HVV

Den Haag
01-09-1883 - Heden

   HVV vlag (2) - kopie-001
Koninklijke H.C. & V.V. H.V.V.

Sportpark De Diepput
van Hogenhoucklaan 37
2596 TA Den Haag ZH
Tel. 070-3248361
e-mail: info@konhcvv.nl
Site: http://www.konhcvv.nl/

Kleur shirt: Geel/Zwart
Kleur broek: Zwart
Kousen: zwart

De oprichting van H.V.V.

Rond het jaar 1880 woonde de twee vrienden Jacobus van Stolk en Willem de Kock van Leeuwen in de buurt van het Statenkwartier, vlakbij de Scheveningse Bosjes. Op hun school keerde na een vakantie in Engeland de gymnastiekleraar terug met de attributen van twee onbekende balspelen. Het ene attribuut was voor ‘cricket” (waarom dit vernoemd was naar een krekel was een raadsel), en het andere attribuut was “football”, een actiever en minder ingewikkeld spel.
De uitleg bij het spel “football” was als volgt: Aan beide zijden van het veld staat een goal. In het veld moeten twee teams staan met ieder 11 man waarvan de dikste of sloomste speler van een team “op doel” moest. Met de bal in hun midden rukt men vervolgens op naar het vijandelijke gebied, om dan de bal in het doel van de tegenpartij proberen te krijgen. Bijna alles mag behalve “hands” (op de twee keepers na).
Beide spelen spraken de jeugd aan en op verschillende plaatsen in de stad werden clubs opgericht, om in eerste instantie cricket te beoefenen.
Jaap van Stolk richtte in 1881 met een aantal vrienden “Olympia” op als cricketclub. Het spel werd ‘s-zomers en ‘s-winters gespeeld maar in de winter was het kleumen en afzien, vooral voor de veldspelers die pas in actie kwamen als de bal toevallig in hun richting werd geslagen.
Twee jaar later besloot men ook om te gaan voetballen en dit was het begin van H.V.V. De oorspronkelijke clubkleuren waren rood-wit, deze kleuren zijn nog steeds terug te vinden van het clubhuis en kleedkamers van HVV. De voetballers hulden zich in donkerblauw.
In 1894 stond HVV aan de wieg bij de oprichting van de Haagsche Voetbal Bond, oftewel de H.V.B.

Er volgde een aantal fusies tussen de diverse verenigingen in de jaren na 1878 (het geboortejaar van de oorspronkelijke Haagsche Cricket Club). Het eindresultaat was in 1893 de ‘s-Gravenhaagsche Cricket- en Footballclub, met twee afzonderlijke maar nauw verbonden verenigingen HCC en HVV.
Geel-zwart werd de officiële clubkleur omdat, zo gaat het verhaal, dat de kleuren van de Gemeente Den Haag zouden zijn….

Het eerste terrein van H.V.V.

Van het Ministerie van Financiën, dat toen eigenaar was van Het Malieveld, kreeg HVV toestemming om van Het Malieveld gebruik te mogen maken om daar te gaan voetballen. Het probleem was echter dat in die tijd nog veel meer clubs en andere gebruikers op deze toestemming van het ministerie konden verheugen zodat voordat de strijd om de bal kon beginnen, eerst een gevecht om een stukje grond gestreden moest worden.
Als het speelveld eenmaal was uitgezet, dan werden de doelpalen geplaatst. Een wit lint verbond deze twee palen op de plaats van de latere bovenlat. Men kon slechts hopen dat die dag 11 spelers per ploeg meldde want bij een grotere deelname moest de veldafmeting alsnog worden aangepast.

001 - kopie-001

Een foto van (waarschijnlijk) de wedstrijd HVV tegen RAP op het Malieveld. Deze foto is van voor het jaar 1898, want in dit jaar verhuisde HVV naar “De Diepput”.

De spelregels waren nog betrekkelijk simpel. De “buitenspelregel” bestond al wel echter was door weinigen grondig bestudeerd en door nog minder begrepen. Er waren in eerste instantie twee scheidsrechters, één van iedere partij, en soms een derde onafhankelijke “rechtspreker”.

Oprichting van een bond

In de beginjaren was er nog geen sprake van een reguliere competitie. Men speelde gewoon tegen tegenstanders die men aardig vond. Wedstrijden werden per brief afgesproken. Inmiddels had het spel “football” zich ook uitgebreid naar Amsterdam en Rotterdam. Vanuit Haarlem was H.F.C. (eerder opgericht dan HVV) een vaste en vaak sterkere tegenstander.
Historie werd er geschreven in 1891. In een competitie met vijf clubs eindigde HVV bovenaan. HVV behaalde met 13 punten uit 8 wedstrijden het allereerste (lands)kampioenschap binnen.
Na vier jaren met wisselend succes, waarin RAP-Amsterdam en HFC kampioen werden, volgde er in 1896 een tweede kampioenschap. Ditmaal in een competitie met zeven clubs.

HVV 1 kampioen in 1896 van de 1e klasse A. Er werd toen nog niet om het kampioenschap van Nederland gespeeld. Die strijd begon pas in 1900 , toen HVV de eerste kampioen van Nederland werd.  Staand v.l.n.r. K Beukema toe Water, G Schlusen, F Beukema toe Water, zittend achter J Coops, J van den Bosch, F Kleyn, S de Graag, zittend voor F Pannekoek, A van Braam Houckgeest, H Monod de Froideville en A Broese van Groenau.

Verhuizing naar eigen terrein “de Diepput” in 1898

Als het voetbalspel op het Malieveld wordt verboden, schiet een vriendelijke baron te hulp. Hij staat de cricketers van HCC (van 1878) en de voetballers van HVV toe een gedeelte van zijn landgoed Clingendael te huren, op voorwaarde dat hij de voetballers zelf niet kan zien. Dus loopt de voorzitter van HVV met een vlag in de hand van zijn huis af, tot hij uit het zicht is verdwenen.

De jaren 1900 t/m 1909

Het 1e elftal van HVV behaalde al snel vele successen. In de jaren 1900 t/m 1903 werd steeds het afdelingskampioenschap behaald en daarna ook het landskampioenschap na beslissingswedstrijden tegen de Zuidelijke of Oostelijke kampioen.


Het HVV-clubhuis omstreeks 1900

                                     Zo zag de omgeving er toen uit.

In die jaren was een toer naar Midden Europa een vast programmapunt bij HVV. Ook speelde HVV zowel uit als thuis tegen de Engelse profs van Southampton, enkele jaren kampioen van de Southern League.
Door de veelvuldige contacten met andere clubs in Europa leidde tot de suggestie om een Europese amateurcompetitie op te zetten, echter zover kwam het evenwel (nog) niet.
In 1904 werd voor het eerst bij HVV een Engelse fulltime oefenmeester aangesteld in de naam van de heer Yates.
In de jaren na 1903 werd tot het jubileumjaar 1908 nog tweemaal door HVV een landskampioenschap binnengehaald. Quick (Den Haag), HBS en Velocitas waren in die jaren de andere kampioenen.


HVV lanskampioen van Nederland seizoen 1906-1907. Achterste rij het trotse bestuur van HVV. Middelste rij v.l.n.r: Heijting, Van Oven, Schoenmaker, Sol, Heyning en Van Drooge. Zittend v.l.n.r: Sillevis, Tonny Kessler, Feith, Roqué en Lutjens. Op de achtergrond de kleedkamers waar later vleugels werden aangebouwd.

De jaren 1910 t/m 1919

Het negende landskampioenschap van HVV werd in 1910 behaald met een spelersgroep van maar liefst 28 man. Na een dreigende achtste plaats in 1911 volgde er in 1914 het laatste landskampioenschap van HVV. Na de wedstrijden tegen de andere afdelingskampioenen, Willem II en Vitesse was op 31 mei 1914 dit tiende landskampioenschap een feit. In dit succesvolle seizoen 1913-1914 werd Ajax zelfs met 3-1 en 6-0 verslagen door HVV en de Amsterdammers degradeerde.

