Wim Schaap; Een top centrale verdediger, sterk in de lucht en over de grond en een knappe pass in zijn benen. Wim (71 jaar) is geboren in Den Haag en sinds acht jaar geniet hij van zijn pensionering. Daarvoor was hij inspecteur bij de politie). Het leven van Wim Schaap is drastisch gewijzigd! Zo is hij verhuisd naar een plekje bij de grens van Drenthe en Overijssel, waar hij en zijn vrouw het rustig plekje gevonden. Weg uit de hectiek van de grote stad en daar zijn zij heel erg content mee.
Wim in zijn nadagen van zijn prachtige voetbalcarrière als speler tijdens de oefenwedstrijd tussen Wilhelmus en FC Utrecht.

Als voetballer was Wim niet een clubhopper want in zijn actieve loopbaan heeft hij eigenlijk maar bij twee clubs gespeeld. eerst heeft hij zijn hele jeugd met veel plezier bij VUC gespeeld. Daarna heeft hij ook nog 2 seizoenen bij de senioren van VUC gespeeld. Wim moest in die tijd tegen een hele sterke lichting verdedigers op boksen maar speelde toch ook zijn partijtjes mee in de hoofdmacht. Wim; “Ik ben begonnen op het legendarische terrein aan de Schenkkade. Vervolgens ben ik, omdat ik graag in een eerste elftal wilde spelen en de kans bij VUC daarop in die tijd gering was, naar Wilhelmus gegaan. Daar heb ik een hele mooie tijd als voetballer gekend.” Het jeugdteam van Hsv VUC met Wim 4e van links naast keeper Dick van der Meer en 4e van rechts zien we Bobby Rijpstra

Wim speelde meestal in het centrum van de verdediging en soms ook als controlerende middenvelder. “Ik was een voetballer die zijn sport met veel beleving deed. Ik was geen topvoetballer maar speelde altijd met veel inzet en was wel een echte winnaar. Ik was zeker niet snel maar had een goede traptechniek en had een goed inzicht waar ik veel mee kon compenseren. Ik was zeker een echt voetbaldier die altijd op schoolplein, toen nog de Van Heutzschool in Mariahoeve, te vinden was om daar met alle vrienden te voetballen”

Ook Wim zijn ouders waren een zeer stimulerende factor. “Ik weet nog dat ik op zaterdagmiddag moest voetballen en dat mijn vader vanuit Bilthoven, waar wij als gezin op de camping stonden, naar VUC reed zodat ik toch kon voetballen”

Na zijn periode als actief voetballer stortte Wim zich op zijn trainersloopbaan. Met de diploma’s trainer/coach A ging hij zeer succesvol aan de slag bij DWO Zoetermeer en daarna volgde nog veel clubs zoals o.a. TONEGIDO, FC Lisse, Rijnsburgse Boys, Westlandia, Haaglandia, Hsv VUC en Nieuwenhoorn. “Ik was een trainer die met veel passie en inzet het trainersvak beleefde. Ik eiste veel van mijzelf maar ook veel van de mensen om mij heen zoals bestuursleden, staf en vooral van spelers en dat werd niet altijd gewaardeerd! “Dit alles heeft mij best wel het één en ander gebracht maar ik kan daar gelijk aan toevoegen dat ik er ook het één en ander voor gelaten heb.
Wim als succesvoltrainer bij FC Lisse

“Ik heb het voorrecht gehad met heel veel goede spelers te werken en bij vele mooie clubs. Waarbij ik er toch nog eentje wil noemen en dat is Rijnsburgse Boys waar ik nog steeds heel graag kom en ook altijd hartelijk welkom ben”.

Hoogtepunten waren er zeker: “Als speler (in de senioren) heb ik geen successen gekend in de vorm van kampioenschappen. Voor mij persoonlijk was het winnen van de HC-cup met Wilhelmus in het seizoen 1991 tegen Verburch op het veld van RKAVV een succes en dat in mijn afscheidsjaar als voetballer. Maar ook het spelen tegen Ajax op het veld van Wilhelmus”.
Wilhelmus A-selectie in seizoen 1987-1988 met Wim Schaap staand 4e van links.

