RAVA

Den Haag
18-04-1930 - 30-06-2004

 

RAVA (Raphael Afdeling Voetbal en Atlethiek)

Opgericht; 18 april 1930
Locaties; Kijkduin en Zuiderpark
Clubkleuren; Shirt Oranje, Broek Zwart
Opgeheven; 30-06-2004

De oprichting van R.A.V.A.

RAVA werd opgericht in de Brandtstraat-parochie die onder bescherming stond van de Heilige Engelbewaarders. Het waren er vier en een daarvan (Raphael) werd uitverkoren om al het Roomse sportgebeuren in het Transvaalkwartier onder zijn hoede te nemen. Op 14 april 1930 besloot kapelaan H.Snel dat de naam van de nieuw op te richten vereniging als volgt moest luiden; Raphael Afdeling Voetbal en Atlethiek kortaf RAVA Op 18 april 1930 vond in een bovenzaaltje van Custodia, het toenmalige parochie gebouw in de Brandtstraat de oprichting van RAVA plaats en 62 leden konden worden ingeschreven.  Leden, bestuur en geestelijk adviseur van RAVA bij oprichting in 1931 bij het Custodia parochie gebouw in de Brandtstraat te Den Haag De bestuursleden kwamen uit de parochie en werden door de kapelaan benoemd.

Seizoen 1930-1931

Voor een speelveld werd er ruimte gevonden bij een, door 3 sloten omgeven, veld bij Kijkduin waar voor het eerst werd deelgenomen met vier senioren en twee jeugdteam aan de DHVB (Diocesane Haagse Voetbal Bond), een onderafdeling van de landelijke Katholieke Interdiocesane Voetbal Competitie Bond. De jaarhuur bedroeg fl.400,- en voor het stenen clubgebouw moest fl.15,- worden betaald.
Bij de opening van dit eerste terrein van RAVA kregen alle genodigden gratis thee, gereserveerd uit serviesgoed dat ter gelegenheid van dit feest was geleend bij “Custodia”. Het was vooral in deze begintijd van RAVA dat, zonder anderen tekort te doen, één man qua activiteiten sterk op de voorgrond trad en dat was de penningmeester, klusjesman, lijnentrekker, consumptieverkoper enz enz…. de heer J.Kroes.
In eerste instantie moest de kleur van het RAVA-shirt groen worden maar toen de Twentsche Wollenstoffen-fabriek een voordelig partijtje oranje-shirts in de aanbieding had, gaven de centjes bij RAVA de doorslag. Over de tint van de broeken was geen discussie mogelijk. De Bisschop had bevolen dat Kathollieke pantalons zwart moesten zijn.

RAVA 1 in 1931 Achterste rij v.l.n.r: J.Halleen (leider), L.de Zwart, A.Derickx en R.van Grol Middelste rij v.l.n.r: M.v.d.Zalm, W.Jungslager en J.Margés. Voorste rij v.l.n.r: L.van velzen, D.Elbers, A.Luiten, J.Baars en J.Poelman

Seizoen 1932-1933

Het toenmalige bestuur van RAVA was helemaal niet behoudzuchtig, want toen men kans zag om het complex bij Kijkduin te ruilen voor een beter terrein, aarzelde men geen moment. In 1932 kreeg het bestuur n.l. een aanbod om in het pas aangelegen Zuiderpark 3 velden te huren. Deze velden lagen op loopafstand van de parochie maar 3 velden waren wel wat veel voor zo’n klein clubje. De toenmalige penningmeester Ad Dijkman had echter een zwager (Coret) die in het bestuur van voetbalvereniging VVP zat. Deze club uit de Hobbemastraat-parochie zocht ook ruimte in de buurt en zo ontstond de eerste samenwoning op voetbalgebied. Na dus amper twee jaar in de duinen te hebben gevoetbald, betrok RAVA in september 1932 deze velden in het Zuiderpark. In dit nieuwe park, geesteskind van Burgemeester Drooglever Fortuin, gelegen aan de rand van de stad (in die tijd) en met het zicht op de Engelbewaarders-parochie, trof RAVA tezamen met VVP drie prachtige velden aan. Het eerste veld werd het VVP-veld, het tweede veld werd bespeeld door RAVA en het derde veld was voor gezamelijk gebruik. RAVA en VVP zouden hier tot 1996 samen blijven voetballen totdat woningbouw hen van het complex verdreef. Het eerste veld werd het VVP-veld, het tweede veld werd bespeeld door RAVA en het derde veld was voor gezamelijk gebruik. Ook in het seizoen 1932-1933 begroette RAVA twee kampioenen en wel het 2e- elftal en wederom het B-jeugdelftal.

Seizoen 1933-1934

Ondanks de voetbal-voorspoed had de jonge vereniging toch ook nog de nodige problemen. De club, die speelde op de Heilige-dag des Heeres, mocht in eerste instantie van de parochie op de zondagen waarop geen competitiewedstrijden waren vastgesteld, geen vriendschappelijke wedstrijden spelen.
Gelukkig kwam er in 1933 binnen de voetbalvereniging RAVA veel meer inspraak door het benoemen van actieve voetballers in een bestuur voor “huishoudelijke aangelegenheden”.
RAVA kwam slechts twee jaar uit in de 3e Klasse van de D.H.V.B. want in dit seizoen wist het 1e elftal n.l. het kampioenschap binnen te halen. Aan het einde van dit seizoen volgde er een RAVA-trip die maar liefst 35 liefhebbers naar Arnhem voerde. Naar alle waarschijnlijkheid werd tijdens deze trip het clublied “Dat kan alleen maar bij RAVA” geboren.

Seizoen 1934-1935

In dit seizoen slaagde het hoogste juniorenteam van RAVA erin om het kampioenschap van het District Den Haag te veroveren. Deze jongens hadden eerder in het B-elftal al eerdere kampioenschappen geoogst. Met al deze successen werden de RAVA-junioren een gewilde tegenstander voor vele clubs. In Amsterdam werd bijv. een bezoek gebracht aan de DOSS-jeugd, die in deze regio Districts-kampioen was geworden. Enkele namen uit dit succesvolle RAVA-jeugdelftal waren in die tijd J.Elbers, G.Verhoef, G.Lut, Ph. Imhahn en C. van Alphen.
Het eerste lustrum van RAVA werd gevierd op 28 april 1935 met een feestavond in Amicitia met o.a. een optreden van Tonny Verwey.

Seizoen 1935-1936

Het was alweer twee seizoenen geleden dat het 1e elftal van RAVA wist te promoveren dus het werd nu wel weer eens de tijd om nu ook de 2e Klasse de rug toe te keren. Dit gebeurde dan ook in dit seizoen want RAVA 1 werd wederom kampioen van ditmaal de hoogste Klasse van de D.H.V.B.

Seizoen 1936-1937

Het ging goed met de voetbalvereniging RAVA. Op de jaarvergadering van 15 juli 1936 sloot de penningmeester het boekjaar af met wederom een winstgevend saldo. De voetbal-trainingen werden druk bezocht, zowel in de gymzaal, op de hoek van de Gerard Doustraat, als op het veld.

Seizoen 1937-1938

>

>

Seizoen 1938-1939

RAVA telde dit seizoen 4 senioren-elftallen en 4 jeugdteams. Het eerste elftal van RAVA zag er dit seizoen als volgt uit:

RAVA 1 in 1938 Achterste rij v.l.n.r: J.Halleen (leider), G.Lut, A. Derickx, A.Eysackers, G.Frijters en F.Nelemans. Middelste rij v.l.n.r: C.van Alphen, C.Nelemans en A.Suykerbuyk. Voorste rij v.l.n.r: L.v.d.Klugt, J.Binnerts en W.van Seggelen.

Dit elftal zorgde met haar prestaties voor een seizoen wat zijn weerga niet kende. In een competitie met St.Ignatius, KRVC, VELO, RCD, GDS, Westlandia en SGV liet RAVA zich slechts twee punten afsnoepen en eindigde zodoende met de doelcijfers 65-26 ongeslagen op de bovenste positie van de 2e Klasse I.V.C.B. De voorsprong op de nummer twee bedroeg maar liefst 9 punten. Overigens werd dit kampioenschap definitief binnengehaald op 30 maart 1939 met een 4-2 overwinning op Westlandia.
Dit heugelijke feit werd na afloop samen met de vrouwen, vrienden en supporters gevierd in “Corina”.
Tezamen met degradanten VEP (Woerden) en Excelsior’20 (Schiedam) diende er in vier wedstrijden uitgemaakt te worden wie er het volgende seizoen in de 1e Klasse van de I.V.C.B. mocht uitkomen. RAVA begon uitstekend aan deze nacompetitie met een 6-4 overwinning op Excelsior’20, gevolgd door een 1-4 overwinning bij VEP. De uitwedstrijd bij Excelsior’20 werd echter met 4-2 verloren waardoor de ontmoeting RAVA-VEP beslissend werd. De mannen van trainer Engelsman lieten er geen gras over groeien en versloegen VEP met maar liefst 7-0. Met deze prestatie van formaat behaalde het 1e elftal van RAVA zelfs de voorpagina van de “Sportillustratie”, compleet met foto.
Omdat alle goede dingen uit drie bestaan, wierpen de “oranje-zwarten” zich dit seizoen ook nog in de strijd om de Residentie-beker. In deze afvalserie won RAVA achtereenvolgens van Wilhelmus (3-1) en Graaf Willem II VAC (6-2) en plaatste zich hiermee voor de finale. Deze finale werd een topper voor maar liefst 1200 toeschouwers tegen……… VVP! Na een achterstand van 4-2 wist de kersverse kampioen de score alsnog om te zetten in een 7-4 overwinning en legde RAVA hiermee een jaar lang beslag op de Residentie-beker. Deze prestatie was dan ook weer een gerede aanleiding om de bloemetjes eens flink buiten te zetten. Op 23 juli 1939 werd er daarom dan ook voor zo’n 300 man in de yuinzaal van “Amicitia” een feestavond gegeven o.l.v. het duo Koolmees-Stiefelhagen.
Overigens liet dit seizoen ook het C-jeugdelftal van zich horen en werd kampioen.