Maar liefst 93 jaar na dato kreeg de treffer in de slotminuut tegen Vitesse extra waarde als bekend werd dat clubs met tien of meer landskampioenschappen een ster op de borst mochten dragen. Naast Ajax, PSV en Feyenoord dragen de spelers van HVV vanaf het seizoen 2007/2008 dus ook een gouden ster op het shirt.

Het eerste clubblad

Na het seizoen 1915-1916 nam “captain” Miel Mundt na 320 wedstrijden afscheid van HVV 1. Miel was de eerste speler die de mijlpaal van 300 wedstrijden bereikte. In 17 seizoenen heeft hij in totaal zes kampioenschappen meegemaakt.

Oprichting jeugdvoetbal bij HVV

In 1914 kwam bij HVV het jeugdvoetbal tot leven en bracht de club als eerste club een jeugdteam in de wei. Tot dat moment speelde de enkele jeugdlieden die de vereniging had, mee in de seniorencompetitie. Veelal in het laagste elftal, HVV 6.
In deze periode ging de eerste onderlinge jeugdcompetitie, ook wel bekend als de “zondagmorgencompetitie” (ZMC), van start.
In het najaar van 1917 begon, in eerste instantie, met clubs als HBS en Quick een echte jeugdcompetitie. Daarna volgde de Haagsche Voetbal Bond als organisator op wijdere schaal.
Trainer Fred Warburton, die tot dan alleen de senioren onder zijn hoede had, kreeg de taak om de jeugd eenmaal per week te trainen. Beelaerts van Blokland was in 1917 de drijvende kracht achter de onderlinge jeugdcompetitie en het jeugdwerk bij HVV in het algemeen.


HVV-VOC (4-1) in de 1e klasse A op 17 februari 1918. HVV eindigde dat seizoen als 6e. Ajax werd kampioen en veroverde ook het eerste landskampioenschap.

De jaren 1920 t/m 1929

In deze periode ontstonden grote veranderingen in de voetbalwereld. Deze ontwikkeling bracht met zich mee dat andere clubs zich qua tijd en inspanningen intensiever aan het spel konden wijden. Voor sommige betekende dat zelfs dat men, naast de normale dagelijkse inkomsten, vergoedingen kreeg voor de inspanningen op het veld.
HVV deed hieraan niet aan mee want de club had spelers met een andere maatschappelijke achtergrond. De benadering van het voetbalspel was bij de club veel vrijblijvender. Ook beëindigden veel spelers vroegtijdig hun “voetbalcarrière” na afronding van hun studie of werd men voor hun “maatschappelijke carrière” naar het buitenland uitgezonden.
Al in de begin jaren twintig brak er al een discussie los om het amateurvoetbal van het (al dan niet verhuld) “beroepsvoetbal” te scheiden. Wijselijk besloot HVV, in een zeer druk bezochte algemene ledenvergadering, te blijven spelen in de Bond die men nota bene zelf had opgericht. Dit leidde wel tot het besluit van een aantal vooraanstaande spelers om er mee op te houden.

Na in de eerste jaren nog in de middenmoot van de 1e Klasse te hebben meegedraaid ging het langzaam bergafwaarts met HVV en kwam het 1e elftal in de gevarenzone.
Voor het eerst in de geschiedenis van HVV moest het 1e elftal na het seizoen 1926-1927 degradatiewedstrijden spelen. Het dreigende onheil werd gelukkig nog afgewend.

De jaren 1930 t/m 1939

Veel opofferingen van spelers die lange reizen ondernamen om de extra trainingen te kunnen bijwonen en verschillende “verjongingskuren” konden degradatie uit 1e Klasse toch niet afwenden. Dit noodlot sloeg toe na het seizoen 1931-1932. HVV eindigde onderaan in de 1e Klasse en ook de degradatiewedstrijden werden verloren. Een “oude” tegenstander Haarlem voltrok het vonnis en HVV degradeerde voor het eerst in haar bestaan naar de 2e Klasse.


HVV 1 (seizoen 1931-1932, het laatste seizoen als 1e klasser). Staande v.l.n.r: P.J.G.Colthoff, M.Bijbau, W.le Nobel, E.J.Roelfsema, J.A.van Staay en Ir. R.H.de Granada Zittende v.l.n.r: J.J.C.van Suchtelen-v.dHaere, Jhr. W.v.d.Bosch, A.A.Pasteur. Dr.M.Jansen en M.C.F.Beukers. Bovenstaande namen stonden op de achterzijde van de foto gedrukt, maar er ontbreekt er één. Volgens ons de naam van de gehurkte speler.

Uitbreiding terrein “de Diepput”

Een lichtpunt na het seizoen 1931-1932 was de meesterzet van het bestuur om met steun van de leden een voor die dagen enorm bedrag van f.60.000,= bijeen te brengen. Met dit enorme bedrag werd een stuk bouwgrond langs de Van Alkemadelaan aangekocht. Hiermee voorkwam HVV de geplande huizenbouw aldaar en verzekerde het de club van voldoende extra ruimte voor een tweede en derde veld.
Dit was een cruciale actie van het bestuur om het uiteindelijke eigendom van het gehele complex, op een later tijdstip, zeker te stellen.

Al meteen het eerste seizoen (1932-1933) in de 2e Klasse leverde HVV een afdelingskampioenschap op. In de daarop volgende jaren volgde er nog twee kampioenschappen. De daaruit voortvloeiende promotiewedstrijden trokken altijd volle stadions. Bijvoorbeeld op het VUC-terrein (toen nog aan de Schenkkade), of op Houtrust waar HBS nog domicilie hield maar ook op Spangen in Rotterdam waar zo’n tien jaar later de beste kans om het verloren terrein terug te winnen in een beruchte tragische wedstrijd tegen Neptunus verloren ging.

HVV-spelers in het Nederlandse elftal

Tussen 1905 en 1933 is HVV ook hofleverancier van het Nederlands elftal. In totaal kwamen 23 HVV-ers voor “Oranje” uit. De bekendste van hen is Law Adam, de uitvinder van de schaarbeweging. Ook speelde het Nederlands elftal twee keer op de “Diepput”: in 1907 tegen Engeland en in 1908 tegen Zweden.

In 1933 werd op grootse wijze het 50-jarige jubileum gevierd. In het midden van de jaren ’30 vertrokken met regelmaat goede en ervaren spelers van HVV naar Nederlands-Indië. Eén van die spelers was Law Adam.

De recettes van de thuiswedstrijden van HVV 1 waren, naast de contributies en donaties, lange tijd een onmisbare bron van inkomsten. De toeschouwers bleven bij thuiswedstrijden van HVV toestromen. Jarenlang stonden er aan de Van Hogenhoucklaan-zijde verschillende kassa’s voor de eerste en tweede rang.
In de jaren dertig eindigden HVV 1 meestal wel hoog op de ranglijst, maar helaas niet hoog genoeg. De 1e Klasse verdween langzamerhand uit het gezichtsveld. Overigens groeide de vereniging zelf wel gestaag. Het Benoordenhout werd in de jaren dertig volgebouwd met als gevolg een permanente stroom van nieuwe leden. Het aantal lagere elftallen nam toe en ook het aantal jeugdleden groeide.