“In het seizoen 1992-1993 kregen wij Melbi Raboen als trainer. Ik was in het tweede elftal gaan spelen en later in het seizoen deed Melbi toch weer een beroep op mij. Uiteindelijk moesten wij een beslissingswedstrijd voor degradatie spelen tegen de Stormvogels op het veld van Elinkwijk en door een verlies met 4-0 degradeerden wij dat jaar”

Ruud de Groot kwam dat jaar en Wim werd assistent-trainer en dit was tevens het begin van mijn trainersloopbaan. “Er komen vele namen in mij naar boven als ik denk over mijn voetbal/trainersverleden”. “Dat is zoals altijd zowel in positieve als negatieve zin. Dat betreffen fantastische spelers waar ik mee heb mogen spelen in mijn lange voetbalverleden maar ook in mijn trainersloopbaan. Toch wil ik er wel een naam uitpikken en dat is de naam van de toenmalige technische man van Rijnsburg Boys Ed Bos waar ik nog steeds heel goed contact mee heb. Maar dat is uiteraard voor heel Rijnsburg wat een fantastische club is met fantastische mensen”.

Ik heb Wim gevraagd naar zijn beste trainer die hij heeft meegemaakt en met dit antwoord is hij heel diplomatiek en voorzichtig. “Ik heb vele trainers gehad en ik vind dat ik er zeker een aantal tekortdoe door in te gaan op goede of slechte trainers. Uiteindelijk wat is een goede trainer die vraag heb ik ook altijd mijzelf gesteld. Als je alleen prijzen pakt hoef je nog geen goede trainer te zijn maar ik ben er in de loop der jaren wel achter gekomen dat een goede trainer aan een aantal voorwaarden moet voldoen”.

Maar wat vind jij nou een goede trainer vroeg ik nogmaals. “Ik heb de eer gehad om met diverse trainers te mogen werken namelijk met o.a. Cor Pot, Melbi Raboen, Ruud de Groot, Chiel Jansen, Andre Wetzel, John van der Lubbe, Jan Hoos in willekeurige volgorde”.

Toch nog even terugkomen op wat was nou toch wel jouw hoogtepunt als actieve voetballer: “Met Wilhelmus in 1991 de beslissingswedstrijd tegen de Musschen op het veld van hen in Rotterdam voor promotie naar de Hoofdklasse die wij met 7-4 verloren. “Ook de wedstrijd die ik eerder noemde de wedstrijd voor degradatie op het veld van Elinkwijk tegen Stormvogels die verloren met 4-0”.

“Als trainer was dat natuurlijk met FC Lisse voor behoud in de Hoofdklasse op het veld van Noordwijk tegen Marken die wij na verlenging met penalty’s wonnen. Wij stonden tot een kwartier voor tijd met 2-0 achter. Het jaar erop werden wij kampioen in de hoofdklasse”.

Wim is dus niet meer actief in de voetballerij? “Nee niet als trainer, wel voetbal ik nog iedere dinsdag bij WVF uit Zwolle met een groep oude mannen” Geweldig om te doen en hoop dat nog vele jaren te kunnen doen. Verder genieten wij van het leven en trekken zowel in het voor als na seizoen erop uit met de camper richting de zon.

Ook op de vraag om zijn beste spelers te benoemen blijft hij diplomatiek: “In mijn lange carrière heb ik zoals ik ook bij de trainers aangaf met heel veel goede spelers mogen werken maar wanneer ik iemand zou gaan noemen doe ik zeker al die anderen tekort. “Ik vind het nog steeds een eer dat ik met al die voetballers en trainers heb mogen werken en voetballen. Mannen het gaat jullie goed blijf gezond en geniet van het leven.

M.v.g. Wim Schaap

Bob Rijpstra
13-04-2026