Het RAVA-Nieuws van 5 januari 1939 was inmiddels aan z’n achtste jaargang bezig en werd op deze dag uitgebreid tot maar liefst 200 exemplaren.

Seizoen 1939-1940

Op 9 juli 1939 werden de kleedgelegenheden van RAVA door Kapelaan Peereboom van VVP (bij verhindering van Kapelaan Van der Kolk) ingezegend.
RAVA was intussen uitgegroeid tot een volwaardige I.V.C.B.-vereniging met maar liefst 8 senioren-elftallen.
Ondanks al deze vreugdevolle gebeurtenissen wierpen zich over Nederland steeds meer donkere wolken want de onafwendbare dreiging van de Tweede Wereldoorlog kwam steeds dichter bij. Sommige spelers van RAVA werden slachtoffer van de algehele mobilisatie in Nederland.
Zoveel als mogelijk vermijdend te denken aan de verschrikkelijke gebeurtenissen rond Nederland begon RAVA aan zijn eerste (en achteraf laatste) seizoen in de 1e Klasse van de I.V.C.B. Deze Klasse bestond naast RAVA uit: St. Lodewijk, Blauw Zwart, VVL, Graaf Willem II VAC, VVP, DONK, Aeolus, OLIVEO, Wilhelmus en Quick Steps. De eindstand van deze competitie is nooit achterhaald want i.v.m. de nationale en internationale situatie, hadden de Bonden al een “noodcompetitie” voor dit seizoen ingesteld, zonder promotie en degradatie.
Op 10 mei 1940 werd Nederland dus ook bezet door de Duitsers. De daarop volgende dagen, weken, maanden en jaren drukte op de voetballerij een zware stempel. Tussen al deze ellende door kon gelukkig het verenigingsleven binnen RAVA een nuttige- en ontspannen-functie vervullen.

Seizoen 1940-1941

Op 29 juli 1940 werden alle voetbalbonden samengesmolten tot één grote Bond, n.l. de N.V.B. (Nederlandse Voetbal Bond). Hieronder kwamen dus ook de twintig erkende plaatselijke en geestelijke Bonden, alsmede de R.K. Diocesane voetbalbonden te vallen. Er werden vanaf heden twintig nieuwe afdelingen ingesteld, waaronder o.a. de Afdeling ‘s-Gravenhage.
Na de fusie tussen al deze voetbalbonden werd het eerste elftal van RAVA ingedeeld in de 4e Klasse van de N.V.B. Hierin speelde RAVA dit seizoen nauwelijks een rol van betekenis.
Tegen het licht van deze jaren is het nog wel aardig om een initiatief van de voetbalvereniging LenS te vermelden. Deze club kwam n.l. in 1940 met een fusie-voorstel. Het toenmalige bestuur van RAVA wist echter de innerlijke kracht van RAVA op waarde te schatten en gaf zich niet over.

Seizoen 1941-1942

Op bestuurlijk en organisatorisch niveau speelde zich bij RAVA dit seizoen toch nog een paar vermeldingswaardige gebeurtenissen af. Zo nam bijvoorbeeld in oktober 1941 de heer W.Lorié (“de kapitein”) het commando over van voorzitter “Pa” Engelsman en kreeg Jacques Margés het wedstrijdsecretariaat op zijn schouders. Door het “liquideren” van de Josephs-gezellenvereniging kon RAVA haar velden, die ze eerst via de Bond van de Patronaten huurde, zelfstandig van de gemeente toegewezen krijgen.

Seizoen 1942-1943

In de oorlog had RAVA had, net als vele andere verenigingen, moeilijk maar er bleef gevoetbald worden. De oorlog zette haar greep echter sterker op het dagelijkse leven en angst en honger bepaalde het beeld.
Door de opheffing van de Josephsgezellen in 1942 moest er overigens wel een geheel nieuw reglement in elkaar worden gedraaid. Het oude instituut, waarbij men de Geestelijke Adviseur “het bestuur” noemde, moest hoognodig op de helling. De reglementscommissie bestond nu voortaan uit de heren Th. Hilhorst, W.Lorié, A.M.Dijkman en A.Bal.

Seizoen 1943-1944

Op 31 augustus 1943 kozen de leden van RAVA hun eigen bestuur, te weten W.Lorié (voorzitter), M.Kok (2e voorzitter), J.C.Halleen (secretaris), A.M.Dijkman (penningmeester), J.Margés (wedstrijdsecretaris), W.Romeijnders en M.Derks (beide commissarissen).
Met het verstrijken van de jaren werden de gevolgen van de Tweede Wereldoorlog ook in het verenigingsleven duidelijk merkbaar. Reeds in 1940 was er al voor aanschaf van voetbalkleding “textielpunten” nodig. De jaren 1941 t/m 1943 kenmerkte zich door o.a. kalkgebrek bij de velden en van een steeds kleiner wordende “RAVA-Nieuws”.
Omdat de Duitsers het terrein van RAVA hadden volgezet met puntige palen om parachutisten te weren en het kleedgebouw hadden omgebouwd als paardenstal moest RAVA vanaf dit seizoen verhuizen naar het veld van Celeritas, toendertijd op het 2e gedeelte van het Zuiderpark.
Toch kon nog aan het einde van seizoen 1943-1944 bij RAVA de vlag weer hoog in top want het 1e elftal werd n.l. kampioen van de 4e Klasse C.

Seizoen 1944-1945

In verband met de ernst van alle verschrikkelijke oorlogsomstandigheden stelde de N.V.B. voor het seizoen 1944-1945 geen competitieprogramma vast. Dit seizoen was er dus, logischerwijs, geen competitievoetbal. Wel werd er bij RAVA nog de Nederlaag-serie afgewerkt. VCS werd de winnaar en ontving hiermee slechts een houten beker.
Een naam die nooit verloren mag gaan is die van de heer G.Meuleman. Deze bekwame en sympathieke trainer van RAVA kwam in 1944 plotseling te overlijden.
Op de bevrijdende datum 5 mei 1945 kon RAVA haar trieste balans opmaken van 5 jaar ongewenst bezoek van de Duitsers. Lege plaatsen bleven er over bij RAVA door het overlijden van de heren J.Doll, P.Jutte, B.Keijzer, G.Meuleman en F.Smit.

Seizoen 1945-1946

Na de Tweede Wereldoorlog waren de velden van RAVA in het Zuiderpark totaal verwoest en de kleedtent afgebroken maar de fut onder de RAVA-leden was er echter nog lang niet uit. Onmiddelijk ging het toenmalige bestuur op pad en de autoriteiten werden flink onder druk gezet om de velden z.s.m. te restaureren en de kleedtent te herbouwen. En zie…. begin 1946 was het velden- en kleedtent- leed alweer geleden en kon RAVA weer op het eigen vertrouwde terrein terecht.
Tijdens deze overgangsfase kon RAVA t/m januari 1946 zijn thuiswedstrijden op het tweede gedeelte van het Zuiderpark blijven voetballen. Voor het omkleden kon men tot die tijd gebruik maken van de lokalen van het Zuiderpark-zwembad.
Omdat RAVA in 1945 niet haar 15-jarig bestaan kon vieren, trok de club op zondag 26 mei 1946 massaal naar de feestzaal van “De Dierentuin” aan de Benoordenhoutseweg om dit jubileum alsnog te vieren.

Seizoen 1946-1947

De huisvestingsmoeilijkheden gingen ook aan de voetballerij niet ongemerkt voorbij. Had RAVA zijn portie van narigheid al achter de rug, nu verleende de club onderdak aan de voetbalverenigingen Ornas, Celeritas en RVC. Het duurde tot medio 1947 eer RAVA weer volledig baas was in eigen huis.
Voor het seizoen 1946-1947 werd Frans van der Nolck van Gogh aangetrokken als trainer bij RAVA. Deze trainer zou achteraf maar liefst 13 seizoenen bij RAVA blijven.
Kampioenen kende RAVA ook weer in dit seizoen. Het 2e- en 4e-elftal werden n.l. in dit eerste “after-jaar” kampioen. Het tweede elftal zorgde dit seizoen voor nog een primeur, n.l. voor het eerst in de Haagse voetbalhistorie legde een Rooms Katholieke vereniging beslag op de HVB-beker. Na achtereenvolgens Escher Boys (7-0), DHBRK (5-1), Rijswijk (5-0), Wippolder (2-1) en VELO (5-3) uitgeschakeld te hebben, rekende RAVA 2 in de finale af met DHB (4-2). Meer dan de helft van al deze doelpunten kwamen van de schoen van Frits Nelemans.

Seizoen 1947-1948

Ondanks de handicap van het gemis van vele leden (c.a. 20 man), die door de Hare Majesteit waren opgeroepen tot de strijd in Indonesië, bleef RAVA een belangrijke rol spelen op de velden in Den Haag en omstreken. Met wisselend succes werd gestreden in de competitie, de Nederlaag-serie van Foreholte, de Fruitweg-serie en in de “veldslagen” om de Quick Steps-Bark. Al deze namen waren begrippen van evenementen met een eigen sfeer. De strijd bijvoorbeeld om “de Bark”, die ‘s-avonds werd gespeeld aan de Nijkerklaan, mocht zich altijd verheugen in de felle belangstelling van de deelnemende verenigingen en haar grote supportersschare.