1939-1945 Voetbal in oorlogstijd

Het waren vijf turbulente jaren, zoals men mag verwachten in een oorlogsperiode maar ondanks alle inperkingen van het dagelijkse leven was er grotere behoefte aan recreatie en een opbloeiend clubleven.
In 1942 nam de Duitse bezetter het tweede en derde veld van HVV in beslag. Deze velden werden met stenen en asfalt bedekt en diende als bouw- en opslagplaats voor de aanleg van de Atlantikwall. Kort daarna moest heel Benoordenhout worden ontruimd en werd het “Sperrgebiet”. De bewoners zwierven uit over Den Haag en omstreken en HVV vond her en der onderdak bij bevriende clubs. Hierdoor speelde het eerste elftal zijn thuiswedstrijden op verschillende velden.

In de oorlogsjaren was er slechts een noodcompetitie. De club “draaide” twee middelmatige seizoenen maar in het voorjaar van 1943 volgde ineens een kampioenschap.

.


Een HVV-doelpunt in de beslissende wedstrijd Quick-HVV (2-4) in de 2e klasse op een uitverkocht Houtrust in het seizoen 1942-1943. HVV werd in deze laatste competitiewedstrijd kampioen, maar kreeg wegens een vreemde regeling niet de kans te promoveren.

Maar de promotiewedstrijden lopen telkens niet gunstig af en nooit meer keert HVV terug op het hoogste niveau. Legendarisch is het derde beslissingsduel met Neptunus in 1944. Werkelijk alles gaat mis: een gemiste penalty, een sterspeler die zich blesseert en een eigen doelpunt. Na afloop houdt de Landwacht een razzia, maar wordt onder de voet gelopen door de duizenden toeschouwers op “Spangen”. Voor een verslag van de wedstrijd :  Vaderland 01-05-1944


Twee momenten uit de met 3-1 verloren beslissingswedstrijd voor promotie naar de 1e klasse tegen Neptunus  op het Sparta-terrein in 1944. Boven stopt keeper Wim Landman een slecht genomen strafschop en onder passeert de Roy zijn eigen doelman Dankelman.

De wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog

Direct na de bevrijding in 1945 werd het herstel van de velden en opstallen bij HVV vereist. Voor het tweede en derde veld is dit nooit helemaal gelukt want jaren later verschenen nog steeds resten van puin dat toen door de bezetter over de velden was uitgestort.
Er volgde bij HVV enige jaren met wisselende successen. In het seizoen 1948-1949 volgde er een uitschieter. HVV 1 had in dit seizoen een uitstekende achterhoede die gespecialiseerd was in houden van de nul. De voorhoede, vaak bemand door alleen maar Rob Colthoff, vond één goal wel voldoende en zo werd er 12 keer gewonnen en 5 maal gelijk gespeeld. Dit was voldoende voor het afdelingskampioenschap in de 2e Klasse. Helaas ging het weer mis in de promotiewedstrijden. HVV verloor de beslissende promotiewedstrijd van DHC. Deze wedstrijd leverde met maar liefst 9500 toeschouwers op de bijgeplaatste tribunes een absoluut record op.

Seizoen 1948-1949

Dankzij de forse toename van het aantal leden en jeugdspelers groeide de onderlinge zondagochtendcompetitie en het aantal lagere elftallen flink.
Het succes van het seizoen 1948-1949 werd niet gecontinueerd, sterker nog het ging steeds slechter met de prestatie’s van HVV 1.

Seizoen 1949-1950

>

In het seizoen 1949-1950 was de zondag 2e Klasse B in District West 2 uit de volgende clubs samengesteld: Coal, DHC, Emma, Excelsior, Fortuna, Gouda, HVV, Quick, RFC en Sliedrecht.

<

De jaren 1950 t/m 1959

Qua prestatie’s werd in het seizoen 1951-1952 wel het dieptepunt bereikt. Op de stand van de ranglijst stond alleen nog maar VCS onder H.V.V. op de onderste plaatst. De gehele jaren vijftig vertonen bij H.V.V. een bekend beeld, vaak in de middenmoot en soms dichtbij de laatste plaats.

.

Later hier nog veel meer historie van H.V.V….

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

        De  kleedkamers, zo’n 80 jaar geleden, die bereikt werden via een bruggetje

De kleedkamers, zoals ze er nu (na de herbouw in 1959 in dezelfde stijl) uitzien

Maar het clubhuis, de kleedkamers en “de huisjes” zijn immer herbouwd en gerenoveerd in de stijl van de oorspronkelijke opstallen. De rood-witte kleuren doen nog steeds denken aan de clubkleuren van de oude cricketers van Olympia. HVV speelt zelf sinds 1894 in het geel-zwart, op dat moment de stadskleuren.

HVV, winnaar van het Zilveren Bal-toernooi in 1947 na het nemen van penalties in de finale tegen SVV. Staand v.l.n.r. G van Osch, A Gentis, A Dankelman, C Meijer, J Deibert en A Schuur. Zittend R Colthoff, H Rietdijk, P van Heeswijk, S Heimel en W von Oven. Helaas missen we één naam (waarschijnlijk de naam van de derde van rechts staande speler)

Clubblad uit 1948


Een Delfts doelpunt in de wedstijd HVV-DHC (0-3) in 1949 voor 9500 toeschouwers (het grootste aantal toeschouwers op de Diepput ooit). HVV was kampioen geworden in de 2e klasse B en moest met de kampioen uit 2A (RCH) en de nummers 10 en 11 (DFC en DHC) uit  de 1e klasse B om één plaats in de 1e klasse spelen. RCH was de gelukkige.


HVV-VUC (0-0) in 1953.  Na een slechte eerste seizoenshelft ging het in de tweede helft  beter toen Dankelman weer ging keepen. In de laatste wedstrijden werd het 2e klasserschap veilig gesteld. Scheveningen degradeerde.

Bij de invoer van het betaalde voetbal in 1954 kiest de vereniging voor de amateurstatus. Het gevolg hiervan is wel dat HVV, ondanks oplevingen in 1972 (promotie naar de derde klasse) en 1978 (promotie naar de tweede klasse), geleidelijk afzakt naar de kelder van het amateurvoetbal.


HVV 1 op 13 november 1955 Staand v.l.n.r. Max Colthoff, Sjoerd Heimel, Hans van de Weg, Rob Colthoff, Peter de Mol van Otterloo, Jouke Dijkstra, Cees Stol en Peter van Voorthuijzen.  Zittend Bertie Harteveld, Dick Abarbanel, Jan Spekking en Freddie Naudin ten Cate.

Seizoen 1962-1963

De laatste tien jaar waren bij H.V.V. turbulent geweest. Ook op voetbalgebied bleek dit het geval want in seizoen 1962-1963 kwam de club voor het eerst in haar historie uit in de 3e Klasse van de KNVB.

