk voor zitten en genieten want Wijnand Bakker geeft op de meeste vragen ruim antwoord ….
02. Bij welke club(s) gevoetbald?
Rksv Blauw-Zwart uit Wassenaar (3e, 2e en 1e Klasse KNVB)
H.V. & C.C. Quick uit Den Haag (2e en 1e Klasse KNVB)
S.c. Excelsior Rotterdam (1e Divisie als semi-prof)
Uit het 75-jarige jubileumboek (1996) van Rksv Blauw-Zwart
03. Wat was je favoriete positie in het veld?
Spelverdeler / middelste middenvelder (mid-mid)
04. Wat was je voor een voetballer?
Zeg maar een ouderwetse spelverdeler die de bal overal ophaalde, het spel uitzette, alle vrije trappen, corners en penalty’s nam met scorend vermogen. Als middenvelder scoorde ik toch wel gemiddeld tussen 10 en 15 doelpunten per seizoen.
Eindstand Dagblad Het Binnenhof Topscorerslijst seizoen 1990-1991 met Wijnand als middenvelder op de 5e positie
Maar feitelijk was ik een speler die speelde van box to box en het verdedigende werk zeker niet schuwde maar uitging van mijn techniek.
05. Je absolute hoogtepunt in je voetbalverleden?
De kampioenschappen met Blauw-Zwart en Quick
Het winnen van de 1e Periodetitel met Excelsior in de Eerste Divisie
Maar zeker mijn allereerste wedstrijd voor Excelsior in de Eerste Divisie tegen De Graafschap waarin ik twee keer scoorde.
06. Dieptepunt?
De wedstrijd tegen AZ met Excelsior. In deze wedstrijd stond ik laatste man en door een verkeerde timing met het wegwerken van de bal in de eigen zestien meter gebied passeerde ik onze eigen doelman.
07. Welke naam komt er direct bij je naar boven als je aan je voetbalverleden denkt?
Barry Hughes de trainer van Sparta en Jan Nijman (trainer van Sparta 2). In het seizoen 1987-1988 speelde ik bij Blauw-Zwart in de 1e Klasse en werd ik gescout door Sparta.Ik volgde het CIOS en zodoende liep ik stage bij het 2e elftal van Sparta voor mijn oefenmeester 1 diploma en heb ik daardoor diverse wedstrijden met het tweede team van Sparta meegespeeld Het jammerlijke was dat Barry Hughes vlak voor het einde van dat seizoen werd ontslagen en de nieuwe trainer eigen spelers haalde. Hierdoor ben ik op het laatste moment naar Excelsior gegaan.
Jan Nijman was echt een trainer met een heel mooie en duidelijke visie. Van hem heb ik echt veel geleerd. Jan is helaas veel te vroeg overleden.
Ik weet jullie vragen één naam maar Andro Knel kan ik bij deze vraag echt niet achterwege laten. Dag in dag uit ben ik samen met Andro naar “Het Kasteel” (Sparta) gereisd totdat de vreselijke SLM ramp zich voordeed en het vrijwel complete Surinaamse voetbalelftal verongelukte, waaronder dus ook Andro Knel. Een zwarte bladzijde in het voetbal.
08. Wie was jouw beste trainer?
Ik heb veel trainers gehad en van allen heb ik wel iets geleerd. Soms ook hoe het niet moet haha. Degene met het meeste charisma was Chiel Jansen, maar de beste trainer, of in ieder geval degene die het best bij mij paste was Cees Tempelaar die mij naar Quick haalde. Cees had een duidelijke visie en was voorstander van mooi aanvallend voetbal.
Wijnand Bakker (achterste rij 3e van links) in seizoen 1992-1993 bij Quick. Zijn favoriete trainer Cees Tempelaar zien we hier geheel links staand.
Eén trainer kan ik hier niet achterwege laten. Aan het begin van het seizoen 1989-1990 liep ik stage bij de Engelse voetbalclub Blackpool dat op dat moment op het 2e niveau van Engeland voetbalde. Ik kan een boek vol schrijven over de clash tussen het traditionele Engelse kick & rush voetbal en het Nederlandse voetbal, maar dat bewaar ik voor de volgende keer! De trainer van Blackpool was toen Jimmy Mullen. Jaren later werd tijdens een uitzending van Studio Sport melding gemaakt dat een trainer in Engeland was aangevallen door supporters bij de plaatselijke “Chinees”. Dit bleek dus Jimmy Mullen te zijn. Plaatselijke ontevreden supporters probeerden zelfs zijn tafel in de brand te steken. Oké, ik vond ook dat hij er niets van kon maar dit was natuurlijk belachelijk.
09. Nog vrienden over gehouden uit je voetbaltijd?
Jazeker! Niet uit mijn tijd van Excelsior, dat was echt een heel goed voetballend collectief maar echte vrienden waren we niet. Je was tenslotte aan het spelen met andermans geld. Vanuit Blauw-Zwart heb ik nog diverse vrienden overgehouden waarmee ik nog geregeld afspreek. Elk jaar hebben we dan ook nog een soort van reünie door met z’n allen een weekendje weg te gaan.