Seizoen 1948-1949

Voor het afsluiten van het vierde lustrum moest RAVA nog één keer vlammen. In dit seizoen vocht RAVA zich, in de 4e Klasse E, langs al haar concurrenten naar de bovenste plaats. Deze concurrenten waren overigens Ammerstol, DVC, GDS, Kranenburg, Oudewater, VDS, Quick Steps en Saturnus.
Een gelijkspel tegen Quick Steps leverde de mannen van trainer Van der Nolck van Gogh al op 27 februari 1949 het kampioenschap op. De hele vereniging vertrok ‘s-avonds naar “Pomona” (het huidige Parkhotel in Den Haag) om daar het kampioenschap op grote wijze te vieren.
Een grote stunt was dat er nog dezelfde avond een extra editie van het “RAVA-nieuws” kon worden rondgedeeld. Helaas ging het in de promotiewedstrijden niet zo goed met het eerste elftal van RAVA. Na een strijd met BEC, Rijswijk en BMT, toonde de laatste club zich als sterkste.

Seizoen 1949-1950

Voor het seizoen 1949-1950 schreef het bestuur van RAVA 6 seniorenelftallen en 8 jeugdteams in voor de competitie. Het 1e elftal van RAVA kende bij aanvang van dit seizoen een geweldige technische staf die bestond uit: Leo van Velzen (indoor-trainer), Frans van der Nolck van Gogh (veldtrainer), de heer Blaak (mental-coach) en de heer Peters (verzorger).
RAVA 1 bestond dit seizoen uit de volgende spelers; J.Binnerts, P van Eijck, F.Fens, B.Imhahn, J.Hoefnagel, J.Gravendijk, N. van Leeuwen, C.Nelemans, H.Nihot, J.Overvliet, J. ten Hagen, A.Weber en C.Bongers.
De kwaliteit van de RAVA-spelers bleef niet onopgemerkt want bij de wedstrijden van het Haagse-elftal stond keeper J.Binnerts tot driemaal tussen de palen, met voor hem C.Nelemans.
het jaar 1950 startte al vrij snel met de viering van het 20 jarig bestaan van de club. Dit jubileum werd gevierd volgens het in de vereniging geijkte programma van triduum, een Heilige Mis met Algehele Heilige Commune en een gemeenschappelijk ontbijt.
Het avondprogramma werd gevuld door de toneelvereniging DHBRK. Tijdens deze feestavond kreeg de club uit handen van de leden drie kruisbeelden als kadoo. Het was het laatste feest wat kapelaan Hilhorst meemaakte want door een taakwijziging binnen de parochie raakte RAVA deze markante figuur als geestelijk adviseur kwijt. Zijn opvolger werd G. van der Bijl.

Seizoen 1950-1951

Naast de wisseling van de geestelijke adviseur veranderde RAVA in 1950 ook van voorzitter. De heer W.Lorié vond de tijd van scheiden gekomen en droeg de voorzittershamer over aan de heer M.Kok.

De zondag 4e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1950-1951 uit de volgende clubs samengesteld: Concordia, DHL, GSV, KRVC, LenS, Maasstraat, ’t Noorden, RAVA, Te Werve, Ursus, Wilhelmus en Zwart Blauw.

Een onopvallend seizoen ditmaal voor RAVA 1, waarin men uiteindelijk in de middenmoot eindigde. Van de 22 competitiewedstrijden won men er 9, speelde 5 keer gelijk en werd er 8 maal verloren. Met 23 punten, en de doelcijfers 41-41, eindigde men op de zesde positie van de 4e Klasse B. Wilhelmus werd met 37 punten kampioen en met 7 punten degradeerde KRVC.

Het seizoen 1951-1952 leverde RAVA verder twee kampioenen op, namelijk het 2e- en 3e-seniorenelftal. Voor het 2e elftal betekende dit promotie naar de KNVB.

Seizoen 1951-1952

In 1951 breidde RAVA haar interesse uit naar de andere kant van het Zuiderpark.

De zondag 4e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1951-1952 uit de volgende clubs samengesteld: Celeritas, Cromvliet, Delft, DUNO, ‘s-Gravenzande, Hillegersberg’32, Maasstraat, Naaldwijk, RAVA, SIOD en SVH.

>
Dit seizoen bracht als hoogtepunt de internationale ontmoeting tussen RAVA en Sparta Odense (Denemarken), waarin de Denen met een 5-4 als triomfator uit de strijd kwamen. De enige kampioen bij RAVA in dit seizoen was het 5e elftal.

Seizoen 1952-1953

In het seizoen 1952-1953 begon RAVA met de actie “Doelpuntenfonds”, dat hierna nog een lang en taai leven zou gaan “lijden”.

Het vlaggenschip van RAVA werd in het seizoen 1952-1953 ingedeeld in de 4e Klasse B KNVB van het zondagvoetbal en ontmoette daarin; Alphia, Cromvliet, DONK, DSO, GSV, De Jagers, Maasstraat, Meerburg, Olympia, Rijswijk en sv Voorburg.

Een onopvallend seizoen ditmaal voor RAVA 1, waarin men uiteindelijk onderin de middenmoot eindigde. Van de 22 competitiewedstrijden won men er 8, speelde 3 keer gelijk en werd er 11 maal verloren. Met 19 punten, en de doelcijfers 32-38, eindigde men op de negende positie van de 4e Klasse B. Alphia werd met 33 punten kampioen en met 12 punten degradeerde sv De Jagers.

Het 5e elftal van RAVA zorgde voor een herhaling van haar prestatie in het afgelopen seizoen en werd dus wederom kampioen. Het A.1-elftal van RAVA zag hierin het goede voorbeeld en eindigde in de competitie eveneens als eerste.

Seizoen 1953-1953

Startte RAVA in 1930 nog met 60 leden, bij aanvang van dit seizoen was de club inmiddels de 200 leden al gepasseerd.
De velden, die RAVA al meer dan twintig jaar bespeelde, waren aan een duchtige restauratiebeurt toe. Dit zou uiteindelijk een 6-jarenplan gaan worden, waarbij elk van de drie velden voor twee jaar uit de roulatie werd genomen. Onder deze velden werd er sowieso een geheel nieuwe drainage aangelegd. Om in het aldus ontstane terreingebrek te voorzien, zocht (en vond) het bestuur op het tweede gedeelte van het Zuiderpark een veld met een bijbehorende houten keet, die zijn beste jaren overigens wel had gehad! Ongeveer 10 jaar lang konden de lagere elftallen van RAVA zich hierin verkleden eer de voetbalvereniging De Ooievaars op dezelfde plaats zijn consumptietent mocht gaan bouwen.

In het seizoen 1953-1954 was de zondag 4e Klasse C van de KNVB uit de volgende clubs samengesteld: ADS, Alphia, DJS, EDS, Maasstraat, Olympia, RAVA, RVC, SMV, Spoorwijk, Te Werve en Westerkwartier.

Het seizoen 1953-1954 verliep voor RAVA 1 redelijk. Van de uiteindelijk 22 competitiewedstrijden wist men er 10 te winnen, 3 gelijk te spelen en 9 te verliezen. Met 23 punten, en de doelcijfers 41-31, eindigde de rood-zwarte formatie op de vijfde positie van de ranglijst van de 4e Klasse C. Dit was achter kampioen Westerkwartier (35 punten) en RVC (31 punten), Te Werve (24 punten) en EDS (24 punten).
Toch was het bestuur van RAVA niet tevreden over de prestaties van het eerste elftal want na afloop van dit seizoen werden op zondag 11 juli 1953 ongeveer 30 spelers door de voorzitter en trainer uitgenodigd in de Beijersstraat. Op deze bijeenkomst werden harde noten gekraakt en werd er op gewezen dat een ieder moet willen vechten voor zijn team.

Het 4e elftal van RAVA werd in dit seizoen op fraaie wijze kampioen. Het 5e elftal, dat voor het eerst uitkwam in de 3e Klasse, werd voor de derde maal op rij kampioen.
Aan het einde van dit seizoen werd er bij RAVA een jubileumcommissie samen gesteld voor het a.s. 25-jarige jubileum van de club. In deze commissie namen zitting de heren; Th. Engelsman, J.Marges, A.Dijkman, H.Lucas, M.Jungschlager, A.Derickx en H.Borst.

Seizoen 1954-1955

Tijdens dit seizoen voltrok zich een belangrijke ontwikkeling in de nationale voetbalhistorie. Er kwam n.l. een fusie tussen de 60-jarige KNVB en de piepjonge Nederlandse Beroeps Voetbal Bond.
Op 24 oktober 1954, tijdens een bezoek aan het RAVA-terrein, dat hem zo dierbaar was, overleed de heer J.Weber in het harnas ten gevolge van een hartaanval.
De heer A. Bal meende dat zijn tijd, na ruim 13 jaar bestuursarbeid, dat zijn tijd was gekomen en maakte plaats voor de heer Hoogenboom.

In het seizoen 1954-1955 werd het eerste elftal van RAVA ingedeeld in de zondag 4e Klasse E van de KNVB en moest men het daarin opnemen tegen ADS, ATVV, Cromvliet, Graaf Willem II VAC, KRVC, LenS, Olympia, PDK, Stolwijk, VDS en Zwart Blauw.

Zoals gezegd was het seizoen 1954-1955 vooral het seizoen waarin er in het Nederlandse voetbal een “aardverschuiving” plaatsvond in de vorm van de invoering van het betaalde voetbal. Eind 1953 werd de N.B.V.B. (Nederlandse Beroeps Voetbal Bond) opgericht. Deze Bond had de intentie om per seizoen 1954-1955 een prof-competitie op te gaan zetten naast de bestaande amateurcompetities. Omdat dus in 1954 het betaalde voetbal zijn intrede deed, kwamen er extra plaatsen in de hogere Klassen beschikbaar, dit betekende dus dat ook alle nummers twee in de eindstand van seizoen 1954-1955 rechtstreeks zouden promoveren.

Ondanks alle harde woorden die vielen na afloop van het seizoen 1953-1954 speelde RAVA 1 een onopvallend seizoen waarin men uiteindelijk in de middenmoot eindigde. Van de 22 competitiewedstrijden won RAVA er 7, speelde 6 keer gelijk en werd er 9 maal verloren. Met 20 punten, en de doelcijfers 33-44, eindigde men op de achtste positie van de 4e Klasse E.