Seizoen 1963-1964

Bij het 80-jarige bestaan van H.V.V. ontving de club De Zilveren Legpenning van de Gemeente ‘s-Gravenhage uit handen van de toenmalige burgemeester Kolfschoten.
H.V.V. werd in dit seizoen ingedeeld in de 3e Klasse, die hoofdzakelijk bestond uit clubs uit de Bollenstreek en het Westland.
De start van de competitie was veelbelovend. De door de heer Szalay getrainde kroonelf versloeg Foreholte “uit” met 5-1 en vervolgens werd S.F.C. uit Schiedam met 2-0 aan de zegekar gebonden. Echter op een hobbelig en spekglad veld werd er uit bij D.O.S.R. met 2-0 verloren. Gelukkig wist het eerste team van H.V.V. zich thuis tegen Naaldwijk te revancheren door met 7-4 te winnen. In deze wedstrijd was vooral de voorhoede prima op dreef. De doelpunten werden n.l. gemaakt door Vermeulen (3x), Buys (2x), Slingenberg en Beekman.
Vervolgens werd er thuis tegen Lugdunum met 1-1 gelijk gespeeld en van Alphia werd uit, in een byzonder matige wedstrijd, met 1-0 verloren. Een verfrissender partij voetbal werd tegen sv Wassenaar thuis gespeeld. Door doelpunten van Eduard Abendanon (2x), Buys (2x) en een strafschop van Marc Slingenberg werd er met 4-1 gewonnen. Na deze wedstrijd volgde de belangrijke wedstrijd tegen V.O.C. uit Rotterdam. Maar liefst 37 jaar geleden hadden H.V.V. en V.O.C. voor het laatst tegen elkaar gevoetbald. Door een schitterende treffer van Freddy Beekman wist H.V.V. deze wedstrijd met 0-1 te winnen. Hierna volgde nog de wedstrijden tegen VIOS (1-1) en Archipel (1-3 overwinning). Na 10 wedstrijden stond H.V.V. met 14 punten en dankzij een beter doelgemiddelde bovenaan.
In de eerste drie wedstrijden na de winterstop behaalde H.V.V. 5 punten. Nog 9 wedstrijden, zou het 1e elftal van H.V.V. de titel binnenhalen? Tegen Lugdunum en sv Wassenaar werd uit gelijkgespeeld en vervolgens werd er thuis met 0-1 verloren van V.O.C. Thuis tegen Foreholte stond H.V.V. bij de rust met 2-0 voor door 2 doelpunten van Eduard Abendanon maar na rust wist Foreholte alsnog de 2-2 te maken.
Nog steeds ging H.V.V. aan kop met slechts 1 punt voorsprong. Er restten nog drie wedstrijden, VIOS en Olympia uit en Archipel thuis. Hans van de Weg blonk uit tegen VIOS maar toch kwam H.V.V. niet verder dan een gelijkspel. Echter alle concurrenten verspeelden die dag ook de nodige punten, zodoende ging H.V.V. met nog twee wedstrijden nog steeds aan kop.
Met lood in de schoenen en meer vechtend tegen zichzelf werd er thuis van het in degradatienood verkerende Archipel met 3-1 verloren. H.V.V. had het niet meer in eigen hand en toen ook de laatste wedstrijd bij Olympia met 1-0 ging verloren werd Lugdunum alsnog kampioen in de 3e Klasse.

Seizoen 1964-1965

Na de terugkomst van trainer Gerrit van Osch wilde het in de voorbereiding van dit nieuwe seizoen nog niet echt lukken. De tegenvallende prestaties deed het ergste voor de competitie vermoeden.
Zeer verrassend was het dan ook dat H.V.V. de eerste competitiewedstrijd met 4-0 van Hillegersberg won. Achtereenvolgens werd er ook van Foreholte (7-0), DOSR (2-0) en Leonidas (2-1) gewonnen. In de vijfde competitiewedstrijd liep H.V.V. tegen haar eerste puntenverlies aan want van Quick Steps werd met 2-0 verloren. Hierna snoepte vv Wilhelmus 1 punt weg bij H.V.V. zodat de club 9 punten uit 6 wedstrijden verzameld had. Een betere start had H.V.V. zich niet kunnen wensen. De moeilijke uitwedstrijd tegen VOC leverde weer een 3-1 overwinning op en een week later werd er thuis met 4-1 gewonnen van Westerkwartier. Tegen HBS had H.V.V. weer Hans Rijkens, teruggekeerd uit verre landen, in de gelederen. Zijn aanwezigheid mocht niet verhinderen dat HBS verdiend met 2-0 won. Tegen Excelsior’20 herstelde  het team van trainer van Osch weer goed via een 4-1 overwinning. In de laatste wedstrijd van het jaar 1964 werd er met 2-2 gelijkgespeeld tegen Hillegersberg.
Na een maand gedwongen rust werd er weer thuis op volle oorlogssterkte aangetreden tegen Quick Steps. Jan Bijloos debuteerde in H.V.V.1 en wist gelijk de ruststand via een kopbal op 1-0 te bepalen. Na rust maakte Peter Buys de 2-0 waarna Quick Steps nog eenmaal tegen scoorde. vervolgens werd er ook van Foreholte uit gewonnen (1-3) en thuis van Van Nispen (2-1).
Vervolgens moest H.V.V. naar Leonidas. Een verdiende nederlaag (3-1) werd er geleden tegen een op alle fronten sterker Leonidas. Helaas werd hiermee het kampioenschap verspeeld en toen ook nog eens de laatste vier wedstrijden werden verloren eindigde H.V.V. uiteindelijk op een kleurloze positie in de middenmoot.

Seizoen 1965-1966

In seizoen 1965-1966 werd de competitie voor H.V.V. hoopvol gestart. H.V.V. won weliswaar thuis van vv Delft met het kleinst mogelijke verschil maar gezien de slechte oefenwedstrijden in de voorbereiding was dit een goed resultaat. Ook de tweede wedstrijd werd in een krappe overwinning (3-4) omgezet bij het pas gepromoveerde Bergambacht.
Na deze twee overwinningen ging het al snel bergafwaarts met de prestaties van H.V.V.1. Bij VIOS werd nog wel gelijk gespeeld (1-1) maar hierna volgde er nederlagen tegen Altior (1-0), VCS (3-2), Olympia (3-1) en Wilhelmus (4-1). Alleen werd er nog tegen Van Nispen een 2-0 overwinning behaald. Na 8 wedstrijden had H.V.V. slechts 7 punten verzameld, hetgeen op dat moment een 8e plaats opleverde.
Na een lange vorstperiode werd de eerste wedstrijd van het nieuwe jaar pas op 6 februari gevoetbald. Thuis tegen TONEGIDO kwam H.V.V. niet verder dan een 1-1 gelijkspel. De twee hierop volgende wedstrijden werden ook gelijk gespeeld, tegen vv Delft 1-1 en tegen VIOS 0-0. Door de hierop volgende nederlagen tegen Altior (2-1), VCS (3-1) en Van Nispen (2-1) naderde H.V.V. dicht de fatale 11e plaats.
De zo belangrijke wedstrijd tegen Alphia werd met 3-2 gewonnen en een week later werd TONEGIDO met 3-0 aan de zegekar gebonden. Nog steeds was H.V.V. niet “veilig”. De laatste wedstrijd van het seizoen 1965-1966 tegen Bergambacht werd op zaterdag 28 mei op het terrein van VUC aan de Schenkkade gespeeld. Een gelijkspel zou voldoende zijn maar het mocht niet zo zijn, H.V.V. verloor met 1-0. Omdat concurrent Altior pas op 12 juni de laatste competitiewedstrijd moest spelen, en deze ook verloor, bleef H.V.V. alsnog behouden voor de 3e Klasse. Het was voor H.V.V. een slecht seizoen. Eduard Abendanon maakte 16 van de in totaal 36 doelpunten voor H.V.V.

Seizoen 1966-1967

De eerste wedstrijd van de nieuwe competitie in de 3e Klasse werd door H.V.V. met 3-2 verloren van oude rivale Quick. Ook de tweede wedstrijd werd verloren, ditmaal thuis met 1-0 van het Rotterdamse V.O.C. De volgende twee wedstrijden werden gelukkig wel gewonnen, Westerkwartier (3-1) en R.A.V.V. (4-1) werden verslagen maar kwamen er weer mindere resultaten. Na zes wedstrijden had H.V.V. slechts vier punten verzameld.
Inmiddels hadden zich achter de bestuurstafel grote veranderingen voorgedaan. Cees Meijer legde, na 12 jaar de voorzittershamer te hebben gehanteerd, zijn functie neer. Jeroen Dankelman werd de nieuwe voorzitter van H.V.V. terwijl Hans van den Bosch de nieuwe voetbalcommissaris werd. De heer Reidt werd bovendien mentalcoach en u begrijpt dat dit een grote overgang betekende. Oud Wassenaar- en ADO-keeper Van Oostrum ging voor de conditietraining zorgen en Gerrit van Osch nam het technische gedeelte op zich. De nieuwe leiding had gelijk zijn vruchten afgeworpen. De laatste vijf wedstrijden leverde H.V.V. maar liefst zeven punten op. Vooral de 5-1 overwinning vlak voor de Kerst tegen Westerkwartier maakte veel indruk.