10. Wat was jouw meest memorabele wedstrijd ooit en waarom?
Mijn eerste wedstrijd in de basis van Excelsior! Excelsior stond te boek als oude krantenclub. Er werden toen nog oude kranten ingezameld om de begroting kloppend te maken. De eerste paar wedstrijden wilde de trainer mij wel opstellen maar dat kon (en mocht) niet doordat de amateurvergoeding die Excelsior moest betalen aan Blauw-Zwart gewoonweg nog niet betaald kon worden. Eindelijk kon het wel en debuteerde ik dus met twee doelpunten tegen De Graafschap.
11. Wat vind je het mooiste voetbalshirt uit de Haagse voetbalhistorie?
Het uitshirt van Quick in die tijd. Eigenlijk zelfs het complete tenue waarin wij in uitwedstrijden speelden. De shirtsponsor van Quick was toen Fred Perry.
Het uitshirt was een geheel witte Fred Perry polo met daarop met daarop het mooie gele logo van sponsor BAM. Met daarbij een witte (te lange) broek en dan ook nog eens witte voetbalkousen, zoals zeg maar Real Madrid. Wij voelde ons daardoor vaak onoverwinnelijk.
12. Wat vind (vond) je de gezelligste kantine in de Haagse regio?
Aangezien ik van mijn 10de tot en met ca. 40ste heel lang en vaak in de kantine van Blauw-Zwart heb vertoefd (zeg maar geleefd), moet ik toch zeggen dat met deze vraag de kantine van Blauw-Zwart hier de eer krijgt.
13. Heb je nog iets met het voetbal in de Haagse regio?
Eigenlijk niet meer! Tot voor kort ben ik nog wel actief geweest als trainer van allerlei elftallen (van eerste elftallen tot aan onder de 19). Echter de mentaliteit van tegenwoordig is mij tegen gaan staan en daarom ben ik gestopt met het trainerschap.
De laatste jaren zijn er zoveel clubs verdwenen en wordt het voetbalspelletje totaal anders beleefd. Vroeger was voetbal je leven. Vroeger was het je leven en speelde je altijd buiten, op het schoolplein of op het voetbalveld. Het was gewoon een heel ander sociaal leven en dat mis ik nu gewoon.
14. De beste keeper en tien beste voetballers waarmee je ooit hebt samen gevoetbald?
Carlo L’Ami (keeper)
Erol Refos
Steve Wasiman
Andre Wasiman
Henk van Goozen
Bart Latuheru
Ton Pronk
Ruud Luyken
Danny Minnema
Rob Teeuwisse
Jos Vercauteren
15. Wil je nog ergens op terugkomen wat betreft je voetbalverleden?
Wat ik dus al had aangegeven was mijn debuut in Excelsior 1 het mooiste wat ik heb meegemaakt maar ik heb natuurlijk veel meer mooie momenten gekend. Iets wat ik ook nooit zou vergeten is het volgende;
Destijds waren er contacten tussen Blauw-Zwart met de voetbalclub Noisy le Sec uit een voorstadje van Parijs. Hun jeugdteams kwamen elk jaar naar het Internationale C-jeugd toernooi bij Blauw-Zwart.
Op een gegeven moment werden wij door Noicy le Sec uitgenodigd om mee te doen aan een groot seniorentoernooi dat zij organiseerden. Nadat de contacten waren gelegd en in gebrekkig Frans afspraken waren gemaakt reisden wij richting Frankrijk.
Daar eenmaal aangekomen werd duidelijk dat er sprake was van een spraakverwarring. De organisatie was er vanuit gegaan dat wij met Blauw-Zwart 2e Klasse speelden. Dat was ook zo maar dan wel op amateurniveau. Echter in Frankrijk was de 2e Klasse de twee na hoogste klasse die er bestond.
Gedurende die tijd werden wij dus bij Noicy le Sec constant behandeld en aangesproken als profvoetballers. Mensen gingen met ons op de foto en we moesten steeds handtekeningen uitdelen, echt een hele vreemde gewaarwording dus!
Op de eerste dag moesten wij twee wedstrijden spelen en geloof het of niet, we wonnen er 1 en we verloren er 1. Uiteindelijk eindigde Blauw-Zwart met twee andere clubs op de eerste plaats. Na met de organisatie te hebben gesproken, zoals het goede Fransen betracht, was men niet ingesteld dat dit zou gebeuren. Ondanks een gelijk doelsaldo mochten wij dus uiteindelijk de finale spelen tegen een team uit Algerije.
In tegenstelling tot alle andere professionele elftallen die meededen aan dit toernooi gingen wij in de avond gewoon op stap. We belanden in één of andere discotheek waar we ook nog George Michael tegenkwamen.
De volgende ochtend hadden we dus een ontbijt waar we het elftal van Algerije ontmoette. Tijdens het eten werd duidelijk dat minimaal 8 spelers van onze tegenstander ooit al kampioen van Algerije waren geworden en zelfs al voor het Nationale elftal hadden gespeeld op het WK tegen West Duitsland en die wedstrijd met 2-1 hadden gewonnen. We konden dus serieuze tegenstand verwachten haha!
Die finale was een feest! Uiteindelijk verloren wij met 7-4 (!!!), een gebeurtenis die iedereen van mijn team nooit zullen vergeten.
Na afloop hebben wij nog geprobeerd om uit te leggen dat wij dus feitelijk 5e Klasse speelden. U zult begrijpen, dat werd door niemand geloofd. Zeker ook niet omdat wij daar een geweldig toernooi speelden.
Seizoen 1988-1989
Wijnand Bakker
05-07-2026