Het bekende “Doelpuntenfonds” leverde dit seizoen weer veel geld op dat allemaal ten goede kwam aan de jeugdafdeling van RAVA.
RAVA vierde aan het einde van dit seizoen haar 25-jarig bestaan. In de periode van 17 april t/m 8 mei 1955 speelden zich vele festiviteiten af binnen de vereniging.
Tijdens de Buitengewone Algemene Ledenvergadering van 17 april 1955 werd er aan vijf RAVA-leden het Ere-lidmaatschap aangeboden. Deze vijf heren waren: W.Romeijnders (die al 25 jaar in het bestuur van RAVA zat), R. van Grol, A. Derickx, J. Binnerts en Jac. Marges. De heer W.Romeijnders ontving ook nog de zilveren-speld van de HVB.
Op 8 mei werden de festiviteiten afgesloten met een grote feestavond in “Custodia” o.l.v. het Haarlems Radiocabaret.

Seizoen 1955-1956

In het eerste jaar van het zesde lustrum gaf de heer Kok zijn voorzittershamer over aan J.Leijendekkers. De heer Leijendekkers was wellicht de jongse en meest opvallende voorzitter die de club ooit gekend heeft.

De zondag 4e Klasse C van de KNVB was in het seizoen 1955-1956 uit de volgende clubs samengesteld: BMT, Delft, Graaf Willem II VAC, Hillegersberg, KRVC, Moordrecht, Olympia, Quick Steps, RAVA, Te Werve en Zwart Blauw.

In een seizoen waarin Dvv Delft oppermachtig was (18 wedstrijden winst en 2 gelijk) en dus kampioen werd, bracht het eerste elftal van RAVA het tot een zesde plaats in de eindranglijst van de 4e Klasse C. Van de 20 competitiewedstrijden werden er 7 gewonnen, 4 gelijk gespeeld en 9 verloren. Hiermee behaalde RAVA 18 punten en een doelsaldo van 33 voor en 36 tegen.

Seizoen 1956-1957

Een grote donateursactie leverde RAVA dit seizoen een winst van maar liefst 200 donateurs op. Vanaf dit seizoen verscheen ook weer het “RAVA-nieuws” weer wekelijks.

In het seizoen 1956-1957 was de zondag 4e Klasse D van de KNVB uit de volgende clubs samengesteld: ATVV, Concordia, DONK, LenS, Olympia, PDK, RAVA, Schoonhoven, Spoorwijk, VDS en Zwart Blauw.

Het seizoen 1956-1957 leverde RAVA twee kampioenen op, n.l. het 1e- en 3e-elftal. De fel begeerde promotie naar de 3e Klasse moest helaas, na de verloren promotiewedstrijd, worden uitgesteld.

Seizoen 1957-1958

De gemeente ‘s-Gravenhage deed in 1957 aan de verenigingen RAVA en VVP het aanbod om te verhuizen naar een complex aan de Melis Stokelaan, hetzij gezamenlijk of afzonderlijk met inwoning. Na vele vergaderingen en uitvoerige discussies moest er tegen de verhuisplannen een afwijzend “neen” klinken. Naast de financiële bezwaren was vooral het weigerend standpunt van de gemeente, ten aanzien van het verlangen van RAVA om tot een eigen clubtent, reden om niet op het aanbod in te gaan. Bij wijze van reactie hierop kwamen de eerste plannen los om dan maar alsnog een clubtent op het RAVA-sportpark in het Zuiderpark neer te zetten. Een eerste stap hiertoe was de aanvraag van een Koninklijke goedkeuring op de statuten.
Aan het einde van dit seizoen ging één van de trouwste medewerkers van RAVA de club verlaten. Dit was n.l. trainer Frans van der Nolck van Gogh, die sedert 1946 de trainingen van o.a. RAVA 1 had geleid. Trainer Van der Nolck van Gogh vertrok naar het grote RVC.

Seizoen 1958-1959

De voetbalvereniging RAVA groeide en groeide en bij aanvang van het seizoen 1958-1959 was het ledenaantal opgelopen naar 330. Voor ieder elftal van RAVA werd er een nieuwe bal aangeschaft, zodat de lagere elftallen niet meer hoefde te spelen met de “afdankertjes” van de hogere teams.
Het was even onwennig om vanaf dit seizoen tijdens de training en wedstrijden na zovele jaren de wat rauwe stem van trainer Frans van der Nolclk van Gogh niet meer te horen. Zijn opvolger, de heer J.Willemse, stond voor de moeilijke taak de arbeid te voltooien waarvoor “Nolck” de basis voor had gelegd.
Alleen het eerste juniorenelftal werd dit seizoen bij RAVA kampioen en mocht hierdoor deelnemen aan de Bisschopsbeker. Door een beter doelgemiddelde wist DHL, ten koste van RAVA, zich te plaatsen voor de finale.
Op 18 april 1959 werd het 29-jarig bestaan van de club gevierd in de Schouwburgzaal in Amicitia. De heer H.Lucas werd op dit feest het Ere-lidmaatschap aangeboden.
Aan het einde van dit seizoen werd het grote junioren-toernooi van RAVA en VVP weer in ere hersteld.

Seizoen 1959-1960

RAVA startte dit seizoen met 8 senioren-elftallen en maar liefst 13 jeugdteams.
Voor de nieuwbouw plannen bleef de begroting steken op een tekort van 50.000 gulden. De financieringscommissie van RAVA stond nu voor de opdracht om de actie “Halve ton” te gaan organiseren. Iedereen binnen de vereniging ging zich inzetten voor het Bouwfonds d.m.v. een strookjes actie, verkoop van o.a. lucifers en het houden van loterijen.


RAVA 1 1960 Achterste rij v.l.n.r: Joop Willems (trainer), Bruno Bernadon, Jan ten Hagen, Wim Overvliet, Renzo Bruna, Johan Jansen en Peter Dekker. Voorste rij v.l.n.r: Jan Hoefnagel, Rinus Zandvliet, Ab Postma, Han Nelissen en Wiek Hermans

Seizoen 1960-1961

Het eerste elftal werd voor dit seizoen ingedeeld in de 4e Klasse C met als tegenstanders Oranjeplein, Tonegido, Quick Steps, BMT, St. Volharden, Spoorwijk, Ammerstol, ESDO, Te Werve en Ursus.
In 20 jaar 4e Klasse voetbal was RAVA 1 al driemaal, na een kampioenschap, de promotie naar de 3e Klasse misgelopen. In dit seizoen zal het allemaal anders gaan lopen!
De voetbalvereniging Tonegido voerde bijna de gehele competitie de ranglijst aan de de 4e Klasse C maar kreeg, in het zicht van het kampioenschap, ineens een geweldige inzinking. RAVA en Oranjeplein wisten hiervan te profiteren en werden nu ineens de kampioens-kandidaten. Bij aanvang van de laatste speelronde was RAVA met 27 punten uit 19 wedstrijden koploper, gevolgd door Oranjeplein (19-25). RAVA moest op de laatste wedstrijddag naar het fantastische complex van Te Werve aan de Vredenburchweg te Rijswijk en wilde de titel niet laten afhangen van het duel Oranjeplein-Tonegido (die in 3-0 zou eindigen). Door doelpunten van Peter Dekker (2x), de Gier (2x) en Bruno Bernardon won RAVA uiteindelijk met 2-5 en barstte het feest los. De vele RAVA-supporters bestormden met bellen, toeters, hoeden en paraplu’s in de RAVA-kleuren het veld om de spelers op de schouders te nemen.
De promotiestrijd om drie plaatsen in de 3e Klasse van de KNVB ging nu tussen ‘s-Gravenzande, SJC, DUNO en RAVA. In de eerste wedstrijd trad RAVA thuis, voor maar liefst 2500 toeschouwers (!), aan tegen DUNO. Beide teams deelden de punten in een doelpuntloze wedstrijd. RAVA wist uiteindelijk met 3 gewonnen wedstrijden en 3 gelijke spelen deze nacompetitie te winnen en promoveerde hierdoor, samen met ‘s-Gravenzande en SJC, naar de 3e Klasse van de KNVB.
Voetbalvereniging RAVA was natuurlijk in opperste feesstemming. De promotie naar de 3e Klasse was dan ook wel een feestje en felicitatie waard. Om iedereen daartoe in de gelegenheid te stellen organiseerde het bestuur op zondag 2 juli 1961, in gebouw Custodia in de Brandtstraat, een grote receptie.

Seizoen 1961-1962

Was 1961 een bewogen jaar bij RAVA, 1962 deed er niet voor onder. Zo leverde het seizoen 1961-1962 RAVA maar liefst drie kampioenen op, n.l. het 4e-, 7e- en 9e-elftal.
In 1962 had de Bouw- en Financiering-commissie alles op de rit en kon de eerste paal van het nieuwe clubgebouw worden geslagen.

Seizoen 1962-1963

Het grootste hoogtepunt tot nu toe in de historie van RAVA kwam op 10 november 1962. Tijdens een grootse receptie opende Wethouder Maarten Vrolijk het nieuwe clubgebouw. RAVA had hiermee dan eindelijk een eigen “home”, dat later nog een centrale plaats in het clubleven van RAVA zou gaan innemen. De eerste “vader en moeder” van het nieuwe “RAVA-huis” werden R. en L. van Grol.
Toch voelde de ouderen leden van RAVA, tussen al die vreugd, een lichte weemoed om nu afscheid te moeten nemen van het Beijersstraat-zaaltje. Het verdwijnen van de vertrouwde figuur aldaar (Appie Derickx), die met zijn staf vrijwilligers het inwendige van vele voetballers had verzorgd zou men node gaan missen.