Later meer…..

Seizoen 1967-1968

>

<

Seizoen 1968-1969

>

<

Seizoen 1969-1970

>

De zondag 3e Klasse A van de KNVB was in het seizoen 1969-1970 uit de volgende clubs samengesteld: Gsv Gouda, HVV, sc Lisse, ONA, PDK, SJC, Stolwijk, Texas, Teylingen, Van Nispen, VCS en VEP.
Onder leiding van de nieuwe trainer Harry de Vos kende het vlaggenschip van HVV een matig seizoen. Van de uiteindelijk 22 competitiewedstrijden wist HVV er 6 te winnen, speelde 8 keer gelijk en werd er 8 keer verloren. Met 20 punten, en de doelcijfers 27-28, eindigde men op de negende positie van de ranglijst. Dit was nog net voor PDK (20 punten), Stolwijk (18) en Van Nispen (12).

<

Seizoen 1970-1971

>

De zondag 3e Klasse A van de KNVB was in het seizoen 1970-1971 uit de volgende clubs samengesteld: ADS, Delft, DoCoS, HVV, sc Lisse, Naaldwijk, RKDEO, SJC, Texas, Teylingen, VCS en VEP.

Het seizoen 1970-1971 verliep zeer teleurstellend voor HVV. De mannen van trainer Harry de Vos, die tijdens dit seizoen werd vervangen door Jan Mak, presteerden uitermate zwak met als resultaat degradatie naar de 4e Klasse KNVB. Van de uiteindelijk 22 competitiewedstrijden wist HVV er slechts 4 te winnen, speelde 8 keer gelijk en werd er 10 keer verloren. Met 16 punten, en de doelcijfers 29-36, eindigde HVV dan ook op de laatste positie van de ranglijst.

<

Seizoen 1971-1972

De zondag 4e Klasse A van de KNVB was voor het seizoen 1971-1972 uit de volgende clubs samengesteld: Archipel, Concordia, Foreholte, Full Speed, GDA, Hillegom, HVV, Rijswijk, SJC, Van Nispen, VIOS en VVSB.


HVV 1 op 3 april 1972, toen het kampioenschap van de 4e klasse A werd behaald na een 2-1 overwinning op Hillegom.
Staand v.l.n.r. Joop Reuter, Eduard Abendanon, Jan Bijloos, Ronald Gebhard, Erik Smits, Hans Rijkens, Max Colthoff, Rudi Paardekoper en Volkert Blaisse.
Zittend Lex van Hessen, Frank Bijloos, Sjoerd Keilholz, Lex van der Gun, Auke Smits, Gijs ter Kuile en Menso van Meurs.


De oorkonde die hoort bij de toekenning van het praedicaat “Koninklijke” , verkregen in 1978. Naast HVV zijn er in Nederland nog twee voetbalclubs met dezelfde onderscheiding : HFC uit Haarlem en UD uit Deventer.

Seizoen 1982-1983

>

In het seizoen 1982-1983 was de zondag 3e Klasse A van de KNVB uit de volgende clubs samengesteld: Celeritas, HBS, HMSH, HVV, LFC, Quick, RKAVV, Rijswijk, TONEGIDO, UDO, Vredenburch en VVSB.

<


Clubblad uit 1983


HVV 1 in 1983 Staand v.l.n.r. Peter Entrop, Baldwin Poolman, Lex van der Gun, Frank Bijloos, Dick Peschar, Gerrie van Weelden, Alex Looy, A. Pasteur, K.Kooistra, Ab Aalberts(trainer) en P. van der Bruggen(verzorger)  Zittend Max Blom, Maarten van den Oever, Peter Paul Marijnen, Mark van Loenen, Ton Levert, Robert Jan Mansholt en Ronald Gebhard.
Het huis op de achtergrond werd door de oorspronkelijke eigenaar van het terrein, Baron van Brienen, in 1873 voor zijn personeel gebouwd. In 1947 werd dit huis samen met het terrein door HVV van de baron overgenomen.


Het 100-jarig jubileum in 1983 werd o.a. gevierd met een wedstrijd tegen Ajax 1. Op de foto v.l.n.r. de HVV-ers Alex Looy,Gerry van Weelden,Patrick Groeneveld,Dick Peschar,Cock Jol,Peter Entrop,Lex van der Gun,Frank Bijloos,Boudewijn de Geer,Erwin Krak en Maarten van den Oever. De Ajaxieden zijn Frank Rijkaard,Felix Gasselich(verscholen),Edo Ophof,Sonny Silooy,Dick Schoenaker,Hans Galje,Jesper Olsen, Marco van Basten,John van ’t Schip,Gerald Vanenburg en Jan Molby. Verder vijfde van links grensrechter Cees Swaanenburg en uiterst rechts scheidsrechter Rob Overkleeft.   

Eind jaren tachtig degradeert HVV zelfs naar de “onderbond”. Gelukkig is het verblijf daarin niet van lange duur.

Seizoen 1989-1990

>

<


Feest bij de promotie uit de HVB in 1990 na een overwinning op Duindorp SV.

>

Seizoen 1990-1991

>

<

Seizoen 1991-1992

>

<

Seizoen 1992-1993

>

De 4e Klasse C van de KNVB-zondag was voor het seizoen 1992-1993 uit de volgende clubs samengesteld: BTC, Celeritas, Cromvliet, GDA, GONA, HBS, HVV, Kranenburg, Laakkwartier, RAVA, REMO en WIK.

<

Seizoen 1993-1994

>

Na promoties in 1990 en 1994 keert HVV terug in de derde klasse. Een jaar voor het 125-jarig bestaan zet HVV na vijfentwintig jaar afwezigheid zelfs weer de stap naar de tweede klasse. Twee jaar later wordt, weer via de nacompetitie, een plaats in de 1e klasse veroverd.

>

Seizoen 1994-1995

>

<

Seizoen 1995-1996

>

<

Seizoen 1996-1997

>

<

Seizoen 1997-1998

>

<

Seizoen 1998-1999

>

<

Seizoen 1999-2000

>

<

Seizoen 2000-2001

>

De zondag 3e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 2000-2001 uit de volgende clubs samengesteld: Cromvliet, DSO, DWO, GDA, GONA, HBS, HVV, ODB, Postduiven, Quick Steps, VDL en VIOS.

<

Seizoen 2001-2002

>

<

Seizoen 2002-2003

>

<

Seizoen 2003-2004

>

<

Seizoen 2004-2005

>

<

Seizoen 2005-2006

>

<

Seizoen 2006-2007

>


Promotie naar de 2e klasse op 3 juni 2007 na een met 3-0 gewonnen beslissingswedstrijd tegen Oliveo op het RKDEO-terrein.

>

Seizoen 2007-2008

HVV kwam aan het begin van dit seizoen in het landelijke nieuws door het feit dat het, net als de profs PSV, Ajax en Feyenoord, men voortaan een gouden ster op het shirt mag dragen. Een ster staat voor tien landskampioenschappen.

>

Seizoen 2008-2009

>

>
De amateurs van het Haagse HVV behaalden op zondag 7 september 2008, uit bij Alphense Boys, de 1000ste officiële competitie-overwinning in de 125-jarige historie van de vereniging. De ‘Koninklijke’ was daarmee de eerste amateurclub die deze magische grens wist te passeren.
Op de Diës, de verjaardag van de vereniging, werd Frank Bijloos op grond van een ellenlange lijst van bijzondere verdiensten voor de club, door de voorzitter voorgedragen als Erelid. Onder luid applaus van een vol clubhuis werd Frank Bijloos, overwelmd door emoties, naar voren geleid en dankte de leden. Daarnaast werden Frank Durville en Allard Korthals Altes voorgedragen als Lid van Verdienste van de vereniging. Beiden hebben tientallen jaren zich onvermoeibaar ingezet voor de club op vele gebieden en in vele afdelingen.