Seizoen 1963-1964

Tijdens het seizoen 1963-1964 vonden er twee mutaties plaats in het bestuur van RAVA. De heren Hoogenboom en Eijsackers maakte na vele jaren plaats voor de “jongeren” I. van Bezooijen en A.C.B.M. Weber.
Ook op het veld verscheen er een nieuw gezicht. Trainer Joop Willems, die RAVA zo prachtig naar de 3e Klasse had geleid, moest deze taak neerleggen. Zijn opvolger werd J. van der Broek, die zich in dit seizoen trainer mocht noemen van een vereniging van maar liefst 25 elftallen.

De zondag 3e Klasse C van de KNVB was in het seizoen 1963-1964 uit de volgende clubs samengesteld: CKC, COAL, DHL, DHS, HMSH, Kranenburg, Leonidas, Quick Steps, RAVA, VDL, Vredenburch en Westerkwartier.

Seizoen 1964-1965

Bij aanvang van het seizoen 1964-1965 werd de vereniging uitgebreid met een 15-tal voetballers van Italiaanse afkomst, die als elftal aan de competitie ging deelnemen.
Na één jaar bij RAVA getraind te hebben kon trainer Van der Broek een beter contract krijgen bij de vv Zantvoortmeeuwen. Voordat hij zijn “pupillen” overdroeg aan de heer Van der Nat won RAVA 1 eerst nog de “Haringserie” van Svv Scheveningen.

De zondag 3e Klasse A van de KNVB was in het seizoen 1964-1965 uit de volgende clubs samengesteld: Alblasserdam, Alphen, DHL, GDA, Naaldwijk, ODI, Olympia, Oranjeplein, RAVA, RKAVV, Spoorwijk en Verburch.

Het eerste elftal van RAVA speelde dit seizoen een vrij constante rol in de competitie . De rood-zwarte formatie wist van de uiteindelijk 22 competitiewedstrijden er 8 te winnen, 6 gelijk te spelen en 8 te verliezen. Met 22 punten, en de doelcijfers 49-40, eindigde RAVA keurig in de middenmoot op de vijfde positie van de ranglijst van de 3e Klasse A.

Door het aanvaarden van de functie van full-time kantinebeheerder kon R. van Grol, op grond van amateurbepalingen, zijn plaats in het RAVA-bestuur niet langer blijven bezetten. Met zijn vertrek verloor RAVA één van harde werkers aan de bestuurstafel van het eerste uur.
De jaren 1964 en 1965 werden overschaduwd door het gedwongen afscheid van enkele RAVA-iconen. De oud-bestuurs- en Ere-leden Th. Engelsman en J. Kroes overleden op hoge leeftijd. Oud hoofd-juniorenleider H.Lucas werd plotseling uit het leven gerukt op de dag dat hij zijn 40-jarig jubileum als onderwijzer vierde.
Nog feller schrok de hele vereniging toen na een kortstondig ziekbed penningmeester A.M.Dijkman kwam te overlijden. Bijna 35 jaar lang had de heer Dijkman de belangen van RAVA op onnavolgbare wijze behartigd. Zijn opvolger werd A.C.B.M. Weber en de vacature van de heer Dijkman werd voorzien door het opnemen van Th. de Grood in het bestuur.
Door al deze droevenis werd het 35 jarig bestaan van RAVA somber herdacht. Alle leden kregen een vrijkaart voor de Intertoto wedstrijd ADO-Malmo en na afloop van deze wedstrijd stond er in de clubtent een bakje koffie klaar. Kapelaan Fransen droeg de geestelijke begeleiding over aan kapelaan Metten. Het 9e elftal van RAVA werd dit seizoen als enige kampioen binnen de club.

Seizoen 1965-1966

In de clubtent waren nieuwe gezichten achter de bar verschenen. De familie Goedenraad zette de gastvrije traditie van de familie Grol voort. Buiten de clubtent trad RAVA ook in het “verlichte tijdperk” want het trainingsveld werd voorzien van enkele “lichtmastjes”.
Het hoogste juniorenteam van RAVA werd in dit seizoen kampioen. Aan het einde van seizoen 1965-1966 startte RAVA, in samenwerking met VVP, een jaarlijks toernooi om de A.M.Dijkman-beker. Ook de Afdeling Den Haag van de KNVB eerde haar voormalige secretaris / penningmeester door zijn naam te verbinden om het Afdelings-kampioenschap tussen de zaterdag- en zondag-kampioenen.

Seizoen 1966-1967

In het seizoen 1966-1967 kon RAVA weer eens drie kampioenen begroeten, n.l. het 3e seniorenelftal en het 3e- en 7e-juniorenteam.
Trainer J. van der Nat moest aan het einde van dit seizoen de Residentie verlaten en moest daardoor zijn pro-deo-vervulde taak bij RAVA opgeven. De heer F. Broekman werd benoemd tot zijn opvolger. Ook de functie van hoofd-juniorenleider wisselde. De heer C. van Lieshout nam het zware baantje van juniorensecretaris over van de heer H. van Zee. Goold-old L. de Koning nam voor de jeugd zitting in het bestuur.

Seizoen 1967-1968

Het stijgende kostenplaatje tilde ook de verenigingslasten steeds hoger. De seniorencontributie (in 1961 f.2,= en in 1963 f.3,=) moest nu naar 4 gulden per maand. De heer Commissaris, na vele jaren de vereniging gediend te hebben als incasseerder, overleed na een langslepende ziekte. De incasso was inmiddels overgenomen door de heer Van der Ploeg. Ook oud bestuurs- en Erelid M. Derks ontviel dit seizoen de vereniging.
In dit seizoen verraste de junioren door drie kampioenen in de A-klasse te leveren. De A1 bereikte zelfs de finale van de Bisschops-beker maar verloor deze helaas in Leidschendam met 2-0.

Seizoen 1968-1969

Op bestuurlijk niveau onderging RAVA een duidelijke aderlating. De alom vertegenwoordigd Harry Borst legde om persoonlijke redenen zijn omvangrijke taken bij RAVA neer. Toen de heer Borst pas weg was ontdekte men pas goed wat hij allemaal voor de club deed. Nadien werd het wedstrijdsecretariaat overgenomen door Th. de Grood, de “toto” ging naar J. Hazebroek en de stoel aan de bestuurstafel naar Cees Ledderhof. De vereniging zat er intussen lekker warmpjes bij want een geheel nieuwe volwaardige centrale verwarming in de clubtent hield nu ook de leden van de bloeiende klaverjasvereniging en de dansers van de “Drie Veldjes” voortaan op de juiste temperatuur.
Dit seizoen leverde RAVA bij de jeugd weer twee kampioenen op, n.l. het 4e- en 6e-juniorenteam.

Seizoen 1969-1970

Na veertig jaar beschikte RAVA over een grote vereniging met een zeer bloeiende jeugdafdeling. Bij aanvang van seizoen 1969-1970 beschikte RAVA n.l. over 10 senioren-elftallen, 14 junioren-, 5 pupillen-, en 2 welpen-teams.

RAVA 1 1970 Achterste rij v.l.n.r: F.Broekman (trainer), Aad van Noort, Peter Wolters, Ton van der Snoek, Ben Borsje, Cees Rommers, Peter van der Snoek en Theo Putters. Voorste rij v.l.n.r: Nico van der Heuvel, Donald Schonherr, Henk Heemskerk, Evert ter Mors, Rene van Grol en Ron Duijkers.

Het 40-jarig jubileum werd door RAVA op grootse wijze gevierd. Op zaterdag 18 april 1970 vond er een receptie plaats in het clubgebouw. ‘s-Avonds volgde er voor de senioren, oud-leden en genodigden in de Houtrust-Rotonde een grote feestavond plaats m.m.v. Kwartet Frans Dehue.
Op zondag 19 april volgde ‘s-ochtends de Eucharistieviering in de H.H. Engelbewaarderskerk in de Brandtstraat te Den Haag. In de middag werd er eerst een wedstrijd gespeeld tussen de oud-leden, gevolgd door de jubileumwedstrijd RAVA 1 – Quick 1.

 

Seizoen 1970-1971

Bij aanvang van het seizoen 1970-1971 telde RAVA 10 senioren-elftallen en maar liefst 21 jeugdteams. Dit was het hoogste aantal jeugdteams uit de historie van de club want begin jaren zeventig was in Den Haag “de vergrijzing” bij de jeugd al ingetreden.

>

Seizoen 1971-1972

<

Aan het einde van het seizoen 1971-1972 degradeerde het 1e elftal van RAVA naar de 4e Klasse. In dit seizoen werden bij veld 3 lichtmasten geplaatst voor trainingsverlichting.

>

Seizoen 1972-1973

>

De zondag 4e Klasse C van de KNVB was in het seizoen 1972-1973 uit de volgende clubs samengesteld: Archipel, Full Speed, GDS, HMSH, Moordrecht, Quick Steps, RAVA, Schiedam, Spoorwijk, TONEGIDO, Waddinxveen en Wippolder.

Later hier meer historie over RAVA……….

>

Seizoen 1973-1974

<

>

Seizoen 1974-1975

>

<

Seizoen 1975-1976

>

<

Pas in 1979 kregen we een nieuwe kleedruimte naast ons clubgebouw. Voor die tijd moest je een penning achter de bar halen om te kunnen douchen.

     Op de achtergrond de nieuwe kleedkamers uit 1979, op de voorgrond de kantine.

Seizoen 1980-1981

>

De zondag 4e Klasse C van de KNVB was in het seizoen 1980-1981 uit de volgende clubs samengesteld: ADS, BMT, Hoek van Holland, Laakkwartier, ODB, Oliveo, Quick Steps, RAVA, RKSVM, Scheveningen, Spoorwijk en Westerkwartier.


RAVA 1 1980 Staand v.l.n.r: Wim Mulder, Ron Jansen, Paul van Leeuwen, John Ravensteijn, Wim Lut, Aad Janssen, Jaques Burg, Frits van leeuwen en Wim van Buuren (trainer) Voorste rij v.l.n.r: Henk Heemskerk, Mario Bouman, Laurens Sandifort, Peter Zerstegen, Jos Dominicus, Paul Binnerts, Jaques Barnhoorn en Ab Wigleven (grensrechter).