>

Maandag 1 juni 2009 (2e Pinksterdag), Oegstgeest (Sportpark De Voscuyl, terrein vv Oegstgeest), finalewedstrijd nacompetitie herkansing;

HVV-DWS 3-1 (1-0, 1-1) na verlenging

Scheidsrechter: Dhr. J. te Kloeze.
Toeschouwers: 1.500.
Scoreverloop:
22. Derick Mekking 1-0 (assist: Olivier Zwolsman).
48. Samir Bouttar 1-1.
100. Erik van Galen 2-1 (strafschop; aanleiding: Marnix van der Gun neergelegd).
120. Bas Conradi 3-1 (vrije trap; Derick Mekking neergelegd).

Opstelling HVV:
Daniël Voskamp, Bas Conradi, Maurits Jongbloed, Olivier Zwolsman, Midas Walhain, Josse Andriesen, Martijn Lips, Lucas van Rossem, Jaap Akerboom, Erik van Galen (aanvoerder) en Derick Mekking.

Invallers: 65. Marnix van der Gun voor Van Rossem; 76. Wouter Dankelman voor Walhain en 95. Frederick Mansell voor Dankelman.

In een bloedstollende finale wint de ploeg van trainer Kees Mol in de verlenging met 3-1 van DWS. De eerste helft een sterker HVV dat verdiend via Derick Mekking op voorsprong kwam. Na de rust een sterker DWS dat de gelijkmaker scoorde en de gevaarlijke ploeg bleef totdat een rode kaart aan één van de spelers van DWS werd gegeven. HVV trok het initiatief naar zich toe en kwam in de verlenging op 2-1 toen Marnix van der Gun in het strafschopgebied onderuit werd gehaald en Erik van galen de strafschop benutte. Toen DWS met nog maar 8 man speelde benutte Bas Conradi een vrije trap en werd de eindstand 3-1.
HVV promoveert naar de Eerste Klasse, waar het sinds het seizoen 1931/1932 niet meer heeft gespeeld.

Promotie naar de 1e klasse op 1 juni 2009 na een met 3-1 gewonnen beslissingswedstrijd tegen DWS op het Oegstgeest-terrein.

Seizoen 2009-2010

>

Een uit de hand gelopen initiatief bij HVV, kreeg op zondag 4 oktober 2009 op ‘de Dies’ een passend einde met de bekendmaking van het ‘Elftal van de Leeuw’. Aan dit project was een jaar gewerkt. Een onafhankelijke commissie had het elftal weten te formeren aan de hand van veel inzendingen. Eerst werden de nominaties bekend gemaakt en werd in het clubhuis van HVV na de competitiewedstrijd tegen TOGB de spanning opgevoerd.
Het uiteindelijk ‘HVV elftal van de Leeuw’ zag er als volgt uit: 1.Ronald Gebhard, 2. Cristophe Louwerens, 3. Peter Entrop, 4. Maurits Jongbloed, 5. Baldwin Poolman (c), 6. Robin Ouwehand, 7. Derick Mekking, 8. David Slager, 9. Marnix van der Gun, 10. Marcus Keane en 11. Raoul Maphar. De reserves waren: keeper Daniël Voskamp, Ton Levert, Olivier Zwolsman, Elliot Simon, Erik Smits, Lucas van Rossem en Frank Bijloos.

In december 2009 was men bij  HVV aan de Van Hogenhoucklaan volop bezig met de renovatie van de hoofdingang. De jubileumcommissie HVV 125 jaar, onder voorzitterschap van Len Maxwell, had de vereniging een cadeau gegeven in de vorm van deze renovatie. Daartoe waren o.a. twee leeuwen aangeschaft, die op woensdag 16 december op de (verlaagde) kolommen naast de ingang werden geplaatst. Heel indrukwekkend was de entree van het HVV-complex nu ‘bewaakt’ door twee leeuwen van ongeveer 800 kilo per stuk. Ook kwam er nog een geheel nieuw toegangshek.

>

>

Na de succesvolle wedstrijd tegen Nieuwenhoorn, die op zondag 2 mei met 1-0 werd gewonnen en waarin HVV nog een jaar eerste klase veilig stelde, nam de Koninklijke op mooie wijze afscheid van trainer Kees Mol en de belangrijke steunpilaar Erik van Gaalen.

Seizoen 2010-2011

Rabobank Den Haag en omgeving was vanaf dit seizoen de nieuwe hoofdsponsor van de Koninklijke Haagse Cricket- en Voetbalvereniging. Algemeen voorzitter Robert Jan Mansholt  en marketingmanager Harry Wientjens namens de bank tekenden een driejarig contract, waarmee de samenwerking werd bezegeld.

Tijdens de jaarlijkse Algemene Ledenvergadering van 22 december 2010 van de afdeling voetbal van HVV, kondigde voorzitter Hans Willinge zijn vertrek aan bij het einde van dit seizoen. Willinge ging echter niet verloren voor de voetbaltak van HVV, want hij bleef in het bestuur en ging na zijn aftreden als voetbalvoorzitter verder als jeugdvoorzitter. Hans Willinge werd opgevolgd door oud-speler Frank Bijloos, die de voorzittershamer oppakte. Wegens drukke werkzaamheden moest Maarten van Eijk ook afgetreden als bestuurslid.

>

>

Seizoen 2011-2012

Tijdens de Algemene ledenvergadering van 4 september 2011 van de afdeling voetbal bij HVV maakte enkele bestuursleden plaats voor nieuwe. Hans Willinge en Yvonne van Gennep-Bouma traden terug, maar bleven actief binnen de club. Hans Willinge zwaaide na twaalf jaar af om zich volledig op zijn taak als commissaris sponsoring in het hoofdbestuur te richten. In 1999 maakte Willinge zijn entree in het HVV-bestuur als vice-voorzitter. In 2005 kreeg hij daar de portefeuille jeugdvoetbal bij, een jaar later nam hij de voorzittershamer over van Gerard Jan Sprey. In de bestuursperiode van Willinge maakte de afdeling voetbal een grote sprong voorwaarts. Het aantal jeugdleden steeg van zo’n 350 naar ruim 600 en het eerste team maakte de stap van de derde naar de eerste klasse. In de functie van voorzitter werd Hans Willinge vorig jaar opgevolgd door oud-eerste elftalspeler Frank Bijloos.
Yvonne van Gennep-Bouma was met zes jaar de langstzittende secretaris van de afdeling voetbal sinds dit college bestaat vanaf 1978. Zij had vanaf 2005 de contacten met de KNVB onderhouden én verbeterd. Dit resulteerde ondermeer in een plaats in de beroepscommissie van de KNVB, een functie die zij zal blijven vervullen. Daarnaast blijft Yvonne van Gennep-Bouma als buffetmanager actief voor de vereniging, maakte zij nog deel uit van de jeugdcommissie als coördinator A, B en C en bleef zij ook verantwoordelijk voor de ledenadministratie. Ook Jeroen Huijben, sinds 2007 verantwoordelijk voor de veteranen en daarnaast trouwe notulist, nam afscheid. Tenslotte verliet ook Frank van Ketwick Verschuur, penningmeester sinds 2010 en eerder ook van de jubileumcommissie HVV 125 jaar, het bestuur.  HVV kwam daarmee zeker niet in een bestuurscrisis terecht, want de nieuwe bestuursleden hadden zich al aangediend en werden ook benoemd: Rob Groos, Roeland Engelen (secretaris), Ton Levert (selectie senioren), Jaring Bouwland (senioren) en Robert Dicke (jeugdvoetbal).

>

>

Op zondag 15 april 2012, in de thuiswedstrijd tegen SJC (2-1), verbeterde HVV-speler  Derick Mekking het clubrecord van het aantal wedstrijden in het eerste team. Dit record, van 394 wedstrijden, stond sinds 1985 op naam van Frank Bijloos. Ook voor Marnix van der Gun was het tegen SJC een bijzondere wedstrijd. Hij speelde namelijk zijn 200ste duel in het vlaggenschip van de Koninklijke. Bovendien scoorde hij ook zijn 100ste competitie-doelpunt voor HVV.

Seizoen 2012-2013

De H.C. & V.V. H.V.V. had bij de Koningin een verzoek ingediend om nog minimaal 25 jaar het predicaat “Koninklijk” te mogen dragen. Vlak voor aanvang van het seizoen 2012-2013 werd er positief op deze aanvraag gereageerd zodat de Haagse club minimaal t/m 2037 het predicaat “Koninklijk” mocht gebruiken. De H.C. & V.V. H.V.V. ontving deze status in 1978 bij het 100-jarig bestaan van de cricketafdeling.

Volgt nog…

<

Seizoen 2013-2014

>

Volgt nog…

IMG_15724164245623

                          HVV 1 winnaar nacompetitie, promotie naar de 2e Klasse KNVB

<

Seizoen 2014-2015

>

De 2e Klasse C van de KNVB-zondag was voor het seizoen 2014-2015 uit de volgende clubs samengesteld: BMT, Concordia, Delft, Den Hoorn, Foreholte, GSC ESDO, HVV, FC Lisse, RKDEO, ROAC, Schipluiden, TAC’90, VUC, Wilhelmus.
Er waren dit seizoen in de 2e Klasse C dus veel regio-derby’s te aanschouwen. Uit de Haagse regio trof HVV; BMT, GSC ESDO, TAC’90, VUC en Wilhelmus. Uit de Delftse regio waren de tegenstanders RKDEO, Concordia, Delft, Den Hoorn en Schipluiden en buiten de regio trof men Foreholte, FC Lisse en ROAC.

<

Seizoen 2015-2016

>

De zondag 2e Klasse C van de KNVB West II was in het seizoen 2015-2016 uit de volgende clubs samengesteld; BMT, Delft, DOSR, FC Lisse, Foreholte, GSC ESDO, Hillegom sv, HVV, Laakkwartier, RKDEO, ROAC, Voorschoten ’97, VUC en Wilhelmus.

<

Op donderdag 19 mei 2016 volgde, op het veld van RKAVV te Leidschendam, de beslissingswedstrijd voor degradatie tussen HVV en Voorschoten’97. Na 90 minuten voetbal was de stand nog steeds 0-0 waardoor een verlenging noodzakelijk was. In de eerste minuut van de verlenging toonde arbiter De Groot de gele kaart aan HVV-speler Kevin van den Broek en mocht Voorschoten’97 een (overigens terechte) strafschop nemen. Echter volgens de arbiter was dit Van den Broek (rugnummer 2) zijn tweede gele kaart in de wedstrijd dus kon hij met rood vertrekken. De HVV-speler had echter in de reguliere wedstrijd geen gele kaart voorgehouden gekregen, maar wel de nummer 2 van Voorschoten’97. HVV moest dus met tien man verder en dit bleek naderhand dan ook het breekpunt te zijn geweest in de wedstrijd, die HVV uiteindelijk met 4-1 verloor. Door deze nederlaag degradeerde HVV naar de 3e Klasse maar een dag later had het bestuur van de Kroonleeuwen direct een protest ingediend bij de KNVB.

Seizoen 2016-2017

De afgelopen jaren had de voetbalafdeling van de Koninklijke H.C. & V.V. H.V.V. een enorme groei doorgemaakt. Zat HVV rond de eeuwwisseling nog rond de 600 leden, op woensdag 6 september 2016 werd voor het eerst in de historie van de club de magische grens van 1.000 spelende voetballeden doorbroken!
De groei kwam volledig voor rekening van de jeugdafdeling (van 210 junioren in 1988, naar 464 in 2003 en naar 790 junioren in 2016), maar ook het aantal seniorenleden had de stijgende lijn weer te pakken na een kleine dip in de afgelopen vier jaar. Met 216 spelende seniorenleden zat HVV weer op het niveau van rond de eeuwwisseling. Door de groei van de afdeling voetbal werd echter het veldentekort bij HVV alleen maar nijpender. Hierdoor ging een projectgroep zich buigen over de mogelijkheden tot uitbreiding van de velden. 

Pas begin juli 2016 werd HVV in het gelijk gesteld door rechter, die verder bepaalde dat de verlenging van de nacompetitiewedstrijd Voorschoten’97 – HVV binnen 7 dagen moest worden overgespeeld. Een onmogelijke taak natuurlijk aangezien het gros van de spelers al op vakantie waren en de nacompetitie al lang was gespeeld. De KNVB kon dus ook niet anders dan HVV voor het seizoen 2016-2017 gewoon weer in de 2e Klasse in te delen.

Naar aanleiding van het vonnis van de voorzieningenrechter d.d. 1 juli 2016 besloot de KNVB om het eerste elftal van HVV voor het seizoen 2016-2017 alsnog in de tweede klasse in te delen.

Op vrijdag 27 november 2016 vond er bij HVV een ALV plaats van de afdeling voetbal, waarbij we een aantal mutaties in het bestuur zagen. Tonie Boven trad af als voorzitter van HVV en werd opgevolgd door Wim Moningka. De heer Boven bleef wel aan als bestuurslid en werd vicevoorzitter. Rob Groos trad af als penningmeester ad interim en Thomas Timmermans nam deze taak op zich. Flora van Laer nam de plaats in van Mirjam Kroemer als secretaris. Arjen Mossinkhoff trad toe tot het bestuur en kreeg de portefeuille breedtesport. Roland Wetzel werd verantwoordelijk voor de technische zaken. Ook traden Ewout Maaskant (als vicevoorzitter jeugdcommissie) en René Marey (als voorzitter jeugd) toe tot het voetbalbestuur van HVV.

Voor het seizoen 2016-2017 had de KNVB voor een nieuw competitiemodel gekozen. Dit nieuwe competitiemodel ging in de top bestaan uit een Eredivisie, een Eerste divisie, de Tweede divisie, twee Derde divisies en vier Hoofdklassen. In de competities kwam er ruimte voor de beloften-teams van betaald voetbalclubs, die voorheen nog uitkwamen in een gesloten competitie. Sportief gezien was dit een optimale voetbalpiramide. Zoveel mogelijk goede voetballers treffen elkaar in dezelfde competitiestructuur, en clubs kunnen nu bij wijze van spreken doorstoten van de vijfde klasse naar de Eredivisie. De top werd dus in theorie haalbaar voor iedereen en voor elke club. Met andere woorden, voor het eerst sinds de intrede van het betaald voetbal in 1954 werd promotie en degradatie tussen het betaald voetbal en amateurvoetbal mogelijk. Voor HVV veranderde er dus eigenlijk weinig want ook in dit seizoen kwam men uit in de zondag 2e Klasse van de KNVB.