>

Seizoen 1981-1982

>

Het eerste elftal van RAVA werd in het seizoen 1981-1982 ingedeeld in de zondag 4e Klasse C met ditmaal als tegenstanders: ADS, Hoek van Holland, Laakkwartier, Naaldwijk, Quick Steps, RKSVM, Sint Lodewijck, Steeds Volharden, TOGB, VOC en sv Voorburg.

>

Seizoen 1982-1983

>

De zondag 4e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1982-1983 uit de volgende clubs samengesteld: Alphen, Bernardus, DOSR, DSO, ODB, RAVA, SJZ, Spoorwijk, SVLV, VCS, VTL en sv Wassenaar.

>

Seizoen 1983-1984

>

De zondag 3e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1983-1984 uit de volgende clubs samengesteld: Delfia, Den Hoorn, DHL, HMSH, HS Texas DHB, Laakkwartier, Leonidas, Oliveo, RAVA, Rijswijk, Scheveningen en VOC.

<

>

Seizoen 1984-1985

>

Na de degradatie in het seizoen 1983-1984 werd RAVA 1 voor dit seizoen ingedeeld in de zondag 4e Klasse C, met ditmaal als tegenstanders: BTC, DCL, GLZ, Hoek van Holland, De Hollandiaan, HS Texas DHB, HWD, PDK, De Postduiven, VVP en Wippolder.

>

Seizoen 1985-1986

>

De zondag 4e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1985-1986 uit de volgende clubs samengesteld: BMT, Cromvliet, Duindorp SV, DWO, HS Texas DHB, Quick Steps, Randstad Sport, RAVA, SVLV, Voorburg, Vredenburch en sv Wassenaar.

<

Seizoen 1986-1987

>

In het seizoen 1986-1987 was de zondag 4e Klasse B van de KNVB als volgt samengesteld: ASC, Cromvliet, Duindorp SV, DWO, GDA, HVV, Naaldwijk, Quick Steps, RAVA, UDO, Vredenburch en sv Wassenaar.

>

Seizoen 1987-1988

<

De zondag 4e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1987-1988 uit de volgende clubs samengesteld: Celeritas, Cromvliet, DSO, Duindorp SV, GDS, HVV, ODB, Quick Steps, RAVA, VTL, Vredenburch en sv Wassenaar.

<

Seizoen 1988-1989

>

Het eerste elftal van RAVA werd in het seizoen 1988-1989 ingedeeld in de zondag 4e Klasse B met ditmaal als tegenstanders: Celeritas, Cromvliet, Delft, Duindorp SV, GDA, ODB, Quick Steps, Scheveningen, Vredenburch, VVP en sv Wassenaar.

Seizoen 1989-1990

>

De zondag 4e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1989-1990 uit de volgende clubs samengesteld: Celeritas, Cromvliet, Den Hoorn, ODB, Postduiven, Quick Steps, RAVA, Scheveningen, Spoorwijk, VIOS, Vredenburch en VVP.

>

Seizoen 1990-1991

>

De zondag 4e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1990-1991 uit de volgende clubs samengesteld: BTC, Celeritas, Cromvliet, HBS, HVV, ODB, Quick Steps, RAVA, Randstad Sport, Spoorwijk, SVLV en WIK.
In dit seizoen leek het 1e elftal van RAVA, o.l.v. trainer Perry Trouwborst, probleemloos naar de 3e Klasse af te stevenen. Op vier duels van het einde van de competitie had RAVA maar liefst 6 punten voorsprong op de naaste belagers en konden de bloemen al worden besteld. Helaas ging het echter helemaal mis en ontstond er het RAVA-syndroom! De bloemenkiosken in Den Haag deden vier weken achter elkaar hele goede zaken want telkens verloor RAVA ineens en zodoende waren “de ruikers” steeds voor niets gekocht.
Voor aanvang van de laatste competitieronde was runner-up Quick Steps qua puntenaantal op gelijke hoogte gekomen met koploper RAVA. Het werd dus spannend op zondag 5 mei 1991 waarbij de wedstrijden HBS-RAVA en Quick Steps-BTC op het programma stond. Quick Steps won uiteindelijk met 2-1 maar bij HBS-RAVA bleef de stand lange tijd 0-0. Vlak voor tijd maakte RAVA dan toch nog de bevrijdende 0-1 zodat er een beslissingswedstrijd om het kampioenschap van de 4e Klasse B moest komen tussen RAVA en Quick Steps.

Op donderdag 9 mei 1991 (Hemelvaartsdag) volgde dus een beslissingswedstrijd op het complex van Wilhelmus te Voorburg. De ruim 3000 toeschouwers zagen in de 38e minuut dat RAVA-doelman Sjaak Burg met een rode kaart het veld moest verlaten nadat hij Quick Steps-spits Richard Teeuwisse in het strafschopgebied onderuit had gehaald. Teeuwisse nam zelf de toegekende strafschop en bracht hiermee Quick Steps op een 1-0 voorsprong. Amper vijf minuten zette, wederom, Teeuwisse Quick Steps op een 2-0 voorsprong, wat tevens de ruststand werd.
Met heel veel risico besloot RAVA met vier spitsen aan de tweede helft te beginnen. In de 50e minuut werd de wedstrijd echter al beslist. Richard Teeuwisse bood in eerste instantie Ton Wildschut een bijna niet te missen kans, maar toen Wildschut het net niet wist te vinden maakte Teeuwisse het zelf maar af: 3-0. In de 72e minuut scoorde RAVA nog wel tegen maar in de 85e minuut bepaalde Minnaard de eindstand op 4-1.

Seizoen 1991-1992

<

De zondag 4e Klasse C van de KNVB was in het seizoen 1991-1992 uit de volgende clubs samengesteld: BTC, Cromvliet, DSO, HBS, HVV, Kranenburg, LenS, RAVA, SVLV, VVP, Wassenaar en WIK.

>

Seizoen 1992-1993

Voor het seizoen 1992-1993 verraste RAVA heel voetballend Den Haag door Frank Bijloos aan te trekken als de nieuwe trainer voor de A-selectie.
RAVA 1 kwam dit seizoen uit in de 4e Klasse C, samen met BTC, Celeritas, Cromvliet, GDA, GONA, HBS, HVV, Kranenburg, Laakkwartier, REMO en WIK.
Ondanks dat iedereen binnen RAVA er zoveel van verwachtte, begon het 1e elftal de seizoenstart met tegenvallende resultaten. In het openingsduel, thuis tegen REMO, werd het 1-1 en vervolgens werd er bij GDA met 3-2 verloren.
De derde competitiewedstrijd werd voor trainer Bijloos wel een hele bijzondere want RAVA moest thuis in het Zuiderpark aantreden tegen HVV, uitgerekend de club waar Frank Bijloos als speler, en later ook als trainer, van alles had meegemaakt. In een spectaculaire wedstrijd won RAVA uiteindelijk met 4-3 en werd hiermee de eerste competitie overwinning een feit. RAVA leek zijn draai te hebben gevonden want tot aan de winterstop werd er alleen nog maar verloren van Cromvliet (2-1), gelijk gespeeld tegen Laakkwartier (1-1) en Kranenburg (4-4) en verder gewonnen van Celeritas (0-5), GONA (2-4), HBS (3-0), BTC (5-1), REMO (1-2), WIK (1-0) en GDA (5-0). Na deze geweldige serie ging RAVA met 19 punten uit 13 wedstrijden als koploper van de 4e Klasse C de winterstop in.
Direct na de winterstop begon RAVA het jaar 1993 met een uitstekende overwinning bij HVV (1-2), terwijl de concurrenten Laakkwartier, GONA en BTC alle drie hun wedstrijden verloren. Hierdoor ging RAVA, met 21 punten uit 14 duels, in één klap ineens wel heel riant aan kop in deze 4e Klasse gevolgd door GONA, BTC, Kranenburg en Celeritas (allen 16 punten uit 14 duels).
van de hierop volgende vier wedstrijden speelde RAVA gelijk tegen Celeritas (0-0) en Cromvliet (1-1) en wist men te winnen van Laakkwartier (0-2) en WIK (0-2). Hierdoor bleef “het gat” tussen koploper RAVA (18-27) en de achtervolgers GONA en Celeritas (beide 18-23) vijf punten. De nummers vier en vijf (HBS en Kranenburg) volgde met 20 punten.
Op zondag 14 maart 1992 volgde de topper in het Zuiderpark tussen RAVA en GONA. Als RAVA in deze wedstrijd de winst zou pakken dan kon de ploeg van trainer Bijloos de titel bijna niet meer ontgaan. Ook bij een gelijkspel zou RAVA nog steeds de beste papieren om een kampioenschap in handen houden. Helaas liep het voor maar liefst 600 toeschouwers allemaal anders. GONA won met 1-3 en nu was ineens de marge nog maar 2 punten.
Op 18 april 1993 zou RAVA 1 in de thuiswedstrijd tegen Kranenburg weer historie kunnen schrijven en dat gebeurde dan ook. In een enerverende wedstrijd, waarbij uitblinker en topscorer Raymond de Grood RAVA tot driemaal toe op voorsprong zette wonnen de mannen van trainer Bijloos met 3-2. Omdat GONA wederom verloor konden de Zuiderpark-bewoners, op de datum dat RAVA precies 63 jaar geleden werd opgericht, het kampioenschap in de 4e Klasse C definitief gaan vieren.
De eindstand bovenin de 4e Klasse C dit seizoen was nu als volgt: 1. RAVA 22-31, 2. GONA 22-27 en 3. HBS 22-26.
Raymond de Grood werd bij RAVA clubtopscorer met 20 doelpunten, gevolgd door Peter van Kleef (11), Jack Krabbeb (9) en Paul van Leeuwen (6).

>

Seizoen 1993-1994

In 1993 vond het bestuur van RAVA dat haar complex nu wel eens aan een opknapbeurt toe was. Tezamen met partner VVP werd er een commissie gevormd die de bouwkundige en financiële mogelijkheden van een nieuw clubgebouw zou gaan onderzoeken. Inmiddels waren er ook ontwikkelingen gaande die de zaken in het Zuiderpark behoorlijk op z’n kop zetten. Het toenmalig college van Burgemeester en wethouders kreeg n.l. het verzoek om de Wereld-ruiterspelen in 1995 in het Zuiderpark te houden. Het college stemde hierbij toe om het terrein van ADO Den Haag en het terrein van RAVA / VVP een totale metamorfose moesten ondergaan. Waar normaal een bal over de velden moest rollen zouden in 1995 nu paarden bezit gaan nemen van RAVA accommodatie.

De zondag 3e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 1993-1994 uit de volgende clubs samengesteld: Delfia, DHL, GDS, GONA, Hoek van Holland, OLIVEO, RAVA, RKSVM, Verburch, Vredenburch, VUC en Wippolder.
Na de euforie van het behaalde kampioenschap  van het vorige seizoen sloten de mannen van trainer Frank Bijloos de eerste competitiehelft uitstekend af want RAVA stond tijdens de winterstop met 14 punten uit 10 duels op een keurige derde positie in de 3e Klasse B, achter VUC (11-18) en GONA (11-17).
Overigens werd voorafgaande aan het duel met GDS (1-3) RAVA-speler Paul van Leeuwen gehuldigd voor zijn 400ste wedstrijd in het 1e elftal.
Tijdens de winterstop kwam het bestuur en trainer Frank Bijloos tot overeenstemming tot wederom een contractverlenging van één seizoen.
Helaas zakte de prestataties van RAVA 1 direct na de winterstop behoorlijk weg met nederlagen tegen Delfia (1-3), Verburch (0-5), GDS (3-2), VUC (1-3) en DHL (3-1).
Uiteindelijk terugkijkend op de hernieuwde kennismaking in de 3e Klasse zag men bij RAVA goede spannende wedstrijden afgewisseld worden met enkele “zeperds”. Toch was iedereen binnen RAVA niet echt ontevreden want met 22 punten uit 22 duels, en een doelsaldo van 41 voor en 44 tegen, eindigde het team van Bijloos op een keurige zevende positie. VUC werd dit seizoen kampioen met 29 punten.
Raymond de Grood werd wederom topscorer van RAVA met 17 doelpunten, gevolgd door Michel van Dongen (9) en Patrick van der Snoek (4).

>

Seizoen 1994-1995

>

De zondag 3e Klasse C van de KNVB was in het seizoen 1994-1995 uit de volgende clubs samengesteld: Concordia, Cromvliet, Delfia, DHL, DSO, DWO, GDS, GONA, Oliveo, RAVA, RKAVV en sv Voorburg.

Het werd geen al te best seizoen voor het vlaggenschip van RAVA want met slechts 9 punten uit 13 duels sloot men de eerste competitiehelft af met een negende positie in de 3e Klasse B.
Ook na de winterstop stelde RAVA teleur en zag men met de week zijn kansen op behoud van het 3e Klasse-schap aardig dalen. Na de grote thuisnederlaag tegen DHL (2-6) belandde RAVA zelfs op de laatste plaats. Er moesten nu nog maar slechts 4 wedstrijden dit seizoen afgewerkt worden en deze zouden echt allemaal gewonnen moeten worden. Helaas lukte dit ook niet want ook de volgende thuiswedstrijd tegen RKAVV (2-5) werd verloren. Net nu iedereen bijna zeker wist dat RAVA in het volgende seizoen in de 4e Klasse zou uitkomen kwam dan toch de ommekeer. Met een enorme teamgeest en vechtlust bewezen de mannen van trainer Bijloos het tegendeel n.l. Op 2e Paasdag pakte RAVA zijn laatste strohalm want door doelpunten van Patrick van der Snoeck en Peter Wigleven werd “thuis” concurrent Concordia met 2-1 verslagen. RAVA had echter weer de pech dat men zes dagen later juist naar OLIVEO moest wat juist in deze wedstrijd kampioen kon worden. Dit gebeurde dan ook want OLIVEO won met 3-1.
Met nog één competitieronde voor de boeg was het ongekend spannend in de onderste regionen van de 3e Klasse B. De stand onderin was nu: 8e. GDS 21-18, 9e. Concordia 21-16, 10e. Delfia 21-16, 11e. Cromvliet 21-16 en 12e. RAVA 21-14.
Alleen Alfred Hitchkock kon zo’n scenario met zenuwslopende momenten op deze laatste speeldag bedenken.In deze laatste competitieronde moest RAVA “thuis” aantreden tegen concurrent Cromvliet. RAVA greep deze kans met beide handen aan en won, mede door maar liefst 4 doelpunten van uitblinker Raymond de Grood, met 5-1. Omdat delfia met 0-2 van sv Voorburg verloor en Concordia met 1-0 van DWO, eindigde het kwartet Concordia, Cromvliet, Delfia en RAVA ieder met 16 punten op de laatste plaats.
Nu volgde er dus een halve (extra) competitie dussen deze vier clubs waarvan slechts één club de degradatie naar de 4e Klasse zou kunnen ontlopen. RAVA trof in de eerste wedstrijd, op het veld van Westlandia, Delfia. De club uit Delft kwam al snel op een 1-0 voorsprong maar de mannen van Bijloos gaven zich niet gewonnen. Tien minuten voor tijd scoorde Raymond de Grood op fraaie wijze de gelijkmaker waardoor de wedstrijd in 1-1 eindigde. Dit leverde RAVA dus slechts één punt op, te weinig om tevreden te zijn maar genoeg om in de race te blijven. Cromvliet – Concordia werd 1-2. In de tweede wedstrijd moest RAVA, op het terrein van OLIVEO, aantreden tegen Concordia. Door met 2-0 te winnen vergrootte RAVA ineens zijn kans om in de 3e Klasse te blijven. In de laatste nacompetitie-wedstrijd moest RAVA, op het zonnige complex van VIOS, aantreden tegen Cromvliet. Via een 1-0 zege (doelpunt Michel van Dongen) verzekerde RAVA zich alsnog van lijfsbehoud in de 3e Klasse van het zondagvoetbal. Hiermee had RAVA het onmogelijke gepresteerd en dat werd dan natuurlijk ook op grote wijze gevierd. Tijdens deze feestvreugde werd Peter Wigleven nog extra in het zonnetje gezet i.v.m. zijn 300e wedstrijd in RAVA 1.
Trainer Frank Bijloos had al te kennen gegeven dat hij aan het einde van dit seizoen zijn contract bij RAVA niet zou verlengen. Na een prachtige periode van 3 jaren bij RAVA ging Bijloos op zoek naar een nieuwe uitdaging en werd in het seizoen 1995-1996 trainer van DWO (zondag).

Seizoen 1995-1996

Er was in de geschiedenis van RAVA geen seizoen aan te wijzen dat zoveel overhoop haalde als het seizoen 1995-1996. Wat hiermee vooral uitsprong was de a.s. gedwongen verhuizing van het Zuiderpark naar het complex van BTC op het Rijnveldsportpark in Houtwijk.
In de zomer van 1995 waren dus de Wereldruiterspelen in het Zuiderpark gehouden. Twee grote stadions, promodorpen en nog veel meer hadden het hele Zuiderpark bezet. Jammer echter dat de organisatoren meer verstand hadden van paarden dan van financiën want de hele zaak “Wereldruiterspelen” ging failliet en de clubs in het Zuiderpark moesten een kort geding tegen de gemeente aanspannen om de te geleden schade aan de velden en terreinen terug te krijgen. Ook RAVA won deze rechtzaak en de club ontving honderdvijtigduizend gulden vergoeding. Binnen het jaar had RAVA zelf het hele complex weer opgeknapt maar net toen de club eindelijk klaar was kreeg men te horen dat de atletiek vereniging Sparta weg moest van de Zuid Larenstraat en op het terrein van RAVA en VVP gestald zou worden. Meerdere processen hiertegen volgden maar uiteindelijk zou RAVA aan het einde van dit seizoen toch weg moeten uit het Zuiderpark. De club kreeg vanaf volgend seizoen het complex van voetbalvereniging BTC toegewezen in Houtwijk.

Het bestuur van RAVA had met de heer Hans Bal overeenstemming bereikt als opvolger van Frank Bijloos en hem vanaf dit seizoen aangesteld als de nieuwe selectie-trainer.
RAVA kwam dit seizoen wederom in de 3e Klasse B uit met daarin verder; DHC, GDA, GONA, Hoek van Holland, Quick Steps, RKSVM, Rijswijk, Voorburg, VUC en Westlandia.
Met, zoals gezegd, Hans Bal op de plaats van Frank Bijloos in de dugout was de start van de competitie niet echt indrukwekkend. Na acht competitiewedstrijden waren er n.l. niet meer dan zeven punten geoogst en stond RAVA 1 wederom in de onderste regionen van de ranglijst in de 3e Klasse B. Hierna keerde gelukkig het tij bij de mannen van trainer Bal en werd er tot aan de winterstop niet meer verloren.
Tijdens de winterstop kwam het bestuur van RAVA tot overeenstemming met Hans Bal om het contract tot training van de A-selectie van RAVA voor het seizoen 1996-1997 te verlengen.
RAVA 1 begon op overtuigende wijze aan de tweede seizoenshelft want in de eerste competitiewedstrijd in 1996 werd GONA met maar liefst 7-2 verslagen. Ook de daarop volgende wedstrijden tegen Rvv Rijswijk (1-2) en Hoek van Holland (2-0) werden knap gewonnen door de mannen van trainer Bal. De puntendeling (1-1) in Loosduinen tegen GDA betekende dat de Hagenaars voor de zevende keer op rij zonder nederlaag bleven en nu een grote kans maakte om de 2e Periodetitel van de 3e Klasse B in de wacht te slepen.
Met een enorme dosis zelfvertrouwen trad RAVA op 23 maart 1996, thuis in het Zuiderpark, tegen Quick Steps. Het werd uiteindelijk een klinkende 6-4 overwinning (o.a. 3x Raymond de Grood) voor RAVA dat zodoende op fraaie wijze de 2e Periodetitel definitief binnen haalde.
Met deze 2e Periodetitel nu op zak en de grote voorsprong van koploper sv Voorburg presteerde RAVA de rest van de competitie ondermaats. Tegen GONA (0-1) en GDS (2-1) werd er nog wel gewonnen maar de wedstrijden tegen Westlandia (0-3), Voorburg (9-4 !), VUC (2-3) en DHL (1-2) gingen allen verloren.
Sv Voorburg werd met 44 punten uit 22 duels de onbetwiste kampioen van de 3e Klasse B. RAVA eindigde met 31 punten op de zevende positie en kon zich, samen met de twee bevriende verenigingen (GDS en DHL) uit het “oude Roomse nest” gaan opmaken voor de nacompetitie. RAVA begon in de uitwedstrijd bij GDS niet al te best aan de nacompetitie. Na een doelpuntloze eerste helft sloeg GDS in de tweede helft vernietigend toe en verloor RAVA met maar liefst 4-0. De kans op promotie naar de 2e Klasse was hiermee voor RAVA zo goed als verkeken. Ook de tweede wedstrijd verloor RAVA “thuis” van DHL met 3-4. GDS werd uiteindelijk winnaar van deze nacompetitie en promoveerde hiermee naar de 2e Klasse. RAVA kon vol trots terugzien op een zeer geslaagd seizoen.