Er was echter nog een verandering vergeleken met het vorige seizoen. Vanaf het seizoen 2017-2018 ging de KNVB bij het jeugdvoetbal een aantal grote veranderingen doorvoeren. Deze pasten in het streven van de KNVB naar verbetering van kwaliteit en aantrekkelijkheid van het voetbal en spannende competities. Om de overgang geleidelijk te laten verlopen startte men in het seizoen 2016-2017 met de nieuwe aanduiding voor alle jeugdcompetities. De benaming voor de leeftijdscategorieën F tot en met A verdwenen. Daarvoor in de plaats kwamen de gebruikelijke aanduidingen die internationaal al geldde, Onder 19 tot en met onder 9.
De nieuwe benaming werd nu als volgt; Onder 19 (JO19), was voorheen A-junioren, Onder 17 (JO17), voorheen B-junioren, Onder 15 (JO15), voorheen C-junioren, Onder 13 (JO13), voorheen D-pupillen, Onder 11 (JO11), voorheen E-pupillen en Onder 9 (JO9) voorheen F-pupillen. De afkorting ‘JO’ betekent ‘Jeugd onder’. De opgave van teams ging op dezelfde manier als de jaren hiervoor. Alleen heette bijvoorbeeld het B1-elftal voortaan het O17-1 elftal en het D4 team het O13-4 team.

Het bestuur van HVV schreef voor het seizoen 2016-2017 voor de zondagcompetitie 7 seniorenelftallen in bij de KNVB. De jeugdafdeling bestond ditmaal uit: 4x JO-19, 6x JO-17, 8x JO-15, 9x JO-13, 13x JO-11 en 17x JO-9 teams.

De zondag 2e Klasse D van de KNVB West II was in het seizoen 2016-2017 uit de volgende clubs samengesteld: Antibarbari, BMT, sv Charlois, Excelsior’20, GDA, GLZ/Delfshaven, HVV, Kocatepe, OHVV, Spartaan;20, VFC, VUC, Wateringse Veld/GONA, Wilhelmus en Xerxes/DZB. Een poule dus met maar liefst 15 verenigingen!

Het team van trainer Edmund Vriesde begon uitstekend aan de competitie want van de eerste zes wedstrijden werden er 5 gewonnen. Helaas kon HVV de strijd om de koppositie in de eerste seizoenshelft niet volhouden. Van de 14 wedstrijden werden er uiteindelijk 7 gewonnen, 2 gelijk gespeeld en werd er 5 keer verloren. Met 23 punten, en de doelcijfers 30-24, ging HVV alsnog op een keurige gedeelde derde positie van de ranglijst de winterstop in.

In de tweede seizoenshelft zagen we een iets minder presterend HVV 1 want van de uiteindelijk 28 competitiewedstrijden werden er 10 gewonnen, 9 gelijk gespeeld en 9 verloren. Met 39 punten, en de doelcijfers 54 voor en 46 tegen, eindigde men op een achtste positie van de ranglijst van de 2e Klasse D.
Zowel Joppe van der Bruggen als Jaap Donker werden dit seizoen topscorer bij HVV 1. Beide spelers wisten 13 keer in competitieverband te scoren.

Bij maar liefst vijf teams van HVV mocht aan het einde van het seizoen 2016-2017 de kampioensvlag in top. De JO17-2 werd met 49 punten uit 18 duels kampioen van de 3e Klasse 01. De JO11-10 met 48 uit 18 kampioen van de 8e Klasse 02. De JO11-11 met 44 uit 18 kampioen van de 8e Klasse 03. De JO9-4 met 48 uit 18 kampioen van de 5e Klasse 03 en de JO9-16 met 45 uit 16 kampioen van de 8e Klasse 14.

Seizoen 2017-2018

>

 

 

 

 

 

 

 

 

Het HVV-complex anno 2008, met links de squash-hal, in het midden het clubhuis en rechts de staantribune.

Zo zag het er vroeger uit : links de tweede overdekte tribune, die in 1978 gesloopt werd voor de komst van de squash-hal. Rechts de hoofdtribune, die ook gesneuveld is.

 

 

 

 

Als U aanvullende informatie heeft, kunt U dit mailen naar haagse.voetbalhistorie@gmail.com

Palmares HVV

Kampioenschappen:
1890-1891 1e klasse Landskampioen
1895-1896 1e klasse Landskampioen
1899-1900 1e klasse Landskampioen
1900-1901 1e klasse Landskampioen
1901-1902 1e klasse Landskampioen
1902-1903 1e klasse Landskampioen
1904-1905 1e klasse Landskampioen
1906-1907 1e klasse Landskampioen
1909-1910 1e klasse Landskampioen
1913-1914 1e klasse Landskampioen
1932-1933 2e klasse A *
1934-1935 2e klasse A *
1935-1936 2e klasse A *
1942-1943 2e klasse A *
1948-1949 2e klasse B
1971-1972 4e klasse A
1977-1978 3e klasse A
* = geen promotie

Andere Prestatie’s:
1903 Winnaar KNVB-beker
1989-1990 Winnaar nacompetitie, promotie naar de 4e Klasse
1993-1994 Winnaar nacompetitie, promotie naar de 3e Klasse
2006-2007 Winnaar nacompetitie, promotie naar de 2e Klasse
2008-2009 Winnaar nacompetitie, promotie naar de 1e Klasse
2013-2014 Winnaar nacompetitie van de 3e Klasse, promotie naar de 2e Klasse

Winnaar Zilveren Bal:

In 1901, 1902, 1903, 1906, 1920, 1947, 1956, 1973, 1981 en 1985.

Parade der trainers bij HVV:

1903-1904 Yates
1908-1913 Fred Coles
1913-1935 Fred Warburton
1935-1935 Fred Pagnam (a.i.)
1935-1937 Bert Ballamy
1937-1939 Tommy Clay
1939-1940 Bernhard Oxley
1940-1943 Gerrit van Wijhe
1943-1945 Jan Wolf
1945-1964 Gerrit van Osch
1964-1964 Zoltan Szalai (a.i.)
1964-1966 Gerrit van Osch
1966-1968 Cock Kroon
1968-1969 W. Creemers
1969-1971 Harry de Vos
1971-1971 Jan Mak (a.i.)
1971-1981 Geoff Burch
1981-1983 Ab Aalberts
1983-1986 Geert van Vugt
1986-1989 Rob Wijnstok
1989-1992 Frank Bijloos
1992-1997 André Wetzel
1997-1997 Kees Mol (a.i.)
1997-2000 Frank Kuyl
2000-2003 Wim Visser
2003-2005 Jan van der Laan
2005-2007 Harold Tjaden
2007-2010 Kees Mol
2010-2011 Faisal Soekhai
2011-2012 Faisel Soekhai / Hans Bal en Steven Faber (a.i.)
2012-2013 Albert van der Dussen
2013-2014 Albert van der Dussen
2014-2015 Albert van der Dussen (tot 18-1-2015)/ Edmund Vriesde (a.i.)
2015-2016 Edmund Vriesde
2016-2017 Edmund Vriesde

Parade der voorzitters bij HVV (afdeling voetbal):

1890-1891 K.W. Gisolf
1891-1892 H.E.P. Coops
1892-1895 C.A. Hartzfeld
1895-1933 F.L. Kleyn
1933-1934 P.F. Hoeksema de Groot
1934-1937 J.F. van Moorsel
1937-1954 E.M. Neuerburg
1954-1966 C.L. Meijer
1966-1967 A.J. Dankelman
1967-1968 E.L.M. Delboy
1968-1978 H.B. Castendijk
1978-1979 D.J.A. Hubert van Blijenburgh / R.T.J.A.M. Luijcks
1979-1980 R.T.J.A.M. Luijcks
1980-1985 H.T.J. Vermeulen
1985-1989 J. van den Bosch
1989-1992 H.J.L. Jongbloed
1992-1995 W.H.M. Hamilton
1995-1999 F.Y. Zeilstra
1999-2003 G.J. ter Kuile
2003-2006 G.J. Spry
2006-2011 J.J.L. Willinge
2011-heden F.Bijloos

*

Sportpark De Diepput
van Hogenhoucklaan 37
2596 TA Den Haag ZH
Tel. 070-3248361

Erevoorzitters HVV:

?
?
?
?

Ereleden HVV:

?
?
?
?

Lid van Verdienste HVV

?
?
?
Derick Mekking

Zijn we allemaal nog naar op zoek…