Seizoen 1996-1997

Bij aanvang van het seizoen 1996-1997 had RAVA dus het complex van voetbalvereniging B.T.C. op het Rijnveldsportpark overgenomen. Hiermee kwam tevens ook de beëindiging van de relatie met VVP, die ruim 60 jaar had geduurd. RAVA vertrok naar Houtwijk en VVP ging een fusie aan met GDS en gingen verder als sv Erasmus.

De betrokken accommodatie in Houtwijk omvatte twee voetbalvelden en een clubhuis van twee verdiepingen waarbij op de begane grond zes kleedkamers waren gesitueerd. De bovenverdieping werd na de overname gemoderniseerd en omgevormd tot een comfortabele en gezellige verblijfsruimte. Het gebouw werd geschilderd in lichte kleuren waarbij de clubkleur “oranje” overheerste. De velden waren gescheiden door een pad met bomen. Het complex (het Rijnveldsportpark) lag tegenover de bebouwing aan de Leo van Vuurdestraat en het was er prettig om je favoriete sport te beoefenen.

>

Seizoen 1997-1998

Bij aanvang van het seizoen 1997-1998 was het RAVA-bestuur als volgt samengesteld: Ben van Lieshout (voorzitter), Ed Jacobs (secretaris), Nico Commissaris (penningmeester), Arthur Starrenburg (voorzitter seniorencommissie), Klaas van Dorp (voorzitter jeugdcommissie), Marcel Lamb (coördinator voetbalzaken), Ropn Sehel (voorzitter exploitatie commissie) en Dries Weber (commissaris wijkcontacten).

Het bestuur van RAVA schreef dit seizoen voor de zondagcompetitie 7 seniorenelftallen in bij de KNVB. De jeugdafdeling bestond in het seizoen 1997-1998 uit 1 A-, 1 B-,  2 C-, 1 D-, 3 E- en 2 F-teams. Voor de zaalvoetbalcompetitie werden 3 teams ingeschreven.

Het vlaggenschip van RAVA werd in het seizoen 1997-1998 in een vrijwel geheel ‘Rotterdamse’ poule ingedeeld, wat betekende weinig derby’s en veel onbekende tegenstanders. De zondag 4e Klasse D van de KNVB bestond namelijk uit: DRGS (Rotterdam), Excelsior’20 (Schiedam), GDA (Loosduinen), Hermes DVS (Schiedam), HWD (Rotterdam), De Postduiven (Loosduinen), RAVA (Den Haag), RKWIK (Vlaardingen), SOA (Den Haag), SVDPW (Vlaardingen), VDL (Maassluis) en VFC (Vlaardingen).

Trainer Hans Bal had nog steeds te maken met een hoop randverschijnselen van de verhuizing van het Zuiderpark naar Houtwijk. Het nieuwe bestuur had begrijpelijk haar handen vol aan vele andere zaken waardoor het leek dat het voetbal tijdelijk een bijzaak was geworden. De entourage rond het nieuwe hoofdveld was vergeleken met het veld in het Zuiderpark ook heel anders. Het was nog een sfeerloos veld waardoor men de thuiswedstrijden ervoer als uitwedstrijden. Daarbij voegend het ouder worden van de A-selectie en de vele blessures tijdens dit seizoen, zorgde ervoor dat de prestaties van RAVA 1 ondermaats waren.

Seizoen 1998-1999

>

<

Seizoen 1999-2000

>

<

Seizoen 2000-2001

>

<

Seizoen 2001-2002

<

De zaterdag 5e Klasse B van de KNVB was in het seizoen 2001-2002 uit de volgende clubs samengesteld: DZS (De Zwarte Schapen), GONA, HMSH, HTSV, Kranenburg, LenS, Neta Dall, De Postduiven, RAS, RAVA, VCS en Wanica Star.

>

Seizoen 2002-2003

<

>

Seizoen 2003-2004

>

<

1 juli 2004 gingen wij een fusie aan met TEDO en ontstond de nieuwe naam RAVA-Houtwijk

 

 

Palmares RAVA Zondag

Kampioenschappen:
1933-1934 3e Klasse DHVB
1935-1936 2e Klasse DHVB
1938-1939 2e Klasse IVCB
1943-1944 4e klssse C *
1948-1949 4e klasse F *
1956-1957 4e klasse D *
1960-1961 4e klasse C *
1973-1974 4e klasse D
1982-1983 4e klasse B
1990-1991 4e klasse B
1992-1993 4e klasse C
* = geen promotie

Andere prestaties
1947-1948 winnaar HVB beker

Palmares RAVA zaterdag

Kampioenschappen:
1987-1988 2e Klasse HVB

Andere prestatie’s:

Parade der trainers bij RAVA (zondag):

1942-1943 J.Meuleman
1943-1944 J.Meuleman
1945-1946 J.Kant
1946-1947 Frans v.d.Nolck van Gogh
1947-1948 Frans v.d.Nolck van Gogh
1948-1949 Frans v.d.Nolck van Gogh
1949-1950 Frans v.d.Nolck van Gogh
1950-1951 Frans v.d.Nolck van Gogh
1951-1952 Frans v.d.Nolck van Gogh
1952-1953 Frans v.d.Nolck van Gogh
1953-1954 Frans v.d.Nolck van Gogh
1954-1955 Frans v.d.Nolck van Gogh
1955-1956 Frans v.d.Nolck van Gogh
1956-1957 Frans v.d.Nolck van Gogh
1957-1958 Frans v.d.Nolck van Gogh
1958-1959 Joop Willems
1959-1960 Joop Willems
1960-1961 Joop Willems
1961-1962 Joop Willems
1962-1963 Joop Willems
1963-1964 J.v.d. Broek
1964-1965 J.v.d.Nat
1965-1966 J.v.d.Nat
1966-1967 J.v.d.Nat
1967-1968 J.Broekman
1968-1969 J.Broekman
1969-1970 J.Broekman
1970-1971 J.Broekman
1971-1972 A.Hermans
1972-1973 Anton van Bommel
1973-1974 Anton van Bommel
1974-1975 Anton van Bommel
1975-1976 Herbert Zuma
1976-1977 J.Keck
1977-1978 W.Mulder
1978-1979 W.Mulder
1979-1980 W.van Buuren
1980-1981 W.van Buuren
1981-1982 W.van Buuren
1982-1983 R.Bens
1983-1984 R.Bens
1984-1985 Wim Tetteroo
1985-1986 Wim Tetteroo
1986-1987 Wim Tetteroo
1987-1988 Wim Tetteroo
1988-1989 Han van der Walle
1989-1990 Han van der Walle
1990-1991 Perry Trouwborst
1991-1992 Perry Trouwborst
1992-1993 Frank Bijloos
1993-1994 Frank Bijloos
1994-1995 Frank Bijloos
1995-1996 Hans Bal
1996-1997 Hans Bal
1997-1998 Hans Bal
1998-1999 Hans Bal
1999-2000 Ton Boevink
2000-2001 Ton Boevink
2001-2002 Huib van Oostrom Soede
2002-2003 Huib van Oostrom Soede
2003-2004 Huib van Oostrom Soede

Parade der voorzitters bij RAVA:

1930-1931 H. de Haan
1931-1941 T. Engelsman
1941-1951 W. Lorié
1951-1956 M. Kok
1956-1960 J. Leijendekker
1960-1980 Joop Binnerts
1980-1986 A. Rutgrink
1986-1989 C. Ledderhof
1989-1996 Ton Rutgrink
1996-1998 B. van Lieshout
1998-2004 E. Jacobs

Terreinen waar RAVA heeft gespeeld:

1930 t/m 1932 Aan de Kijkduinselaan

1932 t/m ? Zuiderpark

>

volgen nog…..

Ere-voorzitters RAVA:

J.Binnerts
A.Rutgrink

Ere-leden RAVA:

I.van Bezooijen
H.Borst
A.Derickx
M.Derks
A.Dijkman
T.Engelsman
A.Eijsackers
N.Graaman
G.de Grood
T.de Grood
R.van Grol
J.Halleen
J.Hogenboom
J.v.d.Horst
H.van Jaarsvel
M.Jungschläger
J.v.d.Kolk
M.Kok
J.Kroes
C.Ledderhof
C.van Lieshout
W.Lorié
H.Lucas
J.Margés
W.Romeijnders
H.Snel
G.Verhoef
A.Weber
C.Zandvliet